Sportwereld

• Delen

donderdag, 5 november 2009 om 05:41

'Na mijn professionele loopbaan was ik nog een tijdje actief als minivoetballer in eerste nationale en trainde ik tweedeprovincialer JV De Pinte. Maar zowel mijn ouders als mijn schoonouders klaagden dat ze hun kleinkinderen zo weinig zagen. Daarom beslisten we om naar ons geboorteland terug te keren. We wonen nu in Otterup, een klein dorpje van nauwelijks zesduizend inwoners. Heel mooi en rustig, omgeven door de bossen, vlak bij zee... Toch hadden we vooral in het begin heel veel heimwee naar België.'

'Voor het huis ligt ook nog zo'n 10.000 vierkante meter grond. Normaal werk ik heel graag in de tuin, maar tegenwoordig heb ik echt geen tijd. Aanvankelijk werkte ik als boekhouder, maar ondertussen heb ik drie andere banen. Ik ben elke dag van half acht 's ochtends tot half acht 's avonds in de weer. Ik werk als verkoper voor Boldklubben Marienlyst. Die hebben ook een voetbalploeg, maar ze zijn toch vooral bekend als de beste volleybalclub van Scandinavië. Ik moet proberen om zoveel mogelijk geld binnen te halen voor de club. Dat doen we door het organiseren van allerlei evenementen. We hadden al een woningbeurs, recent nog organiseerden we een bierfeest en straks staat het kerstfeest voor de sponsors op stapel.'

'Daarnaast ben ik ook nog assistent-trainer van de -17-jarigen van Odense, een eersteklasser in de buurt. Heel af en toe vind ik zelfs nog eens de tijd om zelf de schoenen aan te trekken. Louter voor het plezier dan, met de derde reserven van ons team. Het is niet altijd makkelijk combineerbaar, want zoals gezegd heb ik nog een derde baan. Tot juni 2010 heb ik nog een contract lopen met de Deense voetbalbond. Op ons eiland Fun sta ik in voor de begeleiding van jeugdtrainers. Je ziet, er valt genoeg te doen.'

'Met de familie gaat alles goed. Mijn vrouw Gitte werkt voor de gemeente van Odense. De kinderen kenden een vlotte aanpassing op school. Zij kwamen natuurlijk ook in een andere wereld terecht. In Denemarken gaat het er veel meer relaxed aan toe. De kinderen zijn hier ook veel vroeger volwassen. Zo vinden ze het hier niet abnormaal dat jongeren van 13, 14 jaar al op stap gaan en zelfs alcohol drinken. Maar op dat vlak proberen we toch de mentaliteit van België door te trekken. Ze doen daarom heel veel sport. Voetbal blijft het favoriete tijdverdrijf, maar ze handballen ook alledrie.'

'In België heb ik vooral contact met mijn vroegere ploegmaat Carl Massagie (een vroegere ploegmaat bij AA Gent, red.). Ik heb mijn UEFA-A diploma behaald, maar zou nog graag de Pro License doen. Misschien kan dat wel in België en kan ik later ergens als assistent in België aan het werk. Alleen mijn beperkte kennis van het Frans zou een probleem zijn. We denken nog vaak terug aan De Pinte. Als de kinderen volwassen zijn, keren mijn vrouw en ik zeker terug. Ondertussen houden we elk jaar een stemming. Recent nog was het heel spannend. Ikzelf en mijn 12-jarige dochter Simone wilden hier blijven, mijn zonen Benjamin (14) en Mikkel (10) stemden voor een terugkeer naar België. Het stond twee tegen twee. Mijn vrouw Gitte moest dus de doorslag geven. Ik kan niet kiezen, reageerde ze haast wanhopig. Uiteindelijk hebben we dan toch maar beslist om te blijven.'

Bron: Hoe zou het zijn met ... ?