Neptune1973
Trust man - 36 jaar
Blog 41
-
Machtronomie: Recept 1-Ambitie op een bedje van megalomanie
Eerste recept in het kader van een ludieke "machtronomische" handleiding.
Recept 1: Ambitie op een bedje van Megalomanie
Ingrediënten:
- Megalomane ambities.
- IQ is van belang maar sluit alleszins EQ uit.
- Aansluiting bij kapitaalkrachtigen en/of grootgrondbezitters met elitaire ambities.
- Verovering van een regeringsambt die je, achter de schermen, de middelen geeft om je lobbykwaliteiten te ontplooien.
- Versterking van je contacten met de hoogste ambtbekleders (Presidentschap/voorzitters, justitie, leger, inlichtingendienst, enz.).
Ga dan als volgt te werk:
1. Sluit contractuele copartnerschappen af in gebieden waar energiebronnen aanwezig zijn. Sluit deze liefst af met bedrijven gelegen in een soevereine staat (democratie of dictatuur) die niet over de capaciteit beschikt om, zonder steun, een degelijk defensieplan op te stellen.
2. Kan je geen contract bereiken of wordt je contract tenietgedaan, maak je geen zorgen. Je kunt dan sneller aanspraak maken op volgende punten.
3. Informeer je over het nationalistische, extreem rechtse en extreem linkse gedachtegoed van dit land en analyseer de ‘culturele, godsdienstige, politieke en etnische verschillen’ die er in dit land aanwezig zijn. Gebruik daarvoor je netwerk en connecties bij de inlichtingendienst.
4. Vraag een korte maar nauwkeurige beschrijving van voorwendsels die rechtvaardiging voor militaire interventie zou kunnen verstrekken.
5. Lobby als een beest en gebruik je connecties om deze rechtvaardiging voor militaire interventie door te drukken.
6. Zet de inlichtingendienst in en voer geheime operaties uit, liefst aan de hand van een goed uitgekiend “valse vlag” strategie.
7. Maak van je inlichtingendienst (en indien nodig huurlingen) ook gebruik voor het financieren van lokale fracties/cellen en breng ze er toe actie te ondernemen. Maak daarbij gebruik van elke culturele, godsdienstige, politieke en etnische ontevredenheid. Motiveer een staatsgreep.
8. Breng de media er toe om de reactie van de regering, de dictatuur van het desbetreffende land en zijn bondgenoten uitgebreid te demoniseren aan de hand van waarheden, halve waarheden en zou het nodig zijn, compleet onjuiste informatie. Zouden sterkere bondgenoten reageren, doe dan alsof je neus bloed maar blijf de “rebellen”, officieus, financieren en ondersteunen.
9. Maak een tussenkomst en “vredesoperatie” aanvaardbaar op de VN- en NAVO-raad.
10. Bij aanvaarding: Militaire alliantie sturen en gelegenheidsgerichte propaganda stimuleren (in naam van vrijheid, democratie, enz.)
Bij gepalaver of verwerping: Binnenlandse crisis stimuleren en versturen van eigen troepen (in naam van veiligheid, strijd tegen het terrorisme,enz.).
11. Zouden er vragen gesteld worden, geef dan aan dat de informatie niet vrijgegeven kan worden in naam van staatsveiligheid.
12. Vergeet vooral niet in de media de collaterale schade als irrelevant af te schilderen en de gestorven soldaten als helden en patriotten op te hemelen.
13. Zet een “democratische” regering of dictatuur, onder respectievelijk een “voogdij” of “toezicht” op. Zou deze in de toekomst een probleem vormen, herneem dan vanaf punt 2.
14. Controle over energiebronnen: Vestig een militaire cel in alliantie met het lokale regeringsleger. Dit omwille van het feit dat controle over de desbetreffende energiebron je garandeert dat je de politieke controle over het gebied zult kunnen uitbreiden.
15. Ontkurk een fles champagne en zet je volgende stap in een “bevrijde” wereld.
Tips:
Ben je een hulpkok of keukenhulpje:
- Kijk, luister en zet je volledig in elke keer de chef het van je verwacht.
- Dat je mediageilheid je er sporadisch toe brengt een kritiek te uiten kan hij best begrijpen. Maar trek hem, achter de schermen, nooit in twijfel. Hij weet immers wat goed voor je is.
- Hou de competitiedrift van je collega’s goed in het oog en maak van elke opportuniteit gebruik om de chef aan te tonen dat je zelf kan instaan voor de keuken en dat je “verantwoordelijkheidzin” verder reikt dan de functie waarvoor je aangesteld bent.
