Sportwereld

• Delen

vrijdag, 6 november 2009 om 03:10

Het enige vervelende aan de zaak-Wickmayer/Malisse is dat er duidelijk geen sprake is van dopinggebruik. Dat laatste zeggen niet alleen de betrokkenen, dat zegt ook de dopingcommissie zelf. En nochtans is het hele systeem van whereabouts net daarom uitgewerkt: om het steeds geperfectioneerdere dopinggebruik tegen te gaan.

Daarmee staat de uitspraak van het Vlaams Dopingtribunaal in schril contrast met die in de zaak-Keisse eerder deze week. Met een ruime interpretatie kan je zeggen dat de omstandigheden immers vrij gelijkaardig waren. Iljo Keisse leverde wel degelijk een positieve plas af, ontkende dat zelfs nooit, maar argumenteerde dat het allicht om vervuilde voedingssupplementen ging. De dopingcommissie (van de wielerbond) oordeelde echter dat er met de minieme aangetroffen hoeveelheden nooit sprake kon zijn van bewust dopinggebruik.

Dat laatste is (allicht) ook niet het geval voor de tennissers, maar hun dopingcommissie paste de regels zeer strikt toe.

Moeten we daarom medelijden hebben met Malisse en Wickmayer? Ik twijfel toch een beetje.

Er ging behoorlijk wat arrogantie uit van de manier waarop de tenniswereld met de affaire omging: het systeem werkt niet, een mens kan al eens iets vergeten, een tennisser reist voortdurend de wereld rond, dit systeem is onmenselijk, het gaat om een misverstand... Lees: eigenlijk kunnen ze ons gewoon niet straffen voor zo'n pietluttigheid.

Toch wel dus.

Het is niet iets waar je blij mee kan zijn dat een (allicht zuivere) tennisspeelster die er een fantastisch jaar heeft opzitten *gepakt' wordt omdat ze nalatig en hardnekkig slordig is geweest.

Maar als je doping wil bestrijden, moet je het zo goed mogelijk doen en dan is er niks mis met whereabouts. Iedereen weet dat voor een doortrapte dopingzondaar een paar minuten voldoende kan zijn om bij een controle dopinggebruik te verdoezelen. Dus moeten controles zo onverwacht mogelijk gebeuren, dus moeten elitesporters permanent traceerbaar zijn.

Ongetwijfeld is dat vaak heel vervelend, maar het behoort tot het takenpakket van de moderne elitesporter om niet alleen goed te trainen, maar ook om nauwgezet in te vullen waar en wanneer hij of zij te bereiken is voor dopingcontroleurs.

Bron: Sportwereld blogt