Gaialynn
Trust vrouw - 40 jaar, 's-Hertogenbosch, Nederland
- Vrienden |
- Gastenboek
- | Foto's
- | Blog
- | Groepen
- | Video's
- | Events
- | Muziek
- | Shouts
- | Applicaties
Blog 56
Alweer een inleidingstextje... 
... Nah, daar gaat ie dan... leuke dingetjes die geen © 
hebben zal ik hier plaatsen. Delen is tenslotte vermenigvuldigen, toch? 
Knuffel, Lynn 
-
Geheugensteuntje
Zeg het me nog een keertje
ik ben het weer vergeten
ik kan zo slecht onthouden
wanneer ik angstig ben
vooral wanneer ik twijfel
aan wat ik doe en tevens
aan wie ik ben en zeker
-dit is mijn diepst geheim-
dat ik niet goed genoeg ben
voor hen, maar meer voor jou nog
dus zeg me nog een keertje, mama
waarom je van me houdt...
©Anthony -
Aanvulling op: weer een kerst alleen....
Nou, ik heb wat aangehaald hoor.... De een na de ander valt over me heen.... Van hele lieve tot zwaar verwijtende berichtjes en mensen die door mijn bericht zich zo aangevallen voelen dat ze helemaal uit hun dak gaan in mijn privebox. Ik zal daarom maar wat uitleg geven.
5 Jaar geleden zijn mijn ex en ik na 7,5 jaar huwelijk en 3 kinderen uit deze relatie van 18,5 jaar uit elkaar gegaan. Ik weet dus dat een relatie ook niet alles is... Waar twee vechten hebben twee schuld, daar hou ik het maar op. Ik had me erbij neer gelegd, mijn ex niet en er zijn nogal wat problemen geweest.
Na een operatie in november 2003 kreeg ik complicaties. Het werd mij pas in aug 2005 duidelijk dat ik met spoed weer onder het mes moest. Dat ik 4 dagen later, na weer een spoedoperatie op de intensivecare in een diepe, 6 dagen lange medicinale coma lag, had niemand kunnen voorzien. Toen ik na nogeens 3 maanden het buitenlands ziekenhuis mocht verlaten was ik heel wat ervaringen rijker. Een daarvan was eenzaamheid en het alleen moeten dragen van pijn en opgekropte gevoelens. In die ziekenhuis periode ben ik mijn oom verloren, net 4 maanden nadat ik mijn oma af moest geven.
Wie van jullie herinnerd 25 november 2005 nog? Half Nederland was ingesneeuwd, er reed geen trein meer vanuit Rotterdam, waar ik mijn tante bezocht (die dezelfde complicaties had als ik, na mijn operatie), op de IC van het ST Fransiscus ziekenhuis in Rotterdam naar 's-Hertogenbosch. Daar stond ik dan, gestrandt op Rotterdam-centraal, met mijn operatiebuik en twee stoma's. Ik heb die nacht bij vreemde mensen geslapen. Familie dat wel, maar vreemd... Gelukkig kon ik de volgende dag naar huis met bevuilde stomazakken en het ziekenhuis, voor de verzorging van de daardoor opgelopen brandwonden. Na een 'rustige' maand heb ik mijn zoon verhuisd naar een instelling. Helaas kon ik de zorg die hij nodig heeft ivm zijn handicap niet langer alleen dragen. Op 10 april, heeft mijn tante (7 jaar ouder als ik) de strijd opgegeven, en op 13 mei zat ik wederom in het crematorium voor het afscheid van mijn opa.
Mijn moeder was een wrak, zij had in precies een jaar tijd haar moeder, broer, zus en vader verloren, en ik had daar bijna tussen gezeten. Ik heb haar zo goed als ik kon en geholpen. Terwijl ik zelf nog herstellend was.
Op 4 oktober en 12 december 2006, 4 en 23 juli 2007 heb ik nog wat hersteloperaties gehad.
Ik ben nu wel weer gezond, maar er staan nog 2 operaties te wachten... Pffff en daar heb ik hard voor moeten knokken. Alles heb ik alleen gedaan. Het heeft lang geduurt eer ik kon huilen, het kon verwerken. Ik ben er van overtuigd dat ik dit mijn hele leven bij me blijf dragen. Het was een hele moeilijke tijd. Ik heb ook een hoop om dankbaar voor te zijn. Dat geloof ik echt. Ik ben er nog, ik mocht leven. Natuurlijk waren daar mijn ouders, kinderen en vrienden. Zij zijn er altijd voor me geweest. Ik ben hen superdankbaar!
Maar dat ene, die ene... Datgeen wat je niet kunt uitleggen. Die liefde, die warmte, die troost, dat samensmelten, dat... ene..... Dat mis ik. en dat was alles wat ik wilde zeggen met mijn blog...
De hatemail in mijn privebox hier op Netlog lees ik vanaf nu niet meer... Jammer dat ik eerst mijn ziel en zaligheid moet blootgeven voor ik begrepen (of nogmeer gehaat) word... Maar ik laat het hierbij... Ik ga nu een ontspannen bad nemen en alle viezigheid (hatemail) van me afwassen... Ik wens jullie alle goeds... Knuffel, Lynn
-
Weer een kerst alleen...
Nah, niet helemaal natuurlijk, mijn kindjes zijn er. Maar dit word mijn 5e kerst als alleenstaande. Mijn oudste zegt dat het best wel goedkomt, maar het voelt gewoon niet lekker. De eenzaamheid gaat de overhand nemen. Ik ben bang voor foute keuzes en bang voor stomme beslissingen. Dus stel ik alle belangrijke beslissingen maar uit tot het nieuwe jaar. Just in case... Maar als ik nu al kijk, in de winkels.... De verhalen hoor.... De gelukkige kerstgezichten zie... De kerstmuziekjes...
Steeds ben ik geneigd mud (die ook this x-mas nogsteeds loneley is) te draaien, of André, die het feest wederom dit jaar in de cel viert.. (knap he
. Do they know it's X-mas time, klink ineens zo verwijtend. Alsof ik me niet eenzaam mag voelen, omdat ik het altijd nog beter heb als die kindertjes in de 3e wereld die zo honger lijden en nog nooit sneeuw hebben gezien... Nou, doe mij maar een bord boerenkool met spekkies, zelfs de worst hoef ik niet, en sneeuw kan me gestolen worden... Als ik me maar niet zo 'alleen op de wereld' zou voelen.
Natuurlijk ben ik niet alleen. Met mij nog duizende andere eenzame mensen in dit kikkerlandje, zelfs in mijn eigen wijk. Maar in plaats van me beter te voelen, maakt me dat nog somberder. Ik heb het geprobeerd, ik heb alle kerstkaarten al geschreven... Ik zal het blijven proberen, voor mijn kindjes in ieder geval...
Tweede kerstdag ga ik met de kids en ouders lekker uit eten. Het voelt al een eeuwigheid geleden dat ik dat gedaan heb. Maar toch staat me dat ook weer tegen... Fijn hoor, met mijn gelukkige ouders gaan zitten kijken, naar al die andere gelukkig mensjes die er een romantisch kerstfeest van maken. Maar ik zal me gedragen. Ik zal zelfs een smile op mijn smoel toveren... Voor mijn kids die ook dit jaar wederom hun vader moeten missen, die een nieuw gezin heeft en niet naar hen omkijkt... Zij hebben er waarschijnlijk geen last van, voor hen is het al gewoon geworden...
Ik zal een voorbeeld zijn voor al die net als ik steeds minder geloven in een gelukkig nieuwjaar... Ik wil niemand voor zijn of haar hoofdje stoten, ook wil ik niemand verdrietig maken of zelfs maar somberder.