© Alle versies van dit PRODUCT zijn beschermd door zowel de Staatsveiligheid en Internationale Geheime Akkoorden, als andere officieuze akkoorden en traktaten. Het unieke eigendomsrecht is in handen van VN, NAVO & EU-topleden. Het PRODUCT mag niet gedistribueerd of gebruikt worden op een manier die de bevolking ertoe brengt zich te informeren en onderzoek te verrichten naar historische en hedendaagse gevolgen die met dit PRODUCT in relatie gebracht kunnen worden.
BEPERKTE GARANTIE / GEEN GARANTIES.
Dit PRODUCT heeft expliciet geen garantie. Het PRODUCT wordt geleverd "zoals het is" zonder garantie van enig soort, met inbegrip van geschiktheid voor een specifiek doel.
HET GEBRUIK VAN HET PRODUCT IS GEHEEL OP EIGEN RISICO.
GEEN AANSPRAKELIJKHEID VOOR SCHADE.
In geen geval zal dit PRODUCT aansprakelijk zijn voor alle speciale, consequente, incidentele of indirecte schade (met inbegrip van schade die leidt tot opbrengstverlies, onderbreken van handel, verlies van geheime informatie, of elk ander financieel verlies) dat het gebruik of het niet kunnen gebruiken van dit product met zich meebrengt, zelfs als de Auteur zich bewust is van de mogelijkheid van dit soort schade en bekende defecten. -
Stem EU-burger is irrelevant
Valerie Giscard d’Estaing, ex-president van Frankrijk en auteur van de voormalige Europese grondwet deelde vorig week aan de media mee dat referenda, zoals deze gehouden in Ierland, simpelweg genegeerd zullen worden. Hij gaf ook toe dat de verwarrende vorm van het Verdrag van Lissabon weloverwogen was.
Een artikel van de London Telegraph detaileert zijn uitlatingen: “Wij evolueren naar meerderheidsstemming. Als wij blijven wachten op unanimiteit zullen wij niets bereiken.” “Het is onmogelijk op unanimiteit van de 27 lidstaten te wachten. Deze keer is het Ierland, volgende keer zal het een andere lidstaat zijn.” “Ierland is maar 1% van de Europese Unie.”
Weloverwogen
Naast het doordrukken van ondemocratische besluitvorming gaat de arrogantie van d’Estaing nog verder. Volgens de Irish Times deelde de architect van de EU-grondwet mee dat na de verwerping van de originele versie van de grondwet door de Nederlandse en Franse burgers, het Verdrag van Lissabon een weloverwogen poging was om de grondwet in een verwarrend formaat te verpakken.
“Iemand die wilde begrijpen hoe de grondwet ineen zat kon dat met de originele grondwet wel, maar niet met deze versie,” aldus Valérie Giscard d’Estaing.
Welk soort beleid negeert de mening van de burgers en maakt gebruik van een strategie die het publiek opzettelijk verwart? Dit om een voorstel door te drukken en zijn eigen wetgeving af te wijzen, zonder dat aansprakelijkheid gevraagd wordt en deze personen verantwoordelijk gesteld of aangeklaagd kunnen worden...?
Plan B nog realistisch?
In eigen land blijven politiek links en sociale bewegingen ijveren voor een plan B, een plan dat streeft naar meer solidariteit en vooral naar een referendum maar... In welke mate is streven naar een democratisch, solidair en sociaal Europees karakter nu nog een realistisch doel?
Iedereen weet ondertussen dat de meeste lidstaten geen ”recht” hebben op een referendum en nu weet iedereen ook dat referenda, voor de Europese topmensen, geen enkele waarde hebben.
De EU-wetgeving is duidelijk. Als één van zijn lidstaten het verdrag weigert, is de EU verplicht het document af te wijzen. Maar de verachting van de EU voor directe democratie zal er de politici waarschijnlijk toe brengen het Iers referendum letterlijk te negeren en het Verdrag van Lissabon alsnog goed te keuren. Dit onderstreept het feit dat de EU niets anders is dan een illegale autocratie die democratische besluitvorming gebruikt zolang het zijn eigen belangen behartigt...
In 2001 stemde Ierland tegen het Verdrag van Nice en werd ze, een jaar later, gevraagd opnieuw te stemmen. In 1992 stemde Denemarken tegen het Vedrag van Maastricht en stemde een jaar later voor. De Fransen en Nederlanders verwierpen de EU-grondwet in 2005 en de EU-architecten ontwierpen dan maar het Verdrag van Lissabon ter vervanging...
