Blog / Tags / cultuurmarkt
Blogberichten met de tag 'cultuurmarkt':
-
Xander De Rycke: 'Arrogant zodat ze me niet kunnen raken'
Xander De Rycke is een jonge komiek. Hij lacht met alles dat zich op het randje van het acceptabele ligt, maar even goed met duiven of stoelen. Dit jaar speelt hij niet enkel op de stand-up comedymarathon van de cultuurmarkt in Antwerpen, maar hij organiseert de voorstellingen ook.
Xander, dit jaar organiseer je de marathon. Hoe is café Buster bij jou terechtgekomen?
Xander De Rycke: Veel Vlaamse komieken hebben het begin van hun carrière aan dit café te danken. Café Buster geeft elke beginner een kans, zolang ze maar eigen materiaal spelen. Ik speel nog maar anderhalf jaar in het café en Liliane, de bazin van Buster, heeft het druk, daarom heb ik de organisatie van deze marathon op mij genomen. Eigenlijk heb ík café Buster gevonden en niet andersom. Ik wilde ook het niveau een beetje verhogen. Andere jaren stonden hier veel meer komieken, maar 90 procent waren slechte beginners. Dit jaar hebben we ook beginners, maar zij zijn beloftevol.
Wat is de bedoeling van de marathon? Nieuw materiaal laten horen of een beetje reclame maken voor de comedy?
De Rycke: Nieuw materiaal laten horen is zeker niet de bedoeling. Als het dan niet werkt, daalt dat niveau weer. We willen er vooral voor zorgen dat de mensen die hier vandaag komen, andere komieken ontdekken. Daarom hebben we ook bewust de line-up niet doorgegeven. Als jouw favoriet pas op het einde komt, moet je eerst alle anderen zien en zo ontdek je misschien wel iemand die je goed vindt.
Zit er in de marathon een favoriete van jou?
De Rycke: Ik vind ze allemaal wel goed. Jovanka Steele, Thomas Smith, Bart Cannaerts en Alex Agnew zijn natuurlijk allemaal super. Op internationaal vlak zie ik heel graag Amerikaanse komieken, zoals Steven Lynch.
Alex Agnew was jouw coach in Comedy Casino, jij hebt zijn voorprogramma gespeeld en tegenwoordig staan jullie zelfs samen op het podium. Heb jij het gevoel dat jij in zijn schaduw staat?
De Rycke: Alex is al langer bezig dan ik, dus het is normaal dat hij bekender is. Hij kijkt niet naar mij als iemand die onder hem staat, dus we kunnen perfect samen op het podium staan. Naast collega’s zijn we ook gewoon goede vrienden en dat is perfect om samen te werken. Ook als we brainstormen over onze shows, zitten we vaak samen. Het publiek kan dan wel merken dat onze humor op verschillende vlakken overeenkomt, maar we hebben natuurlijk niet dezelfde grappen.
Naast die brainstormsessies, waar vind jij je nieuwe materiaal?
De Rycke: Overal eigenlijk. Als ik iets grappigs zie met een stoel, dan kan ik tijdens mijn show een kwartier staan lullen over die stoel. In mijn volgende show zitten stukken over wat ik iemand op de bus heb horen zeggen en over duiven. Om maar te aan te geven dat alles kan.
Je speelt nu al vrij lang ‘Uw zoete 666’, wordt dat niet saai na verloop van tijd?
De Rycke: Eigenlijk wel. Voor het publiek is dat natuurlijk anders, die komen niet elke show. Bepaalde moppen die ik langer speel, worden uiteindelijk ook publiekstrekkers. De mensen vragen er om.
Wij hebben hier nog het geluk een klein land te zijn. Om de 2 jaar moeten wij wel een nieuwe show hebben. In Amerika is dat helemaal anders, de komieken daar moeten soms tot 5 jaar lang hetzelfde materiaal spelen.
Je maakt soms beledigende moppen over populaire mediafiguren zoals Regi Penxten of Tokio Hotel. Meen je dat of is dat om reactie uit te lokken?
De Rycke: Dat zijn echt wel dingen die mij irriteren en het publiek reageert er ook op. De toeschouwers zijn vaak rond de 20 jaar, net zoals ik, en dat zijn vaak de mensen die fan zijn XX van Regi of Tokio Hotel. Als ik daar dan een grap over maken, krijg ik een hele felle reactie en dat is best wel grappig.
