dre504

• Delen

zondag, 20 november 2005 om 13:01

de haat is geboren
vele emoties verloren.
foktop zorgen verborgen.

me ware gedaante verwegestopt,
als door gedachtes opgeslokt,
woede opgepropt,
ben opgefockt.

haat wat in me aderen vloeit
wat in me hoofd broeit, gloeit
als hete kolen,
gedachtes die rond blijven dolen,
als een draaimole,
word helemaal parra
van deze mogolen,

alsof ik vast zit in een dwangbuis.
een lichtpuntje is wat ik mis,
in deze innerlijke duisternis.

dromen, die nooit uitkomen,
wie gaat me het nut van het levetonen,
wie zegt dat het mij nog gaat lonen.
om te leve, als de straat toch aan me blijft kleve,
god heb je even, voor een kleine zege.

de droom om te zeggen wat ik voel,
om te kunnen uiten wat ik bedoel.
laten zien wat op me netvlies staat gebrand,
de waarheid vanaf de anderekant.

maar het is alsof ik constant,
blijf zakke in drijfzand,
wat is er toch met me aan de hand
vaak ben ik radeloos.
was ik maar gedachteloos,
kon ik alle problemen maar wegstoppen in een doos.

Niemand meer echt vrij, zonder opgedronge plichte
een maatschappij, met verschillende gezichte.
kon ik het vizier maar richten,
en de regering laten zwichten, ontwrichte.

zal ze leren,
de waarheid de rug toetekeren,
mensen te laten creperen
ik zal je zweren
als ik er over nadenk kom ik in hogere sfeeren.

de onvershilligheid van nu is onverbrekelijk,
onverbeterlijk, maar mijn devotie
is onuitsprekelijk, want mijn emotie is,
onvergetelijk, het verleden is onvergefelijk.

En dat is dat.
(c) DC Productions 2005.

Tags: Algemeen