Maar deze keer gaat de EU-elite een stapje verder. Ze negeert simpelweg de beslissing van niet alleen de Ierse bevolking maar alle Europese burgers. Het debat dat gevoerd zou moeten worden rond om het even welk hedendaags en/of toekomstig verschil van mening over het Verdrag van Lissabon wordt irrelevant verklaard en stevent af naar een typisch Europees taboe. -
‘US House Resolution 1955’: Burgers als doelwit?
In april 2007 introduceerde Jane Harman de ‘US House Resolution 1955’, beter bekend als de ‘Violent Radicalisation and Homegrown Terrorism Prevention Act’. HR 1955 verschaft de wettelijke basis voor het buiten de wet stellen van eender welk protest in de VS en streeft ernaar de conceptie en het gebruik van ideeën te criminaliseren.
Het wetsvoorstel streeft naar de uitbreiding van de wettelijke bepalingen inzake terrorismebestrijding beschreven in de Patriot Act I&II en richt haar aandacht op mogelijk “terrorisme” door individuen (dus burgers) geboren, opgegroeid of wonend en werkend in de VS. Het wetsvoorstel definieert “Homegrown Terrorism” als het gebruik of gepland gebruik van kracht (force) of geweld door een groep of individu.
De ‘American Heritage Dictionary’ definieert het woord ‘force’ als volgt:
a ) The capacity to do work or to cause fysical change.
b ) Intellectual power or vigour especially as conveyed in writing a speech.
c ) A capacity for affecting, influencing or pursuading the mind or behaviour.
Laten we het wetsvoorstel en de voorgenomen bepalingen lezen en het woord ‘force’ door de feitelijke definities vervangen.
Voorbeeld 1: “Homegrown Terrorism” is a term meaning the use, planned use, or threatened use, of intellectual power or vigor, especially as conveyed in writing a speech.
Voorbeeld 2: “Homegrown Terrorism” is a term meaning the use, planned use, or threatened use, of persuading the mind or behaviour of another person.
Volgens het wetsvoorstel kan iemand als terrorist bestempeld worden voor het gebruiken van zijn intellectuele capaciteiten om iemand, door spraak en/of door schrift, te overtuigen en hem of haar ertoe aan te zetten zijn of haar mening te herzien.
Dit wetsvoorstel maakt het tot een misdaad voor de inwoners van de VS om bepaalde ideeën te uiten die in strijd zijn met het huidige beleid. Dit maakt een terrorist van éénieder die eenvoudigweg streeft naar politieke, godsdienstige of sociale verandering. Eenieder die probeert ideeën in tegenstrijd met het conventioneel gedachtegoed te onderwijzen of te promoten zal bestempeld en behandeld worden als een misdadiger.
Wie beslist welke gedachte een misdaad vormt? Zou de definitie voor het criminaliseren van gedachten van administratie tot administratie veranderen?
Duidelijk is dat elk stuk wetgeving dat streeft naar het reguleren van iemand zijn ideeën, zijn vrijheid van mening en de uiting ervan, niet alleen een schending van de mensenrechten vormt maar vooral de intellectuele vrijheid van onze Westerse democratieën in het gedrang brengt. -
Patriot Act 2: Burgers als doelwit?
De ‘Domestic Security Enhancement Act of 2003’, ook bekend als ‘Patriot Act II, Son of Patriot’, vormt een verzameling van wetsontwerpen geschreven door John Ashcroft, toen nog hoofd van de ‘Department of Justice’. Deze wettekst breidt de bevoegdheden van de VS-regering sinds Patriot Act I uit en begrenst tegelijkertijd de rechterlijke controle over deze bevoegdheden.
Deze bevoegdheden verschaffen de VS-regering alsook de uitvoerende macht de uitgebreide middelen om, zonder enige begrenzing of controle, burgers te bespioneren en op te sluiten zonder zich daarvoor te hoeven verantwoorden en zonder daarvoor aansprakelijk gesteld te kunnen worden. Deze wettekst schendt eens te meer (aan de hand van het “veiligheid-over-vrijheid”-argument) de vrijheden en grondwettelijke rechten van VS-burgers.
Bepalingen opgenomen in het ontwerp van 7 februari:
- Verwijdering van de gerechtelijke verbodsbepalingen tegen politie-agentschappen die binnenlandse groepen bespioneren.
- De FBI krijgt het mandaat om onderzoeken te voeren en te spioneren in het buitenland zonder eerst een rechterlijk bevelschrift te verkrijgen.
