Neptune1973
Trust man - 36 jaar
Blog / Tags / binnenland
Blogberichten met de tag 'binnenland':
-
Belgische oppositie gemuilkorfd?
Terwijl sommige kranten uitpakken met het vertrouwen van de Kamer voor regering Van Rompuy I blijkt dat het vertrouwen zoek is voor meer dan een derde van deze Kamer.
Welles-nietes spel
CD&V en Open VLD zouden hebben verklaard dat er nu toch geen parlementaire onderzoekscommissie komt die de aanpak van de bankencrisis moet onderzoeken. Alleen een bijzondere commissie met minder bevoegdheden zou er komen. Voor het onderzoek naar de vermoedelijke schending van de scheiding der machten door de regering Leterme komt er een zogenaamde commissie van experts waarbij de parlementsleden de betrokkenen niet zelf kunnen ondervragen. Een verslag zou opgemaakt worden door "bepaalde" experts en voorgelegd kunnen worden aan de parlementsleden.
Loyaliteit of strategisch opportunisme?
Men hoeft geen politiek analyst te zijn om in te zien dat het witwassen van o.a. een Leterme en Vandeurzen ondersteund wordt door het “loyaal” gedrag en de daarop volgende open brief van een Vervotte. Al heeft deze meerderheid een klap van de molen ontvangen is de (vooropgestelde) witwasoperatie een georchestreerd feit. Dat Vervotte haar loyaliteit benadrukt maakt op zijn minst deel uit van een logische politieke strategie die nu al zijn vruchten afwerpt.
D’Hondt van de premier
Hans D’Hondt, beschouwd als “mastermind” achter het Fortisschandaal zal zich klaarblijkelijk geen zorgen hoeven maken inzake zijn aansprakelijkheid in deze kwestie. Deze gewezen kabinetschef van de afgetreden premier Leterme blijft ook aan de zijde van Herman Van Rompuy en neemt plaats achter de schermen van deze nieuwe regering. En we dachten dat dit soort praktijken alleen maar in de VS konden toegepast worden...
2011?
De speech van de nieuwe premier in de Kamer was er een van vertoon en impasses. Tewerkstelling en milieubeleid werden volgens hem niet aangekaart. Nochtans werden deze juist wel aangekaart door de oppositie. Wat daarentegen noch door Van Rompuy, noch door de meerderheid werd behandeld en één zin van de oppositie verdiende, is de rol van België in de EU en vooral in welke mate de ratificering van het Verdrag van Lissabon er een is die de meest fundamentele democratische waarden van ons land met de voeten betreedt. (http://www.indymedia.be/nl/node/30841)
Van Rompuy sloot zijn betoog af met kwakzalverij van de bovenste plank: “Beoordeel mij niet op intenties, maar op resultaten aan het einde van de rit (nl. 2011). Zoals bij een doofpotoperatie zou men stilzwijgend moeten toekijken tot deze feitelijk onomkeerbaar verklaard wordt en zou men de intentie niet onder de loepe hoeven te nemen. Dat deze onzin op luid applaus van de meerderheid werd getrakteerd zou niemand moeten verbazen.
De oppositie die tijdens de zitting in de Kamer toch enkele keren raak schoot stond erbij en keek ernaar... -
EU-impasse opgelost tegen december?
Een belangrijk punt op het agenda is de tijdslijn die de EU-top zich heeft voorgenomen te respecteren. Het doel is een EU-grondwet in werking te stellen tegen januari 2009. De Franse President laat er geen gras over groeien en stelt dat hij tegen december het Iers “probleem” wil oplossen. Dit gezegd zijnde ratificeert men verder...
Frans President Sarkozy deelde donderdag 10 juli 2008 tijdens een toespraak in het Europees Parlement van Straatsburg mee dat hij wil werken aan een oplossing voor de “impasse” die het Iers referendum inzake het Verdrag van Lissabon veroorzaakte.
In een artikel, geplaatst in verschillende kranten, staat het “gerucht” te lezen dat, tijdens een besloten partijvergadering, Sarkozy een tweede referendum voor Ierland als oplossing zou voorleggen. Het “gerucht” werd (nog altijd volgens het artikel) verspreid door een Franse regeringsfunctionaris op voorwaarde dat zijn identiteit niet vrijgegeven zou worden...
De Franse ratificatie...
