Contact Laurens on Twoo Profielpagina van laurensvdwijngaert

laurensvdwijngaert

man - 38 jaar, Onze-Lieve-Vrouw-Waver, België
455 bezoekers

Blog / België kan heel wat leren van Nederlands DierenDiploma!

donderdag, 8 oktober 2009 om 11:54

Hoeveel huisdieren belanden in Belgische gezinnen onder impuls van dochter of zoon?
Worden huisdieren überhaupt door gespecialiseerde instanties en mensen verkocht?
En hoeveel van diezelfde huisdieren hebben een stabiel, lang en aangenaam leven, bij hun baasjes? En voor lang?
Want beseffen kinderen en/of ouders alle bijhorende verantwoordelijkheden?
Beseffen ze dat een huisdier niet hetzelfde is als een paar nieuw rolschaatsen of een computerspelletje?
En wat als de kleine z’n interesse in het dier na een tijdje verliest, kan/moet het dier dan voor zichzelf zorgen en ach ja, de gevolgen maar dragen?
Is er iemand die hen hiervan verwittigt of doet bezinnen alvorens tot aankoop van een dier over te gaan?

In België? Neen.

Belgische overheid heeft andere prioriteiten...
Dit is geen pessimisme maar louter de realiteit. Cijfers tonen het aan. Op enkele uitzonderingen na, vaak lokale overheidsinitiatieven, eenmansacties of veelbelovende verkiezingsbeloftes, kunnen we algemeen stellen dat, hoe onvoorstelbaar groot hun aantal ook is, voor de Belgische overheden ‘de dieren’ verre van een prioriteit zijn.
Maar durf in uw achtertuin geen padje in klinkers aan te leggen, hoor! Daartoe heeft u – en ik schrijf uit eigen ervaring – minstens 2 vergunningen en bijhorende instanties nodig, zelfs al is het voor een paar meter tussen tuinhuis en al even ‘overlegaal’ geplaatste veranda..

Vindt u dat normaal, laat staan .. logisch?

Uw kinderen en huisdieren...
Reeds op jonge leeftijd komen kinderen in contact met dieren, op een kinderboerderij of in de zoo, of bij vriendjes en vriendinnetjes thuis. Of ze zien op TV en in films hun gedroomde metgezel op vier voeten. En het lobbyen (lees: mouwvegen, zeuren en zagen) bij mama en papa start. Vele kinderen zullen niet ophouden alvorens hun gewenste dier(tje) arriveert. Kortom, de spreekwoordelijke bal komt in het kamp van de ouders te liggen. Wat denkt u? Natuurlijk bezwijken de meeste ouders onder die druk!


In Nederland hebben ze er iets op gevonden! Daar combineert men voortaan educatie met dierenwelzijn, en wel op een leuke manier en op een leeftijd waarop de kinderen, “de toekomstige huisdiereigenaars” het meest beïnvloedbaar zijn. Mogen we u voorstellen: het ‘DierenDiploma’ ! Initiatiefnemer, de stichting ‘Met dieren meer mens’, ontwikkelde een speciaal lespakket over de verzorging van huisdieren. Kinderen kunnen het DierenDiploma behalen door bepaalde theorie over de verzorging van huisdieren te leren en praktijkopdrachten uit te voeren. Opvallend, het betreft een meerjarenproject voor een bepaalde groep binnen de basisscholen. Niet alleen is het hun bedoeling de situatie van vele toekomstige en huidige huisdieren te verbeteren, ook willen ze op die manier aantonen dat het hebben van huisdieren ook een positief effect heeft op het welzijn van mensen en meer bepaald ook van kinderen. Verantwoord huisdierenbezit, daar gaat het dus om.

Huisdier: gebruiksvoorwerp of metgezel van uw kind?
Voorlichting aan kinderen? Dat doet België ook, weliswaar op het vlak van verkeersveiligheid. Sterker nog, zoals recent in het Tv-journaal te zien was, worden de materiële en budgettaire middelen daarvoor in de komende jaren zelfs nog uitgebreid. Waarom? Eenvoudig, omdat een onveilig verkeer heel wat levens kost, mijnheer! Kijk eens aan, dat is bizar. Een degelijke logica, “het kost heel wat levens”, wordt wel toegepast als het over mensen gaat, maar niet wanneer het over ‘onze’ huisdieren gaat. Kortom, u bekijkt en behandelt uw huisdier op dezelfde manier als uw kast of tafel, uw chocoladereep of bedlinnen… Een gebruiksvoorwerp, waarvan u de plaats en termijn bepaalt.

België - Nederland: 0-3 ...
Ach, onze noorderburen staan op verschillende vlakken verder dan wij. Heel wat verder. Kijken we maar naar de manier waarop zij het aspect Ruimtelijke Ordening tijdens de voorbije jaren aanpakten. En wat te denken van een heuse Partij voor de Dieren, die – tenzij ik me vergis – zelfs bij de meerderheid in het Nederlands parlement hoort. Leidde dat al tot excessen, tot overdreven betutteling van elkeen die nog maar naar een dier durfde te kijken? Natuurlijk niet. Wel bracht het met zich mee dat voortaan hun politiediensten ook volwaardige aandacht schenken aan klachten en problemen rondom dierenverwaarlozing en –mishandeling. Er is zelfs een bepaalde dienst die instaat voor dierenwelzijn met semipolitionele bevoegdheden, stel je voor!

In België daarentegen ontbreekt een streven naar dierenwelzijn, op alle niveaus. Met als gevolg dat iemand bij wie men vandaag 30 verwaarloosde katten, 3 van ontbering gestorven honden en 2 uitgehongerde paarden aantreft, morgen ongestoord opnieuw een dierenspeciaalzaak kan betreden en naar hartelust dieren kopen.

Vindt u dat normaal, laat staan .. logisch?

Dierenwelzijn is niet exclusief van Gaia en WWF...!
Zij die goed (willen) doen voor gelijk welk dier, vormen hier nog steeds een minderheid en worden te vaak in het verdomhoekje van Groen!-softies, Gaia-leden, vegetariërs of andere ‘geitenwolsokkenbreiers’ geduwd. En dat is fout, inhoudelijk fout. Want het klopt gewoon niet. Dierenwelzijn belangrijk vinden, bepaalt je graad van beschaving, niet je politieke of maatschappelijke voorkeur. Groen! of Gaia of gelijk welke organisatie heeft geen alleenrecht op dierenwelzijn. Alsof dat je alleen maar tot een of meerdere van die groeperingen kan behoren, als je geeft om dieren. Kom nou, serieus blijven! Wie is dan de marginaal, de dierenvriend of de andere zijde die graag in zwart-witte vakjes denkt?

Ik schreef en zei het al eerder: het was onder andere Gandhi die stelde dat de graad van beschaving van een samenleving in grote mate afhangt van de manier waarop het met z’n dieren omgaat.

Wel? Wel…?

Tags:


Reageer

Je moet je aanmelden om een reactie te schrijven. Nog geen account? Registreer nu!
Je rating: 0
geen rating