Schrijvers Talent

Leden: 35

Verhalen, Gedichten, Songteksten, Blogs...Alles dat je zelf hebt geschreven...GEEN knip en plakwerk

Forum / Archief / opa, ik ben door gegaan

zaterdag, 6 juni 2009 om 13:02

Opa,
Je vertelde me onlangs dat je voor het leger werkte. Wat deed je daar?
Is in het leger werken altijd oorlog voeren? Heb jij al iemand pijn gedaan?
Hoe reageerde oma toen haar zomerliefde vertrok?
Ze moest afgezien hebben. Maanden te leven zonder jou. Oma heeft wel moed gehad, toen ze van je bleef houden. Onvoorwaardelijk.
Hoe heb je haar ten huwelijk gevraagd? Opa, mocht je toen al huwen?
Hoe was school dan, en wat deed je op een vrije dag? Ging je naar het park of bestond die toen nog niet? Ging je gaan wandelen, rond de huizen in je straat? Of bleef je liever thuis, in je zetel gekluisterd?
Opa, ik stel je nu al deze vragen...net omdat je niet meer kan antwoorden.
Je bent gisteren doodgegaan. Herinner ik me. Papa heeft het me verteld, met tranen in zijn ogen.
Mama lag in bed, ze voelde zich slecht. Maar opa, ik ben doorgegaan.
Vandaag heb ik met tom gespeeld. Tom is mijn buurjongen. Ken je hem nog? Kun je ons zien?
We hebben oorlog gespeeld. Zeven keer ben ik doodgegaan. Maar in een spel kun je altijd opnieuw tot leven komen. Tom moest waterballonnen naar me gooien, als die me raakten moest ik neervallen. Eerst met mijn armen en dan pas met mijn hoofd. Dat heb ik van jou geleerd. Het was leuk om hem aan te vallen, om zijn been te raken. Want die was hij dan kwijt, daardoor huppelde hij na een poosje rond op het veld. Best wel grappig opa, heb je dat ook gezien? Heb je gelachen zoals ik vandaag gedaan heb?
Het is leuk om tom “pijn” te doen. Dan roept hij auw en aaah en ii en ouch. Eigenlijk een beetje alle medeklinkers.
Natuurlijk word tom dan boos, en als tom te boos word is het echt oorlog. Dan mist hij nooit zijn doelwit. Ik in dit geval. Alsof zijn armen schroeven zijn van een helikopter. Hij slaat er dan op los, klopt me. Maar ik lach dan, want ik denk dat hij het nooit meent. Mama zegt dat tom een beetje ziek is, hij heeft volgens haar adhd. Wat is dat eigenlijk? Het is toch gewoon 2 medeklinkers en 2 klinkers? Hoe kan dat een ziekte zijn?
Papa roept dat de maan komt, ik moet gaan. Opa ik spreek je morgen terug.
Welterusten opa, ik wou je nu nog een zoen kunnen geven.

rating: 10,0 (1 stem)

RSS feed

Reacties 1

http://netlog.com/Invincible_JediHendrikHendrikInvincible_Jedihttp://nl.netlogstatic.com/p/tt/080/004/80004922.jpgNederlandFriesland Invincible_Jedi 56
Hendrik Eigenaar Moderator (zondag, 25 oktober 2009 om 11:05)

Een prachtig verhaal met een zekere tragiek, omdat je het tegen je opa hebt die een dag daarvoor is overleden. Toch praat je tegen hem omdat je je ervan bewust bent dat hij in de geest nog bij je is (veronderstel ik). Misschien bedoel je ook dat je alleen maar in gedachten tegen hem praat en is het een stijlfiguur die je bewust hanteert, ik zou het niet weten.
In elk geval is jouw verhaal indringend, vooral omdat je het hebt over een buurjongen van je van wie men zegt dat hij ADHD heeft. Het is ontroerend hoe je hem beschrijft.

Weet je, er had hier nog niemand op je verhaal gereageerd. Toch zijn hier op Netlog ook schrijverssites die wél druk bezocht worden en waar elke dag wel een aantal berichten op worden gepost. Je kunt bv. lid worden van Schrijvend Hart. Die groet staat op http://nl.netlog.com/groups/SchrijvendHart Op elke inzender wordt daar een reactie geplaatst.

Veel succes met je verhalen. Ik zal hier 'es verder rondsnuffelen op zoek naar gedichten en verhalen die de moeite waard zijn.

Groetjes,
Hendrik.

Schrijf een reactie:

Je moet aangemeld zijn om een reactie te kunnen schrijven.

Meld je nu aan!
Registreer je nu als je nog geen account hebt!