Geloof me, ik wens iedereen echt het allerbeste, mooiste, gezelligste, romantieste, gelukkigste, warmste en vooral een mooi samenzijn, met je geliefden toe... Een heel fijn kerstfeest en het allerbeste voor het nieuwe jaar...
Liefs, Lynn 
-
I've got the job!!!!
Hallo lieve vrienden en andere Netlog mensjens...
Ik zal voorlopig minder online zijn hier.... wrom? Ik heb de baan waar ik op gesolliciteerd heb!!!!! Ik ben bijna helemaal gelukkig....
Liefs, Lynn -
Pittige antwoorden van een assertieve vrouw.
Hij:"Heb ik jou niet ergens eerder gezien?"
Zij:"Ja en daarom kom ik daar niet meer."
Hij:"Is deze stoel nog vrij?"
Zij:"Ja en als jij daar gaat zitten, is mijn stoel ook vrij."
Hij:"Naar mijn huis of jouw huis?"
Zij:"Beide. Jij naar de jouwe en ik naar de mijne."
Hij:"Ik zou je graag nog eens willen bellen, wat is je nummer?"
Zij:"Staat in het telefoonboek."
Hij:"Wat is je naam?"
Zij:"Die staat ervoor."
Hij:"Je hebt een lichaam als een tempel."
Zij:"Maar er zijn geen diensten vandaag."
Hij:"Wat heeft je haar toch een mooie kleur."
Zij:"Dank je, tweede gang rechts bij het kruitvat."
Hij:"Je bent een droomvrouw."
Zij:"Ga dan maar weer slapen."
Hij:"Ik zou alles met je willen delen."
Zij:"Mooi, dan beginnen we met je bankrekening."
Hij:"Zou ik van jou de laatste dans mogen hebben."
Zij:"Die heb je net gehad."
Hij:"Waar ben jij mijn hele leven geweest."
Zij:"Aan je kop te zien, was ik de eerste helft ervan nog niet geboren."
Hij:"Wat moet ik je geven om je te kunnen kussen?"
Zij:"Chloroform"
Hij:"En hoe wil jij je eieren in de morgen?"
Zij:"Niet bevrucht."
Hij:"Ik weet wat vrouwen willen."
Zij:"Waarom laat je me dan niet met rust?"
Hij:"Als ik jou naakt zou zien, zou ik blij doodgaan."
Zij:"Ja, maar als ik jou naakt zou zien, zou ik me dood lachen."
Hij:"Ik zou tot het einde van de wereld voor je lopen."
Zij:"En zou je daar dan blijven?"
Hij:"Ik wil mijzelf aan jou aanbieden."
Zij:"Sorry, ik neem geen goedkope cadeautjes aan."
Bron: netlogblog van iemand... -
Love calculator, de liefde voor/van een computer?
Getverdemme!!!! Wat een onzin...
Vul je naam en die van je (geheime) liefde in en reken uit hoeveel kans jullie hebben... Twee nichtjes van mij hebben allebei dezelfde naam en zijn allebei verkikkerd op dezelfde man. Twee totaal verschillende meiden, twee totaal verschillende persoonlijkheden. Éen man die niet kiezen kan... Dus er maar helemaal niet aan begon en zijn geluk in een ander uitgaanscentrum gezocht (en gevonden) heeft. Toch hadden ze beiden 94% kans om gelukkig te worden met deze man.
Wat een onzin. Maar natuurlijk wisten jullie dat allang. Dit heeft niets met persoonlijkheid te maken. Toch zijn er mensen die een computer een keuze voor hen laat maken. En vaak leid (of lijd) dit tot een relatie of zelfs een huwelijk. Ik denk dan vooral aan die russische of poolse bruiden. Maar ook hier op NL lopen er een aantal mee die zelf geen keuze kunnen maken en hun heil zoeken bij een computerprogramma.
