Blog 3
-
GEDACHTEN (gedicht)
Gedachten
Hoe onstandvastig is 't heelal,
Met al het gene dat daar in is?
Steeds draait 't geluk en 't ongeval,
Vermits geen staat zo in 't begin is,
Gelijk ze in 't einde wezen zal.
Verlossing volgt na zwaar ellend,
Mits 't luk het onluk moet verdrijven,
Gelijk de smaad de vreugde schendt,
Dus kan geen staat in 't eerste blijven,
Gelijk zij wezen zal in 't end.
De liefde volgt somtijds de baat,
De haat wordt ook uit min geboren;
Het goed komt dikwijls uit het kwaad,
Men vindt hetgeen eertijds was verloren,
Dus blijft er niets in zijne staat.
Zo los is 't kwaad, zo los is 't goed,
Wie kan des iets standvastig hopen?
De wereld is maar ebbe en vloed;
Niets blijft bestendig voor 't verlopen,
Wijl alle ding veranderen moet.
Niets is er vol verzekerdheid;
Niets is volstandiger bevonden,
Dan zelve d'onvolstandigheid,
Mits alles steunt op losse gronden,
In 't eind, is alles ijdelheid.
Des is de mens berispens waard,
Die wanhoopt in zijn ongelukken;
Want geen ramp is van zulke aard,
Dat ze iemand eeuwig kan verdrukken,
Mits niets bestendig blijft op aard.
Ook doolt de lukkige niet min,
Die, pochende op zijn gouden schijven,
Zich steeds niet beeldt dan voorspoed in;
Mits dat geen staat in 't end kan blijven,
Als zij geweest is in 't begin.
Geen groter gelukzaligheid
Kan iemand des op aarde vinden,
Dan in verdriet; en vrolijkheid
Zich altijd aan Gods wil te binden,
En dus leeft men in zekerheid.
Wilhelm G. van Focquenbroch (1640 - 1670),
Uit de bundel: Thalia of de geurige zanggodin (1665). -
Lily Allen - F*ck you very much (liedtekst)
Lily Allen - F*ck You Very Much (GW
Look inside, look inside your tiny mind
and look a bit harder
cause we’re so uninspired
so sick and tired
of all the hatred you harbor
so you say it’s not okay to be gay
well I think you’re just evil
you’re just some racist who can’t tie my laces
you’re point of view is medieval
Fuck you, fuck you very very much
cause we hate what you do
and we hate your whole crew
so please don’t stay in touch
fuck you, fuck you very very much
cause your words don’t translate
and it’s getting quite late
so please don’t stay in touch
do you get, do you get a little kick out of being small-minded?
you want to be like your father
it’s approval you’re after
well that’s not how you’ll find it
do you, do you really enjoy living a life that’s so hateful
cause there’s a hole where your soul should be
you’re losing control of it
and it’s really distasteful
Fuck you, fuck you very very much
cause we hate what you do
and we hate your whole crew
so please don’t stay in touch
Fuck you, fuck you very very much
cause your words don’t translate
and it’s getting quite late
so please don’t stay in touch
Look inside, look inside your tiny mind
and look a bit harder
cause we’re so uninspired
so sick and tired
of all the hatred you harbor
Fuck you, fuck you very very much
cause we hate what you do
and we hate your whole crew
so please don’t stay in touch
Fuck you, fuck you very very much
cause your words don’t translate
and it’s getting quite late
so please don’t stay in touch
Het liedje is te beluisteren op YouTube via deze link:
http://www.youtube.com/watch?v=Qg7jA-H-jMo
Kijk op op Lily Allen´s website: http://www.lilyallenmusic.com
UITLEG:
Ik wilde namelijk het liedje uploaden naar mijn profiel op NETlog, maar het werd geweerd als onfatsoenlijk of onzedelijk. Terwijl het juist een liedje is tégen bekrompen denken en racisme!
