SCREAM_for_ZoeX

• Delen

donderdag, 2 april 2009 om 21:52

Een klein opdrachtje voor wiskunde: schrijf een gedicht over een ruimtefiguur

De bol die een kubus wou zijn

Elke dag aan het stadhuis
Zag de bol de kubus thuis.
“Kijk die kubus toch eens aan
Wat is hij mooi, dat heeft God gedaan.

Zijn gelijke zijden en rechte hoeken
Het is net als in de boeken.
Ik zit hier steeds gans alleen
Met geen enkele zijde om me heen.

Iedereen kijkt steeds naar hem
Niemand weet dat ik er ben.”
En zo werd de bol jaloers
Volgde niet meer de juiste koers.

De volgende dag aan het stadhuis
Ging hij naar de kubus’ huis.
Hij ging zeggen waar het op staat
Maar kwam echter veel te laat.

De kubus wist al van zijn plan
Hij was er zelfs al zeker van.
De kubus dan, symmetrisch recht
Maakte een eind aan dat gevecht.

“Bol”, zei hij, heel vrank en vrij
“Ik ben niet belangrijk, dat ben jij.
Jij hebt geen begin en einde
Dat valt echt wel te benijden

En de wereld waarop wij wonen
Vol met mooie, groenen bomen
Is een bol, dat weet jij toch
Ook al hangt het hier nu vol smog.

En de zon, egaal mooi rond
Maakt ons dagelijks gezond.
Zou een bol niet meer bestaan
Waren wij allemaal al lang heengegaan.”

Verbaasd door deze woorden
Kon de bol de kubus niet vermoorden.
Sterker nog, hij besefte toen
Dat hij het nooit had willen doen.

De kubus had verdomd gelijk
En zo kwam een eind aan dat gezeik.
De bol was niet meer jaloers
En vaarde weer de juiste koers.

Hij ging weer naar zijn eigen huis
Aan de overkant van het stadhuis.
Hij wist nu dat een bol, rond en vredig
Nog steeds moet bestaan voor eeuwig.