het_klasje
vrouw - 42 jaar, Aarschot, België
Blog 33
-
27 januari 2010
Als ik daaraan denk, dan heb ik zin om alles te geven.
Axelle wil helpen, zoveel is duidelijk. Ik vraag haar hoe ze dat zal doen. Eenvoudig zegt ze en ze neemt haar viool onder de arm. Ze zal op een zaterdagochtend viool spelen in centrum Aarschot. En nu staat ze daar in haar ééntje te musiceren. Ik hoor haar viool tot straten verder. De klanken reiken mij tot diep in mijn hart. Na afloop, als haar vingers stijf geworden zijn van de kou, telt ze thuis de centjes bij elkaar….
De zussen zijn blij voor Haïti, maar zitten er ook wat mee. Zij deden immers niets.
Zondag besluiten zij koekjes te bakken en mooi in te pakken. Maandag verkopen ze de koekjes door aan te bellen bij de mensen thuis. Camille neemt het woord. Hun idee vraagt meer energie en meer tijd. Na hun ronde leggen ze alles bij elkaar….
Vandaag trekken we richting bank. De meisjes denken dat het geld echt ‘opgestuurd’ wordt. De geduldige bankbediende weet hen te vertellen dat, niet het geld, maar wel de informatie ‘opgestuurd’ wordt. Via kabels en satellieten.
Ze kiezen een code voor de bankkaart en leggen ‘de coupures’ mooi in de gleuf van de geldautomaat.
Ik hoop dat hun actie een verschil mag maken. -
18 januari 2010
We lezen een artikel in de krant over de jobs van morgen.
De jobs van 2030: een futuristische blik
Na de les ‘begrijpend’ lezen worden de meisjes huidontwerpers. Met een zelfgemaakte huid vol sensoren, zullen ze ook ‘echt’ voelen wat er zich in de computer afspeelt. Je mag de huid gerust versieren.
Hebben we dan nog ‘echte’ armen en benen nodig? Eerst niks en dan beamen de meisjes hier dat een lichaam je toch ook wel ziek kan maken. Neen? Mama was onlangs ziek. Overgeven in de auto. Oma kan zo moeilijk ademen. Wratten.
Hm, leven zonder lichaam? -
5 januari 2010
Stilte.
Dit hoor je hier niet vaak. Meestal is er wel altijd iemand aan het praten. Meisjes praten nu eenmaal méér! Ze gebruiken méér woorden op één dag. Hier is het niet anders. Soms ondersteunen ze hun woorden zelfs met bewegingen. Zo vroeg Aude onlangs de museumgids meer duiding over de Kelten terwijl ze discreet in uitgangshouding van élevé stond.
Maar deze keer was er die stilte. Een stilte die maar bleef aanhouden. Hier schoten hun woorden te kort. Zoiets hadden ze nog nooit gezien, gehoord, gevoeld, geproefd of geroken. Wat moeten ze hiermee?
Kijk! Méér dan een volle week stilte hebben ze nodig op hun indrukken te ‘verwoorden’. Langzaam sijpelen de eerste woorden, de eerste vragen en de eerste verzinsels ons klasje binnen. Zo staat Aude een rijmpje te maken.
Plié De woestijn
Relevé Is niet klein
Plié Er zijn veel kamelen
Relevé Die zich liggen te vervelen
Aan de knutseltafel begint Axelle een kameel te maken uit karton. Ik prijs haar werk en ik zeg terloops dat het wel hééél leuk zou zijn indien haar kameel echt kon bewegen….. ligt hier het boek van David Macaulay niet?!
Camille leest het sprookje Mutabar. Een Oosters verhaal over Prins Ganem (uiteraard met een tulband) en zijn zoektocht naar geluk. Bestaat geluk werkelijk en hoe kan de prins het vinden…. -
1 december 2009
We verlaten Europa!
Axelle struikelde immers over de dagen van het digitale Senegal. Les jours de la semaine? ….daar heb je ze terug, die zeven houten personages.
Nieuw is dat de meisjes eerst hun aandacht blijven houden op hun werk. Splitsen en stempelen, met vingers vol inkt. Camille leert zichzelf delen aan de hand van lucifers. Met de laatste lucifer mag ze de kaars aansteken. Die staat in het midden van de tafel.
Lundi : jour où l'on ne cultive pas la terre au Sénégal, car c'est le jour de la naissance du prophète. Il se compose d'une corne qui indique que c'est le premier jour de la semaine.
Mardi : jour où les femmes effectuent la lessive de la famille. Ce masque a deux cornes
Mercredi : jour du marché où on achète des poissons et des légumes pour nourrir le village. Ce masque a trois cornes.
Jeudi : jour de mariage... Quatre cornes sont représentées comprenant deux mariés au centre et les deux témoins sur les côtés.
Vendredi : seul masque qui porte la coiffe, car c'est le jour de la prière pour les musulmans. Ils doivent donc se faire beaux !
Samedi : jour de sorties... Sur ce masque, les cornes s'érigent en forme de peigne à deux dents.
Dimanche : jour de repos, mais aussi le jour où l'on pratique la circoncision. Ce masque a donc deux cornes. Contrairement au mardi, le dimanche est le masque avec la barbe
On rime et rame comme tartine et boterham? -
4 november 2009
We bezoeken opa.