Waar ligt dat toch aan? Wat is er mis met een (gezond) blauwtje lopen? Wat is er mis met persoonlijke voorkeuren en gezamelijk werken aan een relatie zonder eerst een computer laten uitrekenen of men wel goed bij elkaar past? Ik krijg meer en meer respect voor mijn pa en ma, opa en oma en eerdere voorouders....
Hoe deden zij dat? Geen pc, mobieltje en vaak geen auto.... Toch komen mijn ouders bijvoorbeeld uit Naarden en Rotterdam. Ook niet naast de deur van elkaar, dacht ik zo.... Nee, dan wij... Geen tijd meer om even een bezoekje te brengen aan een opa of oma... We bellen wel eens... Geen kaartje meer kopen in de winkel, postzegel erop, maar een e-mailtje. Als er tijd is vinden we ook nog wel een virtueel kaartje op kaartenhuis.nl of zo...
Jee, zou die site nog bestaan? Ik ben er al zoveel jaar niet geweest, liever loop ik even naar de bruna voor een persoonlijk berichtje met een leuke voorkant. Als het kaartje heel speciaal is, hoef ik zelf niet eens een gedichtje te schrijven...
Hoe meer ik eraan denk, hoe ouderwets ik mezelf vind... And i like it.
Liefs en knuffel, Lynn -
Rijles...
Vanmorgen weer begonnen met lessen na mijn zakken van examen vorige woensdag. Beetje bibberend met met ijshanden stapte ik achter het stuur. Alles wilde ik goeddoen, maar het lukte in het begin helemaal niet. Ja, het rijden, schakelen en sturen ging prima. Ook parkeerde ik rustig de auto tussen twee andere auto's in. Het fileparkeren ging eigelijk ook wel best (de tweede keer) en toen mijn instructuur moest uitstappen om een nieuwe leerling te halen die in een steegje woont en ik alleen achteruit deed fileparkeren besefte ik ineens..... IK KAN UT BEST!!!! Nu ik thuis weer een bakkie gedaan heb, vraag ik me af waar ik me toch zo zorgen om maak... Lessen vind ik allang niet meer leuk en buiten dat er best nog wat dingentjes zijn die extra aandacht vragen, denk ik dat ik best in staat ben om me alleen in het verkeer te redden. Echt rijden leer je toch pas als je je rijbewijs allang hebt toch? Voor je je examen doet én slaagt, weet je toch alleen maar hoe je moet rijden, je kan het dan toch nog helemaal niet... Daar heb je ervaring voor nodig, toch? Volgende donderdag om 10.00 uur is mijn volgende rijles, examen is alweer aangevraagd... Ik heb mijn instructeur verzocht mij 's morgens af te laten rijden... Ik denk dat het allemaal wel goed komt.... Wie komt er dan een Choklade Bol bij me eten?
Knuffel, Lynn -
Dit mag nooit gebeuren
Dit blogbericht las ik en het sprak me erg aan. Ik heb het gekopieërd
Zet aub je naam onder de mijne als je er voor bent, ben je er tegen zeg dan niks.
maak een copie en verspreid het waar je wilt dank je wel
Ik wil toch nog eens de nadruk leggen op de gevaren van internet en met name voor de kids alhier.
Ik heb uiteraard jullie hulp daarbij nodig,omdat ik begrepen heb dat door het filter de kids niet zo makkelijk de waarschuwingsblogs kunnen lezen.
De ouders waarvan hun kind hier ook een pro heeft, zou ik dus willen vragen of ze het ook op de pro willen zetten zodat we de kids een beetje beter kunnen beschermen.
Zoals de meeste weten zijn er hier 2 meisjes die dood terug gevonden zijn: Cassandra en Annick.
Nu wilt het niet zeggen dat het door een persoon van internet is geweest,maar we kunnen het niet uitsluiten omdat er ook hier pedo's en andere vage gasten zich tussen begeven.
Wees alsjullieblieft voorzichtig met het geven van msngegevens en privegegevens
Laat je ouders weten waar je naar toe gaat en spreek in openbare gelegenheden af.
