Profielpagina van jasper

jasper

man - 28 jaar, Mechelen, België
23.213 bezoekers

Blog 15

  • Rodeoooo 2008 - What goes up, must come down

    Tim schreef om 23u23:

    Onze dag begon zoals altijd met een waar avontuur. Misschien hadden we beter op voorhand tickets geboekt voor de helicoptertoer over de Grand Canyon. We hebben lang moeten zoeken voor we een maatschappij vonden die de vier idioten die we zijn wou rondvliegen. De helicopterpiloot stelde ons gerust, bij een probleem moesten we niet met de schietstoel afgevuurd worden. Het werd al snel duidelijk dat deze vlucht de weg te gaan was om de canyon te beleven. De Grand Canyon is veel te groot om te kunnen vatten vanop de grond. Wat een geweldige ervaring!

    Via de legendarische, avontuurlijke, net opnieuw aangelegde, historische route 66 reden we via de Hoover Dam richting Vegas. (tip: Glen Canyon Dam is indrukwekkender) Iets voor Vegas merkten we op de kaart dat de Hoover Dam een groot netwerk aan stuwmeren gecreëerd heeft, waarvan de meesten in het natuurpark Lake Mead ondergebracht zijn. Met onze 4x4 kar reden we tot op het strand om nog even in het water na te genieten van de zonsondergang. Ensuite, en route chocroute hop naar las Vegas.

    Dankzij het navigatie talent van Tim en Jasper bereikten we uiteindelijk de parking van onze pitoreske slaaphut, den bellagio. Wat een vette keet! Rap de valiezen in de kamer gesmeten en de eerste indrukken van Vegas gaan opdoen.

    Enkele hoogtepunten:
    - Het supergrave electronische beepje van de kamerdeur van de Bellagio
    - De supersnelle lift richting kamer 14-duizend-en-een-klets
    - Drie dubbele electronisch bedienbare gordijnen
    - De twee uur durende verkenningswandeling doorheen Caesers Palace
    - Ne lekkere steak in den Outback Steakhouse voorafgegaan door een Blooming Onion, yummie!

    10,000 euro onder nul later sliepen we onze roes uit onder ons 5 sterren hemels bed.

    Groetjes,
    uw blogvullers Rob, Jasper en Tim

    PS: Die dikke Amerikanen, hoe dik zijn die nu eigenlijk? Dat is niet te snappen. Eerlijk.

  • Rodeoooo 2008 - 2 Fabiola for the bigger and bolder

    Rob schreef om 07u55:

    Om eens bij het einde van de dag te beginnen. Wat een kak restaurant, met kak bediening, kak muziek en kak eten. Maar bon, we slapen in een goed hotel, dat dan weer wel.

    's Morgens vertrokken we in Moab met een beetje vochtigheid in de lucht. Af en toe kwam er zelfs eens een verdwaald druppeltje tot beneden. Dat hield ons echter niet tegen en vol goede moed vertrokken we richting Grand Canyon. Om de lange rit een beetje spannender te maken raadde Tim ons aan om Highway 261 te proberen. Heel gemakkelijk bereidbaar, behalve de 3 mijl tegen het einde aan die niet geasvalteerd waren. We zijn er meerdere autowrakken tegen gekomen die enkele tientallen meters lager lagen dan de eigenaar gepland had. Gelukkig lag de weg er in ons geval in een iets betere staat bij. Langsheen die route passeerden we enkele indrukwekkende uitzichtpunten. Vanaf 1 punt kon je bijna 360 graden rond kijken en uitkijken over verschillende parken. Valley of the Gods, Monument Valley en Jo Valley. Ok, misschien heb ik die laatste verzonnen, maar hij past zo goed in het rijtje.

    Een klein uurtje later reden we Monument Valley in. De route in de vallei werd waarschijnlijk aangelegd door de dindianen 500 jaar geleden en om de authenticiteit te bewaren hebben ze de weg dan ook in die staat gelaten. Drie werf hoera voor onze toyota 4x4 die ons feilloos doorheen het parcours leidde.

    Enkele foto's later reden we weer op de highway richting Grand Canyon. De rit werd afgesloten met een DJ-set van DJ Robertinio. De hits van 2 fabiola, milc inc, lasgo en virtual zone werden zo vereeuwigd in de Amerikaans vlakten. 2 Fabiola for the bigger and bolder!

  • Rodeoooo 2008 - Parken, parken en nog eens parken

    Gert schreef om 23u58:

    Elke dag dezelfde routine; de wekker gaat af, gekreun door de kamer, de tv gaat op, iedereen wordt wakker en begint te klagen over het gesnurk, de gordijnen gaan open... en plots iets vreemd... wolken!? (niet verder vertellen eh, als iemand iets vraagt, het weer is hier BA-NGE-LIJK :) )

    Te weten dat we zo'n druk programma hebben. Eerst en vooral een goed ontbijt nuttigen in een lokaal 'ontbijt-shizzle-ding'. En dan op pad. Eest naar Arches.

    Arches is een nationaal park dat bekend staat om zijn... Arches... Arches of arken zijn gebogen rotsformaties die ontstaan zijn door wind- of regenerosie. In dit gigantische park zijn er meerdere te bewonderen maar bij dit weer is het niet echt alles. De ene minuut komt de zon er even door en gaat de temperatuur er op een aantal seconden met 10 graden omhoog, de andere prikken de ijskoude waterdruppels je dwars door je lichaam. Na het bewonderen van de meest bekende Arches hielden we het voor bekeken en trokken we door naar "Death Horse Point State Union National Forest Park", of zoiets.

    Klein foutje van de natuur hier. Het zicht was iets te immens om menselijk vatbaar te zijn. Snel wat (duizenden) foto's nemen dus en door naar het derde park voor vandaag; Canyonlands National Park.

    In Canyonlands even het visitor center bezoeken. Daar hing een knappe poster. Wat een foto, die moesten we ook zien te vinden. Met Jasper aan het stuur taxigewijs langs alle viewpoints van het park. De zon is al aan het ondergaan, wat de kleurenpracht alleen maar ten goede komt. In dit park rijd je op een gigantisch plateau en op elk viewpoint wordt je getrakteerd op een prachtig zicht over de lager gelegen vlaktes met daarin prachtige... Canyons... (echt origineel zijn ze hier niet met hun namen :) ) Na onze foto gevonden te hebben en de zon volledig verdwenen te zijn, bracht taxi Jasper ons naar Buck's Grill Palace.

    Zo'n honger! Hier hebben we ons een goed laten gaan. Steak, ribbekes, wijn... het gaat allemaal goed binnen.

    En nu is het tijd voor wat te gaan snurken, kwestie van de routine in ere te houden! :)

  • Rodeoooo 2008 - De boskoe

    Rob schreef om 08u02:

    Vandaag de dag was het weer mooi en gelukkig iets minder heet. Drinken blijven we wel doen, de liters Gatorade en Mountain Dew (niet te vergissen met Mountain Drew) gaan vlotjes binnen.

    Onze eerste halte was Bryce National Park (u weet wel, van de tweeling bryan en zice). Rangers versperden ons de weg toen we tot het einde van de Bryce scenic highway wilden gaan, blijkbaar had het er in 100 jaar niet meer gebrand en vonden ze het nodig om het bos dan zelf maar in de fik te steken. Het meest indrukwekkende in het park was zonder twijfel het stenen pilarenbos. De naam ontglipt mij even. Maar de foto's zie je iets lager.

    Vervolgens was het een lange rit in de richting van Moab met enkele heel mooie tussenstops. Het meest indrukwekkende was zonder twijfel de rit over een bergkam. Zowel links als rechts een gigantische afgrond en zo ver als je kan zien een ruw, rotsachtig landschap. Net alsof je het einde van de wereld hebt gevonden.

    Vandaag hebben we ook veel wildlife gezien, van boskoeien tot antiloop achtige beesten. Het Dixie National forest zat vol met koeien en hier en daar een huppelend hertje. Ik heb ze niet kunnen vereeuwigen op foto maar ik kan het garanderen, het was een vreemd zicht.

    Toen we (eindelijk) uit het Dixie bos waren kwamen, leidde de Pioneer F500BT GPS ons doorheen hillbillie gebied. Als je denkt dat koterijen enkel in belgie bestaan, vergeet het maar. Wat je hier ziet tart alle verbeelding.

    Wederom was het donker toen we onze eindbestemming bereikten. En zonder probleem hebben we een hotel (met free wifi) in Moab gevonden. Nu is het tijd om mijn bed in te kruipen. Tim, ik kom er aan!

