<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!-- generator="FeedCreator 1.7.2" -->
<rss version="2.0"  xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" >
    <channel>
        <title>Blog van Vicky Verscuren</title>
        <description>Blogberichten van Vicky Verscuren</description>
        <link>http://nl.netlog.com/bikermice1/blog</link>
        <lastBuildDate>Fri, 27 Nov 2009 11:10:33 UT</lastBuildDate>
        <generator>FeedCreator 1.7.2</generator>
        <image>
            <url>http://nl.netlogstatic.com/p/tt/075/195/75195367.jpg</url>
            <title>bikermice1</title>
            <link>http://nl.netlog.com/bikermice1</link>
            <description>bikermice1</description>
        </image>
        <item>
            <title>stilte</title>
            <link>http://nl.netlog.com/bikermice1/blog/blogid=82454094</link>
            <description>ik voel me zo alleen, met die stilte om me heen. geen armen om me vast te nemen, geen lichaam om me warmte te geven. geen wissel der gedachte, geen woord waar we zo naar smachten. een streeling een woord, iets dat je voelt of hoort. niets zelf niet het kloppen van je eigen hart, als dat nog bestaad voor mijn part. keer op keer in stukken geslagen, zou je gevoelens nog wagen. denken doe je dag en nacht, slapen doe je nooit meer zacht. twijfel is alles nog dat er speelt en dat je gedachten deelt. houden van zet je aan het beven, zou je die woorden nog aan iemand kunnen geven. bij elke poging doet het pijn, zal er ooit weer liefde zijn???</description>
            <author>bikermice1</author>
            <pubDate>Mon, 13 Jul 2009 19:47:56 UT</pubDate>
        </item>
        <item>
            <title>nooit meer</title>
            <link>http://nl.netlog.com/bikermice1/blog/blogid=82453924</link>
            <description>heel men leven ligt overhoop, ergens koester ik nog steeds de hoop. zal het geluk mij ooit weer vinde,al vind ik het een beetje bij men vriende. toch voel ik me ergens heel alleen en gaat men toekomst nergens heen. angst grijpt me telkens bij de nek, als ik denk, ik word weer gek. ook al wil ik het geluk wel vinden, ik heb teveel angst om me weer te binden.elke keer doe ik wel iemand pijn, meestal zal het mezelve zijn. daar kan ik nog net mee leven, zolang ik maar geen ander doe beven. waarom ik het doe, weet geen kat, teveel pijn zelf gehad? ik vlucht voor ik me in de val voel lope, ok al kan het fantastisch aflope. snap van mezelf geen reet, ma ja, is da ooit zo geweest</description>
            <author>bikermice1</author>
            <pubDate>Mon, 13 Jul 2009 19:23:15 UT</pubDate>
        </item>
    </channel>
</rss>