Mocht je hier op Netlog lastig gevallen worden ,kan er altijd beroep gedaan worden op leden van meldclans( herkenbaar aan de logo's).
Meldt het uiteraard ook bij je ouders en de beheerders van Netlog .
In de gedragscodes staat het abuse adres en je kan het tevens in de persoon zijn/haar profiel melden bij meld misbruik.
Kopieer de mail en plak die daarin,zodat je het bewijs meeleverd en Netlog juist kan handelen.
Er is ook een site waar je die mensen die je daar van verdenkt kan aangeven
link/
Ik wil niet de betweter zijn ,maar gewoon de kids hier veilig laten zijn ,zodat ze hun eigen ding hier kunnen doen.
MET MEDEWERKING VAN ALLE OUDERS KUNNEN WE VEEL VOORKOMEN
mvg van diana
kleintjuh_1 sta 200% hier achter
Vampie_37
Mystery34
Cookie_xxx
Ladyangel2
misssmurfinneke
Iam_nice_
cindy31
redannie
ravenwhiteangel
SuperJohan1
ordinaryworld1972
Cally74
BEREND38
hardheads
angelwoman34
johan1965
damsterdammer
dikkerdjedap
Liesje52
Miss_Scheila
yalana
missflowertjuh
mamainkie
wilco1969
Anna__666 (steunt dit voor de volle 100%)
Sandman_73
Helene
Ninaatje2006
blackstufke
girly65
moontjuhhhhhhhhh
Caatje_80
litteangel
Mr.JJ
Heksje7
Witchybitchie
phylly59
roosje344
swa_ke
Carla_262
pepeke10
rbx_paulinev
dolfijntje33
_zotte_triene
schatteke005
halloweengirlke
latino_girlke
chumitje
roosbaby
vlindernn
kapoentdi
beeze7
nadineken
vickkse1981
magixxlovergirl steunt dit voor de volle 100% heb zelf ook kids op netlog zitten
amazingcountryboy
spiritbaby
girldh....
Drageracewomen
21angel10
Gaialynn -
Mannen versus vrouwen...
Hoe staan de verhoudingen van mannen en vrouwen die op NL (lees; NetLog), op zoek zijn naar een serieuze partner. Ik weet dat NL niet speciaal bedoeld is als datingsite, maar heb het idee, dat er wel veel singles rondsurfen op zoek naar een al dan niet serieuse relatie. Maar hoe groot is de kans dat je die hier op NL eigenlijk tegenkomt. Ik ben bijvoorbeeld geen kroegtijger, maar hou wel van mensen, kletsen, leren kennen, verdiepen, genieten etc... Ik wil iemand in de ogen kunnen kijken om te zien of iemand iets echt meent, of alleen uit is op een keertje sex. Al dan niet via webcam, hotelkamer of zelfs na een date bij hem of haar thuis. Ik ben meermalen door de meiden hier gewaarschuuwd, er zitten echte diebielen hier op NL. Maar ik denk dat er net zoveel procenten goede kerels/vrouwen ronddolen die echt op zoek zijn naar iets speciaals...
Eenmaal heb ik een date gehad met een man van NL. Het werd een heel leuke tijd. Goede gesprekken gehad, leuk uitgeweest. Het is een hele goede vriend geworden, maar de klik was er niet. Hij heeft zelfs naast me geslapen en me nooit aangeraakt. Ja, John (rat74) is een echte Gentleman! Die knul kan je vertrouwen. Ik kan me voorstellen dat er heel wat mannen en vrouwen hier op NL hopen op iets meer als een online vriendschap. Zels hij/zij met die grote bek (meestal een piepklein hartje)!!!
