FluwelenIllusie

• Delen

zaterdag, 31 oktober 2009 om 06:19

In jouw retro wereld wil ik me met jou verzoenen,
zodat jij zelfs in de stilte mij kan voelen.
Gisteren nog zag ik jou voor het eerst.
Je blijft in mijn verwachtingen en dat staat je wel.
Eindeloos ver struikelt de wind over mijn woorden.
Ik heb je geleerd dat ik jou heb gekend.

Denk zoals je altijd denkt,
lach zoals je altijd lacht
om die normale dingen waar 'k je zo in aanvul
en laat ook die gedachten tellen bij mij.

Met jou,
beleef ik doelloos alles,
In jou,
ontvouw ik mij,
Voor jou,
word ik wakker.
Ik werd ooit wakker tegen je zij

zeg me
dat wij later op een bankje de vogeltjes gaan voeren.
Ik hoef jou niet te zoeken.
want

voor me zie ik je weer,
achter me mis ik je weer,
en langs me sta jij weer.
En ik probeer en jij probeert en zij, probéert.

Ik probeer je terug te herkennen
want ik weet "hoe gij zijt"
Dat wat jij me geeft hoef ik niet in mijn handen te zoeken.
Mijn lichaam kent je en weet precies wat het met jou heeft gedeeld.
Mijn huid en mijn ogen hebben een geheugen.
En dat geheugen wil jou nooit kwijt.

Ons begin begon op een lentedag.
De lucht mocht dan wel wat donker zijn,
hoe je spaghetti maakt weet jij zoveel beter dan mij
niemand mag dan wel jouw kunnen ontmaskeren
maar er zijn zoveel meer
verbintenissen
tussen

ons & wij