Mats_mp
man - 26 jaar, Antwerpen, Merksem, Brasschaat, België
Blog 9
-
Chernobyl 26 april 1986, getuigenis
„Ik herinner me nog heel goed die dag en de dagen nadien. Mama en ik maakten ons klaar om naar de stad te gaan om inkopen te doen. We gingen naar buiten , maar wat was dat ?
Een dikke melkachtige mist omsluierde de aarde, de auto´s reden met de lichten aan. Mama zei dat ze zulke mist nog nooit eerder gezien had. Het was beter om terug naar huis te gaan.
Intussen verscheen een zacht voorjaarszonnetje boven de aarde. De mist loste langzaam op.
De rest van de dag viel nog rustig en warm uit. De volwassenen, de kinderen – allen waren in de groententuinen, zaaien en planten ... De lente wacht immers niet. Wat zalig !
Enkele dagen nadien vielen er buien die gele schuimende plassen vormden. De volwassenen zeiden dat het het stuifmeel van de bomen die in bloei stonden was dat het water kleurde. En ik geloofde het, alhoewel ik vroeger zulke wonderlijke plassen nooit gezien had. Maar waarom verboden de volwassenen ons dan om erin te lopen.
Maar dan ... dan sloeg de blijdschap om in onrust.
Vrouwen en kinderen weenden – hun mannen en vaders vertrokken om bij de ramp in de kerncentrale van Chernobyl op te ruimen. Enkelen van hen leven al niet meer. “
Uit „Het spoor van de zwarte wind “ verteld door Elena Logenkaja − 10de klas
bron: chernobylkinderen.be -
Kyiv, Lenin
Gisteren, woensdag, ben ik samen met andere hostel gasten nog iets gaan drinken. Het werd wel meer dan iets, maar tja, als je een vodka orange kan hebben voor 2€... Tja, dan kan je wel lang blijven plakken. Nadien zijn we nog langs een kiosk gepasseerd en nog wat bier in een slaapkamer gezopen. (gedronken kan ik niet echt zeggen) maar ja. Je moet je een beetje inburgeren hé
Vanmorgen voelde ik toch dat ik niet genoeg had geslapen. Maar van het Oekraïns bier kan je dus geen kater krijgen. En dan zeggen ze dat Belgisch bier het beste van de wereld is...
Ik ben het laatste dat ik wou zien in Kyiv bezocht. Het was het laatste standbeeld van Lenin. Voor 1991 stonden er nog 17 standbeelden. Normaal ligt het er vol met bloemen van oudere mensen die hem en zijn bewind echt wel missen, maar deze worden weggenomen door anti-communisten.
Nadien ben ik nog een jas laten bedrukken. (Tja, kost nog niet de helft van in België). Ben wel fier op het resultaat!
en seves eens op tijd in mijn bed kruipen, want k heb het echt wel nodig.
groetjes en tot het kleine Vlaanderenlandje! K ga Kyiv echt wel missen en kom zeker terug naar Oekraïne!!! -
Kyiv Urban exploration, Golden Gate en Lavrna
Gisterenavond ben ik samen met andere gasten nog gaan flaneren op de hoofdstraat. Die wordt in het weekend s avonds verkeersvrij gemaakt, zodat je lekker bier gaan drinken en over straat kan wandelen.
Vanmorgen ben ik na het ontbijt eens gaan kijken naar een leegstaand gebouw tegen over het Radinsson Sas hotel. Het was een oud studentenhuis. Het was wel spannend om het te betreden. Stel dat ik opgepakt werd door flikken, hoe had ik alles uitgelegd aan smurfen die geen engels spreken...
De foto's hiervan staan in een afzonderlijke set.
Nadien heb ik de golden gate bezocht. Ik moet zeggen dat ik er eerlijk gezegd meer van had verwacht, maar toch was het een leuke ervaring, waar ook wel wat foto's van online staan.
Nadien ben ik met de metro naar het "Lavra" geweest. Het is een heel kerkcomplex met catacomben. Ik vroeg aan een jonge gast die er ook op bezoek was of je ze kan bezoeken. Deze Oekraïner vertelde me dat dat niet voor toeristen toegankelijk is, enkel voor mensen die gaan bidden. Omdat hij blij was om nog eens Engels te kunnen spreken, heeft hij het geregeld dat ik zogezegd mee met hem kon gaan. Ik heb hem braafjes gevolgd, en het was prachtig om te zien. In die catacomben is geen electriciteit, het is ongeveer 100 trappen onder te grond. Enkel met een kaarsje kon je voor je zien. De gemummieficeerde lichamen van de heiligen werden verlicht met olielampjes.
Hij regelde het ook dat ik heilig water kon meenemen. Mooi souvenir voor de bomma sé!
Nadien ben ik met hem nog wat (te veel) pinten gaan drinken.
Seves ga ik met Diego (hostelgast) nog lekker eten en n stapje in de wereld zetten.
stralende groetjes en tot blogs! -
Kyiv Zoo en souvenirs
Deze keer ga ik mijn blog eens iets korter schrijven.
