Blog van Lynn Spillemaeckers

Geen zin in schoolwerk, contacteer Lynn!

_MoonlightLady_ — Tue, 19 May 2009 14:17:07 UT

Geen zin in schoolwerk, contacteer Lynn!

Het einde van het schooljaar is in zicht, en dat is meestal de periode waarin je overladen wordt met werk.

- Heb jij ook geen zin in schoolwerk?
- Een beetje laat begonnen aan je eindwerken?
- Moet je nog een boek bespreken en lezen is net wat je haat..

Geen probleem!

Contacteer Lynn.
Zij maakt voor jou je schoolwerk!

Samen komen jullie een prijs overeen en de klus wordt geklaard in een mum van tijd!

Aarzel niet!

Haar vakgebieden zijn
Nederlands & Mens Wetenschappen
Ze heeft bovendien ook nog een basiskennis van een hele hoop andere vakken.
vb: basiskennis talen & html, enzovoort...

een redevoering

_MoonlightLady_ — Sun, 26 Apr 2009 18:16:12 UT

ongekunstelde antikunst
niks verwrongen, niks verdrongen

Gegroet vrienden, kennissen, fysiek aanwezigen en geestelijk afwezigen. Aan die laatste groepering wil ik nog even het volgende kwijt: wees maar weer aanwezig want het gaat zeer boeiend worden hoor. Uiteraard.
Want deze redevoering wordt niet door zomaar iemand gebracht. Neen. Ziehier wie hier voor u staat. Blond haar, blauwe ogen, arrogant, lieflijk, ironisch welliswaar. Dat is ze. Lynn Karoline Constantina Adriana Roos Maria Annelies Tanja Spillemaeckers. - Jaja, ik ken mijn namen van buiten. Hiervoor ook al. - Maar goed, nu krijg ik de indruk dat ik een foutje bega. Zowaar ik niet mezelf, maar jullie gunstig stemmen moet. Hoe doe ik dat? Hmmm... Hoe doe ik dat... Gohja, ik heb al wel een idee.
Kiliana, wouw, dat bloesje dat je aanhebt, dat is prachtig! En Sofie, nee maar, Sofie, wat heb jij een mooie lach. En Angélique, dat meen je niet. Die schoenen, die zijn formidabel. Fenomenaal. Fris. Fantastisch. Als in zo mooi als de fantasie maar toch echt. Prachtig.
Ziezo, dat hebben we dan ook alweer gehad. Nu kunnen we overgaan naar het ietwat boeiendere deel van de redevoering. Ik kom ter zake.
Vrienden, jullie hebben het al door. Zeker en vast, toen jullie er zelf een moesten schrijven. Een redevoering natuurlijk. Wat anders?
Het moet volgens de regels. Nee nee neen, geen ontkomen aan, het moet volgens de regels. Zowaar het een schoolopdracht is. Zowaar zomaar. Zomaar.
Want dan hebben we een inventio, erocusio, dispositio, memoria en actio.
En dan hebben we een exordium bestaande uit een aanspreking, een captatio benevolentiae. Een corpus, bestaande uit een propositio, een divisio - u hebt 'm door, dit is 'm - een refutatio, een narratio en een confirmatio. Als slot hebben we nog een peroratio. Het samenvatten dat uitmondt in een boeiende afsluiter. Echtwaar. Boeiend.
En dan heb je nog de spelling die juist moet zijn. Maar ik kan niet spellen, mensen. Ik ben dyslectisch. Ik bedoel maar, overlaatst definieerde ik op mijn toets van aardrijkskunde het woord dekolonisatie in plaats van delokalisatie.
Maar ben ik daarvoor een slecht schrijver? Omdat ik niet kan spellen. Omdat ik in feite in plaats van elke c een k wil schrijven omdat ik dat veel romantischer vind en omdat mijn lievelingstaal dat ook heeft.
Ben ik een slecht schrijver omdat ik meer dan 20 fouten maakte op het Moretusdictee - mijn broer maakte er meer dan 30 - en omdat Els, mijn leerkracht Nederlands in't 4e, beweerde dat dat nogmaals een bewijs is dat onze familie niet schrijven kan?
Maar de volgorde en de spelling is nog niet alles wat je moet kunnen doen verschijnen in je redevoering. Neen. Bovendien moet men ook nog is gebruik maken van goede argumenten en stijlfiguren. Dat eerste lijkt me vanzelfsprekend, maar dat tweede. Bestaat er nog iets meer vormelijks dan dat? Wat is er nu meer gekunsteld dan dat? Waarom ik niet word een woordjeskolektioneur der Nederlandse taal. Want ik bedoel maar, dan kan ik de woorden verzamelen, ze in een mooie vorm gieten, de oprechtheid verdrijven, en jullie naar mijn hand zetten. Toch? Maar wat heb ik dan bereikt? Wat oh Wat, heb ik dan bereikt. Zeg mij God, is dat de ars poëtica. Of is het tijd voor vernieuwing. Wordt het niet tijd dat er vernieuwing optreed. Komaan, zelfs de termen zijn nog in't Latijn. Zeg me niet dat dat niet oubollig is. Nee nee nee, ik geloof je toch niet. Het is oubollig. Meer dan dat. Ouderwets zelfs. Maar ja, blijkbaar helpt mijn pleidooi niet, ziehier, ik ben nog steeds vormelijk bezig. Vormelijk, ik veracht de term. Morgen ga ik hierom huilen, of binnen tien jaar.
Sorry, maar heel dat gedoe rond stijl vind ik ver overroepen. Het is cliché. Het doet me denken aan gisteren. Mijn bomma kwam binnengewandeld met een grote kaart omdat mijn overgrootmoeder binnekort 90 wordt en iedereen moet daar dan iets opschrijven. Je kent het fenomeen wel. Mijn moeder schreef het volgende: "Weten wat je voor elkaar bent en wat je raakt, is wat vriendschap zo bijzonder maakt!" Mijn God, meent ze dat nu. Moest ze niet psychotisch zijn, zou ik haar nek omwringen. Maar ok. Ik beheers mezelf, slenter alweer de kamer uit met de grootste frustratie.
Het probleem echter is dat die tekst - die mijn moeder natuurlijk niet zelf kon bedenken, maar overnam van een of ander kaartje - overal verschijnt. Die tekst verkoopt wel, maar mijn werken niet. Dat zou nog een goed argument zijn van de tegenpartij. "Lynn, maar als die teksten die jij zo cliché vindt zo goed verkopen en de jouwe niet, ja, dan wilt dat toch zeggen dat de meerderheid van de mensen dat beter vindt dan wat jij schrijft." En dan zeg ik: "Uiteraard, tegenpartij. Maar ik schrijf ook niet voor de meerderheid aan wie het niet gegund wordt om kunst te verstaan. Ik schrijf ten eerste voor mezelf. Ik vind het goed, is dat niet goed genoeg. Maar als er een mens hier op aarde is, die mijn werk ook goed vindt, wel, dan is het al meer dan de moeite waard geweest dat ik het opschreef. Daarbij, het kan me niet schelen wat de meerderheid denkt. De meerderheid zijn schapen! En bovendien heeft die meerderheid dan ook geen smaak!"
Een ander argument van de tegenpartij zou kunnen zijn: "Maar Lynn, waarom gebruikt gij zelfs dan zoveel stijlfiguren in uw werk." En dan kan ik zeggen: "Ah is dat zo? Oeps, da's perongeluk." Of dan kan ik zeggen: "Ah, maar da doe ik omdat ge dan een tegenstelling krijgt tussen de vorm en de inhoud en dat staat de inhoud op een of andere manier kracht bij." Of dan zeg ik: "Och joenge lozer, blijkbaar hebt ge mijn werk dan toch uitgelezen he, dus zo slecht zal't nie geweest zijn."
Tot slot wil ik nog even herhalen dat ik de regels die er zijn als het gaat over spreken en schrijven, niet altijd evengoed kan waarderen. Ze maken het schrijven demagogisch, gekunsteld, ouderwerts en cliché. En dan ben je een tekst aan het maken. Dan schrijf je niet meer.
En om af te sluiten heb ik voor jullie nog een mooi gedichtje. Want uiteindelijk schreef ik deze redevoering als promotie voor mijn nieuwste poëzie album: Ongekunstelde antikunst, niks verwrongen, niks verdrongen.

talent

Het mag niet helpen dat ik schrijf.
Want niet iedereen kan schrijven, en waarom zou ik dan meer recht krijgen dan een ander.
Ik wil wel dat het helpt, maar het mag niet helpen. Omdat het niet eerlijk zou zijn. Maar misschien helpt het wel om de boodschap verstaanbaar te maken. En de boodschap mag verstaanbaar zijn.

Misschien mag het wel helpen dat ik schrijf. Omdat het alleen maar de boodschap verstaanbaar maakt. Maar 't mag degene die niet kan schrijven, niet achteruit helpen, dat hij de boodschap niet verstaanbaar maken kan.

Maar wat dan, als het sowieso toch gebeurt.

Politiek gedichtje :)

_MoonlightLady_ — Thu, 23 Apr 2009 16:23:19 UT

Hij keek enorm oprecht.
Vaak ook, omdat hij de wereld aanzag voor wat ze werkelijk was.

En terwijl ik hier lig, nog ril en tril in mijn warm bed, ligt hij elders.
Maar wat houdt hem warm. Wat zet hem voort.

En 's nachts kom ik tot mezelf
Was hij wel een goed mens
Wat stak hij uit en.
Ben ik wel een goed mens.
Ik had haast weet je,
te veel haast om hem GODVERDOMME €2 toe te stoppen. Omdat de tijd raast. Omdat men de essentie van't leven voorbijgaat op de straat van tijd.

Maar ik denk nog aan hem en vraag me af of het zin had gehad. Zou het ooit zin hebben als er morgen telkens weer een dag is, weer een zorg.

En ik blijf rechts.
Morgen word ik geen communist.
Ben ik dan een slecht mens?

Van mij mag die man hier in mijn bed liggen. Maar hij heeft er zo weinig aan dat ik dat denk.
_

Later vroeg ik me af,
of het zo bedoeld was geweest
of dit zijn definitieve determinatie was geweest.

Wat als hij in zijn jeugd.
Wat als hij.
Wat als hij buitengesloten.
Wat als hij verkeerde vrienden.
Wat als hij niet onsnappen kon aan de drang naar ontsnapping van zijn dagelijks denk en leven.
Wat als het nu niet eerlijk.

Individuele vrijheid zeg je. Als je moeder thuis dood-ziek, je vader een dronkaard, je broers en zussen alle 4 zich tegen honger moeten verweren, enkelen nog naar school toe zouden, jij je ontslag onlangs kreeg - niet onbegrijpelijk in tijden van crisis - dan is het toch onzettend vanzelfsprekend dat je niet in verleiding gebracht wordt door die fiets, die mooie fiets, die ijzervolle fiets die daar zo maar staat met of zonder slot, niemand in de buurt, opbrengst verzekerd.

En ja, criminaliteit is slecht. Ook in deze tijd. Criminaliteit is
- nog prominent aanwezig in ons straatbeeld. Misschien niet continue zichtbaar, maar vertel mij eens, bent u nog nooit slachtoffer geweest van een misdaad?

Maar wat nu. Wie heeft het gedaan. Wiens fout. Laten we nogmaals ons schuldaanduidend vingertje uitstrekken en spreiden over heler bevolkingsgroepen. Het is allemaal de fout van de Kapitalisten, de Koning, de Kleurlingen, de Kinderen, de Kleinburgerlijken, de Kolaborateurs, de Kettingzaaggebruikers, de familie Kleisteen, de Kasijsteenen, het is allemaal de fout van de Keien zeg ik u!
Neen, niet waar, de Kabouters hebben het gedaan!

Vlaanderen, ge zijt een schoon land en dat meen ik uit de grond van mijn hart, maar ook gij kent uw armen waar moed vaak tevergeefs blijkt te zijn en uitzichtloos in handbereik. Ook gij kent een jeugd die wel eens, niet al te vaak, maar toch het verkeerde pad kan inslaan en een misstap kan begaan.
Maar het is toch niet dat we als samenleving niets kunnen doen, anders dan de schuldigen aan te duiden.

Vlaanderen biedt kansen, aan de kansarmen.
Vlaanderen vergeet ook haar jeugd niet. Een misstap valt te fixen, toch?

Maar Vlaanderen, we zijn er nog niet. Als wij, als samenleving, ervoor kunnen zorgen dat morgen beter is dan vandaag, voor mij, wij, hem, haar, eerder waar en wanneer, dan zijn we er denk ik. Maar dat is nog niet vandaag.

ongekunstelde antikunst

_MoonlightLady_ — Sat, 14 Mar 2009 20:37:28 UT

1. van dicht tot open

Donkere dagen druipen de daken af en wij vervreemden van elkander. - We spreken toch allebei Nederlands, waarom verstaan we elkaar dan zo slecht? -
Ik bezin dan enkele dagen en kom dan tot het besef dat als het panorama Groots is, daar aan de top van de berg, ik je niet hoef te duwen, we vliegen namelijk al.
Het is dan hier en nu, een eeuwigheid van geluk in een ogenblik van zijn.
God, het is al zo moeilijk een gewone zin te maken, waarom zou'k dan wagen die mooi trachten te maken?
En ik weet niet hoe en niet waarom. God, zeg mij dan, ben ik zo dom, dat ik niet uit kan drukken in woorden, noch kan tonen met mooie oorden, dat'k de term van de hoeveelheid vergat, dat'k het clichématige pad betrad.
En de hemel is blauw en de zon is kou, zeker en vast tegenover jou.
Miauw, miauw, miauw, zegt de kat. En weet je wat... Het zegt me allemaal nogal weinig schat!
Dichterlijk, wat is dat? Wat doet dat dan?
Kan het de wereld redden? Beslist niet!
Het is maar plaatselijk en tijdelijk. Dus schrap dit even.

