WeAreChangeBelgium
Trust man - 36 jaar
Blog / Tags / leger
Blogberichten met de tag 'leger':
-
Amerikaanse oorlogsmisdaden. Klerkengericht
Door Freke Vuijst
Amerikaanse regeringsfunctionarissen die hebben meegewerkt aan het wettelijk kader voor keiharde verhoortechnieken als op Guantánamo, kunnen vervolgd worden voor oorlogsmisdaden.
Het was toeval, zij het een ironisch toeval, dat op de herdenkingsdag van de VN-Conventie tegen Martelen twee hoge regeringsfunctionarissen ondervraagd werden over de toepassing van marteltechnieken in de oorlog tegen het terrorisme. David Addington, chef-staf van vicepresident
Dick Cheney, en John Yoo, oud-medewerker van het ministerie van Justitie, nu hoogleraar rechten in Berkeley, moesten onder ede vragen beantwoorden van een congrescommissie die onderzoekt wie verantwoordelijk is voor de mishandeling en marteling van terreurverdachten in de Amerikaanse gevangenissen in Guantánamo Bay, Irak en Afghanistan. Een week eerder was William Haynes, tot voor kort de hoogste jurist op het ministerie van Defensie, ondervraagd door een andere commissie over dezelfde zaak.
Addington, Yoo en Haynes zijn geen van drieën politieke sterren. David Addington, die de bijnaam 'Cheney's Cheyney' draagt, heeft zelfs nooit een interview gegeven. Maar deze mannen vormden samen met Alberto Gonzales (oud-juridisch adviseur van president Bush, oud-minister van Justitie) en diens rechterhand Timothy Flanigan een geheim genootschap: de War Council. Achter gesloten deuren in het Witte Huis en het Pentagon ontwierpen de vijf het juridische kader voor de harde ondervraging van terreurverdachten.
Addington was het brein van de War Council. Yoo de auteur van de memoranda die de Geneefse Conventies opzij zette. Yoo schreef ook het ontwerp van de verhoortechnieken die volgens de vijf juristen wél waren toegestaan en niet onder marteling vielen. Daarvoor moesten de juristen de Conventie tegen Martelen (die Amerika heeft ondertekend) zo nauw interpreteren dat alleen 'pijn die gepaard gaat met serieuze fysieke verwondingen, zoals het uitvallen van organen, het beschadigen van lichaamsfuncties, of zelfs dood' marteling genoemd kon worden.
Haynes was de gatekeeper: hij moest militaire juristen die protesteerden tegen de ondervragingstechnieken op een zijspoor zetten. Over de rol van Gonzales en zijn rechterhand in de War Council is weinig bekend. De activiteiten van de War Council beperkten zich niet tot het schrijven van memo's.
De juristen brachten in september 2002 ook een bezoek aan Guantánamo Bay, waar ze de militaire leiding instrueerden in de rechtsgeldigheid van harde technieken. Onder ede voor de congrescommissie vertelde Addington dat hij ten minste vijf keer op Guantánamo is geweest. Hij had ook een verhoor geobserveerd via een confrontatiespiegel. Niemand had de gedetineerde aangeraakt. Van de gesprekken die hij op Guantánamo had gevoerd, herinnerde hij zich niets. Addington was niet de enige die aan geheugenverlies leed. De Washington Post turfde de gaten in Haynes geheugen: 23 don't recalls, 22 don't remembers en 16 don't knows.
John Yoo maakte in tegenstelling tot de arrogante Addington een bange indruk. Hij durfde nauwelijks een vraag te beantwoorden zonder eerst zijn advocaten te raadplegen en beriep zich herhaaldelijk op 'nationale veiligheid' of zijn beroepsgeheim. Scott Horton, een New Yorkse mensenrechtenadvocaat en hoogleraar aan Columbia Law School, zat in de zaal tijdens de hoorzittingen. Hij vond Yoo's optreden opmerkelijk, vertelt hij. 'Yoo heeft op meer dan driehonderd bijeenkomsten over zijn werk voor het ministerie van Justitie gesproken. Maar zodra hij onder ede staat en dus blootstaat aan vervolging voor meineed als hij liegt, wil hij geen antwoord geven.'