Ben je in het echte leven ook zoals op het podium?
De Rycke: Hoe ik ben tijdens de show is een uitvergroting van mijn karakter. In het begin kreeg ik vaak de commentaar dat ik arrogant was. Ik stelde mij zo op, opdat de mensen mij niet konden raken. Als zij het goed vonden, liet ik niet merken dat ik er blij mee was; als ze het niet goed vonden, dan zagen ze ook niet dat ik dat erg vond.
Nog een slotvraag: wat zou je doen in het leven als je geen komiek was.
De Rycke: Waarschijnlijk nog bij het OCMW staan (lacht). Nee, het zou nog altijd iets creatief zijn. Ik heb foto en film gestudeerd en ik schrijf ook vrij vaak.
Oké, bedankt voor het interview.
© 2009 – StampMedia – Zahra Schuerewegen -
Hef het glas met Dynamo Zjosss
Dynamo Zjosss is een opkomende band uit de Rupelstreek. Ze hebben niet één bepaalde stijl en trachten om het publiek bij elk concert volledig uit hun dak te laten gaan. Dynamo Zjosss speelde onlangs nog op Casa Blanca in Hemiksem en waren op 30 augustus te gast op de Cultuurmarkt in Antwerpen.
© 2009 – StampMedia – Fleur Broes en Anurag Suri -
Dames, heren, ik ben een Vlaams-Joodse komiek
Jerry Seinfeld, Groucho Marx, Woody Allen, Ben Stiller… In de VS is comedy haast een Joodse specialiteit. Maar waar blijven de Vlaams-Joodse komieken?
In Nederland beweegt er op Joods comedyvlak al langer wat. In 2008 vond in Amsterdam voor het eerst het Joodse Comedy Café plaats. Dixit de organistoren: “Een open podium voor Joods komisch amateurtalent.” Deze wedstrijd werd uitgezonden op de Nederlandse Joodse Omroep en de programmamakers werken intussen aan een vervolgeditie. Hiervoor zijn ze nog op zoek naar Vlaams-Joodse komieken. Maar zijn die er wel? Heleen Van Pelt, communicatieverantwoordelijke van het Joods Cultuurfestival: “Joodse comedy leeft in Vlaanderen niet echt, ook niet binnen de Joodse gemeenschap zelf.” Volgens Van Pelt is er intussen wel een inhaalbeweging aan de gang. “Er zijn hier en daar kleine projecten en ook met onze eigen Joodse Humoravonden willen we precies díé traditie van Joodse humor aan het Vlaamse publiek voorstellen”, verklaart Van Pelt.
Stereotiep
De Joodse Humoravonden waar ze naar verwijst vinden plaats in het kader van het Joods Cultuurfestival en passen in het diversiteitsbeleid van de provincie Antwerpen. Coördinator Jeroen Martens: “We willen met die Humoravonden vooral in de verf zetten hoe breed en divers de Joodse gemeenschap is. Daarin verschillen onze Humoravonden van het Nederlandse Comedy Café; bij ons gaat het veel verder dan wat grappen debiteren. We willen met wat humor, maar ook met informatie en duiding het stereotiepe beeld van ‘de Jood’ nuanceren en contextualiseren.”
De format van de Joodse Humoravonden lijkt op die van het Canvasprogramma De Rechtvaardige Rechters. Er is een vaste moderator, Ludo Abicht, expert in Joodse cultuur en geschiedenis, en een wisselend panel van rechtvaardige, maar komische rechters. Toch profileren de panelleden zich daarbuiten niet nadrukkelijk als Joodse komieken. Van Pelt: “‘Dames, heren, goeieavond: ik ben een Joodse humorist’ – nee, zo werkt het niet.”
