Neptune1973
Trust man - 36 jaar
Blog 41
-
De link tussen internet en de tweede wereldoorlog
Nobelprijswinnaar literatuur 2008 Jean-Marie Gustave Le Clézio stelt dat de verspreiding van informatie zoals deze nu op het internet plaatsvindt een internationaal middel kan zijn om conflicten en daaruit voortvloeiende oorlogen te verhinderen.
Tijdens zijn lezing aan de Zweedse Academie liet de 68-jarige Fransman weten dat een vroegere introductie van informatietechnologie Wereldoorlog II misschien had kunnen voorkomen.
“Had internet toen al bestaan zou het misdadig plan van Hitler misschien niet geslaagd zijn – belachelijkheid zou het verhinderd hebben ooit het daglicht te zien,“ aldus Gustave.
De uitgesproken wil om wereldwijd het internet tot “redelijke“ beperkingen te dwingen en het “bloggevaar” dat, volgens Minister Van Defensie De Crem, op de loer ligt, maken van deze uitspraak geen hypothese maar een oproep tot mobilisatie. -
Verdrag van Lissabon: waar wringt het schoentje?
In 2004 haalden Georges Debunne, Jef Sleeckx en Lode Van Outrive 15.000 handtekeningen op voor hun verzoekschrift met de vraag voor een Vlaams referendum over de Europese Grondwet. De campagne 'Onze Zeg/Notre Mot à Dire' is een vervolg op het initiatief en roept op tot mobilisatie. Maar waarom is het streven naar een referendum inzake het Verdrag van Lissabon van belang? Natan Hertogen legt het ons uit.
Wat is de doelstelling van 'Onze Zeg/Notre Mot A Dire'?
Het Verdrag van Lissabon is voor 95% hetzelfde als de Europese Grondwet. Reden genoeg dus om bij de eis van een referendum te blijven. De ondertekenaars van deze nieuwe oproep willen dat de Belgische burgers hun zeg kunnen hebben over deze nieuwe Europese staatshervorming.
Toen bleek dat hier geen gehoor aan gegeven werd, zijn we met de initiatiefnemers de ratificatie op de voet blijven volgen. Onze doelstelling, breed genomen, is bij te dragen tot een open en eerlijk publiek debat rond Europa. In ons land blijft dat teveel achterwege. Nochtans is de EU bijzonder belangrijk in het dagelijks leven van ons allemaal."
Waarom is een referendum zo belangrijk aangezien het verdrag goedgekeurd moet worden door democratisch verkozen vertegenwoordigers?
Voorstanders van het Verdrag van Lissabon klagen wel eens over het gebrek aan betrokkenheid van de doorsnee Europeaan bij het Europese project. Veel politici en academici hebben het trouwens openlijk over het democratisch tekort van de Europese instellingen. Het Franse referendum over de Europese Grondwet vinden we nu juist een schoolvoorbeeld van hoe je hier iets aan kan doen.
Maandenlang hebben honderdduizenden Fransen (en later de Nederlanders en de Ieren) zich beziggehouden met het Europese vraagstuk. Zo’n stevig maatschappelijk debat moet niet geromantiseerd worden, maar we mogen er zeker van zijn dat het aantal Fransen, Nederlanders en Ieren met een gezond inzicht in, en een uitgesproken en beargumenteerde mening over Europa exponentieel is toegenomen. Zo een verrijking voor de democratie wensen wij onze eigen politici ook toe. Bij de komende verkiezingen zullen een merendeel van de Fransen, Nederlanders en Ieren perfect weten waar de Europese kandidaten voor staan.
Ten tijde van de Europese Grondwet kregen we nogal eens het verwijt dat we met ons verzoekschrift voor een referendum de representatieve democratie wilden ondergraven. Sommige sociaal-democratische verkozenen waren daar keihard in. Die kritiek was en is onterecht.
Wanneer we met Onze Zeg sinds een jaar een referendum vragen over het Verdrag van Lissabon, doen we dat niet omdat we ons parlement willen afvoeren. De basisisvraag is voor ons steeds dezelfde: “Welk Europa willen we en hoe kan je dat bereiken”.
Je moet weten dat het Verdrag van Lissabon een rechtstreekse invloed zal hebben op meer dan 80% procent van onze wetgeving. De discussie over deze Europese 'staatshervorming' is voor de Belgische bevolking dus de meest fundamentele van de laatste twintig jaar. Een eventuele splitsing van BHV zal véél minder invloed hebben op het dagelijkse leven van de inwoners van Brussel, Halle en Vilvoorde dan het Verdrag van Lissabon op gans België. Als Europa zo belangrijk is geworden, wordt het tijd dat iedereen daarover zijn of haar zeg kan doen.
Aangezien in ons land de meeste mensen bitterweinig afweten over de EU lijkt een referendum de meest efficiënte en kwalitatieve manier om een democratisch en inhoudelijk debat te organiseren. Het enige wat onze politici moeten aanvaarden is dat je van een open en eerlijk maatschappelijk debat niet de uitslag kan regelen. Daar wringt natuurlijk het schoentje.
Over het Vedrag van Lissabon is letterlijk gezegd dat het 95% hetzelfde is als de verworpen Europese Grondwet. Het enige wat echt verschilt, is dat het onleesbaar opgesteld is om de publieke opinie te omzeilen (verklaringen van Giscard d'Estaing en Karel De Gucht). Frankrijk en Nederland werden afgeraden nog eens een referendum te organiseren, omdat men zeker wist dat de parlementen wél zonder problemen zouden ratificeren. Nu Ierland 'neen' gezegd heeft, zitten de Europese leiders te wachten tot de peilingen weer overhellen naar 'ja' om het verdrag nog eens voor te leggen. Dat is trouwens een truukje dat al met succes toegepast is in Ierland (met het Verdrag van Nice) en Denemarken (met het Verdrag van Maastricht). Ik vind dat allemaal toch heel erg raar. Het debat opentrekken met zinnige en democratische middelen, zoals een referendum, lijkt ons het beste antwoord hierop.
Dus klagen voorstanders van het Verdrag van Lissabon over het gebrek aan betrokkenheid van de doorsnee Europeaan bij het Europese project en worden tegelijkertijd referenda, die juist Europeanen zouden kunnen betrekken, gemeden. Is dit niet tegenstrijdig?
Als het over de Europese Unie gaat, bestaat er een heel wijdverbreide “pensée unique”. De Europese eenmaking wordt al sinds jaar en dag beheerd en gedragen door onderhandelende staten. Door politici en diplomaten dus en niet door de Europese bevolking. Mainstream politici en veel van hun kiezers zijn er heilig van overtuigd dat enkel de regeringen legitiem zijn om te beslissen over het wat, wanneer en hoe van de eenmaking. Dat wordt allemaal beargumenteerd met grote verhalen over het prachtige functioneren van de representatieve democratie. Maar je kan daar toch wat kanttekeningen bij maken. Barones Els Witte bijvoorbeeld, een trouwe sociaal-democrate, wijdt in haar boek 'Politiek & democratie' een heel hoofdstuk aan de manier waarop de partijen die representatieve democratie ondergraven. Je zag dat trouwens heel goed in de parlementaire stemmingen over het Verdrag van Lissabon (dat waren er 9 in België). Zo goed als niemand had dit verdrag doorgenomen. Iedereen volgde gewoon de instructies van de partijhoofdkwartieren op.
Om de controle van nationale regeringen, politici en hun partijen, op de weg die de EU inslaat, te behouden, wordt er nogal eens pijnlijk onkritische of zelfs compleet gekleurde informatie verspreid. De EU van vandaag is daarbij, ook daardoor, helemaal geen sociaal project. Nogmaals, zonder te beweren dat referenda altijd en overal alles oplossen, zie je in het Europees debat toch telkens dat ze gemeden worden. Zogezegd omdat extreem-rechts ze zou manipuleren, zogezegd omdat "je geen 'ja' of 'nee' kan antwoorden op zo een complexe vraag" (parlementairen die hun huiswerk niet maken mogen dat dan wel...), zogezegd ook omdat de CIA tegenstemmen heeft gesponsord (een geval in Ierland),enz. Elk argument is goed. Maar eigenlijk is men gewoon bang dat een referendum, zoals in Frankrijk, Nederland of Ierland, weer eens té goed de mensen aan het denken zou zetten. Men wil kost wat kost dit asociaal en ondemocratisch Europees project doorduwen.
Jullie verspreiden een oproep om donderdag 11 december naar het Schumanplein te trekken. Waarom op 11 december?
