_MoonlightLady_
vrouw - 18 jaar, Kapellen, België
- Vrienden |
- Gastenboek
- | Foto's
- | Blog
- | Brands
- | Groepen
- | Video's
- | Shouts
- | Polls
- | Applicaties
Blog / Politiek gedichtje :)
donderdag, 23 april 2009 om 07:23
Hij keek enorm oprecht.
Vaak ook, omdat hij de wereld aanzag voor wat ze werkelijk was.
En terwijl ik hier lig, nog ril en tril in mijn warm bed, ligt hij elders.
Maar wat houdt hem warm. Wat zet hem voort.
En 's nachts kom ik tot mezelf
Was hij wel een goed mens
Wat stak hij uit en.
Ben ik wel een goed mens.
Ik had haast weet je,
te veel haast om hem GODVERDOMME €2 toe te stoppen. Omdat de tijd raast. Omdat men de essentie van't leven voorbijgaat op de straat van tijd.
Maar ik denk nog aan hem en vraag me af of het zin had gehad. Zou het ooit zin hebben als er morgen telkens weer een dag is, weer een zorg.
En ik blijf rechts.
Morgen word ik geen communist.
Ben ik dan een slecht mens?
Van mij mag die man hier in mijn bed liggen. Maar hij heeft er zo weinig aan dat ik dat denk.
_
Later vroeg ik me af,
of het zo bedoeld was geweest
of dit zijn definitieve determinatie was geweest.
Wat als hij in zijn jeugd.
Wat als hij.
Wat als hij buitengesloten.
Wat als hij verkeerde vrienden.
Wat als hij niet onsnappen kon aan de drang naar ontsnapping van zijn dagelijks denk en leven.
Wat als het nu niet eerlijk.
Individuele vrijheid zeg je. Als je moeder thuis dood-ziek, je vader een dronkaard, je broers en zussen alle 4 zich tegen honger moeten verweren, enkelen nog naar school toe zouden, jij je ontslag onlangs kreeg - niet onbegrijpelijk in tijden van crisis - dan is het toch onzettend vanzelfsprekend dat je niet in verleiding gebracht wordt door die fiets, die mooie fiets, die ijzervolle fiets die daar zo maar staat met of zonder slot, niemand in de buurt, opbrengst verzekerd.
En ja, criminaliteit is slecht. Ook in deze tijd. Criminaliteit is
- nog prominent aanwezig in ons straatbeeld. Misschien niet continue zichtbaar, maar vertel mij eens, bent u nog nooit slachtoffer geweest van een misdaad?
Maar wat nu. Wie heeft het gedaan. Wiens fout. Laten we nogmaals ons schuldaanduidend vingertje uitstrekken en spreiden over heler bevolkingsgroepen. Het is allemaal de fout van de Kapitalisten, de Koning, de Kleurlingen, de Kinderen, de Kleinburgerlijken, de Kolaborateurs, de Kettingzaaggebruikers, de familie Kleisteen, de Kasijsteenen, het is allemaal de fout van de Keien zeg ik u!
Neen, niet waar, de Kabouters hebben het gedaan!
Vlaanderen, ge zijt een schoon land en dat meen ik uit de grond van mijn hart, maar ook gij kent uw armen waar moed vaak tevergeefs blijkt te zijn en uitzichtloos in handbereik. Ook gij kent een jeugd die wel eens, niet al te vaak, maar toch het verkeerde pad kan inslaan en een misstap kan begaan.
Maar het is toch niet dat we als samenleving niets kunnen doen, anders dan de schuldigen aan te duiden.
Vlaanderen biedt kansen, aan de kansarmen.
Vlaanderen vergeet ook haar jeugd niet. Een misstap valt te fixen, toch?
Maar Vlaanderen, we zijn er nog niet. Als wij, als samenleving, ervoor kunnen zorgen dat morgen beter is dan vandaag, voor mij, wij, hem, haar, eerder waar en wanneer, dan zijn we er denk ik. Maar dat is nog niet vandaag.
Reacties 1
Jente (zaterdag, 25 april 2009 om 23:57)
is een mooi gedichtje
Schrijf een reactie: