Blog 5


  • Hyperventilatie

    Fysiek gezien is inademen zuurstof opnemen en uitademen koolzuur afgeven. Wanneer de in-en uitademing in de juiste verhouding tot elkaar functioneren zullen zij evenredig net zoveel zuurstof opnemen als koolzuur afgeven. Bij hyperventilatie is die verhouding verdwenen. Door de versnelde inademing vermindert het koolzuurgehalte in het bloed . Medisch gezien is de oorzaak van hyperventilatie dus het versnelde ademen. Door mijn praktijkervaring met hyperventilatie kijk ik er echter anders naar. Mensen die hyperventileren kijken vaak naar zichzelf door de bril van een ander. Zij durven hun unieke eigenheid geen gestalte te geven . Dit geeft veel spanningen, om dit niet te voelen gaat men subventileren (minimaal inademen). Na een langdurige periode van subventileren neemt de adem zelf het initiatief over. Het doet wat de persoon in kwestie zelf niet doet, namelijk volledig ademen. Feitelijk is hyperventilatie dus een reactie op subventilatie. Je kunt het zien als het zelfherstellend vermogen van ons organisme die weigert om nog langer spanningen vast te houden. Mensen die hyperventileren manipuleren hun ademhaling Ze accepteren hun ademhaling niet, omdat ze zichzelf niet accepteren. De ademhaling is dus een condensatie geworden van een niet accepterende houding. Rebirthing maakt je bewust hoe je dat niet accepteren met je adem doet.

  • Jezelf zijn

    Het diepste verlangen van de mens, bewust of onbewust is om jezelf te zijn. En het eerste vereiste om jezelf te zijn is dat je jezelf kent. Maar jezelf leren kennen is juist je grootste angst. Want sla jezelf maar eens gade. Je doet nooit anders dan van jezelf weg te lopen. Je hebt zoveel afkeurende stemmen in je leven gekend. Ouders, echtgenoten, vrienden en vijanden, kerk en leraren op school hebben een hele lading negativiteit over je heen gestort, waardoor je bang bent geworden van jezelf. Je hebt het idee dat je niet de moeite waard bent, omdat je op geen enkele manier ooit enige waardering hebt gekregen. Die angst zorgt er voor dat je voortdurend voor jezelf op de vlucht bent. De een loopt achter geld aan , de volgende achter materie, de ander achter macht of respect, enzovoort. Maar dat is alleen maar uitstel. Want wanneer je succesvol bent in je vluchtgedrag, als je je doel bereikt hebt, kom je jezelf vanzelf weer tegen. Dan blijkt dat je hele poging om jezelf te ontlopen voor niets is geweest. Want je kunt jezelf niet ontlopen. Want als je je doel bereikt hebt, sta je weer oog in oog met jezelf. Misschien kun je anderen daarmee om de tuin leiden, maar jezelf met geen mogelijkheid. Waar je ook naar toe gaat, je neemt jezelf altijd mee op je reis. De enige manier om dichter bij jezelf te komen is afstand te doen van je verleden. Want als je afstand doet van het verleden, van je conditioneringen word je opnieuw geboren. En dat is zo heilzaam dat het nooit meer bij je op zal komen om daar vandaan te lopen.

  • Laten wij als burgers ook gaan bezuinigen!

    Alles staat op dit moment in het teken van de politiek.De meeste politieke partijen willen bezuinigen, dus minder geld uitgeven. Ik vind dat ze daarbij een slecht voorbeeld geven aan de burger. Want stel dat wij ook eens uit zouden gaan rekenen, hoeveel tijd we moeten werken voor het geld dat we nodig hebben voor de dingen die we willen aanschaffen, om te zien of we dat nog wel willen. Wat ik zou willen is dat de burger eens uit zou rekenen hoeveel geld hij kwijt is met de plannen van de huidige politiek, aan arbeidskosten, inkomsten belasting, sociale premies, verzekeringen, vervoerskosten en kinderopvang. Want dan zou het best eens zo kunnen zijn dat het niet voordeliger is om te werken. Maar dat je beter energie kunt steken in het bezuinigen in plaats van in werken. Ik stel voor dat we een jaar of vijftien minder gaan werken en stoppen met het kopen van al die rommel waar de winkels mee vol liggen. En met het geld dat we daarmee overhouden staatsobligaties kopen van een enigszins stabiel land dat wel geld uitgeeft. In plaats van de meeste en mooiste tijd van je leven alsmaar met werken bezig te zijn om geld te verdienen om van te leven, blijven we gewoon thuis en maken er een sport van om geld te verdienen door zoveel mogelijk te bezuinigen.En dat geld investeren we in staatsobligaties. Theoretisch zou het mogelijk zijn om in deze ontwikkelde eenvoudige levensstijl te leven, zonder vijf dagen te werken tot je zeven en zestigste jaar. Wat zou de politiek daar van vinden?