Obama?
Het onvermogen van Congresleden om obstruerende getuigen als Addington, Yoo en Haynes aan te pakken, heeft geleid tot de roep om andere onderzoekskanalen. De American Bar Association, een grote bond van rechters en advocaten, ziet liever een 9/11-achtige commissie, behelst met speciale opsporingsbevoegdheden die het beleid rond de mishandeling van gedetineerden tot de bodem uitzoekt. De burgerrechtenorganisatie ACLU is voor de aanstelling van een speciale aanklager die hoge overheidsfunctionarissen strafrechtelijk aansprakelijk kan stellen voor de mishandeling en marteling van gevangenen.
Beide voorstellen zijn politiek moeilijk verkoopbaar. Ook als de Democraat Obama over een half jaar in het Witte Huis zit is het zeer de vraag of hij zijn vingers wil branden aan deze zaak. Het is een dilemma, want de wrede behandeling van terrorismeverdachten zal Amerika blijven achtervolgen zolang niemand aansprakelijk wordt gesteld.
Een bijkomend probleem is de kwestie van immuniteit. Toen het Hooggerechtshof besloot dat gedetineerden in Guantánamo Bay wel onder de Geneefse Conventie vielen, nam het Congres in 2006 de Military Commissions Act aan die de president het recht geeft terreurverdachten te martelen, te classificeren als enemy combatants en levenslang op te sluiten zonder dat ze ooit voor een rechter verschijnen. De wet is met terugwerking - tot november 1997 - van kracht, een 'get out of jail'-kaart voor iedere Amerikaan die beschuldigd wordt van oorlogsmisdaden of schendingen van mensenrechten.
Het meest realistische scenario is daarom de vervolging van Amerikanen in Europa. Mensenrechtenadvocaat Scott Horton: 'Oor-logsmisdaden vallen onder het principe van universele jurisdictie, ofwel ieder land kan op de naleving van de wet toezien. De immuniteitskwestie in Amerika zelf maakt dit zelfs waarschijnlijker. Als een land het wettelijk onmogelijk maakt om zijn politieke leiders te vervolgen, dan hebben andere landen een extra verplichting om dat wel te doen.'
Een vervolging voor het Internationaal Strafhof is volgens Amerikaanse juristen onwaarschijnlijk omdat Amerika er niet aan deelneemt. Spanje en Italië liggen het meest voor de hand; aanklagers in die landen zijn politiek onafhankelijk. Bovendien hebben Spaanse staatsburgers en ingezetenen in Guantánamo gevangengezeten en schept in Italië de rechtzaak - in absentia - tegen CIA-agenten voor de kidnapping en rendition van Abu Omar een precedent.
Volgens Horton worden de dossiers tegen Amerikanen nu al aangelegd in Europa. Ook al zal Amerika zijn onderdanen nooit uitleveren, Europa is niet langer veilig. Horton: 'Ik zou mensen uit de Bush-regering aanraden om Europa als vakantiebestemming te mijden.'
Wie kunnen er vervolgd worden? Niet George W. Bush en Dick Cheney, zij genieten als staatshoofden immuniteit. Oud-minister van Defensie Donald Rumsfeld loopt wel gevaar. Zijn handtekening staat onder het Haynes-memorandum (geschreven door Yoo) met achttien harde verhoortechnieken. De meest overtuigende bewijslast betreft echter de juristen. De vervolging van juristen voor oorlogsmisdaden heeft een historisch precedent waarmee Amerikanen bekend zijn.