Ik hou van je
Da's toch even goed?
_

2. Kritikus

Mijn verlegen verlangen vlucht de straten over.
- Ja, God heb ik wel lief gehad - maar nu is het anders.
Ik bevind me tussen passie en wellust
verdriet & verdringing
En ik weet haast niet meer, welke wartaal me leiden moet.
Hoe kan het ook anders dan dat ik het opgeef, maar stiekem nog verlang naar meer.

Elke creatieve geest is ook wel een zieke geest. Ik verwar mezelf haast.
Ben ik nu weinig
of geniaal
Of beiden?

Ik lees doorheen de regels, dat ik naar je smacht.
Neen.
Het staat er letterlijk.

Sommige schrijvers,
maken van hun leven hun werk,
t'Hooft van Jotie
overleefde dat niet.

Mijn werk leidt een leven,
dat ontneem je niet zomaar.
En ik ben ironisch.
Ik spot.
Mijn God, Tom, ik ben Lynn. Laat me niet weemoedig klinken, spreek me ook geen moed in.
Neen. Ik kan niet schrijven, noch beheers ik de kunst. Maar wat is dat?
Dé kunst.
Bestaat dat eigenlijk wel?
Een verwarde ziel als ik, kan alleen nog meer dan zichzelf, jullie bespotten.
_

3. mijn allerslechtste gedicht
voor mijn allerechtste gevoel

Tussen het gekreun en gehijg, gesmeek en gekrijg, denk ik dat ge een robot zijt.
Terwijl ik ervaar hoe warm ik kom,
daarna al weer koud naar bed toe ga, nog bloed kuch, nog huil.
Ach, tegenwoordig kunnen ze die dingen echt maken.
Robot te koop,
gevoelens incluis.
had die dan maar genomen, 'k had nog 4 maand garantie maar daarbinnen waren ze natuurlijk nog niet deffect.
Een paspoort, kinderen, een dak, een moeder
wie zit daar nu nog op te wachten terwijl de westerling in zijn slaap stikkend smeekt om genade. wees haar toch genadig. Ze heeft zo'n pijn.
Het festijn met de wijn
die ze niet lust
de jongen die ze kust
de liefde die hij blust
ze heeft pijn
ze zorgt voor zijn konijn alsof het iets uitmaakt.
Pijn is niet fijn, zegt het refrein van het
ei - ij - ejtjeslied.
Ze weet al niet meer hoe het eindigt aan het einde van de reis. Zij was vast de verkeerde ej in het ei-ij-ejtjeslied.

Niet de poëzie, maar de liefde is overgeformaliseerd.

Wetenschap >< Geloof

_MoonlightLady_ — Mon, 21 Jul 2008 20:15:55 UT

We proberen allemaal vat te krijgen op de werkelijkheid en deze te begrijpen, en omvatten in begrippen. We onderzoeken zaken in de realiteit opdat we ze beter kunnen begrijpen. We zijn leergierig en ons hele leven op zoek naar verklaringen. Een middel om tot antwoorden te komen is wetenschap. Maar ook godsdiensten en filosofische lederdrachten kunnen je daarbij helpen.

Het reductionisme is het geloven dat de wetenschap al die antwoorden te bieden heeft, ook al zullen wij, mensen, die antwoorden niet allemaal kunnen achterhalen met wetenschap. Ons leven is immers te kort en onze kennis te beperkt om alles te weten te komen wat er te weten valt. Een reductionist gelooft niet in iets onwetenschappelijk of pseudowetenschappelijk want enkel échte wetenschap staat garant voor waarheid. Een reductionist gelooft niet in de ziel van eens mens, hij/zij gelooft niet dat de mens een vrije wil heeft, omdat een mens niet meer is dan genetisch matteriaal in wisselwerking met de omgeving.

Denk je hier ook zo over?
Trek je dit gezegde in twijfel en wens je er commentaar op te geven?
Kan jij aantonen dat pseudowetenschap wel garant kan staan voor waarheid?
Ben jij een sceptici?
Ben je een darwinist/ een creationist?
Heb je een leuk wetenschappelijk weetje en wil je het delen met de rest van de wereld?
Interesseert het onderwerp je geen zak maar zoek je gewoon interessant volk om mee te discussieren?

Word dan nu lid van deze clan

PS: Deze clan telt inderdaad nog geen leden, en op het eerste zicht oogt dat oninteressant. Maar het kan nooit iets worden als iedereen daar zo over denkt, dus sluit je toch aan. Misschien telt deze clan binnen 2 weken wel veel leden, omdat iedereen zich toch maar aangesloten heeft, ook al waren der in den beginnen geen leden!!

http://www.nl.netlog.com/clan/reductionisme

PS: Als je dan toch wil reageren op deze blog, dan kan je evengoed lid worden en daar je zegje doen ^^ (=

Aanklacht !

