the_dolphingirl
Trust vrouw - 33 jaar, ergens in een dorpje, Nederland
Blog 43
many things are just dropped down here by emotions...
-
op zijn kop,gemiste kans?
waarom kunnen sommige mensen die je al heel lang kent toch ineens zo je wereld op zijn kop zetten. Door je iets te vertellen wat altijd verzwegen is. En toen zonder t te weten wederzijds blijkt te zijn geweest.
Maar t nog steeds wel altijd klikt ontdanks dat je elkaar heel lang niet ziet/uit het oog verliest en toch blijft denken eraan.weer terug verlangt naar die vriendschap.En elkaar altijd ineens weer tegenkomt.waarom zoveel vragen altijd? -
silence
21-08-06 (17-08)
sitting in the dark
silent in the sand,
only with my thoughts
words aren't necessary
there's no need to speak
I'm watching the waves
I hear them constantly
coming back to land
Firework on both sides of us
We're just alone
and enjoying the moment
while we're sitting in the sand
©2006 Miranda de Jong -
gone too soon
21-08-06
You were taken away
like a flower
that diëd too soon
time was no longer ment for you
I still miss you
I make new friends
and I realize what it means
more than ever
© 2006 Miranda de Jong -
after the past five years
FADE- Staind
I try to breathe
Memories overtaking me
I try to face them but
the thought is too
Much to conceive
I only know that I can change
Everything else just stays the same
So now I step out of the darkness
That my life became cause'
I just needed someone to talk to
You were just too busy with yourself
You were never there for me to
Express how I felt
I just stuffed it down
Now I'm older and I feel like
I could let some of this anger fade
But it seems the surface
I am scratching
Is the bed that I have made
So where were you
When all this I was going through
You never took the time to ask me
Just what you could do -
confused thoughts
19-08-06
The thunder in the sky
feels the same inside my mind
I'm struck by lightning
and I don't know
I feel like I've made the right choice
and on the other hand I don't
why is growing up so difficult
and do we always have to choose
It's never easy
It doesn't matter if you lose
or if you win
© 2006 Miranda de Jong -
liefde
Waarom is het zo moeilijk om te kiezen soms en je eigen gevoel te volgen,terwijl je weet dat het voor jezelf het beste is.Je wil een ander niet kwetsen en toch weet je dat je dat doet met de woorden die je uitspreekt op dat moment.
-
onweer kijken, auto startte niet meer
gisteravond onweer kijken in het donker in de auto,zicht op zee.muziekje aan ,samen met een vriend van mij die ik op obox ontmoet heb en dichtbij woont.Willen we naar huis na 1,5/2 uur.startte de auto niet meer.Stonden we daar op een afgelegen parkeerplaats.gelukkig kon zijn neef ons helpen en kwam naar ons toe.De accu bleek niet zo goed te werken.
T was wel leuk.
Volgende keer weer maar dan met een nieuwe accu hopelijk.
groetjes fijne dag iedereen -
vriendschap
Voor mijn vrienden nu een persoonlijk gedicht
Een geschreven dank voor het licht
Dat op zo'n doodgewone dag ontstond,
Maar ons leven plots in stilte verbond
Herkennen in elkander al heel even
De vrijheid van een ander Leven
Waar het eigenbelang niet meer leeft
Maar altruisme alle ruimte heeft
Geen geklaag over verdriet of kwalen
We weten beiden: ons hart kent alle verhalen
Het heeft ons al verteld over kracht naar kruis..
En leidt ons via ware Liefde terug naar huis
Onze vriendschap is ons gegeven
Elkaar iets te leren in dit leven
Een daad, een woord of gebaar:
We zijn er voor elkaar
Samen bouwend aan ons Goede deel
Zeggen weinig woorden toch zoveel..
Als onze harten elkaar zo blijven verstaan
Blijft onze vriendschap misschien wel eeuwig bestaan..
Liberty
gekopieerd van whiterose,vind het een mooie tekst.
..................................................- ............
Hallo daar, lieve persoon
heeft iemand jou ooit vertelt,
hoe speciaal je bent?
Het licht dat je straalt
kan zelfs een ster verlichten!
Heeft iemand jou ooit vertelt,
Hoe belangrijk je anderen laat voelen
Er is ergens iemand aan het glimlachen
over een liefde die zo echt is
Heeft iemand jou ooit vertelt,
Vele keren, Als ze verdrietig zijn
jouw e-mail hen een beetje deed lachen
Eigelijk maakte dit hen blij
Voor de tijd dat je spendeert om dingen te zenden
En alles delend wat je vindt
Er zijn geen woorden om je te danken
Maar iemand vind je leuk
Heeft iemand je ooit vertelt
Gewoon hoeveel ze om je geven
Wel, men liefste "online" vriend(in)
Vandaag vertel ik het jou
Ik hoop dat ik dit terugkrijg
Ik geloof dat je veel mist
zonder een vriend!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Zend dit naar iedereen waar je om geeft
en als ze het terug zenden betekend dat
dat ze om je geven. -
lieve kleine kinderen
LIEVE KLEINE KINDEREN ...