Welke opa? Jouw papa of de papa van papa? Bij het huis van grootopa en grootoma? Waar oma woont? Of dichter bij ons? Mogen we iets maken? Mogen we bloemen plukken? Mag ik hier een koekje laten voor opa? Mogen we met hem praten? Is opa helemaal weg? Waar naar toe? Hoe kan hij ons horen? Au revoir opa!
Tijdens het bezoek versieren de meisjes de gepolijste steen met bloemetjes en blaadjes. -
13 oktober 2009
Al dagen loop ik me af te vragen welke functie ik dit digitaal hebbedingetje nog kan geven?
-
30 september 2009
… een stroomversnelling!
We kunnen er niet meer naast kijken. Er zijn nog anderen die kiezen voor dit onderwijs. We maken volop kennis met andere huisonderwijzers. Er is inmiddels al een jaar voorbij en hier durfden we eigenlijk niet meer op hopen. En dan, een donderslag bij heldere hemel: huisonderwijzers die ons uitnodigen, huisonderwijzers bij Hidrodoe, huisonderwijzers bij de turnvereniging, huisonderwijzers thuis op bezoek, …. Sommigen die dichtbij wonen, (mama, wij zijn eigenlijk buren!) en anderen die in een ander land wonen.
Wij, zo valt het Aude op, werden geboren in de herfst, de winter, misschien de zomer of de lente en anderen zien het daglicht op een exacte datum! In Nederland eten ze pannenkoek met spekjes! Sommige mensen reizen altijd met de trein en wat is het toch leuk als de zon schijnt. Een zon die trouwens niet geel, maar oranje is!
Iemand leren kennen mama, hoe doe je dat eigenlijk? -
18 september 2009
Tijdens het jubileumfeest Heimolen Langdorp maken we kennis met Sarah en Joseph, bedenkers van kralen-armbanden en schelpen-kettingen. De ooo’s en de aaa’s vliegen mij om de oren. Wij nodigen ze graag uit maar kijk.... ze spreken geen Nederlands! Gelukkig beheersen ze Engels, een wereldtaal. De meisjes ervaren de voordelen van een ‘wereldtaal’. Het zonnetje schijnt en onze gasten zijn zo vriendelijk om samen met de kinderen kettingen en armbanden te knopen. Er is zelfs ruimte om dromenvangers te maken……
Yes, please, thank you, one, two, rope, nice, no, easy….
During the Anniversary Celebrations of the Heimolen in Langdorp we meet Sarah and Joseph. Designers of beads-necklaces and schells-bracelets. The ooo's and aaa's fly me to the ears. We would like to invite them, but surprise, they don't speak Dutch! Fortunately, they speak English, a world language. The girls experienced the benefits of a "global language". The sun shines and our guests are kind. Together with the girls, they make necklaces and bracelets. There is enough time to make dream catchers too.
Ja, alsjeblieft, dank u, één, twee, touw,leuk, nee, gemakkelijk….
-
14 september 2009
Hier maakt de zomer langzaam plaats voor de herfst. We fietsen over het bruggetje, passeren het maïsveld en zijn onderweg naar de vergeten boom. Die geeft appels, zoals steeds. We komen er niet uit. Het plannen, het puzzelen, het organiseren, het verdelen in vakjes en hokjes, het ordenen en het structureren…. Leve de oneindigheid!
Out of the blue krijg ik een geschenkje. Een doosje met zeven, uit ebbenhout gesneden gezichten. Gezichten van dezelfde stam. Ik kijk weer in mijn grootmoeder haar ogen en voel de nabijheid van mijn voorouders.
“Toen ik het wou kopen stond er een man met baard en leren jekker. Hij leek mij een pater. Hij heeft lang in Afrika gewerkt en zei mij dat deze zeven personages symbool staan voor de zeven dagen van de week”!
...
Zondag werd de planning probleemloos gemaakt en nu krijgt Aude de taak de personages te ordenen. Van de eerste tot de laatste dag. Beslist een moeilijke taak. Ze zoekt de dagen in de houten karakters.
Ze zoekt en vindt en soms, lieve meid, liggen de oplossingen niet hier, maar daar.
-
8 september 2009
Een vreemde dag.
Onder het zeil van de buitenklas lezen we een boekje. De kat met de hoed, geschreven door Theodor Seuss Geisel. (‘zijn er nog mama, dit is zo leuk…..’) We werken verder aan een ‘reisverslag’ en vanavond gaan we zwemmen. Dit is weer een ogenblik om vast te houden, de zon schijnt en ieder mag met zijn talent aan de slag.
Vandaag kreeg het insectenprikbord ook zijn definitieve vorm. Insecten die we vinden worden al een tijdje bewaard. Eén van elke soort. Er is echter nog geen behoefte of aanzet tot classificatie. Als het andere werk gedaan is geef ik de meisjes een tegel, gemaakt van kurk, en wat spelden.
Maar kijk, weer verrast!
En ik kon het niet laten, …. dus met de fiets naar de bib, de kinderafdeling voorbij en …. jaaa, daar is’em: ‘Erik of het klein insectenboek’ van Godfried Bomans.
Ik ben benieuwd…..