_MoonlightLady_ — Wed, 16 Jul 2008 15:16:54 UT

Aanklacht.

En als de maan daar zo bol en vol aan de hemel staat, zoals dat in liefdesverhalen al te vaak gebeurt is, dan besef je toch eigenlijk dat het niet persé hoeft zoals het nu is, dat het ook anders kan. Want hoe ziek is het beeld nu, van de maatschappij waar wij in leven.
Daar ginds zie ik een alcoholieker nog zijn laatste fles nemen - vroeg of laat is het zijn laatste, hij heeft het niet meer, datgene om voor te gaan - en ook jongeren doen hun best, want drinken hoort er nu eenmaal bij.
En als ik dan eenmaal uw hand neem - gewoon neem, niet meer dan dat, ook al kan het wel - dan besef ik dat het nog niet te laat is, dat we'r nog voor kunnen gaan, vandaag of morgen. Maar eerder vandaag, want als je'r morgen voor gaat, dan komt het er niet.

Ja, we zijn wel idealisten, wij - jij en ik - hoe wij de problematiek voor ogen zien, terwijl iedereen maar door raast en ratelt en kakelt, de wereld houdt niet op met draaien, de tijd heeft zijn laatste slag nog niet geslagen - maar morgen ooit wel. En dan zal het te laat zijn.

Ik zie het volk nog liederen zingen terwijl de kinderen nog vrolijk in bossen spelen. En de verliefden daar zitten bij volle maan, voldoende hebbend aan elkaars schouder om op te leunen. Ja, ze zouden wel plots kunnen vrijen, wanneer de passie dan oversloeg, maar het gebeurde toen niet. Niet op zo'n avond. Want zitten was voldoende, op zo'n moment.

Maar wat schiet er vandaag nog over van deze droom, dan een schraal maanbeeld en enkel wij, tegen de rest van de wereld.

Alles is een verziekte zooi.

"Mijn vader slaat mij, hij drinkt. Mijn moeder doet't met een ander. Ik heb geen ouders, ik ben geen kind meer. Ik sta d'r al alleen voor. En een gezin en kinderen, dat ziet er niet meer in. Wat weerhoudt mij nog van drugs, alcohol en zelfmoord"

"Praten werkt, kom maar bij mij, praten werkt. Het werkt echt. Ga in therapie. Leve de westerse samenleving. Kom dat zien kom dat zien."

"Gisteren had ik nog seks met Jonas, maar vandaag zegt Wout me meer."

"Ach jaa, natuurlijk."

"Alternatieve geneeskunde, Creationisme, kom dat zien kom dat zien - en neem vooral uw geld mee!"

"Yeah, tha bitches in tha house" Keihard mensen! Keihard!

Alles gaat maar door en door en dood, uiteindelijk.

Terwijl we met velen nog streven en dromen, van een authentiek land met een authentiek volk, een typische natie, dat enkel wij vormen. Een natie vol trots, omdat we recht hebben om er te zijn, omdat we recht(s) hebben om ons te uiten. Als we'r allen voor strijden, dan komen we er.

Sluit u aan en vecht mee voor een onafhankelijk Vlaanderen.

Kijk zeg ik, zo moet dat dan

_MoonlightLady_ — Wed, 18 Jun 2008 10:51:00 UT

kijk dan
zo moet 't dan

en ik spin een weefsel in de lucht
vol dromen, die me toekomen
en probeer nog slaags raak,
op de vlucht
te gaan - maar waarheen?

zie hier
zo gaat't voortaan

en ik loop en loop
doorheen het hek
gek, denk ik
is dit het dan
ik begrijp maar amper
hoe het kan
dat ik en jij
niet wij - maar vrij
zijn. - En wat dan?

Kijk zeg ik
ook zonder jou
kan tijd bewegen
kan 'k me begeven
waarheen 'k toe wou

Zie zeg ik
ook zonder jou
kan ik nog leven
en toch beweren
'k niet van je hou

Maar weet, ******, weet
da't dag ook nacht
aan me vreet
hoe typisch het ook zijn mag
verwacht niet - wat had je gedacht
da'k je vergeetn zal
al bij al.

(zo blijft Ge ook in mij)

*****Ff keihard gecensureert. Dan is degene aan wie ik dit opricht kei anoniem enzo. En als hij... uiiihhhmm, ik bedoel, hij/zij het leest, dan dan, weet die persoon het, da'k nog aan hem/haar denk en dat alles niet zo vanzelfsprekend voor bij kan gaan. Dat ge niet ongestraft weg kunt gaan. We zijn immers allemaal gevangen van ons geweten, ook al faalt ie bij daad van baat.

aan het meisje van mijn klaslokaal

_MoonlightLady_ — Thu, 05 Jun 2008 19:32:03 UT

aan het meisje van mijn klaslokaal

Ge waart het eerste dat me opviel. Zo verwoorden mensen het telkens, maar het is ook wel zo. Het eerste dat me bij bleef, die dag. 1 september, nieuw schooljaar. Een veelbelovend schooljaar, met u in het vooruitzicht.