JE GOOIT ZE NIET IN DE HOEK ...
ALS JE ER ZAT VAN BENT ...
JE SLAAT ZE NIET ...
ALS JIJ EEN TEGENSLAG HEBT ...
JE NEEMT ZE HUN LEVEN NIET WEG ...
ALS JIJ ER NIET TEGEN OP GEWASSEN BENT .... !!!
KINDEREN ZIJN ONZE TOEKOMST...
BEKIJK DE WERELD MET DE OGEN VAN EEN KIND EN JE WERELD VROLIJKT OP ..!!
EEN KIND ZIET OVERAL KLEUR IN ,
OOK AL IS JE PAPA OF MAMA BOOS ...HET GAAT WEER OVER !!!
EN DAARNA KRIJG JE EEN KNUFFEL EN ALLES IS WEER GOED ..
MAAR HELAAS ....
HET IS NIET ALTIJD WEER GOED .......
DIT MOET STOPPEN !!!!!
dit is voor alle kindertjes ...
Ieder die dit heeft gelezen en een beetje hart in z'n donder heeft, kopieren en ook op blog zetten. -
Hoe kon je???
Hoe kon je!!!
Toen ik pup was, amuseerde ik je met mijn gekke streken en maakte ik je aan het lachen.
Je noemde mij je kind, en ondanks een aantal
kapot gekauwde schoenen en wat vermoorde kussentjes werd ik je beste vriend.
Als ik stout was, schudde je met je vinger naar me en vroeg je me 'hoe kon je?',
maar dan gaf je weer toe en rolde je me op mijn rug om mijn buik te kriebelen.
Mijn zindelijkheidstraining duurde wat langer dan verwacht omdat je het vreselijk druk had, maar daar hebben we allebei hard aan gewerkt.
Ik weet nog dat ik 's nachts mijn neus tegen je aan schurkte en dat ik naar je diepste geheimen en dromen luisterde, ik kon me geen beter leven voorstellen.
We maakten lange wandelingen en renden door het park, maakten ritjes in de auto, stopten om een ijsje te kopen, ik deed lange dutjes in de zon en wachtte tot je aan het
eind van de dag thuis zou komen.
Geleidelijk ging je meer tijd aan je werk en carriëre besteden en meer tijd aan het zoeken van een menselijke partner.
Ik wachtte geduldig op je, troostte je als je gekwetst of teleurgesteld was, gaf je nooit op je kop als je een verkeerde beslissing nam
en sprong vrolijk in het rond als je thuis kwam.
En toen werd je verliefd.
Zij - inmiddels je vrouw - is geen hondenmens".
Toch verwelkomde ik haar in het huishouden,
probeerde haar genegenheid te geven en gehoorzaamde haar.
Ik was gelukkig omdat jij gelukkig was.
Toen kwamen de menselijke baby's en ik deelde in je opwinding.
Ik was gefascineerd door hun roze huidje,
hoe ze roken en ik wilde ze ook bemoederen.
Alleen maakten jij en zij je zorgen dat ik ze pijn zou doen, en ik werd de meeste tijd naar een andere kamer verbannen, of naar de bench.
Oh ik wilde zo graag van ze houden, maar ik werd een gevangene van de liefde"
Toen ze groeide werd ik hun vriend.
Ze hingen aan mijn vacht en trokken zichzelf op wiebelige beentjes op, staken vingers in mijn ogen, onderzochten mijn oren en gaven mij kusjes op de neus.
Ik hield van ze en van hun aanraking -
jouw aanrakingen waren nu zo zeldzaam -
ik zou hun met mijn leven hebben verdedigd als het nodig
was geweest. Ik glipte stiekem in hun bedden en luisterde naar hun zorgen en geheime dromen, en samen wachten we op het geluid van jou auto.
Er was een tijd dat, als anderen je vroegen of je een hond had, je een foto van mij uit je portefeuille haalde en hen verhalen over mij vertelde.
De afgelopen jaren antwoordde je slechts "ja " en veranderde je van onderwerp.
Ik was van "jouw hond" verworden tot slechts "een hond", en iedere euro die je aan mij besteedde werd er een teveel.
Nu heb je een carriere kans in een andere stad, jij en je gezin verhuizen naar een appartement waar geen honden toegestaan zijn.
Je hebt de juiste beslissing genomen voor je "gezin", maar er was een tijd dat ik je enige gezinslid was.