Volgens Sarkozy moet Europa “verenigd” worden en dit onder ofwel het verdrag van Lissabon ofwel deze van Nice. Waarover niet uitgewijd wordt is op welke manier de Franse bevolking monddood werd gemaakt na het verwerpen van de EU-grondwet in 2005 en op welke manier de Franse regering de ratificatie van het Verdrag van Lissabon doordrukte. Hoe was dit mogelijk? Op 4 februari 2008 stemde het Frans parlement een wetsvoorstel goed die art. 88-5 van de Franse grondwet wijzigt en ratificeerden het verdrag op 7 februari 2008 (dus amper drie dagen later).
Laten we hopen dat Ierland gespaard blijft van dergelijke praktijken... -
Machtronomie: Recept 1-Ambitie op een bedje van megalomanie
Eerste recept in het kader van een ludieke "machtronomische" handleiding.
Recept 1: Ambitie op een bedje van Megalomanie
Ingrediënten:
- Megalomane ambities.
- IQ is van belang maar sluit alleszins EQ uit.
- Aansluiting bij kapitaalkrachtigen en/of grootgrondbezitters met elitaire ambities.
- Verovering van een regeringsambt die je, achter de schermen, de middelen geeft om je lobbykwaliteiten te ontplooien.
- Versterking van je contacten met de hoogste ambtbekleders (Presidentschap/voorzitters, justitie, leger, inlichtingendienst, enz.).
Ga dan als volgt te werk:
1. Sluit contractuele copartnerschappen af in gebieden waar energiebronnen aanwezig zijn. Sluit deze liefst af met bedrijven gelegen in een soevereine staat (democratie of dictatuur) die niet over de capaciteit beschikt om, zonder steun, een degelijk defensieplan op te stellen.
2. Kan je geen contract bereiken of wordt je contract tenietgedaan, maak je geen zorgen. Je kunt dan sneller aanspraak maken op volgende punten.
3. Informeer je over het nationalistische, extreem rechtse en extreem linkse gedachtegoed van dit land en analyseer de ‘culturele, godsdienstige, politieke en etnische verschillen’ die er in dit land aanwezig zijn. Gebruik daarvoor je netwerk en connecties bij de inlichtingendienst.
4. Vraag een korte maar nauwkeurige beschrijving van voorwendsels die rechtvaardiging voor militaire interventie zou kunnen verstrekken.
5. Lobby als een beest en gebruik je connecties om deze rechtvaardiging voor militaire interventie door te drukken.
6. Zet de inlichtingendienst in en voer geheime operaties uit, liefst aan de hand van een goed uitgekiend “valse vlag” strategie.
7. Maak van je inlichtingendienst (en indien nodig huurlingen) ook gebruik voor het financieren van lokale fracties/cellen en breng ze er toe actie te ondernemen. Maak daarbij gebruik van elke culturele, godsdienstige, politieke en etnische ontevredenheid. Motiveer een staatsgreep.
8. Breng de media er toe om de reactie van de regering, de dictatuur van het desbetreffende land en zijn bondgenoten uitgebreid te demoniseren aan de hand van waarheden, halve waarheden en zou het nodig zijn, compleet onjuiste informatie. Zouden sterkere bondgenoten reageren, doe dan alsof je neus bloed maar blijf de “rebellen”, officieus, financieren en ondersteunen.
9. Maak een tussenkomst en “vredesoperatie” aanvaardbaar op de VN- en NAVO-raad.
10. Bij aanvaarding: Militaire alliantie sturen en gelegenheidsgerichte propaganda stimuleren (in naam van vrijheid, democratie, enz.)
Bij gepalaver of verwerping: Binnenlandse crisis stimuleren en versturen van eigen troepen (in naam van veiligheid, strijd tegen het terrorisme,enz.).
11. Zouden er vragen gesteld worden, geef dan aan dat de informatie niet vrijgegeven kan worden in naam van staatsveiligheid.
12. Vergeet vooral niet in de media de collaterale schade als irrelevant af te schilderen en de gestorven soldaten als helden en patriotten op te hemelen.
13. Zet een “democratische” regering of dictatuur, onder respectievelijk een “voogdij” of “toezicht” op. Zou deze in de toekomst een probleem vormen, herneem dan vanaf punt 2.
14. Controle over energiebronnen: Vestig een militaire cel in alliantie met het lokale regeringsleger. Dit omwille van het feit dat controle over de desbetreffende energiebron je garandeert dat je de politieke controle over het gebied zult kunnen uitbreiden.
15. Ontkurk een fles champagne en zet je volgende stap in een “bevrijde” wereld.
Tips:
Ben je een hulpkok of keukenhulpje:
- Kijk, luister en zet je volledig in elke keer de chef het van je verwacht.
- Dat je mediageilheid je er sporadisch toe brengt een kritiek te uiten kan hij best begrijpen. Maar trek hem, achter de schermen, nooit in twijfel. Hij weet immers wat goed voor je is.
- Hou de competitiedrift van je collega’s goed in het oog en maak van elke opportuniteit gebruik om de chef aan te tonen dat je zelf kan instaan voor de keuken en dat je “verantwoordelijkheidzin” verder reikt dan de functie waarvoor je aangesteld bent.
© Alle versies van dit PRODUCT zijn beschermd door zowel de Staatsveiligheid en Internationale Geheime Akkoorden, als andere officieuze akkoorden en traktaten. Het unieke eigendomsrecht is in handen van VN, NAVO & EU-topleden. Het PRODUCT mag niet gedistribueerd of gebruikt worden op een manier die de bevolking ertoe brengt zich te informeren en onderzoek te verrichten naar historische en hedendaagse gevolgen die met dit PRODUCT in relatie gebracht kunnen worden.
BEPERKTE GARANTIE / GEEN GARANTIES.
Dit PRODUCT heeft expliciet geen garantie. Het PRODUCT wordt geleverd "zoals het is" zonder garantie van enig soort, met inbegrip van geschiktheid voor een specifiek doel.
HET GEBRUIK VAN HET PRODUCT IS GEHEEL OP EIGEN RISICO.
GEEN AANSPRAKELIJKHEID VOOR SCHADE.
In geen geval zal dit PRODUCT aansprakelijk zijn voor alle speciale, consequente, incidentele of indirecte schade (met inbegrip van schade die leidt tot opbrengstverlies, onderbreken van handel, verlies van geheime informatie, of elk ander financieel verlies) dat het gebruik of het niet kunnen gebruiken van dit product met zich meebrengt, zelfs als de Auteur zich bewust is van de mogelijkheid van dit soort schade en bekende defecten. -
Stem EU-burger is irrelevant
Valerie Giscard d’Estaing, ex-president van Frankrijk en auteur van de voormalige Europese grondwet deelde vorig week aan de media mee dat referenda, zoals deze gehouden in Ierland, simpelweg genegeerd zullen worden. Hij gaf ook toe dat de verwarrende vorm van het Verdrag van Lissabon weloverwogen was.
Een artikel van de London Telegraph detaileert zijn uitlatingen: “Wij evolueren naar meerderheidsstemming. Als wij blijven wachten op unanimiteit zullen wij niets bereiken.” “Het is onmogelijk op unanimiteit van de 27 lidstaten te wachten. Deze keer is het Ierland, volgende keer zal het een andere lidstaat zijn.” “Ierland is maar 1% van de Europese Unie.”
Weloverwogen
Naast het doordrukken van ondemocratische besluitvorming gaat de arrogantie van d’Estaing nog verder. Volgens de Irish Times deelde de architect van de EU-grondwet mee dat na de verwerping van de originele versie van de grondwet door de Nederlandse en Franse burgers, het Verdrag van Lissabon een weloverwogen poging was om de grondwet in een verwarrend formaat te verpakken.
“Iemand die wilde begrijpen hoe de grondwet ineen zat kon dat met de originele grondwet wel, maar niet met deze versie,” aldus Valérie Giscard d’Estaing.
Welk soort beleid negeert de mening van de burgers en maakt gebruik van een strategie die het publiek opzettelijk verwart? Dit om een voorstel door te drukken en zijn eigen wetgeving af te wijzen, zonder dat aansprakelijkheid gevraagd wordt en deze personen verantwoordelijk gesteld of aangeklaagd kunnen worden...?
Plan B nog realistisch?
In eigen land blijven politiek links en sociale bewegingen ijveren voor een plan B, een plan dat streeft naar meer solidariteit en vooral naar een referendum maar... In welke mate is streven naar een democratisch, solidair en sociaal Europees karakter nu nog een realistisch doel?
Iedereen weet ondertussen dat de meeste lidstaten geen ”recht” hebben op een referendum en nu weet iedereen ook dat referenda, voor de Europese topmensen, geen enkele waarde hebben.
De EU-wetgeving is duidelijk. Als één van zijn lidstaten het verdrag weigert, is de EU verplicht het document af te wijzen. Maar de verachting van de EU voor directe democratie zal er de politici waarschijnlijk toe brengen het Iers referendum letterlijk te negeren en het Verdrag van Lissabon alsnog goed te keuren. Dit onderstreept het feit dat de EU niets anders is dan een illegale autocratie die democratische besluitvorming gebruikt zolang het zijn eigen belangen behartigt...
