Spiritual Corner

• Delen

maandag, 3 augustus 2009 om 00:46

http://netlog.com/Deva_AkashaSylviaSylviaDeva_Akashahttp://nl.netlogstatic.com/p/tt/021/126/21126998.jpg?1NederlandGelderland Deva_Akasha

Op 26-06-2009 is mijn moeder na een kort ziekbed overleden. (4 weken)
En het doet zeer om afscheid te moeten nemen, het verdriet toe te laten en het gemis te erkennen.
We hebben zo hard gewerkt waren vol hoop want het leek zo goed te gaan en ineens sloeg het om en ging het hard de verkeerde kant op. Dinsdag vroeg ze me nog om wat te halen bestellen via internet of zelf naar de winkel te gaan Woensdag was er niks aan de hand tijdens het spreekuur maar ergens tussen 20.00 en 22.45 ging het mis. Donderdag was ze al chemisch in coma gebracht er zouden nog een aantal overleggen plaats vinden tussen specialisten maar elke keer werd er gezegt dat het heel ernstig was.

Vrijdag om 14.00 hadden we weer een gesprek met de arts. de complicaties het waren er zo veel en zo snel opgekomen dat er niks meer te doen was. ze konden haar niet eens bij laten komen om afscheid te nemen.
Ik weet wel dat ze niet echt weg is haar ziel is overgegaan. Samen met iemand heb ik een magnifeid healing ritueel gedaan om haar te helpen bij haar overgang naar het licht.
en wat overblijft is een leeg omhulsel. maar mijn leven zal nooit meer het zelfde zijn.

En ik weet ook wel dat ik door energie werk met haar te hebben gedaan ik haar wel heb geholpen al had ik gewild dat ze haar ziekte er door had kunnen overwinnen.
Ze heeft geen pijn geleden en dat was al heel wat.

Mijn zelfvertrouwen heeft een knauw gekregen. want hoe heeft het zo snel mis kunnen gaan. Het idee dat ik te weinig heb gedaan te kort heb geschoten blijft hardnekkig op de achtergrond.

Nu weet ik wat het betekend in rouw zijn. ik ben rauw van het verdriet
mur geslagen ......... en toch het leven gaat gewoon door.
er zijn momenten dat ik gewoon plezier heb en kan genieten van een mooie vlinder.of een roofvogel die overvliegt
Dat ik weer energie stuur naar iemand die het nodig heeft. ookal mis ik een stukje vertrouwen daar in, de energie stroomt gewoon door mij heen en vind zijn weg. en helpt anderen. Voor mezelf kan ik het nog niet gebruiken.

Ook voor tekenen en schilderen heb ik nog niet de moed gevonden om het weer op te pakken ik heb stil gestaan en pak nu langzaam aan de draden weer op. alles op zijn tijd.

Ik mis niet alleen een moeder maar een hartsvriendin een steun pilaar mijn maatje die niet veroordeeld maar hulp bood
Ik ben in rouw.

Sylvia