het_klasje
vrouw - 42 jaar, Aarschot, België
Blog 29
-
4 november 2009
We bezoeken opa.
Welke opa? Jouw papa of de papa van papa? Bij het huis van grootopa en grootoma? Waar oma woont? Of dichter bij ons? Mogen we iets maken? Mogen we bloemen plukken? Mag ik hier een koekje laten voor opa? Mogen we met hem praten? Is opa helemaal weg? Waar naar toe? Hoe kan hij ons horen? Au revoir opa!
Tijdens het bezoek versieren de meisjes de gepolijste steen met bloemetjes en blaadjes. -
13 oktober 2009
Al dagen loop ik me af te vragen welke functie ik dit digitaal hebbedingetje nog kan geven?
-
30 september 2009
… een stroomversnelling!
We kunnen er niet meer naast kijken. Er zijn nog anderen die kiezen voor dit onderwijs. We maken volop kennis met andere huisonderwijzers. Er is inmiddels al een jaar voorbij en hier durfden we eigenlijk niet meer op hopen. En dan, een donderslag bij heldere hemel: huisonderwijzers die ons uitnodigen, huisonderwijzers bij Hidrodoe, huisonderwijzers bij de turnvereniging, huisonderwijzers thuis op bezoek, …. Sommigen die dichtbij wonen, (mama, wij zijn eigenlijk buren!) en anderen die in een ander land wonen.
Wij, zo valt het Aude op, werden geboren in de herfst, de winter, misschien de zomer of de lente en anderen zien het daglicht op een exacte datum! In Nederland eten ze pannenkoek met spekjes! Sommige mensen reizen altijd met de trein en wat is het toch leuk als de zon schijnt. Een zon die trouwens niet geel, maar oranje is!
Iemand leren kennen mama, hoe doe je dat eigenlijk? -
18 september 2009
Tijdens het jubileumfeest Heimolen Langdorp maken we kennis met Sarah en Joseph, bedenkers van kralen-armbanden en schelpen-kettingen. De ooo’s en de aaa’s vliegen mij om de oren. Wij nodigen ze graag uit maar kijk.... ze spreken geen Nederlands! Gelukkig beheersen ze Engels, een wereldtaal. De meisjes ervaren de voordelen van een ‘wereldtaal’. Het zonnetje schijnt en onze gasten zijn zo vriendelijk om samen met de kinderen kettingen en armbanden te knopen. Er is zelfs ruimte om dromenvangers te maken……
Yes, please, thank you, one, two, rope, nice, no, easy….
During the Anniversary Celebrations of the Heimolen in Langdorp we meet Sarah and Joseph. Designers of beads-necklaces and schells-bracelets. The ooo's and aaa's fly me to the ears. We would like to invite them, but surprise, they don't speak Dutch! Fortunately, they speak English, a world language. The girls experienced the benefits of a "global language". The sun shines and our guests are kind. Together with the girls, they make necklaces and bracelets. There is enough time to make dream catchers too.
Ja, alsjeblieft, dank u, één, twee, touw,leuk, nee, gemakkelijk….
-
14 september 2009
Hier maakt de zomer langzaam plaats voor de herfst. We fietsen over het bruggetje, passeren het maïsveld en zijn onderweg naar de vergeten boom. Die geeft appels, zoals steeds. We komen er niet uit. Het plannen, het puzzelen, het organiseren, het verdelen in vakjes en hokjes, het ordenen en het structureren…. Leve de oneindigheid!
Out of the blue krijg ik een geschenkje. Een doosje met zeven, uit ebbenhout gesneden gezichten. Gezichten van dezelfde stam. Ik kijk weer in mijn grootmoeder haar ogen en voel de nabijheid van mijn voorouders.
“Toen ik het wou kopen stond er een man met baard en leren jekker. Hij leek mij een pater. Hij heeft lang in Afrika gewerkt en zei mij dat deze zeven personages symbool staan voor de zeven dagen van de week”!
...
Zondag werd de planning probleemloos gemaakt en nu krijgt Aude de taak de personages te ordenen. Van de eerste tot de laatste dag. Beslist een moeilijke taak. Ze zoekt de dagen in de houten karakters.
Ze zoekt en vindt en soms, lieve meid, liggen de oplossingen niet hier, maar daar.
-
8 september 2009
Een vreemde dag.
Onder het zeil van de buitenklas lezen we een boekje. De kat met de hoed, geschreven door Theodor Seuss Geisel. (‘zijn er nog mama, dit is zo leuk…..’) We werken verder aan een ‘reisverslag’ en vanavond gaan we zwemmen. Dit is weer een ogenblik om vast te houden, de zon schijnt en ieder mag met zijn talent aan de slag.
Vandaag kreeg het insectenprikbord ook zijn definitieve vorm. Insecten die we vinden worden al een tijdje bewaard. Eén van elke soort. Er is echter nog geen behoefte of aanzet tot classificatie. Als het andere werk gedaan is geef ik de meisjes een tegel, gemaakt van kurk, en wat spelden.
Maar kijk, weer verrast!
En ik kon het niet laten, …. dus met de fiets naar de bib, de kinderafdeling voorbij en …. jaaa, daar is’em: ‘Erik of het klein insectenboek’ van Godfried Bomans.
Ik ben benieuwd….. -
31 augustus 2009
Vandaag een ‘echte’ kwestie!
Maak de buitenklas klaar voor morgen.
Monteer de tent aan de hand van de gebruiksaanwijzing en voorzie dat de nieuwe ruimte gemakkelijk bereikbaar is vanuit de binnenklas. Denk eraan dat het uitzicht vanuit de buitenklas aangenaam is en zorg voor zonlicht en schaduw op de juiste plaatsen en op de juiste uren van de dag…..
Nadien hielden we feest.
We hadden honger. Iedereen heeft meer dan een steentje moeten bijdragen. Eraan beginnen, dingen bedenken, mopjes vertellen, geen mopjes vertellen, argumenteren, fietsen, overleggen, overtuigen, spelen, proberen, lezen, opgeven, drinken (wat was het warm) herbeginnen, slinger maken....
-
6 juli 2009
Bonjour les enfants!
Bonjour les autres!
Nous sommes à la recherche d’une ou plusieurs familles francophones, pour se rencontrer a base régulière. Des rencontres pour jouer, rire et s’amuser! Dans le but d'apprendre le Néerlandais respectivement le Français. Tant mieux si nous sommes d’autres cultures! N’hésitez pas de prendre contact ! A très bientôt?
-
14 juni 2009
Wat geven ze papa? Een knutselwerkje?
Kiezen is moeilijk. Omdat papa vaak zijn keel moet schrapen zullen de meisjes zuigpastilles (begrijp snoepjes) maken van honing.
Met honing, salie en citroen gaan ze aan de slag. Aude bedenkt ook een liedje (o, mijne vrolijke papa, ik hou zo van mijne vrolijke papa…) en Axelle schrijft de tekst op. Dit verloopt niet van een leien dakje. Aude zingt immers te snel voor Axelle! Camille kopieert nadien de tekst met ganzenpluim, maar af en toe slaagt ze een woord over…
Tijdens ons bezoek aan het bijencentrum Lieteberg komen we meer te weten over bijen en over honing. Maar wat de Lieteberg echt leuk maakt is het blotenvoetenpad. Door steeds maar schoenen te dragen zijn we aardverbondenheid verloren. Op dit pad voel je de bijzondere prikkels van hout, stenen, boomsnippers, gras, leem en water.
Af en toe zag ik rode aarde. -
11 juni 2009
Por, tor, lip, bes ….. voorzichtig vormt Aude de woorden die op het papier staan.
Hé, hier staat dora! Ze kijkt mij oprecht verwonderd aan. Titititi dora titititi dora borrelt op en doraaa doraaaa doraaaa vervolgen wij het vreugdeliedje. Springen en zingen met Dora en Boots!
Ik geef haar een compliment, waarvan de ernst haar blijkbaar ontgaat. Ik zoek haar ogen en herhaal het nog eens langzaam. Aude, jij begint te lezen! Wat ben ik trots op jou!
Ze bloost en kijkt wat beduusd en verlegen ‘Is dit lezen mama?'
Woordjes 'steken'
Letterkaarten maken
Aan de muur: de éne trofee na de andere.