Als ik alleen al kijk naar mezelf, zonder mezelf te veel 'bloot' te geven. Zoals gezegd, geen kroegtijger. Full-time huisvrouw (werkeloos/studerend) en moeder van 3 opgroeiende kinderen. Geen vrij weekend, want paps kijkt niet naar zijn grut om (alleen voor de show). Online en telefoon vrienden genoeg, maar in real-life, is het allemaal niet zo heel veel. Daar komt ook nog eens bij dat ik weinig uitga, omdat ik het moet doen met een WWB. Ja mensen... 't is eruit... ik zit in de bijstand. Door mijn scheiding en alleen zorg voor mijn kids heb ik het best moeilijk en is er weinig ruimte om bijvoorbeeld een dagje naar een pretpark te gaan. Meestal worden het tripjes in de natuur.
Een kerel zit waarschijnlijk niet te wachten op zo'n situatie. Vaak heeft ie zelf een allimentatie plicht naar ex-vrouw en hun kinderen. Niet meer als normaal, hoor... Maar t maakt het er allemaal niet makkelijker op.
Maar hebben we niet allemaal de behoeft om samen te zijn? Een mens is geen einzelganger... We zijn kuddedieren, toch? Naar de buitenwereld toe ben ik een stoere vrouw, die alles zelf kan en 'geen kerel nodig heeft'. Maar als puntje bij paaltje komt mis ik het toch ook wel... Het samenzijn bedoel ik, he... De dingentjes samen doen, samen voor de tv, samen de afwas (ik heb een vaatwasser) samen je thuis opknappen, samen knokken voor de toekomst, de kids helpen bij hun huiswerk, de natuur in en genieten van wat het leven voor ons samen in petto heeft, die aai over m'n bol, die vluchtige kus in het voorbijlopen, de romantische etentjes (uit of thuis), de complimentjes ja, zelfs die lief bedoelde maar o zo irritante klap op m'n kont etc.. Kortom, samen verder... Ik heb nu een beetje het idee dat ik niet leef, maar aan het overleven ben...
Maar ik kan me ook niet voorstellen dat ik de enige ben... Toch?
Liefs, Lynn -
Samhain/Halloween en Rijexamen
Ik zit hier te bibberen achter mijn pc.... Niet omdat het Halloween/Samhain is, maar omdat ik nog tot 15.50 uur wachten moet op mijn ....... Rij-examen!!!! Ik heb al een pot koffie verorberd, een pak shag leeggerookt
en wat dvdtjes gebrand....
Natuurlijk branden er in mijn huiskamer tientallen kaarsen en heb ik de windrichtingen aangeroepen mij bij te staan.... Ik heb zelfs wat (overleden) vrienden gevraagd wat rond "te spoken" in het hoofd van de rij-examinator... Als jullie nou ook nog aan mij denken vandaag en mij jullie energie sturen en kaarsen voor me branden, weet ik haast wel zeker dat het moet goedkomen...
Ik doe mijn best, maar met al deze voorzorgmaatregelen, kan het niet anders of het ligt niet aan mij als ik zak!!! Hahahaha... (help).... Knuffel Lynn.... Thnx en knuffels.....
Edit.... Inmiddels ben ik bijgekomen van mijn rijexamenervaring.... Ik ben dus gezakt. Klote, dat wel.... Maar nu weet ik wat ik kan verwachten volgende maand als ik voor mijn herexamen ga...
Er waren 3 puntjes. Ik kreeg GEEN ingreep. De examinator vond me te sociaal rijden, ik eiste mijn plek in het verkeer niet op. Ik zag een fietsen nog net op tijd toen die prachtige Hummer voorbij kwam. En... Op de snelweg maakte ik ruimte voor invoegend verkeer... Had niet gehoeven, de tweebaansweg werd een driebaansweg. Niet goed vooruit gekeken dus... Jammer maar helaas.... Volgende keer beter. Ik hoop dat ik dan 's morgens mag afrijden, heb ik tenminste niet de hele dag pijn in mijn buik van die zenuw-ellende... Jullie horen het wel weer... Knuffel, Lynn
