najaha1
vrouw
-
52 jaar, bredene, België - Foto's (296)
- | Vrienden
- | Gastenboek
- | Blog
- | Video's
- | Shouts
Blog 58
-
lieve wim
als het rouwrumoer rondom jou
is verstomd
de stoet voorbij is,schuifelende
voeten,
dan voel ik dat er een diepe
stilte komt
en in die stilte zal ik jou opnieuw
ontmoeten
en telkens weer zal ik je tegen
komen,
we zeggen veel tegauw het is
voorbij,
hij heeft alleen je lichaam
weggenomen,
niet wie je was, en ook niet wat
je zei
ik zal altijd nog grapjes met je
maken,
we zullen samen door het stille
landschap gaan,
nu je mijn handen niet meer aan
kunt raken,
raak je mijn hart nog duidelijker
aan. -
voor wim
Ver ben je van mijn aardse lichaam vandaan
zacht weet ik je verlicht door dezelfde maan
in gedachten roep ik je naam en zie je als
helderste ster aan de hemel schitteren staan
ik voel nog steeds de warmte van je hand
fluister jou naam elke keer als ik je mis
mijn traan die in een levensboek vol foto’s valt
herinneringen die me resten als gedachtenis
als de tijdsklok in mijn leven stilvalt
mijn naam tot verleden is geschreven,
dan zullen we saam aan de sterrenhemel staan
als engelen van het licht in elkaars bestaan. -
gedicht voor wim(2)
EEN TRAAN
__________________________
Het is nu al drie maanden geleden,
dat het licht in jouw ogen doofde.
Het is nu al drie maanden geleden,
dat jouw gouden hart stopte met slaan.
Nog steeds wil mijn hoofd het niet beseffen,
dat je weg bent en niet meer terug zal komen.
Nog steeds wil mijn hart het niet beseffen,
maar klopt het vol verwachting om jou te beminnen.
Nog iedere nacht één traan,
die je laat weten dat ik aan je denk.
Nog iedere nacht één traan,
die je laat weten dat ik je erg mis.
Eén traan,
die loopt over mijn wang.
Eén traan van verdriet,
Eén traan van niet gelukkig zijn,
Eén traan van iemand missen.
Eén traan.
Het zouden er zoveel kunnen zijn.
Maar ik weet dat jij dat niet wilt.
Je wou nooit dat ik huilde.
En toch huil ik nu om jou..
Eén traan.
elke keer één traan,
zodat ze nooit op zullen zijn.
Zo blijf ik altijd aan je denken.
Nooit vergeet ik jou!
met dank aan omaatje57 -
gedicht voor wim
ogen tranen regendruppels
plassen vormen rimpels
op het eens zo gladde meer
mijn gezicht weerspiegeld
op die grote waterplas
doet me denken
aan jou gezicht,zo lief en zacht
maar jij komt niet weer
verloren aan het leven
daar door die hogere macht
wij blijven achter
en jij...die daar wacht -
voor wim;rust zacht in vrede
Vandaag 9 april 2009 is de dag dat wim begraven word.Het wordt in besloten kring gehouden en dus kon ik er niet bij zijn.Maar gisteren ging de bel en het was de tante van wim om mij uit te nodigen op begrafenis.Ik mag er dus toch bij zijn.Over 11 uur is het zover.Om 11u begint de dienst.Zijn zoontje jonathan was er ook bij,het andere kindje david ligt in het ziekenhuis op dit moment.Jonathan is amper 4 jaar en heeft nu geen mama en geen papa meer.Gisteren ging hij nog een tekening maken voor papa die hij dan vandaag op de kist kan leggen.Ocharme dat ventje.Hij ziet er zo verdrietig uit,is alle vertrouwen kwijt want lijkt net een bang vogeltje.De mama is nog steeds niet begraven,haar lichaam is nog steeds niet vrijgegeven.Ze zijn nog steeds bezig met dna onderzoek en zo.