Vanmorgen ben ik te voet naar de Zoo van Kyiv gewandeld. Onderweg heb ik wat foto's gemaakt, het was echt wel de moeite.
De ingang van de Zoo kostte nog geen 3€. (Wel een heel verschil met de 17,50€ in Antwerpen of Planckendael). De Zoo kon zeker tippen aan de Zoo van t stad! De dieren hadden hier ongeveer even veel plaats als in Antwerpen. (Buiten de konijnen, maar soit, k vind dat die altijd te klein zitten)
Vooral de Siberische Wolven en de Paarden waren de moeite. De paarden zijn dezelfde soort paarden als die in de Chernobylzone rondlopen. (Ze zijn er uitgezet om de grond te begrazen en door het lopen met hun hoeven om te ploegen)
Nadien heb ik voor de eerste keer in Kyiv de metro genomen. Het is er beter georganiseerd dan in Antwerpen of Brussel. Elke 3 minuten is er een metro. Het vinden van het juiste perron gaat ook wel vlot, zolang je je halte van bestemming maar juist kan uitspreken. De metrogebouwen zelf zijn prachtig! Echt een pareltje van USSR-bouwkunst! Al het marmer, koper, de roltrappen...
Alleen jammer dat je er geen foto's mag nemen. (maar soit, da mag in t stad ook niet...)
Een metroticketje in Kyiv kost je ongeveer 0,20€! (In t stad 1,60 of 1,80!)
Ik ben afgestapt aan de straat met alle toeristische kraampjes. Ik kocht er een "beremuts", enkele spotgoedkope t shirts en broeksriem. Ik hoorde van een andere gast hier dat er mooie oekrainse t shirts worden verkocht op het onafhankelijkheidsplein, dus daar ga ik zeker eens kijken.
Ik dacht er ook nog aan om een Matroesjka te kopen, maar dat leek me wat geldverspilling om gewoon maar op de kast te zetten.
(Nee, geen vtm-hoertje maar zo van die popjes die je in mekaar kan steken)
Verder heb ik ook nog een supermarkt (vergelijk het met een Carrefour waar de mensen ook op zondag moeten werken én minder worden betaald dan de vestiging in Brugge.) bezocht. De liter vodka en 200 sigaretten gekocht die ik op het vliegveld mag meenemen. En wat kadootjes uiteraard.
Onderweg terug naar de hostel heb ik nog elke mogelijke winkel afgegaan die mogelijk lege Verbatimmekes dual layer DVD+r verkocht, maar heb ze nergens gevonden, jammergenoeg. (Damn, nu kan ik Willem niet zwaar in t zak zetten)
Nadien heb ik alle foto's online gaan zetten in de hostel en voor Andrew alle video's van onze uitstap van gisteren op dvd gezet.
Nadien ben ik samen met andere gasten lekker gaan eten in het oekrainse Self Service restaurant en (meer dan) een pintje gaan dinken op het onafhankelijkheidsplein. Elke vrijdag, zaterdag en zondag wordt de hoofdstraat er afgesloten, zodat je rustig met een halve in je had kan rondwandelen. Zaaaaalig...
Dan op tijd teruggegaan naar d ehostel om snel snel deze blog te schrijven. (sorry voor taalfouten en snelle zinsbouw, maar beter een blog waar alles instaat dan geen of een onvolledige blog...)
Morgen weet ik nog niet echt wat ik ga doen (buiten uitslapen).
Dinsdag kan ik met een andere gast mee naar een winkel die in overstock van militair materieel handelt. Dat lijkt me wel wat...
Soit, slaapwel en tot morgen!!! -
Bezoek aan de verboden CHERNOBYL-zone
Hehe, EINDELIJK kan ik beginnen aan de blog. Het internet wil hier vaak niet mee, met gevolg dat je soms 5 keer hetzelfde moet doen om een foto in netlog te krijgen. Het toevoegen van comments heb ik momenteel even opgegeven, maar die komen nog wel. (als je er niet op kan wachten, aarzel niet om een reactie op een foto te plaatsen!)
Vanmorgen werd ik wakker om 7u van zenuwen. K voelde me net een kind dat voor de eerste keer naar school ging. Na een lekker ontbijtje in een koffie-bar en wat wachten, kwam de chauffeur aan bij de hostel. Samen met Andrew, een 'fucking scotisch mate, fucking yeah, you fucking really need to fucking hear the fucking accent mate', die ook mee ging, vertrokken we voor de dagtrip naar de Chernobylzone.
De chauffeur die geen engels sprak kwam ons om 9u ophalen met zijn Deawoo van ong. 12 jaar oud met meer dan 200 000 km op de teller. (Maar ik was héél blij dat het geen versleten Lada van 30 jaar oud was)
Het hostel ligt in het midden van Kyiv, maar echt wel het midden. Zowel het onafhankelijkheidsplein als de Golden Gate zijn op enkele minuten wandelafstand. Na enkele minuten in de auto zag je de architectuur van de gebouwen al serieus veranderen. Van patserige vooroorlogse gebouwen, naar goedkopere sovjetblokken naar boerderijen. Ook het aantal auto's nam af, en het aantal mensen met paard en kar nam toe. De rit tot aan het begin van de zone nam ongeveer 2 uur rijden in beslag.
