StanRams

• Delen

vrijdag, 27 maart 2009 om 06:42

Poeziebundel

Gedichten

Door: Stan Rams

**************************************************- *************
Intro:

De gedichten in deze bundel zijn geschreven gedurende de periode
1997-2004 toen ik woonde op een monumentale boerderij
in een schitterend natuurgebied aan de rand van de stad Heerlen .

Ik wens u veel inspiratie, liefde en vrede en een mooie leeservaring toe

Stan Rams

**************************************************- ***************

Gedichten

Alhetgeen liefde vernag
Een wonder jouw bestaan
Morgenkind
Dance into the light]
Kleine traan
Tranen uit atlantis
J.S Bach
Venster
Wind
Geloof
Engelen
Alle Volkeren alle talen
Mijn Alles
Dit is de dag
Verliefd verdwaald bevrijd
Liefde
Wie zijn wij
Heel de wereld
Laat me niet los
Elfenlicht
Elias Recht
Oude Goede Hema
Verhaal
Poezie Momentum Dispentsiatione

Gedichten poezie verhaal

Zeeliefde

Zeeliefde
Zeemeemin
Prins van Atlantis

**************************************************- **************

Alhetgeen liefde vermag

Waar wind zacht waait
aan de waterkant
zag ik je staan
met rozenblaadjes
in je hand

golvende kringen
traan en lief
tot een worden

al het goede
al het ware
al het reine

waar eens mens
voor leven mag

....

Een wonder jouw bestaan

De geest.
van de laatste dag ..
wie ben jij,
die vraagt
wat heb je
gedaan?
vrees, ook jouw redding
is een vraag
de geest van liefde
laat het zijn
een wonder
jouw bestaan ...

Morgenkind

ik loop door het gras
het was nog nooit zo mooi
en ik kan het me slechts
herinneren uit een lang vervlogen
tijd
de vragen zijn als sterren
ongeteld
waar is iedereen
die me lief is?
nu alleen vraag ik
waarheen zal ik gaan?
eenzaamheid
schoon gekroond
ik weet nu waar
het vuur woont
de boterbloemen
zijn met velen
mijn ogen komen niets tekort
geen is er die mij ontgaat
in zelden kring toveren ze een
lach op mijn gelaat
hen stemmen klinken door
en al hetgeen was
en is geweest
staat geschreven in
het boek waarvan de
alleraatste bladzijdes
nog niet op de aarde
zijn gevallen
morgen zal ik dromen
in de morgen en in het licht
in de glimlach van een kind
ligt de toekomst en alle hoop
de nieuwe morgen
van vrede en liefde
het levend licht
eens zal ik ook hen weerzien
die ik met meeste heb gemist
en alle anderen die op mijn pad
zijn gekomen
tot dan en wie weet
mag ik zijn en blijven
elke dag elk uur en iedere minuut
weten en voelen dat ik leef
tot dan ik zeg
dankbaar
ik heb gegeven
ik heb gelaten
ik heb genomen
ik heb gekregen
en met hetgeen ik heb geweten
en hetgeen ik heb gedaan
en hetgeen ik heb begrepen
en hetgeen is vergaan
vraag ik jou

wat jij het meest verlangd
tot dan ook jij vergeeft
en kan glimlachen als je
kunt voelen en zien
wie je van binnen bent
tot dan ik blijf dromen
van eeuwig wit
onder hemels wolken dekens
vrede nabij
als je weet en voelt
dat alles niet voor niets is
en in liefde blijft
voor altijd
het gras
is mooier dan uit dromen
boter bloempjes met zovelen staan
in bloei ongeroerd
in groen waar ik mag
dragen ontroerd
een laatste keer sluit
ik mijn ogen
en ontmoet
een oude vriend
hand in hand
wandel ik
met mijn liefste
morgen-kind

Stan Rams

Dance into the light

Standing on the floors
where music has all might
she dreams of passion
making love all night

she asks him where to go
but she doesnt know
all he wants to do
is to dance into the light

but now he wanders why
he should bring her home
and say goodbeye
giving her a sweet kiss
and leave this romantic scene
with a tear in his eye

still
a timeless question
breaks his heart
why walking home alone
praying to the stars
and shadows of the night

why crying in a pillow
talking to a lonly child
with a broken heart
is'nt it time
to listen to the music
and dance into the light

is it not time
to celebrate love
and let all dreams
come true
heaven's stars
are smiling to the moon
and the tears
of the lonely hearts
till

the time has come
to make dreams come true
to make love all right
and dance into the light

Stan Rams

Kleine traan

Hallo zeg ik
hoe gaat het met jou ?
stil verbaasd en
wat moet ik nou

ik zie je staan
onder de bloesem
aan de waterkant
in mijn zien voel ik
dat je wat je me wil zeggen
op je lippen brand

stilzwijgend sla ik
mijn armen om je heen
en je voelt het van
top tot teen

dat er iemand is
die met je wil delen
die ene kleine traan

Stan Rams

Elfenliefde

het was een prachtige dag
in elfenland
de zon streelde
heel de aarde
met haar teder
warm licht

tot een wolk
de hemel verkleurde
en het begon te regenen
in doffe kleuren

drassig werd het gras
waarover zij eens renden
en speelden
onbezorgd als kinderen
vol van vreugde
in de tuin van vrede
vlinders dartelend
in wijdse lucht
daalden neder in
diep blauwe
valeriaan
tot ze snel
beschutting zochten
op een plek
dicht bijelkaar
ver van aard
vandaan

modderig werden de wegen
waarover al snel
niet meer was te gaan
aan het hemelwater leek
geen einde te komen
de regen kletterde over de straten
en tegen huizen en ramen
het was een vredig geluid
waarin je de engelen kon
horen zingen in alle talen

daar liepen zij
over het drassige gras
en ze klommen over hekjes
en als het even niet kon
droeg hij haar eroverheen
en als hij struikelde
in een kuil dan pakte
ze hem bij de hand
en hielp hem overeind
zo gingen ze samen
onder hemels zegen
op weg naar de berg
waar ze zouden schuilen
in het bergen-huis

ineens begon het
te stormen
en te waaien
zoals nooit tevoren
de wind speelde met de
bomen en de huizen
alsof deze van zand waren
gemaakt

zo gingen ze samen
hand in hand
over modderige wegen
door de wilde stormen
over het drassige land
spoedig stond
niet veel meer overeind
en was het elfen-land
vergaan

maar de oude eik
stond er nog steeds
na zovele stormen
en orkanen
die hij had
doorstaan

zij hielden zich
vast aan de oude eik
hun harten als
vereend
totdat het opklaarde
en de eerste
zonnestralen
als herboren
de aarde
weer
streelden

als door een wonder
waren zij niet nat
zelfs haar
maan en muiltjes
en zijn ster en
gewaad
waren in
de wilde regens
droog
gebleven

ze gingen ze door
als door een wonder
gespaard
en hielden zich
aan elkaar vast
hand in hand
over het
gezegend
land

ze beklommen de bergen
tot twee gouden lichten
aan de horizon
in alle pracht
hun verlichten

hun harten zo mooi
als een
werd het land
waarover zij renden
en speelden

onbezorgd als kinderen
vol van vreugde
voor alle tijden
in de tuin van
liefde en vrede

Stan Rams

JS Bach

Hem gegeven
alle zegen over schone toetsen
die het hart harder doen slaan
leeft hij door de eeuwigheid
gedragen in Zijn glorie
en Zijn naam

...
Venster

Doorheen ik zie...
zonder te vergeten
dat er iets moois
is
tussen jou ...
en mij ...
...

Wind

Waardoor ruisen de bladeren
reizen de wolken
zweven de vogels
ademt de mens
mee in en uit . . .

Geloof

Wat maakt
in ontdekken
van al dat leeft
doet geven
in jou en mij
creëert.

..
Engelen

Zij die stralen lichten
Je behoeden
Waartoe God hen heeft
bestemd
zonder dat je hen ooit
ziet of kent

Alle Volkeren

Alle Talen alle volken
Zoveel monden
Zoveel tongen
geen is er normaal

Maar uit het hart
Spreken we allemaal ...
eenzelfde taal...

Mijn alles

Alles dat ik doe
doe ik voor jou
Alles dat ik geef
geef ik aan jou

Alles dat ik laat
laat ik voor jou
Alles dat mij lief is
heb ik lief omwille van jou

Waarheen de weg ook gaat
ik zal bij je zijn
in goede tijden
in slechte tijden
tot de laatste ldag
is gekomen
wij een in liefde
en vrede zijn
in onsterfelijkheid

Stan Rams

Dit is de dag

Deze dag
is de dag van mijn leven
dat ik weer leef adem en voel
dat ik er mag zijn
Deze dag is dit moment
waarin ik alles wat ik zocht
gevonden heb
Deze dag
is de mooiste dag
van mijn leven
omdat ik vrij ben
en mezelf mag zijn
Deze dag is
de mooiste dag van mijn leven
omdat niets er meer toe doet
dan dat ik van jou hou
Deze dag is de mooiste
dag van mijn leven
omdat ik bij jou
mag zijn
Deze dag is
het begin van een nieuw leven
van voorspoed vrede en geluk
want het verleden is nu
voorgoed voorbij
Deze dag is de mooiste dag
van ons leven
de dag dat
we alles dat
we verlangden
samen vonden

Dit is de dag
dat het licht
in ons
schijnt
in sterren 's vrede
waarin hemel haar warme
tranen laat
Het wonderschone
licht dat in onze harten
alle angst verjaagt

Stan Rams

Verliefd verdwaald bevrijd

Je lieve lach, licht van ziel
mijn lief, je liet me zweven
een vogel zo hoog in de wolken
als het kon
onbereikbaar verdwaald
verliefd verdwenen
achter de zon ....

tot het licht de weg
weer leid als door
een wervel wind gedragen
ik terugkeer uit mijn
vlucht, wij elkaar
weervinden, in wat
ons hart verblijd,

van het verleden
voorgoed in liefde
te mogen zijn
bevrijd

Liefde

doe goed en je zal goed ontvangen
want liefde is alles
liefde laat zich niet dwingen
liefde stelt geen eisen
liefde kent geen geweld
liefde kent geen angst
liefde is vrede
liefde is geluk
liefde is eenheid
liefde is vrede
liefde is alles
liefde is het hoogste goed van de mens
het hoogste goed van de mens is vrede
liefde is vrede, eenheid harmonie geluk
elkaar helpen, samen zijn
liefde is alles

Stan Rams

Wie zijn wij

jij ik
zij, hen wij
iedereen en ons
allemaal
wie ben ik,
wie ben jij,
wie zijn zij,
wie zijn wij,
kennen wij elkaar ?
iedereen, wij, ons allemaal
ik ben zoals,
jij bent zoals,
zij zijn zoals
wij zijn
wie zijn wij eigenlijk
Stan Rams

Heel de wereld help de mensen

Kun jij de stem horen ?
van de mensen in nood
mens en kinderen
lijden dorst en honger
in hen diepste nood
Kinderen vragen
Geef ons water
geef ons brood

Wie zal gelukkig leven
met alhetgeen jou is gegeven
wachten zovelen op een wonder
dat komt uit jouw hart
Help de mensen
help de kinderen

laat je licht over hen schijnen
want zonder jouw liefde
mijn vriend, redden ze het niet

Wie zal gelukkig leven
met hetgeen jou is gegeven
wachten zovelen op een wonder
dat komt uit jouw hart

Help de mensen en de kinderen
laat je licht over hen schijnen
want zonder jouw liefde
mijn vriend, redden ze het niet

Wie zal gelukkig leven
metlhetgeen jou is gegeven
wachten zovelen op een wonder
dat komt uit jouw hart

Help de mensen
help de kinderen
laat je hart spreken
laat je liefde
het wonder zijn
dat hen uit
de nood verlicht

Stan Rams

Laat me Laat me niet los (lied)

Als de sterren stralen
in het holst van de nacht
verlang ik zoveel naar je
vanuit het diepste van mijn hart

dan wou ik dat je bij me was
heel erg dicht bij mij
maar vannacht ben je als
een vogel in de lucht zo vrij

‘s ochtends zingen de vogels
mij hun mooiste lied
ze zingen mij de liefde toe
maar jij bent er niet ...

dan wou ik dat je bij me
was heel erg dicht bij mij
maar vandaag ben je als een vogel
in de lucht zo vrij

maar als de nacht dan is gekomen
dat ik niet meer hoef te dromen
sla ik mijn armen om je heen en zing
mijn mooiste lied

laat me niet los
laat me niet gaan
zonder jou kan ik
niet bestaan
laat me niet los
hou me vast
ik hou van jou
met heel mijn hart

ik laat je niet los
ik laat je niet gaan
want met jou wil
ik mijn leven verder gaan

blijf bij mij
voor altijd
laat me niet los
laat me niet gaan
het licht van liefde
is in ons hart gekomen
jij en ik horen samen
voor nu en altijd

Stan Rams

**************************************************- ************
Elfen-licht

Zwarte raven reizen in
de onvermijdbare muur
ze zwieren met de stralen
die de maan haar geweten heeft,

en juist zij zijn het gevaarlijkst
als hun gekraai achterwege blijft
in de donkere nachten
van angst en vrees

het ijzeren ros kraakte
spijlen barsten
toen elf werd getroffen
door een staak
luchtkasteeltjes draaiden
int hoeken rond,
in een wervelende vlaag

dringend in het masker
van het late licht,
verliet geen woord haar
gezicht

de raaf verdween
net haar kostbaarste
schat uit haar zicht

tot daar zij was bestemd ...
als elf te blijven leven
in het sprookje
van het ster en
engelen licht

Stan Rams

Elias Recht

Kronkkelend zijn
armen om het hart
slaakte hij een laatste zucht
toen Elias hem verdreef
tot in het git zwart

Ik hoor hem nog kwijnen
“Dat engelen's bron van licht"
zo rein en zoet als bronne water"
niet zou bestaan
kwijnend in het zout
waarin hij was vergaan

de schelpjes en kraaltjes
liggen daar zo vredig
in een lijn van hand
alwaar haaien schuwen te gaan
waar zijn oorspong brand

Zowaar straalt daar toch
het schoonste licht
dat aquarius in het diepste
verlicht

lichten's zoete bron
van englen lief en vrede
die al dat leeft
in hemel en op aard
niet onberoerd laat

Stan Rams

Oude goede Hema

Oh oude Hema
Och Oude Hema
wie kent je niet
Goede oude Hema
Ik sta naar je te kijken
met waarde en ontzag
als kind reed ik er roltrap
op en neer
een keer per week
op een mooie
doordeweekse dag

Oude Hema
je kon der snuffelen
in de koopjes-bakken
snuisterijen en snoepjes
kopen telkens weer
bezochten je we
door wind en weer

Oh oude Hema
bij jou was het zo gezellig
en zo vredig met al die mensen
die zo gezellig aan het
kopen waren
Je was ons allen zo lief en
trouw ja wij allemaal voelden
ons zo thuis in jouw gebouw

Oude lieve Hema,
hier kwam ik altijd
naar toe met mijn Ma
Goede oude Hema
Het was hier zo gezellig
snuffelen koopjes halen
gezellig telkens weer
Naar de Hema, met je
lieve Ma

Oh oude Hema
We aten er een lekkere
warme worst
en op de woensdag
veraste je ons telkens
weer met een heerlijke
tompoes
Maar wat is er toch gebeurd

Och Goede oude Hema
nu sta je daar op een kil en
kaal plein te treuren
als in de rouw
verbouwd tot een
ranzig uitzendbureau
zenden ze je er op uit om
te werken voor een
appel en een cent
maar snel en gauw

Oh Oude Hema
in jou zetelt nu het
ranzige uitzendbureau
als je er werk wilt vinden

Stroop dan maar op je mouwen
Recht je kin en maak nat je
borst

een heerlijke zoete Tom Poes
kun je hier nu wel vergeten
net als in winter
zo een heerlijke
lekkere warme worst

Stan Rams

Reisje met het gekke konijn?