In 2001 stemde Ierland tegen het Verdrag van Nice en werd ze, een jaar later, gevraagd opnieuw te stemmen. In 1992 stemde Denemarken tegen het Vedrag van Maastricht en stemde een jaar later voor. De Fransen en Nederlanders verwierpen de EU-grondwet in 2005 en de EU-architecten ontwierpen dan maar het Verdrag van Lissabon ter vervanging...
Maar deze keer gaat de EU-elite een stapje verder. Ze negeert simpelweg de beslissing van niet alleen de Ierse bevolking maar alle Europese burgers. Het debat dat gevoerd zou moeten worden rond om het even welk hedendaags en/of toekomstig verschil van mening over het Verdrag van Lissabon wordt irrelevant verklaard en stevent af naar een typisch Europees taboe. -
(Recensie) Humanitaire Interventies - Jean Bricmont
In zijn nieuw boek schetst Jean Bricmont, professor theoretische fysica aan de universiteit van Louvain-La-Neuve, een verhelderend beeld van de ideologische verwarring die er bestaat over mensenrechten, de militaire inmenging van het Westen in de rest van de wereld en de daarmee gepaard gaande propaganda.
Bricmont analyseert in zijn boek de voornaamste historische gebeurtenissen, politieke strategieën en hun wereldwijde uitvoering met de nadruk op oorlogen die werden (en nog altijd worden) gevoerd uit humanitaire overwegingen.
Aan de hand van deze gebeurtenissen en een scherpe analyse wordt duidelijk in welke mate de maatschappelijke kenmerken, het politiek discours en onze media de Westerse burger ertoe drijven oorlog en oorlogsmisdaden als aanvaardbaar te ervaren.
De terminologische basis (humanitaire interventies) verschaft onze Westerse regeringen het politiek argument voor inmenging in buitenlandse kwesties en rechtvaardigt de daaruit voortvloeiende conflicten, martelingen, gijzelingen, moorden.
“Het boek van Jean Bricmont draagt een titel die de wenkbrauwen doet fronsen: humanitaire militaire interventies is een ‘contradictio in terminis’, zoiets als ‘warmhartige wreedheid’ of ‘verheffende onderwerping’. Het humanitaire harnas rond de militaire interventie heeft ervoor gezorgd dat deze contradictie als een vanzelfsprekendheid het internationale politieke discours is binnengeslopen,” aldus Ludo De Brabander en Pol De Vos in het nawoord van het boek.
Kunnen politiek links en mensenrechtenorganisaties medeverantwoordelijk gesteld worden voor de uitvoering van een beleid dat, aan de hand van het humanitair argument, oorlogen overal ter wereld start en/of ondersteunt? Is het argument, dat interventie nodig is daar waar mensenrechten worden geschonden, een realistische benadering van het probleem?
Wie beslist waar een interventie nodig is? Onder welke voorwaarden en met welke bedoelingen worden deze oorlogen gestart? Het blijft allemaal onduidelijk en dit dankzij het NAVO-beleid, de VN-raad, het concept staatsveiligheid en de hypocrisie waarmee regeringen de Westerse publieke opinie voorliegen.
Wat wel duidelijk is, is dat degenen die machtsverhoudingen en indien nodig oorlogen uit belangenbehartiging willen doordrukken, met het ‘humanitair interventie’ argument het gedroomd excuus op een zilveren plaat voorgeschoteld krijgen. We zien onze Westerse wereld als de bakermat van democratische waarden en mensenrechten. Maar in welke mate is onze Westerse maatschappij, intern en extern, zelf verantwoordelijk voor schendingen van mensenrechten en oorlogsmisdaden?
In dit boek wordt duidelijk hoe goede (maar spijtig genoeg ook naïeve) bedoelingen gekaapt kunnen worden en als stokpaard kunnen dienen voor het starten of ondersteunen van illegale oorlogen. Humanitaire kenmerken en schendingen van mensenrechten worden inderdaad misbruikt als excuus voor het voeren van oorlog en het excuus wordt inderdaad afgeschilderd als een politiek correct argument “die men alleen maar kan ondersteunen”.
Een waar paard van Troje...
Jean Bricmont’s boek is een ‘must read’ voor iedereen geïnteresseerd in de historische achtergrond alsook de hedendaagse aspecten van het internationaal politiek discours, de strategische doelstellingen en het daaruit vloeiend Westers beleid.
Bricmont, Jean (2008). "Humanitaire Interventies - Mensenrechten als excuus voor oorlog", 246 blz, Uitgeverij EPO
