_MoonlightLady_

• Dominicaanse Republiek

  Afgemat door de vlucht en uitgedroogd door droge lucht, nog steeds jezelf sussend omdat het dalen toch telkens weer zo'n pijn doet, zie je daar in de verte kleine huisjes tevoorschijnkomen tussen de wolken. Mist verhindert het zicht, al is dat tijdelijk. Ja, toen ik klein was heb ik wel vaker Sim City gespeeld, maar toch, dit is echt? Boompjes van palmen en groene koko'snoten waren niet meer weg te denken uit het realiteitsbeeld dat je kreeg. Alles is hier zo rijk.
  
  Zo rijk, maar ook zo arm. Als in documentaires, huizen opeengestapeld, muf riekend vanbinnen, 1 kamer door heel de familie bezet, zo leefden zij, inwoners van de Dominicaanse Republiek.
  
  Maar wat baat je bij rijkdom, de prachtige natuurlijke omgeving, als je leeft in armoede. Kinderen hebben zelf al kinderen, hulpjes voor bij de rietsuikerplantages. Of was het eerder zinvol om rum of sigaren te maken?
  
  Als tourist is de reis een hele deugd. De rum, goedkoop maar goddelijk en de sigaren, vers gemaakt van de juiste bladeren. Coctails á volonté, voedsel á volonté, maar zij, de lokale bevolking hebben niet eens voldoende voedingswaar.
  
  De wereld is een zandloper van rijkdom, en wij, de westerse beschaving, vindt onderaan plaats. Het wordt tijd dat God de zandloper kantelt op zijn zijde, zodat eenieder evenveel bezit. Zowel de prachtige natuurlijke omgeving, als de rijkdom van voedsel en drinkwaar.
  
  Altruïsme is een mooie vorm van egoïsme.
  
  (En toch ben ik een gewone egoïst, dankbaar om het rijkdom dat ik heb.)

  • 7 april 2008
  • 6 reacties
  • geen rating

« < 1 2