Op 11 en 12 december gaat in Brussel de laatste Europese Raad van 2008 door. Dit is de minst bekende, maar allerbelangrijkste EU-instelling. De eerste ministers, buitenlandministers van alle EU-lidstaten en sommige staatshoofden nemen er samen alle grote beslissingen.
Deze keer ligt naast de economische crisis ook het Ierse 'neen' op tafel. Verwacht wordt dat de Europese leiders de Ieren met wat symbolische toegevingen zullen proberen lijmen. Er komt dan een nieuw referendum in de herfst van 2009, waar ze wel 'ja' moeten zeggen tegen Lissabon.
Veel Ieren hebben dat al eens meegemaakt (met het verdrag van Nice) en vinden die aanpak maar niets. Daarom komen er een twintigtal actievoerders van de Ierse 'Peoples Mouvement' protesteren op de top. Met ‘Onze Zeg’ gaan we hen ondersteunen. We vinden dat we als Belgen onze verantwoordelijkheid moeten opnemen wat het Europees debat betreft en zullen ook zorgen voor de logistiek en de ondersteuning van de mensen die in ons land komen protesteren.
s' Avonds om 19 u in de Pianofabriek (Fortstraat 35 A, Sint-Gillis) houden we ook een meeting met sprekers van de drie landen die 'neen 'gestemd hebben.
[photo]48704656[/photo][ -
Vermindering van hulp aan armste naties = Verwoestend
VN-secretaris-generaal Ban Ki-moon beschouwt dat de wereldwijde financiële crisis een abrupt einde betekent voor een lange periode van economsiche groei. Zou deze crisis niet op een gepaste manier behandeld worden zou deze kunnen resulteren in sociale onrust en politieke instabiliteit.
“Als deze niet behandeld wordt, wordt de hedendaagse financiële crisis de menselijke crisis van morgen. De sociale onrust en de politieke instabiliteit zullen groeien en al de andere problemen verergeren”, aldus Ban Ki-moon
Strevend naar extra financiering voor deze noodsituatie bij het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en de centrale banken van de rijkere landen stelde de VN-secretaris-generaal, tijdens de internationale conferentie over financiering voor ontwikkeling, een zes-punten agenda voor om de wereldeconomie te redden.
“Het ultiem gevaar zou een reeks aan crisissen zijn die zich opstapelen met potentieel verwoestende gevolgen voor iedereen.”
Uitweidend over zijn zes-punten agenda stelt Ban Ki-moon dat er een behoefte is om de noden inzake monetaire liquiditeit aan te pakken en dat deze vooral rekening moet houden met ontwikkelingslanden. Verder stelt hij dat de rijkste naties het nodige gedaan hebben om kredieten in eigen landen te verzekeren en dat kredietstromen naar ontwikkelingslanden eveneens dienen verzekerd te worden.
Een van de gemaakte suggesties houdt in dat een verhoging van de toelagen en het verschaffen van leningen op lange termijn door ontwikkelingsbanken een deel van een globaal gecoördineerde benadering zouden moeten vormen. Het verminderen van hulp aan de armste naties in de huidige omstandigheden zou, op termijn, verwoestende gevolgen hebben.
Over de verlichting van de schuld voor armere landen stelt hij dat er inspanningen geleverd moeten worden waarvan deze landen, in de huidige situatie, zouden kunnen genieten. “In het huidig klimaat zal deze last alleen maar zwaarder wegen en investeringen en overheidsuitgaven belemmeren die gebruikt zouden kunnen worden om de economische groei en ontwikkeling van deze naties te ondersteunen.”
Bron / lees meer: www.indymedia.be -
Vakbondsrechten wereldwijd in het gedrang
Het jaarlijkse rapport van de Wereldvakbond (IVV) over de schending van vakbondsrechten kleurt weer bloedrood. Antisyndicale wetten, bedreigingen en geweldplegingen hebben in 2007 het leven gekost aan 91 syndicalisten, gewoon omdat ze opkomen voor de rechten van de werkende mens.
Het rapport kaart een verontrustende ontwikkeling aan: regeringen en werkgevers spannen samen om werknemers te beroven van hun wettelijke rechten op syndicaal lidmaatschap en vakbondsvertegenwoordiging. Dat gebeurt 'op alle continenten'.
Grootste vijand van de vakbonden is zoals elk jaar Colombia, waar in 2007 maar liefst 39 syndicalisten werden vermoord. Op de tweede en derde plaats staan Guinée en Guatemala.
