Ketjee_

Toen ik klein was, gingen we met ons gezin op stap. We gingen niet naar een erotisch of betoverend oord, we reden wat. In de omgeving van de wereld waar we prachtige dingen zagen. Waar gingen we dan heen? Overal. Nergens. Maar het ging niet om ons einddoel. ’t Ging om de dingen die we zagen en de mensen die we ontmoetten. Wie ging er nu mee? Alleen mijn moeder, mijn opa en ik. Maar op die dag gebeurde er iets magisch. Ik mocht van mijn opa rijden. Volgens mij heb ik me nog nooit zo veilig gevoeld. Die dag in de auto met mijn moeder en opa was de beste dag van mijn leven.

Men zegt dat het ergste wat iemand kan meemaken, iets is wat kon zijn? Of wat nooit zal gebeuren? Of wat nooit zal gebeuren? Of wat niet langer kan doorgaan? Het is moeilijk om de juiste weg te nemen. Alleen ons hart kan helpen bij deze beslissing. Maar soms vinden we onze weg naar iets beters. Soms vechten we ons door spijt en wroeging over onze fouten, onze slechte kanten en onze jaloezie en onze schaamte omdat we niet zijn wie we willen zijn. En dan vinden we onze weg naar iets beters. Of soms vindt iets beters de weg naar ons.

Lucas Scott.