De chauffeur had precies een vijs kwijt. Hoe hij met zijn auto reed, én geen ongeval veroorzaakte vond ik een wonder. Langs de andere kant, hij reed wel zoals de gemiddelde chauffeur in Oekraïne rijd. Onderweg stopte de chauffeur nog om kranten te kopen voor de mensen van Chernobylinterinform. (maar daar seves meer over)
Na de 2 uur rijden passeerden we een groot rond punt met in het midden een soort of ei. Het is als teken dat dat de grens is van gecontamineerde grond. Vanaf toen waren er eigenlijk meer verlaten huizen en boerderijen te zien dan bewoonde. Ongeveer 15 min later kwamen we aan de eerste check point, die van de 30 km zone. De bewakers daar (die je niet kan filmen, ze zijn zelfs niet om te kopen, wat ik vreemd vond) waren vriendelijk en controleerden onze paspoorten en de auto. Na enkele minuten mochten we doorrijden en even later kwamen we aan in de stad Chernobyl. We reden naar het Chernobylinterinform agency. Het is een staatsagentschap dat zich bezighoud met de Exclusion Zone rond Chernobyl.
Daar ontmoetten we onze gids Dennis. Hij gaf ons eerst wat uitleg over de zone en de kernramp (Voor mij heeft hij eigenlijk niets nieuws verteld) en ook wat we wel en niet mochten. Zoals geen militairen of politie filmen, als hij zegt dat je niet mag filmen dat ook niet doen, en absoluut NIET op mos wandelen. Mos heeft de eigenschap om radioactiviteit vast te houden. Dit hebben we ook getest met een geigerteller. Zo kunnen enkele cm's waar je je voeten zet wel heel wat milliroentgen schelen.
Het gebouw van Chernobylinterinform ziet er langs buiten wel wat beter uit dan het langs binnen is. Je kon de sovjetsfeer er zo opsnuiven!
Samen met Dennis was onze eerste halte het monument van de gesneuvelde brandweerlieden. Op het monument staat: For those who saved the world. Dit klopt wel, want als zij er niet waren, was er waarschijnlijk nog meer radioactiviteit vrijgekomen. Er zijn verschillende versies over wat er allemaal kon mislopen om heel europa te doen vergaan, maar daar ga ik hier niet over uitweiden.
Iets later kwamen we aan de tweede checkpoint, die van de 10 kilometer zone rond de kerncentrale.
We reden de stad Chernobyl uit en iets later stopten we in het dorpje Kopachi. Dit was een dorp (met de nadruk op was). Na de kernramp is dit als experiment begraven, om te zien of de radioactiviteit zo sneller zou afnemen. Onder elke heuvel die je daar kan zien zit een huis. De gele plakaatjes geven aan welk huis waar zit. Dit is (gelukkig) bij een experiment gebleven, anders zou er niet veel meer te zien zijn. (blijkbaar had het niets effect om de huizen af te breken en te begraven).
Wat later kwamen zagen we de onafgewerkte reactoren 5 en 6. (Normaal zouden er 12 komen!) Na de ramp is de opbouw heel even hervat, maar nu staat alles erbij zoals het ongeveer 20 jaar geleden is achtergelaten. Er was een korte fotostop. Hier was Dennis aan het stoeffen met zijn geigerteller. In de auto heb je normale waarden, maar als je hem van het asfalt weg houd, boven het gras, heb heel wat hogere waarden. Mijn zin om over gras te wandelen was ook al over
Vanaf daar reden we over het domein van de reactor. Foto's maken mocht nu even niet. (En jammergenoeg hielp een flap van 100 uah niet, vreemd) De beveiliging van de site ziet er beter uit dan rond Doel.
Even nadien kwamen we aan het punt waar je wel foto's mag nemen van reactor 4 (diegene die is ontploft op 26 april 1986; als je hierover meer wil weten raad ik je aan om eens op wikipedia te kijken of je kan het ook samenvatten dat het allemaal de schuld was van Tinne)
Elke stap dichter ging Dennis zijn geigerteller harden ratelen. We namen snel een hoop foto's van de reactor en het monument dat 20 jaar na de ramp (20/04/2006) is geplaatst.
Toen we terug in de auto zaten trok de auto verbazingwekkend snel op richting Pripyat.
Onderweg passeerde we de betonnen paal met PRIPYAT op. (in het Oekraïns klint het als 'Priiiieeeepjàt') Ook daar was er een korte fotostop, waarna we doorreden naar het centrum van deze stad waar nu maar 2 mensen wonen en elk jaar 7000 toeristen komen. We reden over de Bridge of Death, waar ik vroeg om even te stoppen, en dat kon. De brug gaat over de spoorweg tussen het vroegere treinstation lviv en de kerncentrale. Op deze brug kwamen vlak na de ramp heel wat inwoners van Pripyat kijken naar de brand in reactor 4. Het brandend uranium gaf naar het schijnt een mooie gloed. Nadeel is wel dat iedereen die daar is gaan kijken nu is overleden. De meeste binnen het jaar! De laatse persoon is ongeveer 2 jaar geleden overleden. Enkele honderden meters verder kwamen we aan de controlepost om Pripyat binnen te rijden.
(tussendoor even een leuk weetje. Enkele weken geleden zijn er 2 bewakers (politie) van Pripyat moeten voorkomen voor het gerecht. Ze waren omgekocht door metaalhandelaren die er (gecontamineerde) radiatoren kwamen stelen om te verkopen als oud ijzer buiten de zone. Wat de juiste straf is die ze hebben gekregen weet ik niet. K zal het morgen eens opzoeken of navragen)
Een vriendelijke glimlach en dank u (klinkt als 'spasieba') was voldoende om ons door te laten nadat de bewaker de nummerplaat had genoteerd. We reden eerst naar het zwembad zoals ik aan Dennis had gevraagd. Toen Andrew, Dennis en ikzelf er binnen rondliepen (de chauffeur bleef altijd in de auto) kwamen we er enkele Oekraïners tegen. Ze spraken geen woord engels, maar Dennis vertaalde voor ons. Ze wouden de Zone bezichtigen omdat het Willem types zijn met een STALKER verslaving. (PC nerds met een game verslaving.) Het spel Stalker speelt zich volledig af in de zone. (Je moet maar ns youtuben naar "stalker in game" Daarom ook dat Andrew en ik op een foto staan met hen en een mes vasthouden.
Ik vroeg aan Dennis of ik een muurtegel van het zwembad die op de grond lag mocht meenemen. Hij vertelde dat je absoluut geen souvenirs mag meenemen. Ik raapte mijn moed bij mekaar en zei: "At the power plant, you didn't want the 100uah, do you want it now?" Hij antwoordde: "May be, ill will wait outside for you" Even later ging ik ook aar buiten en gaf ik hem een hand met een briefje in. (Ik heb niet gezegd dat ik een tegel meeheb hé )
Na een hele fotoronde gingen we naar het meest gefotografeerde reuzenrad ter wereld. Dennis bleef liever in de auto zitten, hij had het al zoveel gezien vertelde hij. Hij gaf ons zijn geigerteller en we gingen kijken. Toen ik de geigerteller bij mos tussen het asfalt hield, dacht ik wel dat er ook wel een andere reden was waarom hij in de auto bleef zitten
Het reuzenrad is in het echt wel groter dan het eruit ziet op de meeste internetfoto's. Nu wel niet het formaat van dat in Bobbejaanland of de Sinksenfoor, maar toch. Eigenlijk wou ik ook een foto van in een botsauto, maar kwam snel op het idee terug toen ik de geigerteller bij die attractie hield.
Er komen jaarlijks ongeveer 7000 mensen naar deze 'play ground'. Deze kermis is nooit gebruikt geweest (buiten voor een testrit). De kermis was opgezet als kadootje van de overheid voor de bevolking, ter gelegenheid van het feest van 1 mei.
Nadien reden we naar het centrale plein. (Ik dacht dat het 'Lenin Square' was, maar ben helemaal niet meer zeker.) Daar hebben we rondgelopen en het cultureel centrum 'ENERGETIK' bezocht. Er is een prachtig muurschilderij. Jammergenoeg is alle marmer die kan meegenomen worden er ook meegenomen.
We reden terug naar de controlepost en stopten daar nog voor wat foto's.
Na Pripyat reden we langs het 'Red Forest'. Hier is de fall out van de kernramp het grootste geweest. Dennis vroeg de chauffeur om te stoppen en liet ons zijn geigerteller zien. "Do you want to step out and take some pictures?" Ik schrok nogal, de waarden waren hoger dan bij het mos in Pripyat. (En nu hield hij gewoon zijn geigerteller vast in de auto, die op het asfalt stond) Ik bedankte vriendelijk en de chauffeur trok op zoals met een ferarri, een dikke patineerstreep achterlatend. (Spijt heb ik er niet van. Het zag eruit zoals een naaldbos waar er waarschuwingsborden naast stonden)
Na ongeveer 1 km was de chauffeur terug normaal aan het rijden. We reden terug naar de stad Chernobyl om onder andere de kerk te bekijken. Deze is altijd goed onderhouden gebleven. De priester was niet thuis, dus konden we ze niet binnen bekijken. Jammer, volgens Dennis zijn er mooie fresco's.
Nadien reden we ook nog langs de 'haven' van Chernobyl. Er liggen allemaal besmette schepen weg te roesten. Omdat we nogal lang in Pripyat waren, moesten we vanop afstand foto's nemen. (Ons lekker eten was al aan het wachten in het gebouw van Chernobylinterinform). Chernobyl was echt wel de moeite om door te rijden. Het geeft je echt een mooi idee wat de natuur kan doen op 20 jaar tijd. Huizen bekijken had volgens Dennis geen zin. Ze zijn leeg en het is het risico niet waard zei hij. (zowel instorting als blootstelling aan straling)
Even later kwamen we terug aan bij het gebouw van ChernobylInterinformagency. (pff, wat een naam) Er was een kleine restozaal waar onze appetizer al klaarstond. Damn, vergeten door te geven dat ik vegetarier ben. Ik zei (zal het schrijven zoals het klinkt, kan geen russisch typen): "Pardon, jaa wegetariska aanjets", sorry ik eet geen vlees De dame was stomverbaasd dat ik die zin kon spreken en wisselde mijn bord snel voor . Een service die ik niet vaak tegenkom.
Na de heerlijke maar eenvoudige 5 gangen maaltijd namen we afscheid van het het restaurantje met "my prekàsna paleeji, spasieba. Daswiedanjaa", we hebben heerlijk gegeten, bedankt. Tot ziens! Alweer een stomverbaasde kop dat ik die Russische zin kon uitspreken, maar ze apprecieerde het enorm zei Dennis. (Enkele woorden Russisch spreken is wel een pak gemakkelijker dan iets verstaan in het Russisch.)
Al het eten wordt er ingevoerd uit Kyiv. We hebben het gecontroleerd met de geigerteller en het was ok. (wel iets verhoogde waarden, maar nog vrij normaal)
Buiten namen we afscheid van Dennis en de wilde katte en honden die rond de afvalbak van de keuken hangen. (Toen de Zone werd ontruimd moesten mensen hun huisdieren achterlaten. Een deel werd afgemaakt door liquidators, maar sommigen ontkwamen. Die dieren zijn dan een beetje verwilderd en kweken zich voort. Enkel de lynxen en wolven die in de zone leven houden het peil van katten en honden een beetje op peil.)
We reden terug richting Kyiv. Terug langs de controlepost van de 30km zone, terug langs het rond punt met het "ei". Toen begon ik eigenlijk pas te beseffen wat ik had gezien en meegemaakt. Een uur voelde ik me echt rot in de auto. Het is alsof je van een ander planeet terug op de aarde komt. Je ziet stilletjes aan de karren met paarden verdwijnen en oude Lada's verschijnen. Na een uurtje zie je ook terug (in onze ogen) 'normale' auto's verschijnen.
Ik was toch blij dat ik voor 0,13€/min Erik kon bellen. K moest gewoon even met iemand spreken...
Na een kleine 2 uur rijden kwamen Andrew en ik terug aan in de hostel. Voor ik binnenging heb ik mijn P magazine die ik meehad, en fles water maar in de openbare vuilbak gedropt.
Vreemd, ik kreeg voor de hele tijd dat ik hier verblijf eens geen hand bij het binnenkomen. Ik dropte alles bij de deur en waste 5 keer mijn handen. Je weet maar nooit . Mijn schoenen zijn helemaal waterdicht merkte ik op. Ik heb ze 10 min met de douchestraal bewerkt, en denk (of moet ik zeggen hoop) wel dat ze nu 100% safe zijn. Nadat ik een heerlijk veel te lange douche heb genomen, heb ik alles wat kon in de wasmachine gestoken. Al de rest heb ik afgewassen met een natte handdoek. (camera, fototoestel, batterijen, paspoort, gsm, geld, super-manfrotto-video-staander, ...)
Nadien heb ik snel alle foto's en video's gebackuped en foto's geuploaded. Maar met dit kut-internet duurde het eeuwen! (Het is hier nu 3u15 en ik ben nog aant schrijven, dus ga de rest wat korter typen)
Nadien heb ik goed gegeten. Alle mannelijke gasten van het hostel zijn naar een self service restaurant gegaan met typische Oekraïnse gerechten. Ik ga proberen er een van de dagen zeker nog ns langs te gaan.
Nadien heb ik de foto's wat in sets proberen te zetten met veel frustratie als gevolg en deze blog getypt
Nu wordt het dringend tijd voor een heerlijk frisse pils uit een nachtkiosk (en dan nog betaal je minder dan in een supermarkt in Maareksem...) en een goed dudje
slaapwel en tot blogs
Mats -
Kalasnikov shieten - WOII museum
Vanmorgen mij eens goed kunnen afreageren op alles en iedereen die me tegensteekt of ooit al heeft tegengestoken. Vandaag ben ik gaan schieten met een Kalasnikov AK47. Rob, die deze hostel uitbaat, heeft mij samen met een Amerikaanse gast er naar toe gebracht. Onderweg heb ik enorm genoten van de architectuur. Ik heb onderweg veel foto's gemaakt, er is een aparte set van gemaakt op netlog. Het zijn foto's van de buitenwijken van Kyiv, het echt historische centrum is véééééééél knapper, daar had ik donderdag al video's van gemaakt, maar ik krijg die hier onmogelijk online... (Internet is hier éch wel slow) Soit, de foto's van vanmorgen waren alleszinds de moeite om een idee van de sfeer van Oekraïne te krijgen.
De schietbaan was gelegen in een soort "Durbuy Adventure" maar dan op zijn Oekraïns, waar je ook met een tank kan rijden enz. (Van het AK47 schieten is ook een afzonderlijke fotoset)
Het was een uitzonderlijke superervaring. De macht die dat wapen heeft is wel enorm. Gewoon denken dat de roos die persoon is, hmmmm, zalig!!! (Tinne zit goed vol met lood)
Ik heb 2 magazijnen van elk 30 kogels afgevuurd, en ongeveer 20 raak op het roospapier (meer dan ik ooit had durven hopen)
Ik ben nog altijd een tegenstander van wapens, maar ik begrijp sportschutters nu wel die vuurwapens gebruiken om stoom af te laten. T is gewoon een ervaring die ik niet zal vergeten.
De Amerikaan die ook mee was gaan schieten kwam bijna klaar bij het schieten (schieten van de kogels wel te verstaan). Als we heel veel tijd hadden, had hij er nu nog gestaan denk ik.
Omdat we zo'n brave gasten zijn volgens Rob, heeft hij ons nog meegenomen naar het WOII museum. (Museum of the great Patriotic War) (Gemakkelijk, dan moet ik een van de dagen er niet te voet naar toe). Het is een openluchtmuseum. Vanaf je er binnenwandeld overvalt de communistische sfeer je. De muziek zal ook wel helpen. Je komt er binnen en denkt een aantal kanonnen te zien, wat ook het eerste is wat je ziet. Maar hoe verder je wandelt, hoe meer je ziet: trucks, camions, boten, zelfs een kanon op treinrails, helikopter, ... Gewoon gigantisch.
Het hoogtepunt van het museum is zeker het grote standbeeld dat je ziet en de afbeeldingen van soldaten. Eigenlijk kan je ook gerust zeggen dat het pure geldverspilling is, maar ja, zo was het sovjettijdperk...
Wist je trouwens dat leerlingen in Oekraïne, en zeker in Rusland, leren dat Rusland Duitsland heeft verslagen? Het gaat zelfs zo ver dat sommigen zeggen dat het door Rusland is dat er nog steeds Engels wordt gesproken in Amerika, en geen Duits... Dat is wel wat anders dan onze geschiedenisboekskes.
BTW, David, ongelofelijk bedankt voor je commetaren bij de foto's. Ik zou anders niet weten wat voor voertuigen het waren!
Na het museum zijn we teruggegaan naar de hostel en heb ik al mijn foto's en video's gebackuped; én de foto's al online gezet.
Daarna ben ik naar de gsm winkel geweest. Voor ocharme 0,13euro kan ik naar België bellen. Dat is gdvd goedkoper dan van België naar België!!! (als ik me niet vergis was aldi mobile 16 eurocent). In de gsm winkel had ik het echt wel moeilijk om die vriendelijke dame niet uit te lachen, zo spotgoedkoop! Soit, voor ik vertrek ga ik die oekrainse simkaart goed volladen en in België voortgebruiken! (Of ik een dual sim gsm ga kopen, daar ben ik nog niet helemaal uit...)
Nadien ben ik nog wat gaan wandelen en wat winkeltjes bekeken, een fles wodka kost hier 2,5 euro. Sorry, niet allemaal tegelijk bestellen, ik mag maar 1 liter meenemen op het vliegtuig. Ook sigaretten kosten hier bijna niets! K heb al wel wat ideetjes opgedaan voor souvenirs. (nee Erik, voor u kuisvrouw zal je toch moeten betalen zenne)
Nu is het hier ongeveer 23u, seves eens op deredactie.be het nieuws van Vlaanderen bekijken en dan in mijn bed kruipen, zodat ik morgen uitgerust naar Chernobyl kan gaan. Misschien dat ik in Chernobyl wel een souvenir kan kopen.
groeten uit Kyiv
Mats -
Een avond in Kyiv
Gisteren met 4 andere gasten uit de hostel een stapje in de wereld gaan zetten in Kyiv. Eerst zijn we op de hoofdstraat (vergelijk het met de Meir of den avenue louise) iets gaan drinken in een danscafé/disco. Het interieur kan je vergelijken met de Mirador (da snob café op de kapelsesteenweg waar er zoveel BMW's uitnodigend wachten op een plasje); er hing meer licht dan in Carré; prijzen van HobNob en muziek van T Goor. Enkel het aantal klanten viel dik tegen, wij 5 waren er en n stuk of 8 knappe dames.
Aan de toog zaten we met onze halve liter van n dikke euro de plaatselijke schoonheden te keuren. Moeilijk was dat niet, want hier lopen bijna alleen schoonheden rond. Jammergenoeg gingen de dames voort naar een andere club. (Net zoals in België gaat uitgaan niet over de plaats waar je nu bent, maar waar je straks naar toe gaat) We besloten een taxi te nemen en er ook naar toe te gaan. Voor een taxi kan je hier best onderhandelen. Dan moet je maar de helft van de vraagprijs betalen. Een beetje bluffen helpt natuurlijk ook! (We betaalden alles tesamen ong. 10 euro voor een rit die in t stad makkelijk 30 euro zou kosten)
Na n kwartiertje kwamen we aan in de underground club. Het was alsof we een getto vol met sovjetblokken binnenreden, zoals de luchtbal met in het midden een discotheek. De straat stond er vol met taxi's, oude lada's en jong volk.. Toen we naar binnen wouden gaan bleek er een dress code te zijn. Als je naar de lokale jongeren zag, bleek er geen dress code te zijn, maar eigenlijk wouden ze zeggen, bol is af, gij zijt geen real Oekraïner. Maar blijkbaar mag je dat zo niet zeggen... Nu weet ik dus hoe de gemiddelde Marokkaan zich voelt in Antwerpen.
OK, maar geen probleem, dan gaan we naar n andere club. Weer onderhandelen voor n taxi, en aan de volgende club hetzelfde verhaal. "Sorry, dress code". Zelfs "a bribe" hielp niet. Een club enkele meters verder, wéér hetzelfde. Maar de buitenwipper daar was wel eerlijker. "Sorry, I may not let you in, it is only for Ukrain people. I may not say it like that, but it is better to say it like this than to lie and tell you that there is a dress code"
Daarna zijn er 2 mensen nog verder gaan zoeken naar een niet-racistische club, maar ik weet niet of ze die hebben gevonden, ze liggen nog te maffen. Ikzelf en 2 anderen zijn dan maar te voet terug naar de hostel gegaan. Onderweg uiteraard nog een paar keer gestopt aan een kiosk om nog wat bier te drinken.
Deze morgen opgestaan en géén kater. Ik vond het vreemd, als ik dezelfde hoeveelheid Belgisch bier zou hebben gedronken gisteren ipv Oekraïns bier zou ik gegarandeerd koppijn hebben.
Daarnet heerlijk ontbeten voor ongeveer 2,5€. 3 koffiekoeken, 2 fuitsapkes en een heerlijke expresso. (Damn, en in België betaal je al 2,5€ voor ne nep expresso!)
Ik ga hier ns afsluiten, over n kwartiertje vertrek ik om te gaan schieten! -
Eerste volle dag in Kyiv (of Kiev voor de kapitalisten)
Vandaag was mijn eerste volledige dag in Kyiv. Ik ben rond 9u (lokale tijd) wakker geworden in mijn bed met een (te) dunne matras.
Na een lekker douchke ben ik goed gaan ontbijten voor ong. 8euro, maar blijkbaar was dat nogal veel geld vertelden ze in de hostel. Maar ik vond het een goede prijs/kwaliteit. Morgen dus iets goedkoper zoeken.
Daarna ben ik de toerische gebouwen gaan bekijken. De Golden Gate, onafhankelijkheidsplein, St Sofia kathedraal en nog n aantal dingen waar ik de naam niet van weet. Ik heb heel wat video's gemaakt, k ga ze vanavond nog proberen te monteren, om te zetten en up te loaden. K hoop alleszins dat het lukt.
Het verkeer is blijkbaar nog erger dan gisteren. Geen parkeerplaats? Goh, dan klaksoneer je toch gewoon wat voetgangers weg om je auto in t midden van het voetpad te zetten zeker!
Wist je trouwens dat:
De rivier de Dnjepr (loopt ook langs Chernobyl) een groter strand heeft als t stad heeft met St Anneke?
Er hier meer militairen in de straat rondlopen dan smurfen?
Elke bank aan een flik "protection money" betaald zodat hij daar voor de deur staat een hele dag?
Er op bijna elke straathoek een militair of smurf staat (al dan niet met een wachthokje
De vrouwen hier knapper zijn dan in t stad?
Sigaretten hier ongeveer 0,70euro per pakje kosten?
Het bezoeken van St sofia kathedraal maar ong. 0,20euro kost?
Een kakske leggen in een proper openbaar toilet je nog geen 10 cent kost?
In de namiddag ben ik nog naar het Chernobylmuseum geweest. Voor 10 uah (nog geen euro) mocht je binnen. Foto's nemen mocht niet, tot ik een briefje van 10uah in de suppoost zijn pollen duwde, dan mocht ineens alles, werden dvd films speciaal voor mij opnieuw afgespeeld enz enz. Met andere woorden, met cash krijg je hier alles gedaan!
De foto's staan online in mijn fotoalbum. Er zijn heel wat foto's van foto's bij die ik online nog niet heb gezien. Het was het eerste museum dat ik bezocht waar ik geen moeite had om overal af te blijven. Op bijna alle tentoongestelde spullen hingen radioactief-stickertjes. Voelt toch vreemd hoor!
De sfeer daar was wel shocking. (wat moet het dan zaterdag niet geven!) Zeker alle foto's van kinderen die ofwel gestorven zijn ofwel schildklierkanker hebben/hadden.
De politici die in Vlaanderen liggen te janken omdat ze meer kerncentrales willen zouden eens naar dit museum moeten gaan. Wedden dat hun mening verandert?
Nadien ben ik teruggegaan naar de hostel, goed gaan eten voor n paar euro en Stella gaan kopen. (en hier is m goedkoper dan in België!!!) Straksjes nog een gezellig cafetje zoeken...
Morgen ga ik al mijn frustraties eens de vrije loop laten. Ik heb me ingeschreven om te gaan schieten met n kalashnikov AK47. Das tenminste wat realistischer dan met n stom X box kaske schieten. Als er dan nog tijd is ga ik in de namiddag naar de zoo of de lokale mediamarkt. (lege dvdkes voor geen geld, en volle dvdkes met illegale films)
Soit, geniet van de foto's (en hopelijk de video als k m online krijg)
Oekraïne groeten
Mats -
Reis naar Oekraïne
Hey iedereen,
Vanmorgen vroeg ben ik vertrokken naar Oekraïe voor een week.
In Zaventem mocht ik al heel mijn handbagage uitladen en werd ik gefouilleerd, terwijl de rest van de mensen gewoon mocht rondlopen. (nadeel van dreads zeker Na de check in heb ik nog meer dan een uur mogen wachten voor het boarden. In de luchthaven mij lekker laten afzetten, voor 0,5l cola betaal je 3,40€! Na het lange wachten en inschepen ben ik eindelijk nog eens goed van de grond geweest.
De overstap in Praag was wel even stressen om op tijd aan de juiste gate te zijn. Maar na een eenvoudige controle ben ik toch op het vliegtuig richting Kiev geraakt.
De luchthaven in Kiev kan je een beetje vergelijken met die van Deurne (t stad). Enkel n jaar of 20 ouder en 20 keer zo druk! Toen ik van het vliegtuig stapte was het echt het gevoel alsof je in het oude Rusland kwam. (Het enige verschil is dat er overal galetten van flatscreens met reclame hangen)
De grenscontrole was eigenlijk een lachertje. De knappe griet met het oude legeruniform verstond niets engels en ik nog altijd geen Oekraïns, maar ze heeft me toch doorgelaten
Mijn bagage is (wonderwel) ook in Kiev geraakt!
De taxichauffeur (die ook niets engels verstond) stond braafjes te wachten met zijn bordje "Mats - Hostelukraine". De rit naar het centrum van Kiev duurde ong. 45min. Onderweg vond ik het wel raar dat langs de weg armmoedige huisjes stonden, maar langs de weg dure reclameborden en LCD verkeersborden op de autostrade... Je hebt hier ofwel heel rijke mensen, ofwel heel arme mensen. Je ziet het onderweg ook aan de auto's. Je ziet er lexus, mercedes, kut-bmw (bmw's zijn altijd kut), namaak uit rusland die er duur uit ziet, maar niet zo duur is, enz... De armere mensen rijden met lada's, oude russische trucks ed.
Het verkeer is er écht wel hels. En wij maar klagen over de ring van Antwerpen! Pinkers zijn er om niet gebruikt te worden, de rechterrijstrook op de autostrade wordt soms gebruikt als parking, invoegen is de wet van de sterkste, en als voetganger moet je lopen voor je leven! Ah ja, en vind je geen parkeerplaats? Dan zet je je auto maar op het voetpad he.
Aangekomen in de jeugdherberg (http://hostelukraine.com/en//kiev_2/index.html) kreeg ik na even wachten een warme welkom van Robert, die het spel hier uitbaat. (K moest even wachten want hij moest nog betalen aan de flikken zei hij, het is hier nog steeds een corrupt land) Jeugdherberg is eigenlijk een groot woord, noem het eerder een appartement waar bedden worden verhuurt. Maar het draadloos internet werkt goed, en het water is er warm.
Ik wou toch al even een stapje in de wereld zetten, en het hostel ligt echt vlak in t midden van de stad! Op 5 min van t onafhankelijkheidsplein,, bij de zoo, wandelafstand van chernobylmuseum, soit, perfect gelegen! Op 1 min wandelen is er een goedkoop restaurantje waar ik (met behulp van mijn russish-nederlandse reisgids) voor nog geen 5€ heerlijk en gezond heb gegeten.
Op t straat kan je aan kioskjes n halve liter bier kopen voor ong. 0,5€! (voor stella artois betaal je ong. 1€ voor n halve liter. In de nachtwinkel in merksem ben ik toch wat meer kwijt!
Daarna ben ik teruggekeerd naar de hostel om deze blog te schrijven en al enkele foto's te posten. Morgen ben ik van plan om Kiev te bekijken en (als er nog tijd is) naar het Chernobyl-museum te gaan.
Voor nu staat er enkel nog bier drinken met andere reizigers op t programma!
groetjes
Mats