Een dikke punt in de letter J
vormt een lachend gezicht van links opzij
Het konijn met de lange oren en zijn rare snuit
neemt je op zijn reisje mee

Op zijn pad treft hij de kikker worm
met zijn dromerige ogen
het is een grappig en tevreden gezicht
anders dan de man met zijn gekromde mond
puntige ogen en zwaarmoedig gezicht

Een punt vliegt in zijn oog, het andere kromt
zijn kronkelmond verwringt
zijn oog krult door tranen en vragen
balancerend op een been is hij toch
de eenzame held die de diepste afgrond
overwint

Reis je met me mee?
Met het gekke konijn
Of doe je liever normaal
Weet dan een
Ook dieren spreken
In hun taal

De een de ander doet et zus
En doe jij het dan maar zo
Ik kan je niets beloven
Dan dat wat je vast en zeker wel wist
en wat je het meest mist

Maar misschien
Ben jij als een mier, die blijft mieren
Of een ijverige bij, die ijverig is

Maar misschien ben jij
net als een gek konijn
een dolle dwaze haas
steeds nog eigen baas

weet dan een genie kan niet meer vragen
Dan een kind reeds wist
dat in liefde
niets meer gek of
vreemd an alles lekker
goed een en fijn is

Stan Rams
**************************************************- ************

Humor

Proza- gedicht

Waarom Willem Wederom Warme Worst Weigerde

Behoorlijk bijdehand bleven beide bejaarde beiaardiers blootsvoets behoedzaam beieren,
tien trompetters trompetterden tegen tienen tegendraads totdat tienie triangelend terugsloeg,
zeven zielige zakspelers zwelgden zalig zolang ze zopen, hard huilend herstelde het haringetend hoertje haar halfverscheurd herenhemdje,
waarom Willem wederom warme worst weigerde wilde Walter wel weer weten, papegaaiend propageerde pap pardoes plotseling progressieve prioriteiten,
drie dove druiverige dienaars duwden de drammerige doedelzakspelers draconisch door de dunne deur, vleugelloos verlost vlogen vrijende vogels vreselijk verlicht verbaasd voorbij,
bolle besmette bitterballen bruisten bedenkelijk blauwbruin, waarom Walter wilde weten waarom Willem weer warme worst weigerde was waanzin,
triest tranend triangelde treurige tienie tot twaalven toe, bedrijvige brave buren bestelden bedreven brutale bevrijding,
kakofonisch kukelden knevelende kippen kierewiet klinkklaar kaduuk ,
waarom Willem wederom warme worst weigerde was wat we wederom weerzinwekkend waanzinnig wilde weten..

Weet U waarom het weerzinwekkend was dat iedereen wilde weten waarom Willem wederom warme worst weigerde?

Stuur dan de oplossing naar “warme worsten poëziewedstrijd”
Cervelaatdreef SA Warmworstendam( .

Stan Rams

**************************************************- *********************
Liedjes

I need your love (song)

I wake up in the darkness
in the middle of the night
think about what you
said to me

I look outside my window
to the moon , its shinning
so beautiful whole in light

and what do the stars tell me tonight,
Is there still a chance?
to come together ?, Oh why…

I could not sleep so well
what you told to me
hurts me so deep
inside, oh

I need you, I need you, I need your love
I need you to night

After all these years ..I am still hiding away
nothing changed everything is still the same

I want to break trough the walls
That keep me apart
So I pray I want to be with you
In your sweet light

I need you, I need you, I need your love
I need your love tonight
I need you, I need you I need you
to life in my heart for the rest of my life

Stan Rams
(uit cd " From the other side" concert Het Loon Heerlen 1999

There is a sign in the world

There is a sign in the world
that everyone needs and the sign
that we need is Love

No more war no more pain
but love for everyone
that is what we need

There is a sign in the world
that everyone needs
and the sign that we need is peace

No more war no more pain
but peace for everyone that
is what we all do need

But for this love we need to open our heart
And let the light shine in

But for peace we need to open our heart
And let us be be healed with love

But for this love we need to open our heart
And let love flow

There is a sign in the world
that everyone needs and the sign
that we need is Love

There is a sign in the world
that everyone needs
and the sign that we need is peace

2 x herhalen

Stan Rams

verhaal

Schrijver: Stan Rams, 17-10-2006
Geplaatst in de categorie: liefde
Deze inzending is 12398 keer bekeken

Obtenta Dispensatione

Moeder heeft het goed verstaan, zij doet dan wel slechts dromen van haar grond en land en weent om Opa, en kent zij het verhaal dat hij op een kwade dag zomaar werd weggevoerd en samen met velen van zijn dorp werd opgesloten in het kampement, en hij samen met de dorpsgenoten sedertien nooit meer in levende lijve is gezien.

De boom waaraan Oma toen zij een jonge vrouw was aan vast gebonden werd nadat zij door de soldaten was misbruikt, staat er nog steeds, op die mooie plaats, waar exotische bloemen het veld van lijden kleuren waardoor zij als een wonder uit waadde tot in het helder groen; daar hield zij haar ogen wel wijd open en keek ze uit niet te struikelen over een draad, die steeds nog door de hemel rijgt en iedereen die het aan doet gaan, vroeg of laat wel zal verstaan, dat Oma's met haar dochter in haar armen stierf en dochter met een ongewenst kind in haar buik later uit het land weg moest gaan.
Tot op een dag haar tranen in duizendvoud glinsterden, en zo droeg ze het verleden in het hart met een lieve stille kracht tot zij haar kindje in den vreemde kreeg.

