stefany1979

• Delen

zaterdag, 4 juli 2009 om 13:36

Broodfokkers.
Dit verhaal begint ongeveer 8 weken voor jij
die dierenwinkel binnen stapte.
Het is hier vochtig, kou en vooral donker, zo
donker... . Mijn naam is “teef” uit het 3de hok
van links". Zo noemen ze me toch altijd als ze
het over me hebben. Ik ben 3 jaar. Ik ben bijna
60 dagen zwanger en ik heb zo'n honger. Hopelijk
krijg ik straks nog iets te eten. Op veel
hoop ik al lang niet meer maar gewoon een
snede brood, daar zou ik al blij mee zijn.
We zijn hier met ongeveer 25 teven. Allemaal
op de een of andere manier familie van elkaar,
mijn mams zit 2 hokken verder. We zien elkaar
echter nooit. We mogen enkel uit ons hok om
gedekt te worden en dan nog vaak brengen ze
de reu gewoon naar hier. Hij zit immers maar 6
hokken verder.

Ik vraag me vaak af hoe het hierbuiten uitziet.
Zou het overal zo donker zijn? Ik heb zo'n honger...
en ik voel dat mijn buik stilaan onrustig
wordt, volgens mij gaan mijn pups stilaan komen.
Tja na 5 nesten op een goede 2 jaar tijd
weet je wel hoe het gaat hoor. Ik voel me zo
alleen...was er maar iemand die me effe gezelschap
kwam houden, niet lang, heel even zou
al fijn zijn....

Enkele dagen later.
Wel, mijn pups zijn geboren. Ik weet niet goed
wanneer, dag of nacht, het is hier altijd donker,
je verliest zo snel de tel.
Er zijn 3 reutjes en 5 teefjes geboren. 1 teefje
heeft de eerste 24 uur niet gehaald. Ze zag er
zo ziek uit. Ik heb gebruld, gegild, maar
niemand kwam me helpen. Een beetje later was
ze dood. Een paar uur later kwam 'die man"
binnen, hij mopperde wat over dode pups en hij
nam haar mee. Ik vraag me af waar ze nu is.
Ik heb nog altijd zo'n honger. Mijn pups ook!

Het is zo zwaar zo zwaar, maar toch ben ik
weer een beetje vrolijk, eindelijk weer wat leven
rondom mij. Hoewel ze wel heel stil zijn
hoor. Hopelijk zijn ze niet allemaal ziek! Zou ik
wat fout doen? Mijn buik doet zo’n pijn.

Vijf en een halve week later.
Ik ben weer helemaal alleen. Gisteren is "die
man" mijn pups komen halen.
Ik had me zo voorgenomen: deze keer blijven
ze bij mij. Hij neemt ze me niet meer af. Maar
het enige dat mijn protest heeft opgeleverd was
een klop op mijn kop en een stamp tegen mijn
buik. Mijn puppies wilden helemaal nog niet
weg van me. Ze zijn nog zo klein oh zo klein. Ik
ben zo bang, waar zouden ze naartoe gaan? Ze
kennen niets van de wereld enkel dit hok. Ik
wou dat ik ze meer had kunnen leren maar ook
ik ken enkel dit hok. Ik ben hier geboren en
hier nooit weggeweest. Mijn buik doet zo verschrikkelijk
pijn. De eenzaamheid is ondraaglijk.
Nooit iemand om mee te spelen of om lekker
tegenaan te kruipen. En toch probeer ik vriendelijk
te zijn tegen "die man" in de hoop dat ik
een aai of een lief woord krijg, maar ik doe telkens
wat fout. Mijn buik doet zo’n pijn.
Ik hoop dat mijn pups wel weten hoe ze het
goed moeten doen, ik heb ze zo weinig kunnen
leren, ik hoop dat ze zich redden. 3 van de 7
pups waren zo ziek. Hopelijk knappen ze snel
weer op.