- Opmaken van een DNA-databank van verdachte terroristen.
- Verbod op elke openbare onthulling van de namen van zogenaamde terroristen, met inbegrip van degene die gearresteerd werden.
- Vrijstelling van burgerlijke aansprakelijkheid voor individuen en ondernemingen die vrijwillig prive-informatie doorgeven aan de regering.
- Criminalisering van het gebruik van encryptie om beschuldigende mededelingen te verbergen.
- Automatische weigering van borgtocht voor personen die beschuldigd worden van aan terrorisme gelinkte misdaden.
- Het bewijslast-principe wordt vervormd. Alle zogenaamde terroristen worden eerst verzocht aan te tonen waarom zij op borgtocht vrij zouden moeten komen vooraleer de regering wordt gevraagd aan te tonen waarom ze vastgehouden moeten worden.
- Uitbreiding van de lijst van misdaden die in aanmerking komen voor de doodstraf.
- Verhindering van de ‘United States Environmental Protection Agency’ om “worst case scenario”- informatie over chemische fabrieken publiekelijk vrij te geven.
- Het burgerschap van VS-burgers zal herroepen worden en deze burgers zullen gedeporteerd worden zou de overheid “denken” dat ze ofwel lid zijn van, ofwel materiële ondersteuning verschaffen aan “terroristische” groepen.
De ACLU (American Civil Liberties Union) en de ‘Bill of Rights Defence Committee’ zijn twee van de vele organisaties die de gevaren en misbruiken die voortvloeien uit de Patriot Act, de Patriot Act 2 en andere voortgebrachte wetteksten, aan het licht willen brengen en zich daarvoor inzetten.
http://www.publicintegrity.org/Content.aspx?sr...
.http://en.wikipedia.org/wiki/United_States_Env...
.http://en.wikipedia.org/wiki/Domestic_Security...
http://www.bordc.org/
http://www.aclu.org/about/index.html
http://www.aclu.org/safefree/general/17346leg2... -
Patriot Act: Burgers als doelwit?
De Patriot Act verschaft, al zeven jaar, de wettelijke basis om zonder rechterlijke goedkeuring onderzoek te verrichten, elk privébezit in beslag te nemen en dit zonder dat er effectief een misdaad wordt begaan. Onder het voorwendsel dat elke misdaad verhindert moet worden, worden grondwettelijk gewaarborgde vrijheden opgeschort en de meest fundamentele principes, opgenomen in de Amerikaanse grondwet, geschonden.
De Amerikaanse grondwet telt 27 amendementen. De tien eerste amendementen vormen de Bill of Rights. Deze waakt over het principe van burgerlijke vrijheid.
De Patriot Act decimeert de Bill of Rights. De schending van volgende amendementen maken het eerste amendement, dat vrijheid van meningsuiting waarborgt, compleet irrelevant.
Het vierde amendement stelt dat de veiligheid van personen, hun woning, hun documenten en effecten gewaarborgd wordt. De Patriot Act verschaft de wettelijke middelen om zonder redelijke oorzaak woningen en privébezit te onderzoeken zonder bevelschrift tot huiszoeking en zonder toestemming of medeweten:“Sneak and Peak” spionage, inbraak, verzamelen van computerdossiers en boekenlijsten, verzamelen van video- en tijdschriftenverzamelingen, vernietiging van recht op privébezit.
Verschillende bepalingen in de Patriot Act, zoals de “Sneak and Peak” voorziening staan toe dat “wethandhavers” in het geheim om het even welke woning mogen binnendringen, heimelijk computerbestanden, leesmateriaal en elke andere mogelijke informatie over die persoon mogen verzamelen, en dit aan de hand van een illegaal geleid onderzoek van hun woning en privébezit.
De Patriot Act vereist dat bibliothecarissen boekenlijsten met informatie over de uitgeleende boeken en de klant, zonder bevelschrift en op vraag van de FBI, vrijgeven. De samenwerking is verplicht en de bibliothecaris mag het bestaan van het verzoek van de FBI niet openbaar maken, zoniet riskeert hij een gevangenisstraf.
Het vijfde amendement stelt dat geen enkele persoon van het leven, vrijheid of bezit zal worden beroofd zonder dat bij wet bepaalde procedures opgevolgd worden. De Patriot Act legaliseert het om iemand, onbeperkt in tijd, op te sluiten zonder het recht op een advocaat, zonder het recht om te weten wie hem beschuldigt, zonder toegang tot de rechtbank en de rechters en zonder een gepast proces.