De zaak heet United States vs. Josef Altstötter and others, en vond plaats in 1947 in Neurenberg. De Amerikanen klaagden zestien topjuristen van het naziregime aan voor het creëren van het juridische raamwerk waarbinnen de gruweldaden plaatsvonden. Wat er in Guantánamo Bay, Abu Graib en de gevangenissen in Afghanistan gebeurde is niet te vergelijken met de misdaden van de nazi's, maar het onderliggende principe is hetzelfde: juristen die weten of hadden kunnen weten dat hun interpretatie van het recht de internationale rechtsnormen schendt, kunnen vervolgd worden.
http://www.vn.nl/Buitenland/ArtikelBuitenland/... -
We hebben het geld-Hadden we het niet verspild aan defensie
Door Chalmers Johnson
We hebben al veel gekreun, gesteun, gebries en uitbarstingen van woede gehoord over de 700 miljard euro die de regering van de VS van plan is te verkwanselen aan de rijke bankiers uit New York die ons de afgelopen jaren eerst hebben afgeript en die vervolgens hun ondernemingen door hebzucht in een veelheid van doodlopende straatjes hebben gemanoeuvreerd. Maar in feite delen we elk jaar vergelijkbare bedragen uit aan het leger, het militair-indsutrieel complex en de machtige senatoren en kamerleden die gelinkt zijn met het Pentagon.
Op woensdag 24 september, in het midden van het gevecht over de miljarden belastingsgeld voorbestemd voor de bailout van Wall Street, keurde het Huis van Afgevaardigden een Defense Authorization Bill goed van 612 miljard dollar voor 2009, zonder publiek protest of krantencommentaar van enig belang. (De New York Times achtte de kwestie slechts drie paragraafjes waardig, begraven middenin een ander verhaal.)
De defense bill in kwestie bevat 68,6 miljard dollar bestemd voor de verderzetting van de oorlogen in Irak en Afghanistan - hetgeen in feite enkel een voorschot is op de werkelijke jaarlijkse kost van deze oorlogen. (De rest van het geld zal later voorzien worden via bijkomende wetten.) De bill bevat ook 3,9 procent loonsopslag voor het militair personeel, en 5 miljard dollar voor projecten waar door de administratie of door de Secretary of Defense niet eens om is gevraagd. Ze financiert ook de vraag van het Pentagon naar een rakettenschild in Tsjechië, een waanzinnig plan dat de Russen gegarandeerd even woest zal maken als de Russische raketten op Cuba ons ooit maakten. De bill werd goedgekeurd met 392 stemmen tegen 39, en ze zal ook op een drafje door de Senaat worden gejaagd, waar een soortgelijke bill eerder al werd goedgekeurd. Niemand droomt er ook maar van om haar in één adem te noemen met de discussies over de bailout voor op apegapen liggende investeringsbanken enzo.
Dit is pure verspilling. Onze jaarlijkse uitgaven voor "nationale veiligheid" - dwz. het defensiebudget plus alle militaire uitgaven die verborgen zitten in de budgetten van de departementen voor Energie, Overheid, Financiën, Veteranenzaken, de CIA en talloze andere afdelingen van de uitvoerende macht - overstijgen nu al duizend miljard dollar, meer dan alle andere defensiebudgetten van de wereld samen. Er was hiervoor niet alleen geen aandacht in de media, er is ook geen enkel teken van zelfs maar de geringste neiging om eens de relatie te onderzoeken tussen ons leger, onze adembenemende uitgaven voor wapens, onze extravagant dure maar mislukte oorlogen in het buitenland, en de financiële catastrofe op Wall Street.
(...)
Honderden miljarden dollars uitgeven aan huidige en toekomstige oorlogen die niets te maken hebben met onze nationale veiligheid is gewoon obsceen. En toch is Congres door het militair-industrieel complex omgekocht om te geloven dat het, door te stemmen voor meer geld voor defensie, 'jobs' creëert in onze economie. Maar in feite sluizen ze alleen maar schaarse middelen weg van de broodnodige heropbouw van onze infrastructuur en andere cruciale uitgaven, naar ronduit nutteloze wapens. Als we er niet in slagen om onze steeds stijgende militaire uitgaven aanzienlijk te beteugelen, is het bankroet van de Verenigde Staten onafwendbaar. Zoals de huidige inéénstorting van Wall Street heeft bewezen is dat niet langer een abstracte eventualiteit maar in toenemende mate een waarschijnlijk gebeuren. Er rest ons niet veel tijd meer.
http://www.indymedia.be/nl/node/29666