De pijn in mijn buik wordt erger en erger. Zou
er iets mis zijn? Ik gil van de pijn maar
niemand komt. Ik ben zo verschrikkelijk eenzaam.
Wat doe ik toch fout? Met ieder uur dat
voorbijgaat wordt de pijn erger en ik heb het zo
warm, zo vreselijk warm. Ik heb het opgegeven
om te gillen, er komt toch niemand.
Zoals altijd sta ik er alleen voor. Ik heb het zo
koud, zo warm, zo koud. Ik ril er van... en dan
die pijn, ik weet niet hoe lang ik dit nog volhoudt...
Had ik maar mee kunnen gaan met
mijn pups. Gewoon 1 keer de buitenwereld
zien. Zou het daar ook zo donker zijn?

De pijn is niet meer te verdragen. Ik denk dat
ik maar stilaan ga slapen, waarschijnlijk wordt
ik nooit meer wakker. Maar weet je, mijn mams
heeft me ooit een verhaal verteld van een wereld
waar bomen zijn en gras en licht en andere
honden om mee te spelen, wie weet ga ik daar
nu wel naartoe...
Een paar uur erna komt "die man" aan, hij
zucht wat over rotteef en hij roept, hey er is er
hier eentje dood ...

Pups
Amper 5 en een halve week en "die man" kwam
ons bij onze lieve mams halen. Hij grabbelde
ons vast aan nek, poten, staart, waar hij ons
maar kon pakken. We werden met zijn allen in
een doos gestoken. Het was zo eng. 3 van ons
zijn zo ziek. Alles is zo donker. Waar gaan we
naartoe, wat gebeurt er, waarom kan mams
niet mee? Honger ... zo’n honger ...

Wat een raar geluid, net een beer die naast ons
brult en de wereld beweegt plots. Konden we
nu maar zien naar waar we gaan. Wat gebeurt
er toch. Zo bang ... "Die man" brult dat we onze
kop moeten houden ...
Een half uurtje later is alles plots stil. Oh hey,
daar gaan we weer, hobbel, hobbel ...
De doos gaat open ... Jeetje, wat is het hier
licht!!! Mijn ogen ... Wat doet dat pijn, we zien
niks ... "Die man" en een andere mopperen wat
over 2 dode pups ... Oh nee, 2 van onze zusjes
zijn dood. De rest wordt uit de doos gehaald.
Ze gooien ons in een hok ... Het is hier zo licht.
Zoveel mensen, zoveel lawaai. Zo bang ...
iedereen lacht en tikt tegen het hok.

Erg belangrijk voor mensen die een hond willen
kopen:
1 van die iemanden kan jij zijn.
Koop nooit een pup bij een dierenwinkel of
broodfokker. Dit hebben alle pups die je daar
ziet meegemaakt.
Als je zo'n lief koppie naar je ziet kijken, denk
dan aan zijn mams die ergens in een donker
hok zit. ( Kijk bovendien eens naar dat magere
lijfje met bolle buikje ongetwijfeld vol van de
wormen, omdat ontwormen teveel kost).

Door de pups te kopen, die te koop zijn in deze
winkels en fokkerijen, hou je deze handel in
stand en zullen honden onder deze omstandigheden
hun leven moeten doorbrengen!

Pups horen NIET op te groeien in een donker
hok of in de etalage van een winkel. Pups horen
lekker in de huiskamer op te groeien. Overladen
door liefde en steun van mams en de baasjes
van mams.

Als dan zo'n verkoper je begint wijs te maken
dat je voor 30 euro meer zelfs een stamboom
meekrijgt, waarschuw deze persoon dan, dat
dat illegale praktijken zijn. Stambomen voor
pups worden aangevraagd voor de geboorte al,
niet 8 weken erna en al zeker niet in een dierenwinkel.

Dit verhaal mag elders geplaatst of herdrukt
worden in de hoop dat het broodfokkers
zal stoppen om geldgewin na te streven
in plaats van aan het welzijn van de
dieren te denken.bron: www.honden-opvoeding.nl