Maar aan alles komt een einde, en zien wij elkaar nog weder, is de vraag. Want zien is genoeg, praten zou toch niet lukken. Ik ben geen man, m'n schoonheid, ik zou u niet kunnen aanbidden omdat ik niet uitstraal wat ik ben. Of niet ben wat ik soms denk te zijn. Ook al heb ik, al bij al, wel die verlangens die niet meer weg te denken zijn uit mijn schrijnend realiteitsbeeld.
Het maakt niet uit voor u, want ge bent onwetend.

Doch ik zou u willen mededelen, hoe wonderlijk gij zijt. Ge bent beeldschoon, ook al bent ge geen typevoorbeeld van dat wat schoon is. En goed, en anders dan ik. Maar dat is misschien net wat u goed en altruïstisch maakt, dat anders zijt dan ik. En dat vind ik net zo wonderlijk.

Maar wat moet ik dan he. Wat kan ik anders dan dromen over uw schoonheid. En niet opvallend staren. (Ik staar in mijn gedachten, onophoudelijk.) Ge weet het zelf niet. Ge weet zelf niet hoe - verdomd verdraaid - een wezen zo schoon kan zijn, nog mooier kan zijn dan uw spiegelbeeld. Hoe kunnen slechts quarken en anti-quarken zoiets bovennatuurlijk toch natuurlijk vormen. Hoe kan dat? Hoe kan het zo toevallig, toch waar zijn. Want het is net alsof gij als Godin afdaalt, van een hogere, voor u wel geschikte rustplaats, enkel en alleen om aan te tonen dat het er wel is, dat hoger. Dat hoger dat bent gij, want hoe anders kunt gij als enige - neen enigste - die gevoelens bij mij opwekken.

Hoe kan dit nu slechts een chemische reactie zijn?

Weet dat ik u missen ga. En dat ge me altijd zult bijblijven. Nu het schooljaareinde nadert en zijn gaat.

Ik hou van u.

Voor u:

onwetendheid is een gave, m'n brave lieve Godin

doch Ge blijft een lief meiske
of Ge me nu veracht, of minacht
vergat, of beklad
hebt; 't is een opstelling van mijn wet:
"ik heb lief"

dat houdt niet in, op voorwaarde dat
maar is, en staat en gaat, op zichzelf

Er zijn geen vereisten
het hoeft niets te bereiken
maar is, en staat en gaat, op zichzelf
en oneindig - want concepten zijn niet eindig

maar dat hoeft Ge niet te weten
want Ge blijft een lief meiske
m'n Lieve Godin

terwijl ik vecht, en in
sta voor vrijheid, ga voor mijn recht

want onwetenheid is een gave
m'n Brave Lieve Godin

blijft Gij maar in m'n armen
terwijl de armen vergaan
en't noodlot zien toeslaan

'k zal ik wel een wereld creëren
waarin Gij gelukkig verder kunt leven
want dat is wat Ge wilt
ook al weet Ge het niet - en ik wel

(maar ondertussen staat de tv nog aan
en kookt het eten weer over
terwijl Gij al ligt te sussen
Welwetendheid is geen gave
en ondertussen - besef ik - dat - ook.)

De Technologische Evolutie (gevolgen vd technologie)

_MoonlightLady_ — Sat, 31 May 2008 13:57:34 UT

De Technologische Evolutie

Gevolgen van de technologie de laatste generaties.

De technologische evolutie (met name de industriele revolutie) vindt zijn start omtrent 18e eeuw. Men wil vooruit en er komen een tal van technologische uitvindingen op de markt die enerzijds de efficiëntie van het werken verhogen en anderzijds zorgen voor een betere levensstandaard.

Zo merken we onder andere dat de werkgelegenheid toeneemt in andere sectoren. In het begin van de 18e eeuw was landbouw en industrie de hoofdsector. Vanaf de 19e eeuw tot nu ondervinden we een sterke steiging van de beroepen in de dienstensector. De industriesector neemt al af vanaf de jaren '60.
Ook werd er een hele boel werkgelegenheid gecreërd. Wat op het eerste gezicht verrassend lijkt te zijn omdat machines er toch voor zouden zorgen dat er meer goederen en minder arbeiders nodig waren. Toch is deze logische denkwijze niet helemaal correct. Er zijn nog steeds arbeiders nodig om de machines te bedienen. Bovendien hebben we de opkomst van de betere levensstandaard waarin er meer vrije tijd is. Vrijetijdsmiddelen om de vrije tijd nuttiger en voldoeninggevender te doorbrengen, werden een vraag en tegenwoordig zelfs min of meer een verreiste, waardoor er ook werkgelegenheid wordt gecreërd op nieuwe gebieden.

Door de toenemende vrije tijd, gaat de mens meer actief bezig zijn. Tegenwoordig gaan mensen fietsen, raften, fitnessen, reizen en naar evenementen (optredens, concerten, ...). Dankzij de technologie onstaan er meer mogelijkheden op het vrijetijdsgebied.
Ook ontstaan er nieuwe sporten en hobbies waarvan in de 19e eeuw nog geen sprake was zoals zeilen, surfen, skien, canyoning en tenissen. Niet alleen sport was een mogelijkheid om de vrije tijd te passeren. Gameconsoles, de radio, televisie en het internet maken de vrije tijd ook een pak aangenamer.

Het winstbejag en de overlevingsdrang van de ondernemingen zorgen ervoor dat de werknemer aan een toenemende toegevoegde waarde moet voldoen. Dit zorgt ervoor dat hij als maar meer kennis moet hebben, efficiënter moet werken tijdens zijn werkuren. Hierdoor wordt stress veroorzaakt.

Ook heeft de technologie een belangrijke rol in de gezondheidssector gespeeld. De geboortesterfte ligt lager en de sterftegrens ligt hoger. Mensen gaan steeds sterven op latere leeftijd.
Tijdens de industriele revolutie was er al sprake van betere hygiëne, die mede het sterfteaantal heeft doen zakken. De bevolking blijft aangroeien. Dit kunnen we duidelijk vaststellen aan de inwoners van België of Nederland die de laatste generaties (en dan voornamelijk in Nederland) enorm gestegen is.

Wat nieuw is aan de laatste 2 generaties is dat ze de noodzaak inzien van verderstuderen terwijl dit vanaf de 3e generatie terug nog niet vanzelfsprekend was. De dag van vandaag is het probleem echter dat verderstuderen een onbetaalbare zaak wordt. De student zelf zal voor een gedeelte van zijn uitgaven moeten gaan werken, wat kans op slagen vermindert.

Een ander gevolg van de technologische evolutie is de globalisering, waarvan voornamelijk de laatste jaren sprake is. Dit houdt in dat men allerlei zaken zoals transport, voeding en dergelijke op wereldschaal probeert te realiseren. Zo is er onder andere overal ter wereld ongeveer hetzelfde voedsel verkrijgbaar . Het Internet en de telefonie zorgen ervoor dat responderen met de verschillende werelddelen een koud kunstje wordt. Transport maakt dan weer verplaatsing eenvoudig, waarvan in de 19e eeuw nog totaal geen sprake was. Toen bleef de bevolking eerder ter plaatse (bvb: in het eigen dorp). Een reis van meer dan 20 km was al heel groot. Tegenwoordig is dat geen probleem meer (door middel van het vliegtuig, de auto en andere transportmidellen.)

Niet alleen op voorafgaande gebieden is er veel veranderd maar het normen en waardenbesef en ook de opvoeding blijken anders te zijn.
Vroeger (vanaf de oertijd eigenlijk al) was de opvoeding van de kinderen zeer eenvoudig: indien ze niet gehoorzaamden, kregen ze een lijfelijke straf. Tegenwoordig wordt er rekening gehouden met de mening van de kinderen. Lijfelijke straffen worden aanzien als kindermishandeling.(Persoonlijk ben ik van mening dat het eigenlijk zo slecht nog niet is om een lijfelijke straf uit te voeren. Het blijkt af en toe toch wel nodig te zijn. Hier heb ik het niet over een lijflijke straf omdat een van de ouders zich niet kon beheersen, maar over een lijflijke straf met educatieve doeleinden.)
We zien meer en meer een gelijkplaatsing van de ouder en het kind omdat de ouders hun kinderen meer als vriend gaan beschouwen. De kinderen beschikken over meer middelen dan vroeger (o.a.: geld, gsm's en internet). Op dat vlak zijn de ze verwend. Jammergenoeg zijn er ook een hoop kinderen die weinig of geen contact hebben met hun ouders, wat hen dan weer niet verwend maakt op dit gebied.
Een duidelijke misloping in deze samenleving is dat er jongeren zijn die geen opvoeding krijgen. Kinderen van onder de 12 jaar die tot 23 uur op straat rondhangen en de volgende dag school hebben. Deze groep krijgt later geen of zeer weinig betaald werk, wat hun vlugger naar de criminaliteit brengt. Dit is een zwaar maar ook nieuw probleem voor de samenleving. Vroeger bestond dit niet zo in die mate.