Liberalisme
Zou het dan mogelijk zijn, een Vlaams Joods Comedy Café? Martens denkt van niet. “In de VS, maar ook in Nederland zijn veel liberale joden. Vooral in Amsterdam, daar is dat liberalisme echt een grondbeginsel. In Vlaanderen is de Joodse gemeenschap voornamelijk orthodox-joods en erg op zichzelf gericht. In de VS, maar ook in Nederland is de Joodse gemeenschap net ontzettend actief in de media.” Volgens Aaron Malinksy, docent Joodse en Hebreeuwse geschiedenis, én panellid bij de Humoravonden is daar een historische verklaring voor. “Na de Tweede Wereldoorlog is de joodse gemeenschap in Antwerpen fel veranderd. Veel Antwerpse Joden hebben de Tweede Wereldoorlog overleefd en ze hadden in de jaren daarop andere dingen aan hun hoofd dan moppen verzinnen.” Bepalende factor is volgens Malinksky ook dat de Antwerps-Joodse gemeenschap de voorbije jaren vooral naast de andere Antwerpse gemeenschappen heeft geleefd en niet in interactie met. “Maar”, voegt hij daaraan toe, “daar is laatste tijd wel verandering in aan het komen.”
Wat onderscheidt Joodse van pakweg Amerikaanse of Britse comedy? Van Pelt: “Zelfspot en relativering. Door de diaspora zijn er over de hele wereld kleine Joodse gemeenschappen. Voor hen was humor vaak een middel om zich te beschermen en te verweren. ‘Wie niet sterk is, moet slim én grappig zijn’, zeg maar.” Volgens Van Pelt is het een intelligente en fijnbesnaarde soort humor waarbij zelfspot centraal staat. “Joodse komieken deinzen er niet voor terug om zichzelf, maar ook typisch Joodse gebruiken als koosjer eten op de korrel te nemen.”
Laurent Popowsky, één van de panelleden van de Humoravonden, beaamt dat. “Van nature zijn Joden helemaal geen militanten of strijders; humor is altijd hun wapen geweest. Zelfrelativering is bij ons zoiets evidents dat we daar eigenlijk niet meer bij stilstaan.”
Hoe ver reikt die zelfrelativering? Kan er ook gelachen worden met onderwerpen als de Holocaust? Van Pelt twijfelt: “Tja. Dat is een goede vraag. Ik ken wel één goede mop over een nazi en een Jood in een concentratiekamp, maar verder… Er is natuurlijk weinig grappigs aan de Tweede Wereldoorlog.”
Meer info: www.joodscultuurfestival.be
@ 2009 – StampMedia – Linda Thompson -
DJ’en is een mannencultuur, maar ze staat open voor vrouwe
DJ Synderella is een vrouwelijke dj uit Antwerpen. Ze is gepassioneerd door draaien en heeft een uitgesproken mening over patriarchie en genderverschillen. Toch kan ze zelf geen enkele andere vrouwelijke discjockey noemen. Vandaag treedt ze op op de Cultuurmarkt.
Noem DJ Synderella (geboren Ella Krmasek) geen hiphop-dj. De Antwerpse gaat voor een eclectisch geluid en draait naast hiphop, ook reggae, funk, Afro en Latin beats. Ze was altijd al gepassioneerd door muziek en verzamelt van kindsbeen platen. In 1997 begon ze met dj’en. “Ik kon wel wat extra zakgeld gebruiken en ben toen gewoon Café Moderne binnengestapt. Met veel lef en bluf vroeg ik de uitbaatster: ‘Zeg, hebben jullie soms een dj nodig? Ik ben namelijk dj.’”
Vervolgens leerde Krmasek zichzelf draaien. “Dat gebeurde met vallen en opstaan”, vertelt ze. “Maar ik ben nog steeds geen scratchdj. Ik wil gewoon goede plaatjes draaien.”
Respect
Haar grote voorbeelden zijn DJ Krush, DJ Qbert, DJ Kollektiv. Allemaal scratchdj’s, allemaal mannen. Vergoelijkend: “Ik ken eigenlijk geen vrouwelijke dj’s. Er zijn er nog steeds schrikbarend weinig.” Toch denkt Krmasek niet dat ze het als vrouwelijke dj moeilijker heeft dan mannelijke collega’s. “Als je maar goede muziek draait en goed kunt mixen, krijg je vanzelf respect. Kijk, dj’en blijft een mannencultuur, maar ze staat ook open voor vrouwen. Daarenboven is hiphop sowieso een wereld waarin je jezelf moet bewijzen als je echt mee wil. Ik voel die drang niet zo om te tonen wat ik allemaal kan.”
