poemelschen
Trust vrouw - 37 jaar, Venlo, Nederland
Blog / mijn eigen valkuil
zaterdag, 21 juni 2008 om 03:12
toen ik jou leerde kennen, wist ik het eigenlijk al
in mijn diepste binnenste voelde ik dat wij niet bij elkaar pasten
maar jouw overtuigingskracht en de moeite die je voor me deed hebben mijn beoordelingsvermogen verblind
ik zette al mijn twijfels op de achtergrond en ging voor 100% voor jou...................
naarmate we langer samen waren bleken de verschillen tussen ons steeds groter
we hadden verschillende verwachtingen van onze relatie, van het leven
andere dromen, of juist de afwezigheid daarvan
communiceren werd steeds moeilijker
meningsverschillen groter
gevoelens minder, de lieve dingen en komplimentjes kleiner
tot er totaal geen rekening meer werd gehouden met mijn gevoelens en wensen
jij ging verder volgens jouw eigen koers
en ik als een "echte kreeft paste me aan"
met x op x een teleurstelling, veel verdriet en uiteindelijk enorme boosheid.
diverse malen ben ik voor jou kilte weggevlucht
ik begreep niet hoe je mij zo kon behandelen
hoeveel kritiek kan een mens verdagen?
maar je kwam steeds weer om me weer voor je te winnen
en ik trapte er iedere x weer in!
wat is het in mij dat ik iedere x alles op alles zet
mijn hart en ziel geef
ik ben geen domme meid
weet precies hoe de wereld in elkaar steekt
en toch blijf ik in een relatie een "kleine meid"
die denkt als ik maar genoeg moeite doe
genoeg liefde geef, komt alles goed
ondanks de sluimerende twijfel die ik in het begin had
bedenkt onder een dikke laag hoop
nu het voorbij is tussen ons, kan ik weer helder denken
ik zie mijn eigen fouten
mijn aandeel in het geheel
maar dat is achteraf
altijd achteraf!
ik neem me voor...............de volgende x
ja de volgende x probeer ik deze ervaring in mijn voordeel te gebruiken
ja de volgende x verlies ik mezelf niet
ja de volgende x ken ik mijn valkuilen
ja de volgende x luister ik naar de stem in mijn binnenste
naar mijn intuitie
ik heb er van geleerd................................
Reacties 1
grietje Trust (zaterdag, 21 juni 2008 om 06:12)
ik begrijp je helemaal.......zal nog wel wat tijd kosten om hem helemaal uit je gedachten te krijgen...
ik heb het me ook vaak afgevraagd...waarom ga ik er mee door?
soms voelde het als een verslaving...... nooit geweten dat loslaten zo moeilijk was.
Schrijf een reactie: