sialiatje

• Delen

donderdag, 20 december 2007 om 23:12

Stilletjes zit ik voor het raam,

wachtend op het wonderlijkste wat er is,

stilletjes en zonder woorden,

amper knipperen mijn ogen,

ik hou mijn adem even vast,

ginds ver achter de huizen,

zijn de golven al te zien,

de zon kijkt me lachend aan en zegt,

" weer een nieuwe morgend,

maak er het beste van.

elke dag is een geschenk,

vergeet dat nooit!"

ik sta langzaam op,

tijd om door te gaan,

en er een dag van te maken om nooit meer te vergeten.