Maar ook andere landen, waaronder België, krijgen een veeg uit de pan.
Stakingsrecht gecriminaliseerd
Over België merkt het rapport op dat “werkgevers sinds een aantal jaren via de rechtbanken proberen om bepaalde stakingsvormen (waaronder het picket) te verbieden”, hoewel die onder het stakingsrecht vallen. Al te vaak volgt de rechtbank die logica. “Veelal gaan de aanvallen samen met de vraag aan de rechter om een dwangsom op te leggen, wat neerkomt op een zeer zware bestraffing van de vakbonden die zouden beslissen om hun recht toch uit te oefenen.” Het rapport wijst er op dat deze praktijk in strijd is met het 'Herenakkoord' dat de sociale partners afsloten in maart 2002.
Europa & vakbondsrechten
Volgens het rapport duiden de ontwikkelingen van 2007 erop dat in Europa zoals overal ter wereld, vakbondsrechten verre van gewaarborgd worden en dat dit evengoed in ontwikkelingslanden als in geïndustrialiseerde landen het geval is. De huidige tendens in Europa is er een die poogt juridische en/of praktische hinderpalen te ontwikkelen die vakbondsrechten inperken. Deze antisyndicale trend werd in talrijke Europese landen bevestigt. Zwarte lijsten, ontslagen, psychologische drukkingsmiddelen en fysieke bedreigingen zijn maar enkele van de toegepaste middelen om vakbondsvertegenwoordigers het zwijgen op te leggen.
Guy Ryder aan het woord
“Repression of legitimate trade union activities, which are guaranteed under ILO Conventions, continued unabated in every continent. Murder, violence and torture, along with harassment, dismissal and imprisonment, were all used to stop working people organizing unions and bargaining collectively for decent pay and working conditions. Several governments were only too ready to openly or covertly support unscrupulous employers who deny fundamental rights to their employees. Governments have failed to do enough to protect workers’ rights, either at home or in their international diplomatic, economic and trade relations”.
Jaarlijks Rapport 2008: http://survey08.ituc-csi.org/survey.php?IDCont... -
Iraans nucleair programma medegefinancierd door de VS
Hoe de Amerikaanse regering langs de achterpoort het Iraans nucleair programma meefinanciert en de wereldbevolking alleen maar hopen kan...
Terugblik
In mei 2008 sloten Rusland en de Verenigde Staten een akkoord waardoor nucleaire bedrijven in beide landen nauwer kunnen samenwerken. Door de overeenkomst wordt het voor Russische bedrijven mogelijk zich op de groeiende Amerikaanse markt te begeven. Omgekeerd kunnen de Verenigde Staten profiteren van de grote voorraden uraniumerts op Russische bodem, de Russische technologische kennis en kunnen ze hun kernafval opslaan op Russische bodem.
De eerste Russische levering van nucleaire brandstof aan de Iraanse kerncentrale in Bushehr dateert van eind 2007. De VS en andere landen vroegen Rusland af te zien van de levering van splijtstaven maar de Russische regering deelde mee dat het tevreden was met de Iraanse extra toezeggingen en wees erop dat het atoomagentschap IAEA toezicht hield op de centrale.
Ondertussen beschuldigt het IAEA (International Atomic Energy Agency) Iran ervan onderzoek naar hun atoomprogramma te blokkeren, niet alleen uranium te blijven verrijken maar ook een gedeelte ervan te verduisteren en dus logischerwijze te werken aan een kernwapen.
Financiering & Ironie
Uit de door de Amerikaanse ‘General Accountability Office’ verkregen Russische documenten blijkt dat de ‘US Department of Energy’ twee Russische instituten financiert die Iran helpen met hun nucleair programma in Bushehr. Volgens CNN zou het departement een schamele 4 miljoen dollar aan belastingsgeld hebben bijgedragen.
De ironie in deze zaak is dat het VS Staatsdepartement ontelbare verklaringen verspreidde die Bushehr met de vinger aanwezen. Juist daar zou, volgens het departement, onder het mom van een commerciële kerncentrale voor vreedzame doeleinden een ander programma schuilgaan. Namelijk het verkrijgen van vooraanstaande technologie en nucleaire brandstof voor het verderzetten van hun atoomwapenprogramma.
Hoorzitting
Een ambtenaar van het Amerikaanse energie-departement kon, tijdens de hoorzitting van de ‘House Energy Committee’, geen verhelderende antwoorden formuleren op de gestelde vragen.
Samuel Bodman (Energy Secretary): “I have not have time to fully investigate (…) but I have directed the principle deputy of the NNSA (National Nuclear Security Administration) to look into those questions and to report back to me.”
Rep. John Dingell: “How Mister Secretary do you then rime that statement with what the State Department said when they said this: Iran uses Bushehr as a cover and a protection for obtaining sensitive technology to advance its nuclear weapons program?”
Samuel Bodman (Energy Secretary): “With respect to the Bushehr reactor my understanding is that this is something that we (…) that the president has spoken to president Poetin about. That euh… the proliferation issues have been discussed and that that reactor remains under IAEA safeguards.”
Risico & Hoop
Nochtans beweren experten in non-proliferatie dat de Russische hulp in Bushehr gebruikt kan worden om andere projecten te verwezenlijken.
Henri Sokolski (Nonproliferation Policy): “What the Russians are actually helping to do is to bring a large reactor online which can make scores of bombs worth of plutonium per year and we’re hoping the Iranians won't divert any of this material.”
Op de website van de 'House Energy Committee' staat o.a. het volgende te lezen:
“Only this administration would complain about proliferation in Iran as part of the president Bush’s axes of evil and then finance it with American taxpayer dollars.”
Nieuwsbericht CNN: http://nl.youtube.com/watch?v=sL9xwcIDlvw -
[Recensie] Birma - Het Gouden Land en de Generaal
Paul Cobbaert, licentiaat in de politieke wetenschappen, verschaft met dit boek niet alleen een open raam op de historische achtergrond van de staat en de regio maar ook een open deur op de Birmeese, door kolonisatie en interne machtsverhoudingen, geteisterde interculturaliteit. Bij het lezen van dit boek werd me des te duidelijker op welke manier deze nederlandstalige uiteenzetting de politieke, religieuze en sociale complexiteit van deze regio aan de kaak stelt.
Het jaar 2008 benadrukt de 60-jarige onafhankelijkheid van Birma als kolonie van het Britse imperium maar zoals de auteur het zelf schrijft valt er weinig te vieren. Wie is de beelden van 2007 vergeten? Dat dit al aan de gang is sinds de militaire machtsovername van 1962 zou niemand moeten verbazen.
Deze uitgave gaat weliswaar verder dan het hedendaagse conflict en verdiept zich in de ethnische wortels van een enorme verscheidenheid aan volkeren. Zoals de auteur het zelf beschrijft vormt de ethnische “problematiek” een rode draad doorheen de Birmese geschiedenis. In de praktijk betekent dit een permanente politiek van etnische en culturele assimilatie. Klinkt dit niet bekend?
Birma is, na Afghanistan, de tweede grootste opiumproducent van de wereld maar is ook rijk aan natuurlijke grondstoffen zoals petroleum, gas, tin, zink, lood, marmer en verschillende edelstenen. Naast dit alles is Birma ook rijk aan landbouwproducten zoals rijst, bonen,noten en vis. Nochtans is welvaart ver zoek in deze regio... Ondanks de natuurlijke rijkdommen kenden de Verenigde Naties in 1987 Birma de status toe van “Least Developed Country”. Wat zijn daarvan de oorzaken?
George Orwell, geboren in het Indische Motihari en auteur van o.a. 1984, vatte het mooi samen: “In Burma, the past belongs to those who control the present.”
Wat waren de eerste beschavingen in deze regio? Wie waren de Birmaanse koningen? Wanneer en waarom werd Birma geannexeerd als provincie van Indië en op welk manier kon het zich van deze opgelegde identiteit ontdoen? Welk was de Britse invloed op Birma? In welke mate was en is Birma nog altijd op zoek naar een eigen identiteit?
Mevrouw Daw Aung San Suu Kyi wordt door het Birmese volk aanzien als de enige hoop op een beleid dat streeft naar democratie en het respecteren van de fundamentele mensenrechten in de regio. Wat is haar verhaal en in welke mate kan ze de dag van vandaag haar strijd verderzetten?
De bekende uitspraak van Generaal Ne Win aan de deelnemers van de volkopstanden in juli ’88 (“When the army shoots, it shoots to kill”) verduidelijkt de gemoedstoestand van de Birmeese dictator en de doelstellingen van de Birmeese junta. Het leger wordt door de geschiedenis heen door veel regimes gezien als een middel om politieke doelstellingen te bereiken maar hoe behoudt de Birmeese junta haar macht en stabiliteit?
