Blog 1
-
driedaagse kansarmen 31 maart tot 2 april '08
Ik moet vanavond aan je denken,
want ik heb in jouw verhaal
een droom gehoord,
een diep verlangen om echt te leven.
Je kon het niet zo goed verwoorden,
zei je,
en je zag ook de weg nog niet
die je moet gaan,
maar je zoeken is echt en eerlijk.
Ik bid voor jou...
Ik moet vanavond aan je denken,
want je hebt mij deelgenoot gemaakt
van jouw gebroken dromen,
van je botsen tegen blinde muren aan.
Je voelt je niet begrepen.
Je krijgt geen kansen,
je voelt je aan de kant gezet.
Je vraagt: "Waarom?"
Je denkt het op te geven.
Ik bid voor jou...
Ik moet vanavond aan je denken:
in al die dagen
heb ik jou zien groeien.
Je dromen van weleer
kregen een gezicht,
jouw hart en handen.
Ze werden menselijke liefde
voor wie naast je staat.
In je motieven zie ik zuiverheid.
Je bent veranderd,
of liever: je bent jezelf geworden.
Ik dank om jou!