_MoonlightLady_

• Delen

woensdag, 18 juni 2008 om 01:51

kijk dan
zo moet 't dan

en ik spin een weefsel in de lucht
vol dromen, die me toekomen
en probeer nog slaags raak,
op de vlucht
te gaan - maar waarheen?

zie hier
zo gaat't voortaan

en ik loop en loop
doorheen het hek
gek, denk ik
is dit het dan
ik begrijp maar amper
hoe het kan
dat ik en jij
niet wij - maar vrij
zijn. - En wat dan?

Kijk zeg ik
ook zonder jou
kan tijd bewegen
kan 'k me begeven
waarheen 'k toe wou

Zie zeg ik
ook zonder jou
kan ik nog leven
en toch beweren
'k niet van je hou

Maar weet, ******, weet
da't dag ook nacht
aan me vreet
hoe typisch het ook zijn mag
verwacht niet - wat had je gedacht
da'k je vergeetn zal
al bij al.

(zo blijft Ge ook in mij)

*****Ff keihard gecensureert. Dan is degene aan wie ik dit opricht kei anoniem enzo. En als hij... uiiihhhmm, ik bedoel, hij/zij het leest, dan dan, weet die persoon het, da'k nog aan hem/haar denk en dat alles niet zo vanzelfsprekend voor bij kan gaan. Dat ge niet ongestraft weg kunt gaan. We zijn immers allemaal gevangen van ons geweten, ook al faalt ie bij daad van baat.

Tags: anoniem liefde lyriek poëzie verlangen zelfstandig