Dit en nog veel meer in een boek dat naast het overlopen van de complexe Birmeese geschiedenis, ruimte voor cultureel gebonden poëtische noten en relevante quotaties ook de gewone mens aan het woord laat dankzij de persoonlijke contacten die de auteur tijdens zijn verblijf in Birma kon ervaren.
In bijlage vindt men een broodnodige lijst van gebruikte afkortingen, recente naamswijzigingen, een chronologisch overzicht van belangrijke data en verwante gebeurtenissen in de geschiedenis van Birma, de integrale tekst van het Akkoord van Panglong, een interessante bibliografie en lijst van aanvullende literatuur, en een lijst van nuttige websites.
Paul Cobbaert, Birma. Het gouden land en de generaal
Gent, Academia Press, 2008, XIV + 188 pp. -
Hoofddoek: Triestige polemiek rond vrijheid van klederdracht
Er waren eens twee schoolvrienden. De ene was half algerijns/half belgisch en hield van alles wat met hip hop te maken had. De andere was een Belg die hield van gescheurde broeken, combatshoes, hanekammen, leren jekkers en zware punkmuziek. Ze waren alletwee wat rebels van aard en vlogen daarom ook vaak samen bij de directeur. Sprekend was de manier waarop deze zich luidruchtig afreageerde op de jonge "punk" en nooit op zijn makker.
"Je bent een schande voor deze school. Je vodden passen helemaal bij je, jij skinhead, fascist, VMO'er..."
Tijdens dat de directeur zijn tirade voortzette, keken de twee schoolvrienden geamuseerd toe. De twee hadden namelijk iets gemeen dat deze directeur nooit zou begrijpen. Ze ervaarden multiculturaliteit als een begrip dat eenheid brengt en niet als een begrip dat verdeelt. Ze hadden namelijk een eigen bewustzijn, kennis van "de norm" en de hypocrisie die met die normen gepaard gaat. De klederdracht van de jonge punk maakte van hem een te verwerpen symbool, geen individu met een eigen kijk op onze maatschappij...
Wat heeft dat ermee te maken zullen sommigen denken. Dit heeft niets te maken met het hoofddoek...
De vrijheid van klederdracht is van even groot belang als de vrijheid van meningsuiting en sluit daar inhoudelijk volledig bij aan. Dat dit nu kenbaar maakt dat men moslim, katholiek, hip-hopper of punk is. M.a.w. moet de garantie bestaan dat men het recht heeft iets te dragen of het juist niet te dragen.
Multiculturaliteit is een begrip dat men terecht of ten onrechte kan gebruiken. Deze past in het kader van een opinie. We kiezen ervoor ofwel verdeeldheid ofwel eenheid te zien, te bespreken en te ervaren. Daarbuiten aanvaarden mensen elkaar zoals ze zijn of juist niet en dit naargelang de aspiraties.
Het hoofddoek heeft niet één historische waarde (de onderdrukking van de vrouw) maar verschillende symbolische waarden overal ter wereld. Zou men kunnen beweren dat de swastika enkel en alleen maar symbool staat voor de nazi-ideologie?
De moraalridders die (alleen met het woord en natuurlijk de pen) aansluiten bij het argument dat musulmaanse vrouwen niet voor zichzelf kunnen opkomen en zelf kunnen beslissen of ze al dan niet een hoofddoek willen dragen, zou ik aanraden van niet te veralgemenen en in te zien dat dit soort argumenten musulmaanse vrouwen zeker niet helpen. Integendeel! -
EP-lid wil 9/11-tribunaal
De Morgen 7/9/2008
Een Italiaans lid van het Europees parlement wil een internationaal tribunaal om onafhankelijk een onderzoek te voeren naar de aanslagen van 11 september 2001. Parlementslid, La Stampa-journalist en filmmaker Giulietto Chiesa vraagt dat naar aanleiding van de première van zijn documentaire 'Zero', die vraagtekens plaatst achter de officiële Amerikaanse versie van de feiten.