  • Wij zijn de Crisis

    De wereld verkeert in een crisis en niet alleen financieel. Onze regenwouden worden gekapt. Water over de hele wereld vervuild steeds meer. De poolkappen smelten. De aarde is overbevolkt. Criminaliteit tiert welig . Gekken plegen overal aanslagen. En zo kun je nog wel even doorgaan. De wereld lijkt dolgedraaid. We weten niet wat er aan de hand is en wat we er tegen kunnen doen. We proberen algemeen te denken en individueel te handelen. We scheiden ons plastic, glas en papier en hergebruiken het. We steunen Greenpeace en het Wereldnatuurfonds financieel. We fietsen meer en laten de auto wat vaker staan. Maar we hebben een onbestemd gevoel dat het allemaal niets uitmaakt, en waarschijnlijk is dat ook zo. We schrijven brieven en brengen geld bijeen. We organiseren en protesteren. We zijn zowel maatschappelijk als spiritueel met de wereldproblematiek betrokken. Maar we weten ook dat deze problemen hierdoor niet veranderen. Want wat we ook doen het maakt helemaal geen verschil Ons hoofd blijft maar malen. Hoeveel we ook doen de problemen blijven bestaan. Dit komt omdat de problemen niet alleen in de buitenwereld liggen. Wij zijn de crisis. Wij zijn dolgedraaid. Er bestaat geen binnen en buiten. Er bestaat geen spirituele betrokkenheid. Het ligt aan ons, wij zijn de wereld die dolgedraaid is. We kunnen ons niet betrokken voelen met iets dat zich buiten de beweging van onze denkbeelden bevindt. Wanneer binnen en buiten hetzelfde is, en we zien de crisis overal om ons heen, dan kunnen we ook de crisis zien die we zelf zijn.

  • Lichaam en geest

    In de hedendaagse benadering van gezondheid en genezing gaan steeds meer mensen er vanuit dat lichaam en geest één zijn. Alles wat je met het lichaam doet heeft invloed op de geest en alle mentale acties beinvloeden het lichaam. Die eenheid vertegenwoordigd je persoonlijkheid. Lange tijd zijn de geestelijke vermogens van de mens superieur gesteld, maar tegenwoordig wordt ook aan het lichaam een intelligentie toegekend. Omdat de meeste mensen er van overtuigd zijn dat lichaam en geest één geheel zijn,zal het je misschien verbazen dat jezelf aan deze eenheid hebt zitten knoeien. Je hebt er namelijk een splitsing in aangebracht. Door deze splitsing is een breuk ontstaan, een blokkade. Deze blokkade zorgt er voor dat lichaam en geest twee afzonderlijke compartimenten zijn geworden. Met als gevolg dat er een breuk is ontstaan in de eenheid van je persoonlijkheid. Hierdoor is er een voortdurende strijd in je gaande, waarbij de dominante geest zijn wil probeert op te leggen ten koste van het lichaam. Met als resultaat dat het lichaam meestal het onderspit moet delven. De geest ( het denken) gaat overheersen. Sterker nog, het wordt je bestaan. Descartes grondbeginsel 'ik denk, dus ik ben wordt werkelijkheid. Ken Wilber de belangrijkste Amerikaanse psycholoog zegt er het volgende over. De meesten van ons zijn al lang geleden hun lichaam kwijtgeraakt en ik ben bang dat we dit letterlijk op moeten vatten. In feite lijkt het erop of 'ik' op mijn lichaam zit als een ruiter op zijn paard. Ik sla het of prijs het, geef het te eten, houd het schoon en verzorg het als het nodig is. Ik drijf het voort zonder het te raadplegen en hou het terug tegen zijn wil. Als mijn lichaam-paard zich netjes gedraagt, let ik er in het algemeen niet op, maar als het tegenstribbelt- en dat gebeurt maar al te vaak – pak ik de zweep en geef hem ervan langs totdat hij zich weer onderwerpt. Deze blog leert je om je lichaam weer te accepteren zoals het is, zodat je weer innerlijke vrede kunt ervaren en weer in harmonie met je geest kunt komen.