Gedichten om je hart te lichten.
Leden: 157
Gedichten, elkaar leren kennen, moppen en allerlei leuke dingen.
Blog / Ma ik zal je nooit vergeten en mis je nog altijd heel hard.
vrijdag, 24 april 2009 om 06:31 door irisje
De laatste tijd mis ik mijn ma enorm erg, dus schrijf ik mijn verhaal eens van me af uit de hoop dat het me even helpt.
Want het gemis valt me soms erg zwaar, en ik heb het gevoel dat ik nu pas echt besef dat ze er echt niet meer is en wat ze voor me betekende.
Ik was nog veertien toen mijn ma is gestorven.( dus nu al tien jaar geleden)
Mijn pa lag op dat moment in het ziekenhuis, hij is drankverslaafde en moet om de zoveel maand naar de kliniek om opgelapt te worden.
Ik zat op internaat en had juist een week verlof (herfstvakantie).
Ik zag alles stap voor stap gebeuren, mijn ma had een hartziekte.
We gingen op bezoek bij mijn vader in het ziekenhuis en daarvoor moesten we met de bus gaan, toen we ergens wachte op de bus zag mijn ma ineens helemaal wit.
Ik vroeg of het ging en ze zei ik ben gewoon een beetje moe, morgen gaan gaan we niet op bezoek he dan kan ik rusten, ik zei oké voor mij is dat goed.
Toen we in het ziekenhuis aankwamen gingen we iets drinken want we waren te vroeg.
Mijn ma nam iets in voor haar hart en zei dat ik alvast moest afruimen dat ze dan ging komen.
Toen ik terug kwam vroeg ze om iemand van de verpleeging te halen want dat ze echt niet goed was (ze had al in die kliniek gelegen en wist waar ik moest zijn).
Zij hebben voor mij naar spoed gebeld en toen ik terug kwam lag mijn ma al op de grond ze zei dat alles wel in orde ging komen.
Ik in paniek naar de verantwoordelijke van da kafitaria en na tien hele lange minuten kwamen ze haar halen, toen ik boven bij mijn pa kwam kreeg ik mijn chok ik kon even niets meer zeggen alleen maar mama, mama mama.
Toen ik dan na heel lang wachten eindelijk even bij haar mocht moest ik zelf zorgen dat er mij iemand kwam halen , dat ik dan thuis gerief voor mijn ma ging halen en dat ik voor die avond een slaapplaats en alles had.
Het laatste wat ze tegen mij zei was zorg goed voor onze hond en ik antwoorde maak u daar nu maar geen zorgen over alles komt wel goed.
De dag daarna belde het ziekenhuis ze was in coma gevallen en overgebracht naar een ander ziekenhuis.
De dag erop belde mijn oma naar het ziekenhuis en ze zeiden tegen haar als je nog afscheid wilt nemen moet je deze avond langs komen, want ze zal het niet lang meer trekken.
Toen mijn oma aflegde en dat vertelde zei ik; Het is te laat we kunnen geen afscheid meer nemen, en een half uur later kregen we telefoon, mijn ma was inderdaad gestorven en dat op het moment dat de dokters met mijn oma aan de telefoon waren.
Dan word je echt wel in een oogopslag groot, want ik moest ineens op mijn eigen benen staan.
Ik mis haar nu meer dan vroeger, want ik begin nu echt dingen in mijn leven te bereiken waarvan ik denk ze zou fier op mij geweest zijn en ze zou dit allemaal willen meegemaakt hebben.
Zeker met mijn dochter en op mijn werk enz van die belangrijke dingen.
Ik besef nu meer en meer dat ik echt nooit afscheid heb kunnen nemen en dat doet soms heel erg pijn.
Ik heb zelf nooit eens gezegd hoe graag ik haar wel zag en dat vind ik wel erg.
Maar ja ik bekijk het leven zo positief mogelijk, want wat er ook gebeurd is het leven gaat voort en het verleden is onomkeerbaar.
Ik mis mijn ma heel, en denk nog heel veel aan haar, ik zie haar nog altijd enorm graag en hoop dat mijn dochter evenveel van mij houd dan ik van haar.
Ik begin meer en meer dingen van haar in mij terug te vinden en zo leeft ze toch nog een beetje voort he.
Veel liefs xxxx
Reacties 6 Sorteer reacties:
Je bekijkt momenteel enkel reacties in het Nederlands. Toon alle reacties
irisje Eigenaar Trust (zaterdag, 24 oktober 2009 om 13:37)
- reddevil66622:
hallo
wat een verhaal ik heb het met tranen in de ogen gelezen, want het verhaal van jou lijkt een klein beetje op die van mij.
mijn moeder is ook overleden, alleen bij mij in huis ze zakte in een keer inelkaar alleen was ze al overleden voor de ambulance er was. toen ze eenmaal waren hebben ze haar gereanimeerd maar ze was te lang zonder zuurstof gelegen omdat ik in paniek was en haar geen mond op mond beademing kon geven.
ze heeft in het ziekenhuis nog drie dagen in coma gelegen we hebben nooit fatsoenlijk afscheid kunnen nemen maar voor mij was het toen nog wel makkelijker omdat ze weer bij mijn vader was die was er 3 maanden voor overleden, ik heb van hem toen die tijd wel afscheid kunnen nemen.
jou verhaal heeft mij erg aangegrepen.
veel liefs anja
Hey,
Iemand verliezen is altijd erg zeker als het een van je ouders is.