Theorieën
In 'Zero' komen onder anderen schrijver Gore Vidal, tonnelauteur Dario Fo en de Amerikaanse filosofieprofessor met rust David Ray Griffin aan het woord. Allen betwijfelen de officiële samenzweringstheorie, en voelen zich gesteund door kritische uitlatingen ter zake van controleurs van de FAA (Federal Aviation Administration), piloten van de Amerikaanse luchtmacht, militaire bevelhebbers en natuurkundigen. Met zijn film hoopt Chiesa "politiek bewustzijn" te kweken over het "gebrekkige" officiële onderzoek door de 9/11-commissie.
"Sommige mensen in de film zijn voormalige agenten van de FBI en de CIA, mensen die een groot risico hebben genomen door in de film geen blad voor de mond te nemen", aldus de tot de socialistische fractie in het EP behorende Italiaan.
Oorlog tegen terreur
'Zero' is her en der al eens vertoond, ook in België, maar de dococumentaire heeft nog steeds geen Europese verdeler gevonden.
"Tot dusver is het de Amerikaanse regering die het 'informatiegevecht' over 9/11 heeft gewonnen en, helaas, haar doel (de globale oorlog tegen terreur, de invasies van Afghanistan en Irak, nvdr) heeft bereikt", betreurde Chiesa. "Onze taak is het, miljoenen mensen op de hoogte te brengen van de ware toestand".
Ter gelegenheid van de zevende verjaardag van de gebeurtenissen straalt deze week de Russische televisie de film van Chiesa uit. "Dat betekent dat zo'n 30 miljoen Russen de waarheid te weten zullen komen over wat toen is gebeurd". Momenteel vindt alles wat de VS-regering in een kwaad daglicht zet gretig aftrek in Rusland.
Leugens
Aanwezig op de screening in Berlijn was ook de voormalige Duitse minister van technologie Andreas von Buelow, die sinds hij twijfels over 9/11 is beginnen uiten met het predicaat controversieel opgezadeld zit. Het is een van de wezenskenmerken van het leven, stelde de ex-minister in een gesprek met persagentschap Dpa, "dat regeringen, geneigd zijn te liegen om hun agenda's te verwezenlijken". Onder meer over de onbestaande banden tussen Saddam en al-Qaida en het al evenmin bestaande Iraakse programma voor de aanmaak van massavernietigingswapens werd duchtig gelogen, "en de prijs daarvoor is dat meer dan een miljoen mensen (Irakezen) zijn gedood". Von Buelow is er tevens van overtuigd dat niet op een koerswissel in Washington moet worden gerekend - wie er ook de race naar het Witte Huis wint.
Contradicties
Eveneens aanwezig: de Duitse journalist Juergen Elsaesser, auteur van het boek "Terror Target Europe: The Dangerous Double Game of the Secret Services". Hij wees op de enorme contradicties in de officiële 9/11-verklaring. "Critici worden prompt beschuldigd van het vormen van samenzweringstheorieën, maar de grootste samenzweringstheorie is de officiële versie", stelde hij. "Die gaat er van uit dat Osama bin Laden vanuit een grot in Afghanistan en in samenwerking met 19 jongelui er in slaagde de meest verraderlijke aanslag uit de geschiedenis van de mensheid uit te voeren. Dat lijkt mij wel heel straf. Maar de belangrijkste tegenspraak is hoe de luchtafweer van de grootste militaire macht op de planeet er niet in slaagde de aanslagen te voorkomen en dat op geen enkel moment gevechtsvliegtuigen zijn opgestegen of raketafweersystemen ontplooid".
http://www.demorgen.be/dm/nl/990/Buitenland/ar... -
Onderzoek 9/11: Geweldloze betoging op 7 September 2008
De United For Truth Betoging wordt gesteund door David Ray Griffin, Giulietto Chiesa en Pierre Galand.
BRUSSEL - Honderden mensen zullen zich bij de tweede editie van de Europese United for Truth betoging aansluiten, waarin geijverd wordt voor een internationaal onafhankelijk onderzoek van de aanslagen van 11 september 2001. De betoging vindt plaats op zondag 7 september 2008, om 14u aan het Schuman Rondpunt in Brussel. Dr. David Ray Griffin (Schrijver & Professor in de Theologie - USA.), Giulietto Chiesa (Italiaans euro-parlementslid) en Pierre Galand (voormalige Belgische Senator) steunen nu het protest.
Meer informatie vindt u op de website http://www.unitedfortruth.org
.Voorts wordt het platform ook onderschreven door diverse niet-gouvernementele organisaties zoals het Comité voor de Afschaffing van de Derde Wereld Schuld (CATMD), CODIP, ReOpen911, ATTAC Brussel en We Are Change Belgium.
