dre504
Trust man - 25 jaar, Amsterdam, Nederland
- Vrienden |
- Gastenboek
- | Foto's
- | Blog
- | Shouts
Blog 2
-
Zombere Gedachten (Het evenwic
ik bekijk je fotos
een steek in me hart,
als een dart,
in de roos,
sloom, sloom,
word ik wakker, uit me droom,
de lichte dimmen, dimmen,
ik voel de schimmen, glippen,
zie iets glimmen,trippen,
schaduwe zijn bezig me bed op te klimmen,
vaag,
alsof ik in de tijd vertraag,
kan het niet gelove,
kijk vanaf bove,
door me eigen ogen,
een gewone dag, een mooie klank
met me ma op de bank
met er lieve glimlach,
alsof ik naar een andere wereld ben getilt
het verlange is voor 2 seconde fftjes gestilt
hee,
ma, ik neem je mee,
ik kan je niet verlaten,
ik ga je hier niet achterlatenn
ik wil weer met je lachen en met je praten,
als in de oude dagen,
die bij vlagen, nog blijven nadreune
als mokerslagen,
dan begint der stem te vervagen.
ik rijk me arm naar der gezicht,
een bliksem schicht, met een felle flitslicht
schatje ik moet terug want god bewaart het evenwicht
de ergenis
me ma stapt weer terug in de duisternis,
zonder te wachten,
terugkwakt in de, wildernis,
van de zombere gedachten.
( (c) ) ( DC Productions 2005-2006 ) -
Vanaf de andere kant.
de haat is geboren
vele emoties verloren.
foktop zorgen verborgen.
me ware gedaante verwegestopt,
als door gedachtes opgeslokt,
woede opgepropt,
ben opgefockt.
haat wat in me aderen vloeit
wat in me hoofd broeit, gloeit
als hete kolen,
gedachtes die rond blijven dolen,
als een draaimole,
word helemaal parra
van deze mogolen,
alsof ik vast zit in een dwangbuis.
een lichtpuntje is wat ik mis,
in deze innerlijke duisternis.
dromen, die nooit uitkomen,
wie gaat me het nut van het levetonen,
wie zegt dat het mij nog gaat lonen.
om te leve, als de straat toch aan me blijft kleve,
god heb je even, voor een kleine zege.
de droom om te zeggen wat ik voel,
om te kunnen uiten wat ik bedoel.
laten zien wat op me netvlies staat gebrand,
de waarheid vanaf de anderekant.
maar het is alsof ik constant,
blijf zakke in drijfzand,
wat is er toch met me aan de hand
vaak ben ik radeloos.
was ik maar gedachteloos,
kon ik alle problemen maar wegstoppen in een doos.
Niemand meer echt vrij, zonder opgedronge plichte
een maatschappij, met verschillende gezichte.
kon ik het vizier maar richten,
en de regering laten zwichten, ontwrichte.
zal ze leren,
de waarheid de rug toetekeren,
mensen te laten creperen
ik zal je zweren
als ik er over nadenk kom ik in hogere sfeeren.
de onvershilligheid van nu is onverbrekelijk,
onverbeterlijk, maar mijn devotie
is onuitsprekelijk, want mijn emotie is,
onvergetelijk, het verleden is onvergefelijk.
En dat is dat.
(c) DC Productions 2005.
