_MoonlightLady_

• Delen

zaterdag, 14 maart 2009 om 11:37

1. van dicht tot open

Donkere dagen druipen de daken af en wij vervreemden van elkander. - We spreken toch allebei Nederlands, waarom verstaan we elkaar dan zo slecht? -
Ik bezin dan enkele dagen en kom dan tot het besef dat als het panorama Groots is, daar aan de top van de berg, ik je niet hoef te duwen, we vliegen namelijk al.
Het is dan hier en nu, een eeuwigheid van geluk in een ogenblik van zijn.
God, het is al zo moeilijk een gewone zin te maken, waarom zou'k dan wagen die mooi trachten te maken?
En ik weet niet hoe en niet waarom. God, zeg mij dan, ben ik zo dom, dat ik niet uit kan drukken in woorden, noch kan tonen met mooie oorden, dat'k de term van de hoeveelheid vergat, dat'k het clichématige pad betrad.
En de hemel is blauw en de zon is kou, zeker en vast tegenover jou.
Miauw, miauw, miauw, zegt de kat. En weet je wat... Het zegt me allemaal nogal weinig schat!
Dichterlijk, wat is dat? Wat doet dat dan?
Kan het de wereld redden? Beslist niet!
Het is maar plaatselijk en tijdelijk. Dus schrap dit even.

Ik hou van je
Da's toch even goed?
_

2. Kritikus

Mijn verlegen verlangen vlucht de straten over.
- Ja, God heb ik wel lief gehad - maar nu is het anders.
Ik bevind me tussen passie en wellust
verdriet & verdringing
En ik weet haast niet meer, welke wartaal me leiden moet.
Hoe kan het ook anders dan dat ik het opgeef, maar stiekem nog verlang naar meer.

Elke creatieve geest is ook wel een zieke geest. Ik verwar mezelf haast.
Ben ik nu weinig
of geniaal
Of beiden?

Ik lees doorheen de regels, dat ik naar je smacht.
Neen.
Het staat er letterlijk.

Sommige schrijvers,
maken van hun leven hun werk,
t'Hooft van Jotie
overleefde dat niet.

Mijn werk leidt een leven,
dat ontneem je niet zomaar.
En ik ben ironisch.
Ik spot.
Mijn God, Tom, ik ben Lynn. Laat me niet weemoedig klinken, spreek me ook geen moed in.
Neen. Ik kan niet schrijven, noch beheers ik de kunst. Maar wat is dat?
Dé kunst.
Bestaat dat eigenlijk wel?
Een verwarde ziel als ik, kan alleen nog meer dan zichzelf, jullie bespotten.
_

3. mijn allerslechtste gedicht
voor mijn allerechtste gevoel

Tussen het gekreun en gehijg, gesmeek en gekrijg, denk ik dat ge een robot zijt.
Terwijl ik ervaar hoe warm ik kom,
daarna al weer koud naar bed toe ga, nog bloed kuch, nog huil.
Ach, tegenwoordig kunnen ze die dingen echt maken.
Robot te koop,
gevoelens incluis.
had die dan maar genomen, 'k had nog 4 maand garantie maar daarbinnen waren ze natuurlijk nog niet deffect.
Een paspoort, kinderen, een dak, een moeder
wie zit daar nu nog op te wachten terwijl de westerling in zijn slaap stikkend smeekt om genade. wees haar toch genadig. Ze heeft zo'n pijn.
Het festijn met de wijn
die ze niet lust
de jongen die ze kust
de liefde die hij blust
ze heeft pijn
ze zorgt voor zijn konijn alsof het iets uitmaakt.
Pijn is niet fijn, zegt het refrein van het
ei - ij - ejtjeslied.
Ze weet al niet meer hoe het eindigt aan het einde van de reis. Zij was vast de verkeerde ej in het ei-ij-ejtjeslied.

Niet de poëzie, maar de liefde is overgeformaliseerd.