Dit platform staat voor: "Uit solidariteit met het Amerikaanse volk, eisen we een nieuw onafhankelijk onderzoek naar de aanslagen van 11 september 2001, die een voorwendsel bleken te zijn voor te veel oorlog en leugens, en een serieuze afname van jouw en onze burgerrechten (anti-terreurwetten, Amerikaans Patriot act, enz). We willen een Europese wet die Net Neutraliteit bekrachtigt en uitdrukkelijk het chippen van mensen verbiedt, samen met andere elektronische bedreigingen op onze vrijheid. We willen dat alle Europese militairen zich terugtrekken uit de gewapende conflicten die ontstonden als gevolg van de aanslagen van 11 september (Afghanistan en Irak). We willen democratische controle op alle belangrijke internationale financiÎle instituten (FMI, WB, enz), maar boven alles willen we dat we ons leven terugkrijgen."
United For Truth maakte zijn eerste openbare verschijning in september 2007. Zij organiseerden het eerste Europese protest in Brussel dat oproept de meerderheid van de Amerikaanse burgers, die een nieuw onderzoek van de 9/11 aanslagen willen, te steunen. Deze betoging wordt gecoördineerd door twee Belgische artiesten; een 25-jarige Nederlandstalige producent en een 41-jarige Franstalige percussionist. Zij worden gesteund door 20 individuen vanuit verschillende landen in heel Europa.
United For Truth verzoekt alle symphatisanten om zich te verenigen en actief mee te werken door aanplakborden in de straten te zetten en om mensen te informeren door flyers te verdelen.
Als u zich geroepen voelt ons een handje toe te steken met organiseren of als u nog vragen heeft, vraagt de organisatie contact met hen op te nemen
Engels & Nederlands: Julez Edward, +32 479 936 236
Franse & Spaans: Olivier Galand, +32 477 257 255
Duits: Jens Wagner, +49 177 829 35 77
http://www.unitedfortruth.org
http://www.myspace.com/wearechangebelgium -
EU-immigratiebeleid als excuus voor schending mensenrechten?
Tijdens dat families nodeloos uit elkaar gerukt worden past de dienst Vreemdelingenzaken het EU-immigratiebeleid “alleen maar” toe. Dat dit beleid en vooral de manier waarop deze toegepast wordt in strijd is met het internationaal recht en de rechten van de mens behoort nog altijd niet tot de orde van de dag.
Terwijl een Tsjetsjeense alleenstaande moeder van zes kinderen in het ziekenhuis ligt worden haar twee oudste dochters het land uitgezet. De directeur van het asielcentrum in Sint-Truiden is woedend. Waarom?
"De alleenstaande moeder heeft een 'uiterst traumatische ervaring' gehad met andere Tsjetsjenen in Polen, het eerste land waar het gezin asiel had aangevraagd. Omdat de daders dreigden dat haar dochters hetzelfde zouden meemaken, is ze naar ons land gevlucht," aldus directeur Meers van het asielcentrum in Sint-Truiden.
De EU-afspraak stelt dat de eerste lidstaat waar een vluchteling zich aanmeldt, het asielland moet blijven. Vreemdelingenzaken besloot dus “logischerwijze” dat de alleenstaande moeder en haar zes kinderen terug moesten naar Polen. Toen haar twee oudste dochters in Brussel hun situatie wilden gaan uitleggen werden ze opgepakt en het land uitgezet...
“De moeder heeft nog vier minderjarige kinderen hier, maar kan er niet voor zorgen. Dat deden de oudste dochters. En wie garandeert hun veiligheid in Polen? Menselijk is dit een grote flater van Vreemdelingenzaken.”
Maw, een feitelijk voorbeeld van schending van mensenrechten, schending van kinderrechten en schending van familierechten in Europa. Deze situatie toont aan in welke mate EU-immigratiebeleid kan rekenen op een nauwe opvolging van “de regels” en terzelfdertijd de meest fundamentele rechten van de mens als onbestaand ervaart.
Artikel Belang van Limburg:
http://www.hbvl.be/Limburg/3800/artikel.asp?art={A- 97386F2-3708-4A98-92E3-32F6F037DD7D}
Familierechten:
http://www.hrea.org/index.php?base_id=158