Is het gebrek aan prestatiedrang misschien de reden waarom er zo weinig vrouwelijke dj’s zijn? “Misschien. Maar is die oververtegenwoordiging van mannen niet iets algemeens? We leven nog altijd in een patriarchale wereld en vrouwen moeten in alle domeinen altijd extra hard werken om voet aan grond te krijgen”, denkt Krmasek.
Bikinietjes
DJ Synderella heeft overigens ook een naamgenote, een zekere DJ Sinderella, met i. Op Youtube kan je een paar fragmenten van haar zien. Het is haar fysieke verschijning die in het oog springt: leuk snoetje, strakke buik, kleine bikinietje dat haar boezem in de verf zet. Is dit de troef die vrouwelijke dj’s vóór hebben op mannen? Dat ze extra aandacht kunnen trekken door hun lichaam in de strijd kunnen gooien?
Krmasek: “Draaien in bikini zou ik nooit doen. Dan zou ik voortdurend denken dat mensen meer naar mijn lichaam kijken dan naar mijn muziek luisteren.” Gevraagd of mannelijke dj’s die bekommernis zouden delen, antwoordt ze ontkennend. “Voor vrouwen ligt zoiets toch anders”, denkt ze. “Neem nu dat warme weer. Níémand kijkt op van een straatbeeld met mannen in bloot bovenlijf. Van een man wordt zoiets aanvaard, maar een vrouw … ja, daar kijken de mensen wel van op. Dat zou wel eens mogen veranderen.”
Meer info: www.cultuurmarkt.be
© 2009 – StampMedia – Linda Thompson -
Presenteren tijdens de ramadan
Vandaag wordt het startschot gegeven van Cultuur XXL. Vanaf 16u wordt de Grote Markt omgetoverd tot een mini festivalterrein, volledig bedekt met tapijt en overspannen met honderden zijden lampionnen. Arbi El Ayachi en Ikram Alouad presenteren het gebeuren en proberen de mensen warm te maken voor een weekend boordevol muziek, comedy, poëzie en zoveel meer. Met het oog op de ramadan stelden we Arbi enkele vragen.
Beluister het interview met Arbi El Ayachi
VRT-journalist Loutfi Belghmidi, stand-upcomedians Arbi Al Ayachi en Erhan Demirci en videoreporter Abbie Boutkabout bloggen momenteel voor deredactie.be over hun ramadan.
© 2009 - StampMedia - Amina Belorf
foto: Haryo Sukmawanto -
Verhalenvertellers op de Cultuurmarkt
Wim Goedemé is een verteller. Dit weekend speelt hij in Den Hopsack op de Cultuurmarkt. Hij wil graag afrekenen met de vooroordelen over zijn kunst. “Verhalen vertellen is helemaal niet oubollig!”
Bekende acteurs
Volgens Wim is deze gedachte helemaal fout, het is gewoon een minder bekende kunstvorm. “Het is een oud gebruik, maar oud betekent niet per se oubollig! Veel bekende acteurs, zoals Warre Borgmans en Jan Decleir doen het ook graag.” Veel hangt af van de teksten die je gebruikt. Je kan oude sprookjes vertellen, maar ook moderne kortverhalen, zoals Wim meestal doet.
Hoeveel vertellers er in België zijn, weet Wim niet, maar er zijn een aantal organisaties, zoals Van stoel tot stoel die vertellers verenigen en ondersteunen.
Attributen
Wim legt uit dat ze meestal geen acteurs of attributen gebruiken. “Bij straatvertellingen gebruiken we geen attributen, maar bij verteltheater, een mengvorm tussen een vertelling en een theatervoorstelling, wordt wel gewerkt met attributen en soms ook met acteurs, ter ondersteuning van het verhaal.”
Voor jong en oud
Vertellingen zijn voor kinderen, denken veel mensen. Dit is vaak niet zo. Er zijn ongeveer evenveel voorstellingen voor volwassenen. Het optreden op de Cultuurmarkt is voor volwassenen, maar Wim doet ook voorstellingen voor kinderen, onder andere met het verteltheater ‘De Woze Bolven’.
Wim vindt dat iedereen, jong en oud, zeker eens naar een vertelling moet gaan. “Het is om te beginnen altijd heel gezellig en er is interactie tussen de verteller en het publiek dat via reacties het verhaal kan beïnvloeden. Mensen kunnen er ook vrijblijvend naar luisteren. Je kan bij een straatvertelling elk moment inpikken op het verhaal en wanneer je maar wilt weer doorlopen. Al blijven mensen vaak tot het einde staan.”
Meer info over Wim Goedemé op www.echtgebeurd.be
Alles over de cultuurmarkt op www.cultuurmarkt.be
© 2009 – StampMedia – Lora Van den Eynden -
Aftrap cultuurseizoen met Cultuurmarkt XXL
Zondag a.s. geeft de veertiende editie van de Cultuurmarkt van Vlaanderen het traditionele startschot van het nieuwe cultuurseizoen. Op verschillende pleinen en in musea in Antwerpen kun je gratis terecht voor een ruime keuze van kunstinstellingen en voorstellingen.
Openingsfeest
Op zaterdag 29 augustus kun je op de Grote Markt in Antwerpen al terecht voor een openingsfeest. “Het is de eerste keer dat we het echt een feest noemen,” vertelt Annik Klaes, organisator van de Cultuurmarkt. “En feest mag je in de breedste zin van het woord interpreteren. We gaan een feeëriek decor bouwen op de Grote Markt. We leggen er 180 m2, niet kamerbreed, maar met een beetje fantasie echt Perzisch, zodat mensen niet heel de tijd recht hoeven te staan. In vele culturen is het trouwens gebruikelijk om zittend te feesten. Er worden ook zo’n 300-tal zijden lampions opgehangen. De Arabische en Chinese cultuur zijn op die manier al zeker vertegenwoordigd. Live optredens zijn er vanaf 16.00u.”
Publiekstrekkers
Tijdens de Cultuurmarkt zelf op zondag, zijn er heel wat voorstellingen die de moeite waard zijn. “Zo is er natuurlijk de Stadsschouwburg die telkens weer heel wat volk trekt”, vertelt Klaes. “Op de Grote Markt kun je ook gaan zien naar de Shenyang Folk Art School, een zeer spectaculair optreden voor een breed publiek. Deze groep heeft meegewerkt aan het openingsfeest van de Olympische spelen in Peking. Maar er zitten natuurlijk nog veel andere pareltjes in het programma. Zo kunnen mensen bijvoorbeeld terecht in de kapel van de Lessius Hogeschool voor klassieke muziek. Het Octopus kamerkoor is daar echt wel een aanrader.”
Cultuurmarkt voor kinderen
Er is niet enkel aan volwassenen maar ook aan kinderen gedacht op de Cultuurmarkt. “Op een totaal van 220 infostands zijn er zo’n 57 die meewerken aan het vliegparcours. Dat zijn dus heel wat instellingen in Vlaanderen en Brussel die actief investeren in kindercultuur”, zegt Klaes. “Je moet kinderen zo vroeg mogelijk enthousiast maken voor cultuur, theater en muziek. Met de Cultuurmarkt spelen wij daar absoluut op in en we zijn ook tevreden dat de cultuursector dit belangrijk vindt.”
Aandacht voor mensen met handicap
“Met een heleboel partners hebben we in toegankelijkheid voor mensen met een handicap geïnvesteerd. Voor enkele voorstellingen zijn er zelfs doventolken voorzien. Mede daarmee willen we de culturele instellingen in Vlaanderen sensibiliseren om ervoor te zorgen dat de toegankelijkheid voor mensen met een handicap de nodige aandacht krijgt”, zegt Klaes.
Jazzpodium
Nieuw dit jaar is het jazzpodium op het Hendrik Conscienceplein. Het idee voor dit podium komt van Lilian Defonnez, uitbaatster van café De Buster. Zij organiseert al jaren stand-up comedy avonden en jazzconcerten in haar café. Ook de Stand-upcomedy Marathon van de Cultuurmarkt vindt in De Buster plaats.
Cultuurmarkt praktisch
De straten en pleinen van de Cultuurmarkt zijn afgesloten voor autoverkeer. Het is een aanrader om met de fiets of het openbaar vervoer naar het stadscentrum te komen. De activiteiten op de Cultuurmarkt zijn trouwens allemaal gratis. Let er wel op dat sommige binnenlocaties een beperkte capaciteit hebben. Daar is reserveren is de boodschap. De meeste optredens duren gemiddeld twintig minuten.
Meer info en programma op: http://www.prospekta.be/cultuurmarkt/2009/
© 2009 – StampMedia – Michaël Vanderleyden en Willem Magits -
Gesprek met Pieter Embrechts en Brazaville
Op 30 augustus 2008 gaven Pieter Embrechts en Brazaville een concert op de Grote Markt te Antwerpen in aanloop van de Cultuurmarkt . Anke De Bleecker en Rutger Gauman hadden vooraf een gesprek met hen.
© 2008 - StampMedia
Audioreportage door Anke De Bleecker en Rutger Gauman
Uitgezonden op 30/08/2008 door Oradio - 107.0 FM -
Gesprek met Nigel Williams
Naar aanleiding van de Cultuurmarkt te Antwerpen, had StampMedia reporter Sophie Van Laere een gesprek met Nigel Williams.
© 2008 - StampMedia
Audioreportage door Sophie Van Laere
Foto's: Oliver Nimet, Freya Dandois en Haryo Sukmawanto
uitgezonden op Oradio 107.0 FM op 30/08/2008 -
Liefdesbrieven schrijven in Hilton-hotel
Nood om je liefde te verklaren aan je minnaar, je oma of een waterflesje? Op de Cultuurmarkt in Antwerpen kon en mocht het allemaal. Dit dankzij het project 1001 Liefdes, georganiseerd door Creatief Schrijven. In een zaaltje van het Hilton-hotel kreeg jong en oud doorlopend de kans hun inspiratie de vrije loop te laten en pareltjes van liefdesbrieven te schrijven.
1001 Liefdes
“De bedoeling van 1001 Liefdes is om mensen aan het schrijven te krijgen. Dit kunnen we realiseren doordat het pennen van liefdesbrieven iets zeer toegankelijks is”, verklaart Greet Van Opstal, projectmedewerkster van Creatief Schrijven . Deze organisatie wil een steunpunt bieden voor niet-professionele schrijvers. “Alle ingezonden brieven verschijnen op onze website en we geven ook 11 boekjes uit waarin telkens 91 brieven staan.” 1001 Liefdes reist bovendien door heel Vlaanderen. Op 13 september bijvoorbeeld, dan lezen Ianka Fleerackers en Michaël Pas voor uit een selectie van ingezonden liefdesbrieven op het Festival van Vlaanderen in Gent.
Mysterie
Ter gelegenheid van de Cultuurmarkt richtte Creatief Schrijven in het Hilton-hotel een kamer in waar mensen inspiratie op kunnen doen om nadien een liefdesbrief of scène te schrijven. “De kamer had iets zeer mysterieus, een beetje à la films van Van Looy. Er hing drama in de lucht, maar ik weet dat er een oplossing is”, vertelt deelneemster Lea Beliën ons, wanneer ze de schrijfzaal betreedt. De sfeer in kamer 322 is zeer intens. Het bed is beslapen, over de hele kamer liggen verschillende tanga’s verspreid, op de nachtkastjes zijn medicijnen te vinden en er lopen straaltjes bloed van de badrand. Stof genoeg voor een beklijvende misdaadroman. “De woorden stroomden uit mijn pen. Ik zat vol inspiratie voor mijn ‘Liefde op een zijspoor’”, zegt Beliën nog bij het verlaten van de zaal.
Ouderwets gegeven
Niet alleen Beliën, maar ook andere deelnemers zijn zeer enthousiast. “Het is enorm leuk dat we door dit project een ouderwets gegeven opnieuw in het leven kunnen roepen”, zegt vrijwilligster Kristien Lenaerts. “Nochtans heb ik vroeger nooit zelf liefdesbrieven geschreven. Ik was meer voor intieme boodschapjes in mijn taalboek tijdens de les.” Voor anderen is het dan weer wel een soort van ‘terugkijken naar vroeger’. “Het is jammer dat liefdesbrieven verdwijnen, want wie vindt het nu niet leuk om er eentje te krijgen? Een brief is veel charmanter en blijvender”, beaamt Van Opstal. “Je denkt na over wat je schrijft, je let op je handschrift, je voegt persoonlijke accenten toe terwijl een sms’je of een mail vaak oppervlakkig en gemakkelijk blijft.”
© 2008 – StampMedia – Marjolein Lambrechts