Ik hoop dat wim zijn rust vind.Hij was een prachtkerel.Hij was veel te goed voor deze wereld.Hij liet over zich heen walsen tot het teveel is geworden.Er is nog steeds geen duidelijkheid in de hele zaak.Er komen elke dag andere zaken aan het licht.Wim,ondanks alles heb ik nog altijd heel veel respect voor jou,ik kan je nu alleen nog goede reis wensen en eens zien we elkaar weer terug.
Ik praat tegen de zon
Ik zeg het tegen de maan
Ik fluister tegen de wolken
Nu jij bij mij bent weggegaan
Ik klets tegen de zee
Ik schop tegen het zand
Ik schreeuw tegen de donder
Nu jij bij hen bent aanbeland
Ik herken je tederheid in vallend blad
Ik zie jouw kracht in een storm
Ik voel jouw Liefde in een kind
Jouw weggaan is enorm
De natuur zal jou omarmen
Dus als de zon mij zal verwarmen
Dan weet ik dat jij bij me bent
Omdat jij zonnestralen zend...... -
man die vrouw wurgde verhangt zich in de cel
nu ben ik mijn maatje voor altijd kwijt,ik kreeg niet eens meer de kans om hem te laten weten dat ik hem bleef steunen
Man die echtgenote wurgde, verhangt zich in cel in Brugge
De 35-jarige man uit Bredene die verdacht wordt voor de moord op zijn vrouw, heeft zich in de nacht van zaterdag op zondag verhangen in zijn cel in Brugge.
De man zat sinds vorige week vast in de gevangenis nadat hij twee weken in de gevangenis van Boulogne-sur-Mer in Frankrijk had gezeten voor de moord op zijn Nigeriaanse vrouw Uche "Evelyne" Amarim. Dat meldt het parket van Brugge vanavond.
Lichaam gedumpt in Franse duinen
Na een echtelijke ruzie wurgde hij zijn vrouw in hun huis in Bredene en dumpte haar lichaam in de duinen in een dorp nabij Calais. Aangekomen in Brugge werd Vanacker, die al acht jaar als kwaliteitsmanager in Brugge werkte, ondervraagd door de onderzoeksrechter.
In Frankrijk had hij de feiten al bekend, maar in Brugge voegde hij eraan toe dat zijn moeder ook met de moord te maken had. Zij werd zaterdagnamiddag voor de onderzoeksrechter geleid en onmiddellijk aangehouden voor mededaderschap. In de nacht die daarop volgde, verhing hij zich aan zijn riem.
rust in vrede lieve wim en speciaal voor jou daarboven dit gedichtje:
Het is donker en koud om me heen
ik kijk recht voor me uit
richting onze herinneringen
maar ik voel me toch alleen
soms denk ik nog terug aan toen
die mooie goeie oude tijd
denkent aan jou aanwezigheid en warmte
maar dat ben ik nu kwijt
er zit een traan in mijn oog
ik knipper met mijn oog en het rolt over mijn wang
dat sterft voor het zich verder bewoog
nu sta ik hier helemaal alleen
ik denk aan die ene dag
dat ik jou voor het laats zag
en je daarna voorgoed verdween
een steen bij je graf
dat word je gegeven
zo mooi
net als jouw leven...
ik zal je nooit vergeten.............. -
vrouw vermoord
Vrouw koelbloedig vermoord en gedumpt in Frankrijk
Bredene/Brugge Twee kinderen van 1 en 4 jaar blijven achter
BREDENE - In de Guido Gezellestraat in Bredene werd maandagavond de 31-jarige Eveline Amarim vermoord in haar woning. De Nigeriaanse vrouw werd er gewurgd door haar man die het lijk ging dumpen in het Noordfranse Oye Plage.
De 35-jarige Wim Vanacker verblijft momenteel in de cel in Noord Frankrijk. Ons land vraagt zijn uitlevering omdat hij maandagavond zijn vrouw vermoordde in hun woning aan de Guido Gezellestraat. Hij heeft de vrouw met zijn handen gewurgd na een discussie. Het koppel wou uit elkaar gaan.