Ik heb een enorm moeilijke jeugd gehad thuis en heb veel het gevoel dat ik te weinig zorg heb
gedragen van mijn ma en te weinig gezegd heb hoeveel ik van haar hou.
Ik probeer da een beetje goed te maken bij mijn dochter, ik zeg elke dag minstens twee keer dat ik
haar graag zie en dan antw ze me altijd ik u ook mama en dat doet echt goed.
Heb spijt dat ik da gevoel te weinig aan mijn ma gegeven heb.
Maar ja nu is het te laat he, heb het deze periode wel moeilijk het is elk jaar een gevecht met
mezelf deze periode, maar ik geraak er altijd wel uit.
Het moeilijke is doordat ik niet echt afscheid heb kunnen nemen kan ik het moeilijk honderd percent
verwerken.
Maar ja er zijn nog erge dingen in het leven he en iedereen heef zijn trieste en mooie verhalen.
Veel liefs dikke knufs Iris
anja gaat je niets aan toch? (donderdag, 22 oktober 2009 om 05:55)
hallo
wat een verhaal ik heb het met tranen in de ogen gelezen, want het verhaal van jou lijkt een klein beetje op die van mij.
mijn moeder is ook overleden, alleen bij mij in huis ze zakte in een keer inelkaar alleen was ze al overleden voor de ambulance er was. toen ze eenmaal waren hebben ze haar gereanimeerd maar ze was te lang zonder zuurstof gelegen omdat ik in paniek was en haar geen mond op mond beademing kon geven.
ze heeft in het ziekenhuis nog drie dagen in coma gelegen we hebben nooit fatsoenlijk afscheid kunnen nemen maar voor mij was het toen nog wel makkelijker omdat ze weer bij mijn vader was die was er 3 maanden voor overleden, ik heb van hem toen die tijd wel afscheid kunnen nemen.
jou verhaal heeft mij erg aangegrepen.
veel liefs anja
irisje Eigenaar Trust (vrijdag, 16 oktober 2009 om 08:20)
- baby_aysun13:
Zo zielig veel sterkte
verder en hoop dat je nog veel herinderingen aan ej moeder had
want anders doet het nog meer pijn
want je kon al geen afscheid nemen daar was het al
te laat voor maar ga je naar je eind doel ze
kijkt elke dag wel naar beneden wat je aan het doen ben
ze is je echt niet vergeten
jhe zit in haar hard voor altijd dat je het weet
xxxx aysun
is lief van je dat je reageert,
ik weet dat ze trots op me zal zijn om wie ik nu ben,
maar soms blijft het wel moeilijk om haar niet meer te kunnen horen of voelen.
Maar ik blijf positief en focus mij op mijn toekomst en dochter.
Veel liefs Iris
Aysun Aysun (vrijdag, 16 oktober 2009 om 07:42)
Zo zielig veel sterkte
verder en hoop dat je nog veel herinderingen aan ej moeder had
want anders doet het nog meer pijn
want je kon al geen afscheid nemen daar was het al
te laat voor maar ga je naar je eind doel ze
kijkt elke dag wel naar beneden wat je aan het doen ben
ze is je echt niet vergeten
jhe zit in haar hard voor altijd dat je het weet
xxxx aysun
irisje Eigenaar Trust (dinsdag, 28 april 2009 om 07:05)
- lesboke35:
wens jou heel veel sterkte hoop
kreeg er kou van iemand verliezen die je heel dierbaar is doet pijn
maar je hebt die toffe herinneringen aan je mama en die moet je koesteren
en in gedachten is ze altijd bij jou en je kleine meid
ik weet wat het is iemand te verliezen het doet pijn ...maar we moeten er mee omgaan
of we dat nu willen of niet
grtjes xxx
Da is waar en zolang we ze niet vergeten blijven ze verder leven.
En dat doet ze zeker diep in mij.
Nu mis ik ze het meeste omdat ik problemen heb met mijn gezondheid en wie kan er dan beter voor je zijn dan je eigen ma.
Maar ja ik heb wel het geluk van hele goede vrienden en hele lieve mensen om me heen te hebben.
Je mag daar af en toe eens verdrietig om zijn of aan denken vind ik,
maar je moet er je inderdaad wel overzetten en dat doe ik wel hoor.
Door dat hier van me af te schrijven kan ik daar beter mee omgaan.
Ieder zijn manier he.
Veel liefs dikke knufs xxxx
irisje Eigenaar Trust (zondag, 26 april 2009 om 02:08)
- bollekezoetske:
Hey...
Aangrijpend verhaal...Herken de gevoelens wel een beetje. Mijn pa is nu alweer 6 jaar overleden en mis hem nog steeds, Bij elke belangrijke stap in mijn leven of elke tegenslag...wou je dat hij toch weer bij je was...Neem in je hart afscheid als het toen niet lukte,...Ik heb het heel lang niet kunnen loslaten en daardoor heb ik het mezelf soms heel moeilijk gemaakt...Nu lukt het beter en het lucht op ook... Het blijft pijn doen mr uiteindelijk moet je verder voor hen
Ik heb haar al een deel losgelaten maar af en toe word het gemis me even te veel.
Maar gelukkig heb ik genoeg mensen die mij snel aan andere dinge doen denken of gewoon eens naar me luisteren.
Veel liefs dikke knufs xxx
Schrijf een reactie: