poemelschen

• Delen

dinsdag, 12 juni 2007 om 02:24

"Verliefdheid is in feite een soort neurotisch verschijnsel, in de zin dat het ontstaat vanuit een onevenwichtigheid in jezelf. Degene op wie je verliefd bent, heeft iets dat je in jezelf mist of hij of zij vervult een onvervuld verlangen. Dat kan iets heel banaals zijn, zoals status, maar ook iets emotioneels. Zo kun je denken dat díe persoon je gelukkig gaat maken, dat er eindelijk iemand is die voor je wil zorgen, of die je wil bevestigen in wie je bent. De ander houdt een belofte in, een bepaalde verwachting, dát is verliefdheid. En dat is precies waarom het geen basis kan zijn voor een langdurige relatie. Want de verwachtingen die je bij de betreffende persoon hebt, zijn in veel gevallen niet reëel.
Verliefdheid is dus per definitie vertekenend. Daarom is de periode daarná, als de verliefdheid begint te temperen, cruciaal: de vlinders maken plaats voor verdieping, voor elkaar écht leren kennen. Dan komt het erop aan je partner te leren nemen zoals hij is en niet te proberen hem of haar zo te veranderen dat alsnog aan je onvervulde verlangens tegemoet gekomen kan worden. Sterker nog: het is verstandiger om te kijken wat je mist in je leven en hoe je dat zélf kunt oplossen, zónder afhankelijk te zijn van een ander. Dan kom je zelf steviger in je schoenen te staan en dat maakt je relatie ook steviger."

Tags: verliefdheid