Later op de avond stopte Wim Vanacker het lijk van zijn vrouw in zijn wagen en reed er mee richting Oye Plage in Noord-Frankrijk waar hij haar op een verlaten plaats heeft achtergelaten.
Dinsdag ging hij nog bij de politie van Brugge aangifte doen van de verdwijning van zijn vrouw. Hij vertelde de agenten dat zijn vrouw het echtelijk dak verlaten had na een discussie. Uiteindelijk werd de vrouw al dinsdagnamiddag gevonden. Eerst vonden passanten een handtas en nog wat later het lijk waarna ze de politie verwittigden. De gendarmerie van Arras startte het onderzoek en contacteerde Wim om de vrouw te komen identificeren. Woensdag viel hij tijdens het verhoor door de mand en bekende dat hij zijn vrouw had gewurgd wat ook bleek uit de autopsie.
Wellicht vertrekt er de komende dagen een rogatoire commissie naar Noord Frankrijk om de dader in Boulogne sur Mer te verhoren over de feiten.
Het koppel heeft twee kinderen, de vierjarige Jonathan en de éénjarige David. Het oudste zoontje gaat naar de vrije basisschool De Dorpslinde en zit er in de eerste kleuterklas bij juf Mieke. Voor de kinderen wordt een oplossing gezocht. 'Ik hoop dat de kinderen kunnen samenblijven zodat ze steun bij elkaar kunnen vinden. In elk geval zal ik ze regelmatig bezoeken', zegt Wims moeder die donderdagnamiddag met de kinderen nog spullen kwam ophalen in de woning in Bredene.
Jonathan vraagt waarom zijn moeder niet thuis is en waarom er vreemde mannen, politiemannen in burger, de deur voor hen openen.
Buurvrouw Myriam Willaert reageert verslagen. 'Ik had regelmatig contact met Wim als hij thuis kwam. Het was een doodbrave man die mij vorige zomer nog vertelde dat hij ongelukkig was met Eveline. Ik verwachtte zeker niet dat Wim tot zoiets in staat was. Ik heb echt te doen met de kindjes en zijn moeder. Aan de kindjes heb ik nog speelgoed gegeven. Ik kon goed babbelen met Wim', vertelt Myriam.
'Wim heeft mij nog verteld van zijn vorige relatie. Heel vroeger stuurden wij zelfs regelmatig een sms berichtje naar elkaar. Ik heb Wim wel zien veranderen de jongste maanden. Hij sloot zich meer en meer af', reageert Myriam.
Een familielid van Wim wijst er op dat zijn huwelijk met Eveline Amarim een lijdensweg was.
'Ze heeft hem kapotgemaakt. Vrijdag en zaterdag moest hij nog in zijn wagen slapen en mocht hij niet meer binnen', vertelt de vrouw.
Ook de moeder van Wim weet dat er al een tijdje problemen waren. 'Mijn zoon sliep regelmatig in zijn wagen en moest zich dan douchen op zijn werk', vertelt de aangeslagen vrouw.
Wim werkte al acht jaar als bediende bij Confiserie Kathy in Brugge. Zijn werkgever reageert verslagen en geschokt.
'We zijn hier zeer zwaar onder de indruk en hadden dit nooit verwacht van Wim. Hij kwam maandag nog werken en dinsdag was hij hier ook nog enkele uren', vertelt de werkgever. -
lied nancy ajram;inta aih met vertaling
Nancy Ajram: Inta aih
Enta aih mesh kfaya aalaik
Wat ben jij (Wat is er met jou), is het niet genoeg
Tegrahni haram aalaik ent aaih
dat jij mij pijn doet, haram voor jou, wat ben jij?
Enta laih dimooai habeebi tehoun aalaik
Waarom kunnen mijn tranen jou niks schelen, schatje?