Haar dochter houdt in haar hand steeds een steen. Ze staat te kijken naar de saluerende rijen en al hetgeen op de dag van de prins, voorbijtrekt in pracht en schijn, en toch is het nog net geen vuist waarmee zij de steen wil gooien, naar een tamboer, die haar even lijkt aan te staren, zowaar hij een slag van achtste maat, in 't roffelen, evenwel zonder dat het een mens heeft kunnen beamen, heeft gemist.

Ze komt ineens op de gedachte dat deze man, de tamboer, haar ongekende vader had kunnen zijn. Gehoorzaam aan wat moeder en zo ook de engelen haar 's nachts hebben toegefluisterd en de liefde voor haar land, roept ze om Opa, Oma, haar vader en haar thuis en al hetgeen ze heeft doen missen en haar grote liefde, die dan wel de vrucht die ze van hem draagt, in het geheel ontkent.

Haar hartje barst van verdriet omdat haar vriend haar terzijde schoppen doet, voor welk een vrouw die hij maar krijgen kan in het spel van lust en vuur, waarin hij meent een meester te zijn. De mooie jongen heeft het niet door, zulk een kracht hem al die tijd heeft doen leiden tot verlichting te komen, maar nog steeeds dwaalt hij in groene nevelen en verdrinkt hij in het gerstennat.

Aldus komt een sprookje nog niet tot een einde, waarin het goede het kwade altijd altijd wel overwint. "Wat voor een vaderlief heb ik toch gemist, mamma" vraagt ze aan haar moeder, met een hongerige maag, en dat voor een derde maal, tot zij een wit broodje krijgt, aangereikt uit een vluchtig zilverpapier.
Een koets van blinkend goud trekt voorbij maar de jonge dame zwaait niet en draait opzij. "ik begin echt boos te worden dat mijn vriendje er alweer niet is, maar ja ik hou van hem, al doet ie me zo een pijn, ik kan hem wel wat aandoen hoor, maar ja, dit moet wel echte liefde zijn".

"Ach kijk nou toch eens welk een rijkdom en schijn, tjaaaa maar voor spijt, is et toch veel te laat, verdraaid nog an toe, de prins op het witte paard is er weer niet bij" roept moeder ontstemd.
"Nou, gisteren heb ik een mooie naam bedacht voor de baby, “Willem Aaron Said Mohamed “ hij vond het prima maar liep weg en kwam pas drie uur later beneveld terug, maar ja, ik vergeef het em wel, hou van em, maar helemaal zeker weet ik het nog niet" antwoordt dochterlief kordaat:
"Kom nou maar naar huis, die mannen prinsen zijn toch allemaal hetzelfde, straks eten we boerenkool, loempia, kebb en mayo met varkensvlees”
Moeder zucht: "De huur van afgelopen maand moet nog worden betaald, de stroom en het gas zijn vreselijk duur, en dat in dit stinkend rijke land, de bijstand is gisteren binnengekomen en nu alweer op, kom nou maar gauw mee naar huis, als we het eten van gisteren nog willen redden".
Een hete steen stevig ingepakt in zilveren papier schiet ineens uit jongdames hand en verdwijnt in het hemelse. Hun ogen volgen ekaar dan toch simultaan tot het geworpene in een witte wolk lijkt te zijn verdwenen maar al gauw terugkeert als een vallende ster, die een mast en een rode draad laat knappen tot het sterretjes en strepen gaat regenen en de steen op een tamboerstok terecht komt, die precies op maat de laatste achtste roffelslag doet slaan en elkeen tot een diepe stilte maant.
Het geronk van een motor laat zich plotseling horen. Een agent neemt zijn helm af en wil hen dringend om een legitimatie vragen. Dan komt een koets vlak langs hen voorbij, waarvan alleen haar verschijning in 't wit en het geluid van de wielen over de keien van harte en vrede rust doet geven, en voorbijgetrokken als in het niets plotseling weer verdwenen is.
Agents lange arm reikt in het hemels blauw en gevoelt een ragfijne rode draad als van het zachtste fluweel. Zijn ogen tintelen, stralen en dan spreekt hij in een gemoedelijke taal, "alstublieft, en mag ik u dit even overhandigen, een fijne dag en dan wellicht.. niet meer tot ziens".

Ze ontvangt aldus een brief die in het onopgemerkte uit de witte koets voor haar werd äangereikt. Dertig meter verder en een hinkelstapje drie ontmoet zij een vriend van lang geleden, dan opent ze de brief en haar ogen stralen bij het lezen van het eerste woord, zoals zij niet eerder heeft gedaan. Knielend ter aarde bedankt ze de hemel en spreekt tot haar vaders vader, voor in heel haar leven, de eerste keer: "De hemel zij geprezen, obtenta dispensatione"

"mijn gebed is veel zekerder van God verhoord, dan ik in mijn hart gevoel dat ik zulks van Hem begeer".

Stan Rams, 10-11-2006

Zeeliefde

Zeemeermin
Aan de oevers van het land
heb ik je ontmoet
ontroerd door je
wonderschone gouden
krullen haar
je ogen wonder lief
stem rein en klaar
zingend de liefste liederen
als in hemels koor
van liefde
voor elkaar

betoverd nam je me mee
op reis door je hemels water rijk
je leerde me zwemmen
met je gouden staart
en proeven van de liefde
met je zilte kus

zo hebben we gedanst
gespeeld in het water
gekust op de bodem
van de oceaan

tot boven golven gouden lijnen
waar je me liet gaan
naar mijn eilandje
in het hoge land
ver van aard
vandaan

tot ik blindings
terugvoer
uit mijn lichte
land

met de schoonste
bloem van liefde
geplukt uit
mijn harteland
en ik
neerdaalde
uit mijn vlinderenvlucht
op die mooie plek
waar de maan
zo lief op jou
scheen

waar golven de golven
stil en vredig
in luw en wind
golven de golven
hoog en laag
ruw en wild
golvende golven
noest en wild
golvende golven golven
tot een lijn van
zilt en zoete vrede

dromenland
verlaten alleen
in de diepe zee
zoek ik vergeefs
tusen het wonderschoon
koraal

de zee diep en zo mooi
de wijdse zee, zo mooi
maar vol gevaren
onder de golven
waar dolfijnen
springen en dansen
in fonkelend
licht

door stromen kolken
waterwolken
en bellen bruis
ben ik gegaan
voorbij de keringen
tot aan de tropen
tot aan de polen
waar het water
in koude zwijgt
gevoerd tot het noorden
het oosten het westen
en tot aan zuiders
oevers gewaad

tot land weerbracht
uit mijn watervlucht
waar ik wacht
op jou in het laatste
maan en licht ...

wachtende
tot jij uit de diepe
zee verschijnt
tot een maal gegeven
het licht van de hemelen
het licht van de elfjes
het licht van de engelen
het licht van de sterren
het licht van zon en maan
het licht aller lichten
over ons straalt
het wonder
verricht dat
onze harten
als een verlicht
en wij samen
voor alle tijden
samen de aarde
en hemelen
mogen begaan

Stan Rams

De Meermin

Ze kon niet kiezen
de zee haar grote liefde
vulde zij met haar tranen
want het deed haar pijn
haar waterrijk te verlaten

Ze kwam niet uit de golven
met haar krullend haar
en haar sierlijke gouden staart
om op het afgeproken tijdstip
bij haar prins van liefde te zijn

Aan de oevers
van haar waterrijk
liet zij hem
vergeefs staan
tranen in
schoonste engelen
licht

Een prins der aarde,
ze had er al zoveel gezien
de een nog mooier
en rijker dan de andere
en hoe wijs of rijk
ze ook waren,
ze hielden
alemaal zielsveel
van haar

De prinsen uit het zuiden
en uit het noorden
de prinsen uit het westen
en de prinsen uit het zuiden
kwamen allemaal
speciaal voor haar
om haar te kussen
en met haar te trouwen
de een de ander
betoverde ze met haar
lieve gelaat en haar gouden
krullend haar
ze speelde en bespeelde
hen als in een sierlijke dans
in het rijk der zeeen
waar zij over heerstte
met haar gouden
staart
tot zij zich op
een mooie
dag liet betoveren
door een in het zwart gehulde prins
uit het land van duizend
en een nacht
hij deed zich voor als de prins
van de dag en de prins van de nacht
en beloofde voor twee schatten
licht en onsterfelijkheid

Even bedacht zij zich
maar liet zich verleiden
toen hij zei dat ze hem maar een seconde
hoefde te kussen om al deze schatten
te ontvangen

Toen zij hem
een kustte veranderde haar blik
en haar ogen werden
dof en paal
in haar hart begon
het te stormen
en voordat ze het wist
voelde ze niets meer

de prins was ineens verdwenen
en daar stond zij met de twee
schatten uit het land van duizend
en een nacht in haar hand
en op die dag
kleurde de hemel ineens
rood en vuur
en verging het aarde rijk
tot zij smeekte tot
de hemel engelen
haar te redden
tot daar verscheen
in een wonderschoon licht
een engel
die haar kwam redden
en deze veranderde
haar lichaam half in vrouw
en half in vis
zo werd zij onsterfelijk
verbonden met de zee
haar krullende haren werden van goud
net als haar staart
haar ogen straalden weer licht
en zij kreeg een engelenstem
waarmee zij alle mensen van de aarde
met haar gezang zou mogen
bekoren
zo ging zij de zee in
en kon zij het vuur dat
over heel de aarde
kwam overleven
het was een treurige dag want
nooit meer zou zij haar geliefden
kunnen omarmen op het land
daar zij gedoemd was
te blijven ademen in de zee
door de jaren en de eeuwen
heen werd haar gezang
aan de oevers van de landen gehoord
haar bekoorlijke zang en geween
werd gehoord over alle zeeen
ze kreeg al snel de naam Sirena
vanwege haar engelen stem
die iedereen en elke schipper
die haar hoorde betoverde
en verleidde dichter naar haar toe te varen
en allemal werden ze blind
en wisten ze niet meer
wat ze deden
en zetten volle koers naar
de plaats van waar haar
bekoorlijke stem vandaam
kwam
tot vele schepen en boten
tot haar wonderbaarlijk gezang
genaderd tot aan de kust
stuk liepen op de korale riffen
en naar de klippen gingen
en allemaal werden zij door het
water meegenomen en
verdronken zij
tot zovele eeuwen later
zij weer haar plaats innam
op een koralen rots
en uit louter eenzaamheid
begon te wenen
en ineens een schip verscheen
dat stil in het water bleef liggen
en tot haar grote verbazing
niet naderde
toen begon zij
met haar engelen stem
te zingen zoals ze het nooit
eerder had gedaan en heel
de aarde en de hemelen
hoorden haar bekoorlijke
gezang
maar het schip
kwam niet
naderbij en daar zat zij
dan nu alleen
op haar koralen rif
te wenen
snel ging zij in het water
dat begon te kolken
en te kringen
en ze dook de diepte
in zo ver als ze kon
tot op de bodem van de oceaan
waar een helder licht
scheen
ineens hoorde ze
daar vele stemmen
klinken als uit een koor
en daar zag zij de beenderen
liggen van alle
schippers en mensen
en bootslieden
die door haar toedoen
waren verdronken
en vergaan

een gouden
vis kwam voorbijgezommen
en sprak tot haar

zie hier wat je hebt gedaan
met je bekkoorlijke stem

"zie welke mensen
zijn vergaan doordat zij
zich lieten verblinden
zich lieten betoveren
door je engelengezang
zie de mensen
deze arme zielen
die zich door je gouden krullen
je lieve ogen en
je sierlijke lichaam
lieten betoveren
en zijn verdronken
tot gezonken in het diepste
alhier op de bodem
van de oceaan"

een tweedde vis
van licht en zilver
kwam voorbij
gezommen
en zei

"luister eens goed
lieve zeemeermin
"hoor jij het ook"
en ze keek verbaasd
tot zij ineens uit een nis
een intens treurig geween hoorde
van de vrouwen, de kinderen en alle
dierbaren van diegenen die door haar
toedoen waren verdronken
en vergaan"

voordat zij het wist was het
geluid verdwenen en
zwom zij snel
en andere kant uit
van schrik en angst
begaan
tot zij in haar water vlucht
tegen een helder lichtende vis
aanzwom en zij
van moeheid
niet verder kon
als versteend
lag zij op een koralennis
waar een laatste maal
een stem weerklonk

"zie schone meermin"
zei de lichtende vis:
ik ben de vis van het licht en van het
altijdurende verbond
tussen hemel en aarde
water en vuur
en in mij mag je alles zien waar je hart
naar verlangd"
versbaasd keek zij
doch minder angstig

"in mijn lichaam
mag jij jezelf zien zoals je nooit eerder
hebt ervaren maar schrik niet "
sprak de lichtende vis
en toen zij keek
zag zij voor de eerste keer
haar lichaam,
haar gouden krullende haar
was bleek en vaal
haar lieve ogen en gelaat
schenen dof en opaal
haar bekoorlijke
lichaam zag zwak
en gerimpeld oud
en toen zag zij
ineens haar hart
als van ijs gemaakt
toen begon zij te wenen
van smart en pijn
en begon zij spijt te krijgen
van alhetgeen ze de
mensen had aangedaan

"dit is de prijs die je betaalde met
de kus van onsterfelijkheid
dit is de prijs die je betaalde met je hart
dat verwerd als van ijs
dit is het laatste dat een mens kan zijn
een mens half mens en vis
koud en kil met een hart van ijs "

Toen sprak de lichtende vis:
"wees niet bevreesd,
je was altijd al onsterfelijk
meermin, door het verbond
dat ik heb gesmeed
met alhetgeen
is, was en er zal zijn
want ik ben de vis van het licht,
de hemel de aarde de zee
en het vuur"

"vraag eenmaal
om vergeving
aan alle mensen
en kinderen
en alle arme zielen
die door jouw toedoen
hebben geleden en
in het diepe
zijn vergaan"

Tranend van spijt
zwom de meermin weg
en verstopte zich
zo lening als ze was
in het koraal
waar niemand
geen mens of vis
haar vinden
kon

en daar op een
de vergane plaats
waar zij haar thuis
had gebouwd
voelde zij ineens
een warme gloed
over haar komen

haar hart begon te
smelten en te kloppen
steeds meer en luider
tot zij haar engelenstem
verloor en haar hart
traande van
geluk

en zo gevoelde ze
dat weer mesne zou worden

de tijd om terug te keren
tot de werelden
was aangebroken
om te leven als mens
van vlees en bloed
met een warm hart
vol van liefde
en vergeving

een laatste maal
zwom zij door het
waterrijk
tot aan de oevers
waar zij haar vinnen liet
haar krullende gouden haar
en haar lieve gelaat behield
evenals haar bekoorlijke gezang
daar waar eens een lieve prins
vergeefs op haar wachtte
en waar zij eenzaam liet zitten
in het laatste maan en licht

nu was het strand begaan
van duizend en een
ster en licht
zo waar zij
aan land ging
als mens...
de eerste keer
ademend de lucht
van liefde
in onsterfelijkheid

Prins van Atlantis

Op de grens van hemel en aarde
had hij gewacht
op zijn geliefde waterprinses
maar ze kwam niet opdagen
op de afgespoken tijd
dat elfjes zingen
samen met de engelen koren
in het schoonste licht
van vereende liefdeharten
en de maan
het zon en hemellicht
spiegelt over de
gewijde aarde

Eindeloos had hij gelopen
ontheemd als hij was
had hij wel meer dan
tienduizend kilometers gelopen
ver weg van zijn geboorteland
in het oosten en het noorden
het westen tot in het zuiden
was hij geweest tot hij
strande aan de rand van
de bewoonde wereld
en daar aleen leefde
van het Woord
voor meer dan zeven
lange jaren
veel had hij moeten doorstaan
deze arme prins
hij had de ergste vrieskoude
amper gehuld in klederen
moeten doorstaan
in het land van
ijs en sneeuw
dat immer
wit en rein
blijven doet
en waar de zon
zo liefjes
over het ijs
streelt
hij moest
de koude zien te overleven
en leerde hij de wind kan snijden
door lijf en benen in de strengste winters
en in de wildste sneeuw en stormen
die over de aarde rondgaan
voorbij de poorten
van het land van
brand en vuur
was hij gegaan
in een eindeloos gevoel
van verlatenheid en
pijn hoe het leven
van een gemartelde ziel;
in hades kan zijn

in de wildste wateren ook
daar was hij geweest
maar verzonken tot het diepste
van de oceaan
waar hij speelde met de vissen
tussen het kleur en koraal
tot een een meerminne
kolk hem weer naar boven dreef
en hij als door een wonder
weer kon ademen

tot in de diepste uithoeken
van het hemelrijk was hij geweest
zo hard zijn ziel geslagen
door een groen monster
dat hem de liefde
aarde niet gunde
waarop hij
was gegaan

Tussen oneindeige
sterren had hij gereisd
in het schoonste licht
van de hemelen
tot in harts aarde
gebracht met al haar
bloem en schatten
en hij in de grond
bewerkte
van bestaan
door de wijdse hemel
het ziedend water
de verschroeide aarde
en het immer laaiend vuur
was hij gegaan

steeds was er een
lichte engel die bij hem
was en hem beschermde
en redde uit het grootste
levensgevaar

tot gebracht aan het altaar
van leven en dood
was de lichteprins
gekomen
en had vergeefs
gewacht op zijn
liefste schat
in het licht van
hemels engelen
en onder het
gezang
van engelen
koren

aan de poort van de
zeven hemelen
had hij gestaan
en nu klopte
hij bevreesd
van hart en angsten
op de deur
van oneindigheid
"kom mij halen
Hemelse heer
van licht en vrede
en neem mij ver weg van
deze aarde die mij
niet wil kennen
en mij als mensenkind
niet liefheeft"
"voer mij weg uit
deze verlaten aarde
waar mens en dier
elkaar verslinden
als wilde wolven
onder elkaar"

"neem mij in uw armen
en draag mij als een kind
leg mij in ruste
te vrede op de hoogste
bergentop tot
in de hemelen
ik mag gaan
en mijn ziel
mag verrijzen
uit het aards
verdorven
stof'"

tot hij
gehoorde een stem
die hij kon van eeuwen
geledenen hij gevoelde het in zijn hart
en tot in het diepste van zijn ziel
dat zijn tijd nog niet was gekomen
en hij geroepen werd te doen
wat hem was opgedragen
te doen zijn plicht
en zijn hart te volgen
in ZIjn Naam
zo daar verscheen
een vrouwe
gekleed in een
immer rein en wit gewaad
waarin duizend sterren
stralen
zo lief haar ogen
en heel haar hart en
gelaat sprak ze vol van liefde
en vergeving voor
de mensheid
"geen mens zal verbreken het verbond
dat is gesmeden tussen hemel en de aarde
het eeuwigdurende verbond
van het offer van mijn zoon
die zijn leven en zijn bloed
voor de mensen heeft gegeven"

"geen mens vis dier of ander levend wezen
kan de poorten openen van het hemels rijk
dan door Hem aan wie alles dat is, was en zal zijn
is gegeven te bestemmen
door Zijn oneindige liefde
voor al dat geschapen is"
en aldus gehoorde
hij de stem van zijn zielen en
geweten zijn verbitterd hart
"geroepen te leven al lichtmens
en als bodekind van ster en hemelen
zal geen vrouw of vissemens jou
nog vervoeren of bekoren
tot de laatste dag is gekomen
en hemels poorten openen"

Nu Zijn offer was volbracht
op het altaar van
het eeuwigdurend
verbond werd hij
eindelijk vrij om als
mens te leven
te gaan en te staan
waar heen de weg
van zijn hart hem
zou leiden
door de dagen
en de nachten
voor altijd van angst
en vrees bevrijd
draaide hij zich om
en prijsde de nieuwe dag
zingende het lied van
liefde en vreugde
uit een rein
en open hart
want eens,
op de laatste dag ,
de dag des oordeels
zou hij zijn geliefde
schat uit het water
die zijn hart vervoerde
en betoverde
in het schoonste
licht als een met
hem weerzien....

Stan Rams

Tranen uit Atlantis

De herinnering is gebleven
goed bewaard haar diepste geheim
dat in weemoed tranen doet
als een losvliegend tapijt
vloog je in wilde Fatha;s
tot Morgana je trof met
haar lichten groet
maar met iedere stap
dat je haar volgde
leek ze steeds verder
van je af te gaan
als vreesde zij jouw
lot te verdwijnen
zoals eens Atlantis
was vergaan
tot op de bodem
van haar eeuwig
graf bevocht je
de aarde tot in
de bron van bitter
en zoet,
vrij in haar laatste
schijn
knielend ter aarde
in het licht
dat immer lief en rein
stralen blijven
doet ...
...
Stan Rams