Academia

• Delen

maandag, 30 maart 2009 om 10:08

http://netlog.com/Viva_la_vida_Thomas TackaertTackaertThomasViva_la_vida_http://nl.netlogstatic.com/p/tt/041/037/41037271.jpgBelgiëOost-Vlaanderen Viva_la_vida_

Omdat wij van de nacht nooit helen.


Ik strompel en val over de lege ziel van de nacht.
Tijd is relatief. De wijzer staat stil, maar de klok tikt verder.
Mijn hoofd barst uit zijn voegen en mij gedachten vallen op de grond.
Eerlijkheid, liefde en inzicht raap ik op,
jaloezie en egoïsme laat ik liggen
in de wetenschap dat zij de weg terug wel zullen vinden.
De stilte valt, jij komt ten tonele in wat een samenhang
van gedachten is of zou moeten zijn.
Mijn keel is gesnoerd, en met stomming geslagen
kijk ik de denkbeeldige jou aan.
Jouw lippen bewegen,
maar ik ben verdoofd door mijn egocentrische liefdesgedachten.
Bezeten door de verleiding van je schoonheid staar ik je nogmaals aan.
Maar jij kijkt neerbuiig op me neer
en wijst mijn ultieme liefde af.
Ik ween, want slechts jij kon de dorst van mijn ziel laven.
Mijn laatste gesmoorde snik negeer je
terwijl je gezwikt de deur achter je dichtslaat,
mijn gedachten verlaat.
Ik ben alleen en vlij me aan tegen de boezem van de nacht.
In haar ogen verdwaal ik, Ik wil niet teruggevonden worden.
Vaarwel mijn ongrijpbare liefde, mijn miserlou …

Thomas Tackaert