Dit schendt het zesde amendement, dat voor eender wie het recht op een snelle en openbare rechtszaak waarborgt, alsook het achtste amendement, tegen wrede en ongebruikelijke straffen. Is het geen ongeoorloofde straf wanneer een burger één, twee of tien jaar opgesloten kan worden zonder aanspraak te kunnen maken op voornoemde rechten? Dit schendt het dertiende amendement dat stelt dat niemand gestraft zal worden zonder eerst behoorlijk veroordeeld te worden.
Het is algemeen geweten dat geen enkele van de 435 vertegenwoordigers van de ‘US House of Representatives’ de USA Patriot Act heeft gelezen alvorens deze te ondertekenen en er zo een wettelijk bindend document van te maken. De originele versie van de Patriot Act werd goedgekeurd door zowel Republikeinen als Democraten, zowel in het Parlement als in de Senaat. Maar op het allerlaatste moment werd de originele versie vervangen door de versie voorbereid door de advocaten van de uitvoerende macht.
De vraag is: zijn de Amerikaanse vertegenwoordigers unaniem verantwoordelijk voor de schending van hun eedaflegging door blindelings het driehonderd pagina’s tellende wetsvoorstel te ondertekenen? Een versie die ze nooit eerder hadden gezien, laat staan gelezen.
In de zomer van 2005 hebben het Parlement en de Senaat gestemd voor de uitbreiding van de Patriot Act, het verbreden van zijn reikwijdte en het permanent maken van zijn provisies. Er waren slechts 262 Republikeinen en 77 Democraten nodig om de Bill of Rights te decimeren.
Zoals we kunnen zien zijn er wetten die het voor de VS volkomen mogelijk maken om burgerrechten op te schorten. Nochtans zijn deze burgerrechten volgens de Onafhankelijkheidsverklaring van 1776 (de basis van de Amerikaanse grondwet) onvervreemdbaar en onbetwistbaar, kunnen ze niet verbeurd worden en zijn ze een geboorterecht.
Duidelijk is dat deze burgerrechten en –vrijheden, gewaarborgd door de grondwet, in het niets verdwijnen en, aan de hand van wetteksten zoals de Patriot Act, plaats maken voor een ondemocratisch en unilateraal beleid dat het “veiligheid-over-vrijheid” argument als voorwendsel misbruikt om burgerrechten in te perken.
http://en.wikipedia.org/wiki/USA_PATRIOT_Act
http://action.aclu.org/reformthepatriotact/ -
VS-president geeft groen licht voor nationaal DNA-databank
President Bush ondertekende vorige week een wettekst die de federale overheid de bevoegdheid verschaft om DNA van alle pasgeboren baby’s in de VS te onderzoeken en in databanken op te slaan. Deze wordt beschreven als de eerste stap voor het tot stand brengen van een legaal nationale DNA-gegevensbestand en verschaft de federale overheid de wettelijke basis om zonder enige begrenzing genetische experimenten uit te voeren.
Twila Braze, voorzitster van de ‘Citizens Council on Health Care’ waarschuwt, in een gedetailleerde analyse over de nieuwe wettekst, voor de gevaren die met dergelijk nationaal programma gepaard gaan.
Brase verklaart dat sectie S.1858 en H.R. 3825 van de wettekst, zullen instaan voor:
- Het opstellen van een nationale lijst van genetische voorwaarden waarvoor de pasgeborenen en de kinderen moeten worden getest.
- Het opstellen van protocols voor het delen van genetische testresultaten op nationaal niveau.
- Het opbouwen van toezichtsystemen om gezondheid van individuen, vanaf de geboorte, op te volgen en genetische tekorten en/of trekken te diagnosticeren en de informatie in databases te bewaren.
- Het gebruik van de ‘ newborn screening program’ als een opportuniteit voor de federale agentschappen om “secundaire voorwaarden” van individuen en hun families te identificeren, te archiveren en te onderzoeken.
- Het onderwerpen van burgers aan heimelijk genetisch onderzoek zonder hun toestemming.
“DNA van alle burgers zal, met deze wettekst, opgeslagen worden in genomica bio-databanken. Deze zijn eigendom van de regering en zullen dienen voor onderzoek. Elke burger wordt op die manier een potentieel onderzoekselement van door de overheid gesponsord genetische onderzoeken,” aldus Brase.
“De bevolking is niet op de hoogte dat sectie S.1858 van de wettekst hen een federaal agenda oplegt, die het opbouwen van DNA-databanken en genetisch onderzoek zonder inspraak goedkeurt. De toestemming van ouders en hen informeren over dit programma is niet vereist om DNA van hun kind in databanken op te slaan en deze te gebruiken voor genetisch onderzoek.”
Deze wettekst overschrijdt eens te meer de constitutionele beperkingen van de federale overheid van de VS en erodeert de medische privacy van Amerikaanse burgers. -
Afgevaardigde VN-Raad voor de Mensenrechten wil nieuw 9/11-o
Richard Falk, professor in internationaal recht aan de Princeton Universiteit, deskundige in mensenrechten en lid van de pas gevormde VN-Raad voor de Mensenrechten pleit voor een nieuw onderzoek naar de aanslagen van 11 september 2001.
“Het is misschien waar dat vooral de neoconservatieven dachten dat er iets moest gebeuren die de Amerikaanse burger zou wakker schudden. Of zij betrokken zijn bij de feiten is een vraag waarover wij op dit moment geen definitieve conclusie kunnen formuleren,” aldus Falk.
“Het enige dat we momenteel kunnen verkondigen is dat er een grond van verdenking bestaat. Er zou een officieel onderzoek moeten komen; ene van het soort dat de 9/11 Commissie niet heeft ondernomen.”
Falk sloot eerder het voorwoord af in een boek van Professor David Ray Griffin The New Pearl Harbor, waarin de theoloog een overzicht opmaakt van de onverklaarde facetten die het 9/11 dossier omringen en ook de inconsistentie, aanwezig in de officiële overheidsversie over de aanslagen, aan de kaak stelt.
Vorig maand deelde Japans lid van het Parlement Yukihisa Fujita mee dat een potentieel nieuw onderzoek over de 9/11 aanslagen door individuen binnen de VN kan worden gecoördineerd.
De New York Sun rapporteert dat voormalig VN ambassadeur John Bolton, over de recente benoeming van Falk en de vraag voor een nieuw 9/11 onderzoek, zijn commentaar verschafte: “Dit is precies de reden waarom wij tegen de nieuwe VN-Raad voor de Mensenrechten stemden.“
Bolton is duidelijk ongerust dat er binnen de raad andere ambtenaren zoals Falk over de wettelijke deskundigheid beschikken om oorlogsmisdaden te herkennen en er iets tegen te ondernemen.
Beschikt de VN-Raad voor de Mensenrechten over een significante invloed op de rest van de VN om zo een (wereldwijd) verzoek voor een nieuw 9/11 onderzoek te bekrachtigen?
Richard Falk, wiens taak het is te rapporteren over schendingen van mensenrechten in het conflict tussen Israël en de Palestijnse Arabieren. bekleedt zijn nieuw ambt in de raad sinds 26 Maart 2008.
Falk heeft ook een aantal opmerkelijke boeken gepubliceerd waarin hij pogingen onderneemt om de wettelijkheid van de oorlog in Vietnam en andere militaire acties, met inbegrip van de invasie van Irak, te analyseren. Een jaar geleden speelde hij een prominente rol in een hoorzitting over de wettelijkheid van de oorlog in Irak.
Over de Invasie schreef hij: “Het is onvermijdelijk dat een objectieve waarnemer zou concluderen dat de oorlog in Irak er ene van agressie is en als dusdanig als een Misdaad tegen Vrede bestempeld kan worden. Een misdaad waarvoor de overlevende Duitse leiders kort na de Tweede Wereldoorlog in Neurenberg aangeklaagd, vervolgd en gestraft werden.“
Dat de benoeming van Falk de krantenkoppen haalt is ook toe te schrijven aan het feit dat hij de Israëlische bezetting van Palestina heeft aangeklaagd en de behandeling van Palestijnse Arabieren door de Zionistische overheid heeft vergeleken met het nazi-beleid jegens Joden tijdens de Holocaust.
De Israëlische overheid kondigde dinsdag aan dat het Falk een visum naar Israël, Gaza en de Westbank zal ontzeggen.
Ondanks dit en de nu gebruikelijke aanvallen door de Anti-Defamation League, houdt Falk voet bij stuk en deelde zijn bevindingen met de BBC: “Als dit soort uitspraak gericht zou zijn op de manier waarop bijvoorbeeld China Tibet behandelde of de Soedanese overheid Darfur behandelde, denk ik dat deze vergelijking met het nazi-beleid minder controverse zou uitlokken.“ -
Ierland & het Verdrag van Lissabon
Op 12 juni 2008 zal de Ierse burger zich naar de stemlokalen begeven en dit om het Verdrag van Lissabon ofwel te aanvaarden ofwel te verwerpen. Het verdrag zal pas van toepassing zijn als het aanvaard wordt door alle EU-lidstaten maar Ierland is de enige lidstaat die grondwettelijk verplicht is een referendum te houden. Daarom staan alle ogen gericht op het groene eiland.
In een BBC-artikel over de kwestie schijnt door in welke mate de Ierse burger verward naar de stembus zal stappen. Dit omwille van de tegenstrijdige argumenten in het politiek landschap en de complexiteit van het verdrag zelf.
Mary Lou McDonald, lid van het Europese Parlement ter vertegenwoordiging van de oudste politieke partij in Ierland nl. Sinn Fein, stelt dat het verdrag er een slechte is die nog verbetert moet worden. Ze stelt dat het verdrag competitie en privatisering toestaat in het onderwijs en dat deze de neutraliteit van het Ierse leger in het gedrang brengt omwille van een onvoorwaardelijke wederzijdse defensie clausule.
De Ierse regering en de grootste partijen in de oppositie antwoorden dat dit complete onzin is en stellen dat het verdrag niet alleen de neutraliteit van Ierland beschermt maar ook bescherming verschaft voor de openbare diensten en burgerrechten.
Duidelijk is dat het lezen van het Verdrag van Lissabon ook in Ierland voor verschillende interpretaties van de tekst zorgt en dat er een communicatieprobleem bestaat rond de gevaren die deze (enorme) verschillen met zich meebrengen. -
(Recensie) Humanitaire Interventies - Jean Bricmont
In zijn nieuw boek schetst Jean Bricmont, professor theoretische fysica aan de universiteit van Louvain-La-Neuve, een verhelderend beeld van de ideologische verwarring die er bestaat over mensenrechten, de militaire inmenging van het Westen in de rest van de wereld en de daarmee gepaard gaande propaganda.
Bricmont analyseert in zijn boek de voornaamste historische gebeurtenissen, politieke strategieën en hun wereldwijde uitvoering met de nadruk op oorlogen die werden (en nog altijd worden) gevoerd uit humanitaire overwegingen.
Aan de hand van deze gebeurtenissen en een scherpe analyse wordt duidelijk in welke mate de maatschappelijke kenmerken, het politiek discours en onze media de Westerse burger ertoe drijven oorlog en oorlogsmisdaden als aanvaardbaar te ervaren.
De terminologische basis (humanitaire interventies) verschaft onze Westerse regeringen het politiek argument voor inmenging in buitenlandse kwesties en rechtvaardigt de daaruit voortvloeiende conflicten, martelingen, gijzelingen, moorden.
“Het boek van Jean Bricmont draagt een titel die de wenkbrauwen doet fronsen: humanitaire militaire interventies is een ‘contradictio in terminis’, zoiets als ‘warmhartige wreedheid’ of ‘verheffende onderwerping’. Het humanitaire harnas rond de militaire interventie heeft ervoor gezorgd dat deze contradictie als een vanzelfsprekendheid het internationale politieke discours is binnengeslopen,” aldus Ludo De Brabander en Pol De Vos in het nawoord van het boek.
Kunnen politiek links en mensenrechtenorganisaties medeverantwoordelijk gesteld worden voor de uitvoering van een beleid dat, aan de hand van het humanitair argument, oorlogen overal ter wereld start en/of ondersteunt? Is het argument, dat interventie nodig is daar waar mensenrechten worden geschonden, een realistische benadering van het probleem?
Wie beslist waar een interventie nodig is? Onder welke voorwaarden en met welke bedoelingen worden deze oorlogen gestart? Het blijft allemaal onduidelijk en dit dankzij het NAVO-beleid, de VN-raad, het concept staatsveiligheid en de hypocrisie waarmee regeringen de Westerse publieke opinie voorliegen.
Wat wel duidelijk is, is dat degenen die machtsverhoudingen en indien nodig oorlogen uit belangenbehartiging willen doordrukken, met het ‘humanitair interventie’ argument het gedroomd excuus op een zilveren plaat voorgeschoteld krijgen. We zien onze Westerse wereld als de bakermat van democratische waarden en mensenrechten. Maar in welke mate is onze Westerse maatschappij, intern en extern, zelf verantwoordelijk voor schendingen van mensenrechten en oorlogsmisdaden?