  • Rodeoooo 2008 - Offroad

    Jasper schreef om 23u07:

    's Morgens vroeg uit de veren voor de lotterij van The Wave. Net zoals 40 andere lotgenoten waren we ruim op tijd. Helaas pindakaas, we waren er niet bij. We wisten dat de kans heel klein was dus niemand was er echt van aangedaan. Hop naar het volgende!

    Met een verblindende zonsopgang reden we richting Page. Onze eerste afspraak in Page was een bezoek aan de Antelope Canyon. In de laadbak van een pick-up truck (met een vrouw achter 't stuur) werden we als sardines aan de ingang van de Canyon afgezet. Aan dit bezoek ga ik niet teveel woorden vuil maken aangezien de (ik gok een 2 miljoen tal) foto's hier zoveel meer zullen zeggen.

    Next stop, de Paardenschoenenbocht, aka Horseshoe bend. Een 0,8 mijl lange wandeling door de brandende woestijn bracht ons tot deze letterlijk adembenemende afgrond. Wat mij direct opviel was dat er nergens knuppelpaden of hekken stonden die zouden voorkomen dat je je plots 400 meter lager bevond. In tegenstelling tot ons vorige bezoek kan geen enkele foto beschrijven wat wij hier hebben mogen aanschouwen.

    Genoeg gewandeld, tijd om onze Toyota Highlander 4WD aan het werk te zetten. Net voor zonsondergang begonnen we aan een 80 kilometer lang offroad avontuur richting Bryce. 3 lekke banden, 2 uur stoempen in de modder en 20 blutsen later eindelijk terug wat vaste grond onder onze wielen.

    Een motel met pasgeverfde muren, net vernieuwde tapis-plain en veel te kleine bedden moest zorgen voor onze welverdiende nachtrust die dankzij Mountain Time een uur ingekort werd.

  • Rodeoooo 2008 - Zion National Park

    Tim schreef om 07u43:

    Vannacht vrij lekker geslapen in de Best Western van St. George, UT en niet te laat opgestaan. Op zoek naar eten, versnaperingen en dorstlessers de Target binnengesukkeld en daar zeker drie kwartier gespendeerd. We hebben Rob van de rekken met speelgoed moeten wegsleuren of hij had al zijn reisbudget al opgekocht de eerste dag.

    Na enkele hotdogbuns met kaas, hesp (en als toetje confituur) achter de kiezen begon het echte werk: op zoek naar het eerste Nationale Park. Voor we bij Zion binnenreden zijn we eerst nog even bij Grafton Ghost Town gestopt. Niks speciaals maar het was maar enkele miles van de weg en een leuk tussendoortje.

    Zion zelf was zeer mooi, maar ook enorm warm. We deden een hike van enkele mile, maar waren achteraf uitgeput als maratonlopers. Niks wat mango- en strawberrysmoothies niet konden oplossen echter. :) Na de Zion Canyon was het ondertussen al wel tussen 6 en 7 uur savonds, maar we hadden nog een klein wandelingtje van 1600 meter heen en terug op het programma staan. Canyon Overlook Trail was een gezondheidswandelingtje tussen de rotsen waar je een eigen parcours kan uitstippelen, maar toch nooit van de weg afgeraakte. Op het einde werden we beloond met een heel mooi uitzicht op de Zion Canyon van helemaal bovenaan, een eerste onbeschrijfelijke ervaring.

    Druk bezig met foto's nemend en genietend van het uitzicht kwamen we opeens tot de vaststelling dat het rondom ons wel erg donker begon te worden. Tegen een sneller tempo dan in de heenweg bereikten we net voor de pikdonker de auto, waarmee we een klein uurtje later in Kanab aankwamen. Lekker gegeten, klaar voor een douche en dan het bed in, klaar voor een nieuwe dag.

  • Mobile

    Kzen mobiel eh Harry...

  • Deze artiest moet je echt gehoord hebben

    Bezoek zijn profiel:
    http://beta.nl.netlog.com/go/out/url=-aHR0cDovL...-

  • We need more porn!

    eeuh, ik bedoel votes :)

    http://mashable.com/2007/12/17/owa-voting-fina...

    Bedankt!

  • SKATE videos

    Hoe kan je je vrije dag beter besteden dan een lekker potje SKATE'en.
    Het resultaat zie je hier:

    http://skate.share.ea.com/profiles/34483/posts...
    http://skate.share.ea.com/profiles/34483/posts...

1 2

Blog tags

Toon alle tags