MARK_0F_THE_W0LF

• Delen

zondag, 4 januari 2009 om 13:06

met vage ogen keek ik door de dikke mist
flarden van vroeger, heden en nu schieten aan me voorbij
tranen gelaten, wegen scheiden
het ene moment komt en het andere is weg

vijanden komen en gaan
echte vrienden zullen nooit bestaan
voor ieder een bittere traan
waar zullen we heen gaan

op de eenzame koude weg naar verbittering
een kras hier en daar
de ziel geschaad
het hart valt uit mekaar scherf voor scherf

ervaring maakt de ziel oud
rimpels en een frons voor iedere val
verdriet voor ieder verraad
opnieuw geboren vanuit haat

verdriet verandert in haat
het tikken van de klok gaat door
de krassen zullen blijven staan
maar mijn weg zal ik gaan

de mist trekt weg het zicht wordt duidelijk
zo duidelijk dat het brand,verschroeid
uiteindelijk is de ziel niets meer dan as
een restant van z'n voormalige zelf...