Tab w laih ana radya enak tegrahni w roohi feek
Maar waarom laat ik het toe dat jij mij pijn doet en mijn ziel is in jou
Tab w laih yaani aih radya beaazabi bain edaik
Maar waarom, wat, ik laat mijn lijden bij jou toe?
Law kan da hob ya waili mino
Als dat liefde is, o wee (van de liefde)
W law kan da zanbi matoub aano
En als het mijn schuld is, heb ik er geen spijt van
Law kan naseebi aaeesh fey gerah
Als het mijn lot is om in pijn te leven
Hayaeesh fey gerah
Zal ik in pijn leven
Mesh haram mesh haram enak tekhdaani fey hobak leek
Is het niet haram dat jij mij bedriegt in mijn liefde voor jou?
Mesh haram elgharam wel seneen hayati w aaeesh eleek
Is het niet haram, voor de liefde en de jaren in mijn leven en mijn liefde voor jou
Daa awam wala kan leaaba fey hayatak yetwadeek
Het ging snel weg, of was het een spel in jouw leven dat je genas?
Daa awam el hanan w hodni albi w amali feek
Het ging snel weg, de tederheid en de houvast van mijn hart en mijn hoop in jou -
dierenmishandeling
Dierenmishandeling:
Ik ben spotje, de hond.
Ik ben 3 maanden oud.
Ik ben geboren in een doodskooi.
Ik had geen idee wat dat toen was.
Mijn broertjes en zusjes wisten het ook niet.
Alleen mijn moeder en mijn vader.
Op een dag, werd mijn vader bij zijn nekvel gegrepen, en toen verdwenen ze, door een deur. Mijn moeder moest huilen. Ik snapte niet waarom.
Ik heb mijn vader nooit meer terug gezien.
toen ik uit eindelijk 7 maanden was.
Kwam die meneer weer.
Hij had net zoals die eerdere dag, bloed op zijn kleding!
hij pakte Bullebak, en ging door de zelfde deur.
Mijn moeder zei, dat hij nu naar een beter wereld werd gebracht.
Als hij uit eindelijk dood was.
Toen kwam ik aan de beurt!
Ik kwispelde, want ik zou ook naar de betere wereld gaan.
Doei doei! Zei ik tegen al mijn broertjes en zusjes.
En mijn moeder begon weer te huilen.
Ik zei: Je hoeft niet te huilen,
ik ga naar een betere wereld!
toen we voorbij de deur waren, gooide de man mij op de grond.
Ik schuifde helemaal verder, want het was er maar één grote bloedplas.
Ik zag mijn broertje opeens, ik werd misselijk.
Hij hangde ondersteboven aan een touw. Er kwam bloed uit zijn lijf.
Ik blafte: Bullebak!! Neeh!!
Bullebak keek me aan,
ik schrok me dood!
Hij leefde nog terwijl ... Hij daar leeg bloed?
Ik was aan de beurt. Ze sloegen me met een stok. Ik kon niet meer lopen. Is dit nou die betere wereld?
Ik werd ook aan een touw gehangen. Ondersteboven.
Opeens een heel groot, scherp voorwerp voor me.
Het komt erg snel op me af.
Mijn hartje was toen door de midden gestoken... Ik ben dood. -
Allah en God
Een veld vol purperen bloemen
Gestreeld door het licht van de zon
De wind fluisterde Vrede
Zo was het toen het begon.
In het veld spelen twee kinderen
Elk een andere kleur
De wind fluistert Vriendschap
En verspreid een lieflijke geur.
Vertellen elkaar hun geheimen
huilen en lachen met elkaar
De wind fluistert Begrip
andere kleur geen bezwaar.
Worden ouder, elk hun geloof
brengt hun rijkdom en wijsheid
De wind fluistert Respect
voor ieder volk in elke tijd.
Dan het jaar 2008.
Twee gekleurde handen ineen.
De wind fluistert Haat
vrienden en toch zo alleen
Staren samen naar het leven
niets begrijpend van terreur of spot
En de wind die fluistert niet meer.
twee vrienden Allah en God.
Even geduld...