In dit boek wordt duidelijk hoe goede (maar spijtig genoeg ook naïeve) bedoelingen gekaapt kunnen worden en als stokpaard kunnen dienen voor het starten of ondersteunen van illegale oorlogen. Humanitaire kenmerken en schendingen van mensenrechten worden inderdaad misbruikt als excuus voor het voeren van oorlog en het excuus wordt inderdaad afgeschilderd als een politiek correct argument “die men alleen maar kan ondersteunen”.
Een waar paard van Troje...
Jean Bricmont’s boek is een ‘must read’ voor iedereen geïnteresseerd in de historische achtergrond alsook de hedendaagse aspecten van het internationaal politiek discours, de strategische doelstellingen en het daaruit vloeiend Westers beleid.
Bricmont, Jean (2008). "Humanitaire Interventies - Mensenrechten als excuus voor oorlog", 246 blz, Uitgeverij EPO -
GMO’s als oplossing voor voedselschaarste?
De stijgende voedselprijzen en het internationaal graantekort maken het voor GMO-voorstanders mogelijk overheden, bedrijven en consumenten onder druk te zetten.
In de voedselrellen en de internationale focus op de toekomstige voedselschaarste zien de verdedigers van biotechnologie een opportuniteit. Ze stellen dat, aangezien biotechnologie onnodig werd geacht toen er voedsel in overvloed was, deze nu essentieel is voor onze toekomst. Dit om de vraag naar voedsel en biofuels in de volgende decennia het hoofd te kunnen bieden.
De genetisch gewijzigde gewassen bevatten genen van andere organismen die hun weerstand tegen insecten, herbiciden of ziekte vergroten. Tegenstanders van GMO’s verklaren dat dergelijke gewassen niet genoeg bestudeerd zijn en dat deze risico's voor onze gezondheid en het milieu bevatten.
“Ik denk dat het vrij duidelijk is dat zorgen over prijzen en leveringen mensen ertoe brengen er anders over te gaan nadenken.” aldus Steve Mercer, woordvoerder van de U.S. Wheat Associates (een federaal gesteunde coöperatieve vereniging die Amerikaanse tarwe in het buitenland promoot).
De vereniging waarschuwde landbouwers in het verleden over de negatieve aspecten van biotech tarwe. Nu wil deze vereniging zaadbedrijven ertoe aanzetten de ontwikkeling van genetisch gewijzigde tarwe opnieuw op te starten en buitenlandse kopers ertoe brengen deze te aanvaarden.
In het verleden aarzelden Amerikaanse tarwekwekers en -verkopers om biotechnologie goed te keuren. Ze vreesden namelijk verlies te maken op de uitvoerverkoop. Nu zien ze GMO’s als een manier om te voldoen aan de internationale vraag voor tarwe en kunnen ze op die manier hun leveringen ondersteunen…
In Japan en Zuid-Korea zijn sommige fabrikanten voor het eerst begonnen met de aankoop van genetisch gemanipuleerd graan voor gebruik in frisdranken, snacks en andere voedingsproducten. Deze bedrijven, die tot nu toe extra betaalden om conventioneel gekweekt graan te kopen, zien de verdrievoudiging van de prijzen in twee jaar als de voornaamste reden om over te schakelen naar het gebruik van GMO’s.
De voedselrellen in Kameroen, Egypte, Haïti en Thailand zijn een direct gevolg van de verdubbeling van de prijzen in de laatste maanden voor rijst en tarwe. De prijspiek is op zijn beurt een gevolg van de vraag naar gewassen voor de productie van biofuel, de toenemende energieprijzen en droogte in sommige gebieden met inbegrip van Australië (een belangrijke graanproducent).
In Europa, waar de weerstand het grootst is geweest, verzoeken sommige prominente overheidsambtenaren en bedrijven een snellere goedkeuring voor de invoer van genetisch gewijzigde gewassen.
De Engelse National Beef Association (die veeboeren vertegenwoordigt) eist in haar verklaring van deze maand dat “de weerstand“ tegen dergelijke gewassen “onmiddellijk wordt gestaakt omwille van het groeiende gevaar voor internationale voedseltekorten”.
Neil Parish, voorzitter van de Landbouwcommissie van het Europees Parlement stelt dat, aangezien de prijzen toenemen, Europeanen “realistischer moeten zijn wat betreft genetisch gewijzigde gewassen”.
Hoe groot het toekomstig belang van biotechnologie zal worden is nog onduidelijk. Wat wel duidelijk is, is dat de toekomstige voedseltekorten het voor consumenten moeilijker zullen maken om genetisch gemanipuleerd voedsel van hun bord te houden.