[photo]63380842[/photo] -
Bij de dood van Martin Bril
Bij de dood van Martin Bril (1959-2009)
Vaavond terugkomend van een vergadering van GroenLinks de speciale uitzending van De Wereld Draait Door gezien. Een mooi en spontaan herdenkingsprogramma voor de veel te vroeg overleden schrijver Martin Bril. Ik was van plan de afgelopen dagen in mijn BLOG te vertellen over een seminar van de Wim Drees Stichting, in Den Haag, over Openbare Financiën, en over beeldende kunst in Enkhuizen en Hoorn, en over de vakbeurs Overheid en ICT. Maar dat doet er nu niet meer toe; en bovendien, die culturele evenementen in Enkhuizen en op het Oostereiland heb ik vastgelegd met mijn fotocamera.
[photothumb]63212432[/photothumb]Iemand noemde Martin Bril vandaag een "fotograaf met de pen". Ik ben even kwijt of dit in de Volkskrant was of bij DWDD. Maar dat was hij zeker. Hij schreef zo beeldend dat je het mannetje, het autootje, de kademuur of de boom waar hij over schreef op je netvlies voelde branden. Ik vond zijn columns geweldig. Een vrouw las de column voor over de Kastanjetak in een vaas (toepasselijk, recentelijk werden in Hoorn kastanjebomen met de kap bedreigd), zo beeldend en zo teder geschreven. En Joost Zwagerman memoreerde aan Martin Bril's bijdragen in het literair tijdschrift DE HELD, het rebelse blad van de MAXIMALEN dat tussen 1984 en 1990 verscheen. Zelf heb ik de laatste tweeëneenhalve jaargang in bezit, en ik moest even graven tussen vele andere bladen (waarvan ik nu denk: die kunnen over twee weken alsnog met oud papier mee). En ik sla het zomernummer van 1988 open op bladzijde 75 en lees daar van Martin Bril het verhaal over een bizarre droom, over een dode zeehond, met honderden vliegjes op zijn doffe ogen. Martin: "Ik heb er wel een uur gelegen. Steeds maar weer blies ik de vliegjes weg, maar het hielp niets: de zeehond was dood. Hij zag mij niet. Had mij nooit gezien, zou mij ook nooit zien. Onbegrijpelijk vond ik dat."
Zoals Martin Bril in zijn droom de vliegjes weg blaast om het leven in het dier terug te brengen, zo vaak proberen wij nabestaanden om het leven terug te blazen in ons te vroeg ontvallen mensen uit ons directe bestaan. Een kameraad overleed in mei 2007, met chagrijn deelde Ben Steinmeijer mede dat hij slechts 54 jaar werd, en dat hij het er niet mee eens was, maar ja, wat doe je er aan? Het was lymfklierkanker. In oktober 2008 overleed een vriend, stadsdichter Kees Aker, 52 jaar jong, aan een hersentumor. 52 maal 52 weken, zo lang lol heb je gehad... En de week daarna mijn vader Pieter Hol, 67 jaar, totaal onverwachts, tijdens een operatie die hem juist weer op de been moest helpen. Ik heb hem de laatste adem zien uitblazen, maar nieuw leven blaas je er niet meer in...
En dinsdag Martin Bril, 49 jaar, slokdarmkanker.
Maar we kunnen met zijn allen het leven van hen die ons ontvielen gedenken. Met de herinneringen aan hun geschriften, de foto's en hun warmte en hun humor. Dus tot slot een gedicht van Martin Bril, uit DE HELD nr. 1 van de vijfde jaargang, februari / maart 1989. En toevallig was zijn sterfdag 22 april ook al zo'n stralende dag.
Zo godvergeten
De zon ging stralend onder
De zon kwam stralend op
Daar lag het dus niet aan
Dat ik zo godvergeten was.
Martin Bril
In Memoriam dus...
en als ik doodga
huil maar niet
ik ben niet echt weg
moet je weten
't is maar een lichaam
dat ik achterliet
dood ben ik pas
als je me bent vergeten.
Bram Vermeulen (Testament)
Sebastiaan, Hoorn 24 april 2009.
Zie ook de BLOG met mijn nieuwjaarsgedicht voor 2009.