Tot slot heeft de technologie ervoor gezorgd dat er minder privacy is. Door de gsm weten ze waar je bent en er hangen overal camera's. Ze weten wat je koopt en verkoopt. Ze volgen je gedachtengang door te weten op welke internetssites je zit; ze weten welke boeken je leent van de bib. Ze weten welke leningen je aangaat, hoeveel je loon is. Door de technologie is er Big Brother ontstaan (Big Brother is watching us!). Er bestaat wel een wet rond privacy maar die wordt vaak overtreden door grotere bedrijven als Belgacom, Telenet etc. (Denk maar aan dat toevallige telefoontje dat je krijgt van Belgacom waneer het blijkt dat je een van de concurrenderende bedrijven hebt gecontacteerd!)
© Lynn Spillemaeckers

Toekomstverwachtingen (nabije toekomst, geldt +/- voor het jaartal 2200)

Er wordt verwacht dat de kennis van de mens gaat evolueren, mede door de technologie. Hierdoor gaat er mogelijk het besef ontstaan over dat de atmosfeer van de aarde niet zelfregelend is. Doordat de mens masaal fosiele brandstoffen verbruikt krijg je een verstoring in de atmosfeer van de aarde met als gevolg een verandering van klimaat en waarschijnlijk (mening) een klimaat waarin de mens niet meer thuishoort. Dit wil zeggen dat het mensenras gaat sterven.
Een ander mogelijk voordehandliggend gevolg is dat mensen de technologie gaan gebruiken om het milieuimpact van de mens tot een minimum beperken zodat deze geen drastische milieuverandering teweeg brengt. Moest dit gebeuren zou een verder leven op aarde voor de mens niet uitgesloten zijn.
Nog een gevolg naar de toekomst toe is dat de technologie ervoor zorgt dat de mensen die gestudeerd hebben meer tot hun recht komen in hun ondernemingen. Zij verkrijgen een aangename job en moeten geen afstompend werk doen.

© Lynn Spillemaeckers

Gij, Meesterlijke Manipulator

_MoonlightLady_ — Tue, 13 May 2008 13:26:59 UT

Meesterlijke Manipulator,

hoe Gij U kunt verlagen tot het belagen
ik kan 't verachten, 't naar U smachten
mijn gedachten, volbezet door U
maar wat moet ik nu?

nu dat ik weet, dat het je niet deren zal
waar ik ga of waar ik sta
want wat ben ik meer, dan tussenin
middenin, tot 't nieuwe begin

't zal elders wel beter wezen
dat valt te lezen
af je vage gedragingen

U bent Goddelijk
ook bespottelijk
want U bestaan is inhumaan

maar nu mag je gaan..

Verrast?
Dat je een ander maar bestast
niet zelfverzonnen trucjes toepast
als je mij maar niet belast

Gij, Meesterlijke Manipulator

(Ik heb alsnog mijn vibrator)

(Oké, vergeet die laatste zin)

Players, noemen ze die mensen in de algemene vorm. Hoewel ik het eerder persoonlijk richt, naar iemand die ik ken.

Dominicaanse Republiek

_MoonlightLady_ — Mon, 07 Apr 2008 19:08:33 UT

Afgemat door de vlucht en uitgedroogd door droge lucht, nog steeds jezelf sussend omdat het dalen toch telkens weer zo'n pijn doet, zie je daar in de verte kleine huisjes tevoorschijnkomen tussen de wolken. Mist verhindert het zicht, al is dat tijdelijk. Ja, toen ik klein was heb ik wel vaker Sim City gespeeld, maar toch, dit is echt? Boompjes van palmen en groene koko'snoten waren niet meer weg te denken uit het realiteitsbeeld dat je kreeg. Alles is hier zo rijk.

Zo rijk, maar ook zo arm. Als in documentaires, huizen opeengestapeld, muf riekend vanbinnen, 1 kamer door heel de familie bezet, zo leefden zij, inwoners van de Dominicaanse Republiek.

Maar wat baat je bij rijkdom, de prachtige natuurlijke omgeving, als je leeft in armoede. Kinderen hebben zelf al kinderen, hulpjes voor bij de rietsuikerplantages. Of was het eerder zinvol om rum of sigaren te maken?

Als tourist is de reis een hele deugd. De rum, goedkoop maar goddelijk en de sigaren, vers gemaakt van de juiste bladeren. Coctails á volonté, voedsel á volonté, maar zij, de lokale bevolking hebben niet eens voldoende voedingswaar.

De wereld is een zandloper van rijkdom, en wij, de westerse beschaving, vindt onderaan plaats. Het wordt tijd dat God de zandloper kantelt op zijn zijde, zodat eenieder evenveel bezit. Zowel de prachtige natuurlijke omgeving, als de rijkdom van voedsel en drinkwaar.

Altruïsme is een mooie vorm van egoïsme.

(En toch ben ik een gewone egoïst, dankbaar om het rijkdom dat ik heb.)