Ik was blij en opgewonden over de autorit,
tot we bij het asiel stopten.
Het rook naar honden en katten, naar angst,
naar hopeloosheid.
Je vulde de paperassen in en zei ik weet zeker dat jullie een goed tehuis voor haar vinden.
Zij haalden hun schouders op en keken je meewarig aan.
Zij kennen de harde werkelijkheid voor een hond van middelbare leeftijd, zelfs een met papieren.
Je moest de vingertjes van je zoon van mijn halsband lostornen terwijl hij schreeuwde
"nee papa ! laat ze mijn hond niet meenemen ! ".
En ik maakte me zorgen om hem, en over wat ik hem hiermee had bijgebracht over vriendschap en trouw,
liefde en verantwoordelijkheid, over respect voor het leven.
Je gaf me een afscheidsklopje op mijn hoofd,
je vermeed mij in de ogen te kijken en weigerde beleefd mijn halsband en riem mee te nemen.
Je moest nog een deadline halen - en ik nu ook.
Na je vertrek zeiden de twee aardige dames dat je waarschijnlijk al maanden wist dat je zou verhuizen en dat je geen poging had gedaan om een goed tehuis voor me te
vinden.
Ze schudden het hoofd en zeiden " hoe kon je"?.
Ze geven ons hier in het asiel zoveel aandacht als mogelijk is met hun drukke bezigheden.
Ze voeren ons natuurlijk, maar ik heb geen trek meer.
In het begin rende ik iedere keer als er iemand langskwam naar het hek, hopend dat jij het was.
Dat je van gedachten was veranderd.
Dat dit allemaal slechts een nare droom was.
Of ik hoopte tenminste dat het iemand was die medelijden met me had, die me zou redden.
Toen ik me realiseerde dat ik niet op kon tegen die met gekke fratsen aandacht vragende pupjes, die geen idee hadden wat hen te wachten stond trok ik me maar terug in het verste hoekje van mijn kennel en wachtte af.
Ik hoorde haar voetstappen, ze me kwam halen aan het einde van de dag.
Ik liep met haar de gang door naar een aparte kamer.
Een gelukzalige stille kamer.
Ze plaatste me op de tafel en wreef over mijn oren.
Mijn hart bonkte in afwachting van wat er ging gebeuren,
Ze vertelde me dat ik me geen zorgen moest maken.
Omdat het mijn aard is, had ik met haar te doen.
De last die zij moest dragen is zwaar,
dat weet ik zoals ik ook altijd jouw stemmingen aanvoelde.
Voorzichtig plaatste ze een tourniquet om mijn voorpoot, terwijl er een traan over haar wang gleed.
Ik likte haar hand op dezelfde manier als ik altijd bij jou deed om je te troosten, al die jaren.
Met grote vaardigheid liet ze de injectienaald in mijn ader glijden.
Toen ik de steek voelde en de koele vloeistof die zich door mijn lichaam verspreidde, ging ik slaperig liggen, keek haar in de ogen en fluisterde " hoe kon je ? ".
Misschien begreep ze mijn hondentaal, want ze zei" het spijt me zo".
Ze hield me tegen zich aan en legde mij haastig uit dat het haar taak was ervoor te zorgen dat ik niet genegeerd,mishandeld of verlaten kon worden of voor mezelf moest zorgen een plaats van licht en liefde,
en zo verschillend van dit aardse bestaan.
Met het laatste beetje energie dat ik nog had, probeerde ik haar met een laatste kwispel te vertellen dat mijn " hoe kon je ? " niet tegen haar gericht was.
Ik dacht aan jou lieve baas.
Ik zal altijd aan je denken en altijd op je wachten.
Moge iedereen in je leven je zoveel trouw betonen.
Nawoord van J. Willis Schrijfster van dit stukje
Als de tranen je in de ogen stonden bij het lezen van
" hoe kon je", zoals bij mij toen ik het schreef,
komt dat doordat het een samenstelling is van de miljoenen dieren die ieder jaar in asiels over de hele wereld sterven.
Iedereen mag het verhaal verspreiden voor niet commerciele doeleinden.
Gebruik het om mensen voor te lichten, op websites,
in nieuwsbrieven, op prikborden in asiels en dierenartsenpraktijken.
Vertel mensen dat een huisdier in huis nemen een belangrijke beslissing is,
net zo belangrijk als het krijgen van een mensenkind,
dat dieren onze liefde en zorg verdienen,
dat het vinden van een ander, goed tehuis voor je eigen
verantwoordelijkheid is en dat ieder asiel en ieder
dierenbeschermingsorganisatie je daarover goede adviezen kan geven,
dat alle leven kostbaar is.
Doe alsjeblieft al het mogelijke om te voorkomen dat een
dier als ongewenst wordt afgemaakt
