FluwelenIllusie

• Delen

woensdag, 17 december 2008 om 10:20

Als een kus net iets meer zegt. Je bent er wel en je bent er niet, zoveel dingen waar je iets inziet naast mij. En dat is nu juist de reden dat ik zoveel van je hou. Want dat ben jij.. je volgt je eigen weg, bent wie je bent en echt je maakt mij gewoon zo blij. Dat bén jij. Je komt als je komt en je gaat als je gaat, maar ik weet zeker, je komt vroeg of laat bij mij voorbij. En net als ik denk dat ik je ken is het of je net weer anders bent voor mij en dat is nu juist de reden dat ik zoveel van je hou. Ik kan maar niet bevatten waar en waarom ik hier ben, zoekend naar een antwoord op een vraag die niemand kent. Ik wil dit spel best spelen maar hoe moet dat als ik niet weet wat het doel is. Moet ik dan blind geloven dat het zo z`n reden heeft. Zeg me waar moeten we zoeken. En wat is nu die wens waarna we niet meer verder hoeven? Waar en wanneer ligt de grens en waarom wil ik alsmaar verder als ik ergens ben? Wat maakt het onbekende beter dan al het gene dat ik ken? En waarom ben ik nooit compleet gelukkig met wat er hoort bij mij? Waarom moet er toch steeds weer iets bij? Waarom nooit eens een keer ietsje minder dan meer? Wanneer laat dat verlangen mij vrij? En ook al lijkt de weg soms nergens naar toe te gaan, hij leidt ergens heen, lijk je compleet op jezelf te staan. Je bent niet alleen. Je trekt gewoon je problemen aan. Want je moet er doorheen net als iedereen. Geef het een beetje tijd. Alles komt goed zoals het zijn moet. Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn. Mij raak je heus niet kwijt. Dus geef het een beetje tijd. Want het kan geen toeval zijn dat je naast me ligt met je armen om me heen en je ogen dicht. Al is de kans op voorbestemming klein. Dit is te mooi om waar te zijn. Ja het is er nog, het gevoel heel diep van binnen. Wat moet ik toch met jou? Twee zielen één gedachten. Ik zal voor altijd blijven wachten op jou. Jouw handen zacht als zijde zoals jij me kon verleiden met je lach. De lucht is licht en eindeloos en zo ver boven mij. Onaantastbaar en toch zo dichtbij, net als jij. Het staat in de lucht geschreven, maar op m'n lippen blijft het kleven: zonder jou kan ik niet eten, slapen, lopen ,dansen, leven. En dus blijf ik hier nu zitten. En blijf ik hier nu wachten tot het water ooit weer in beweging komt. En dan drijf ik mee tot aan de zee waar jij op mij zal wachten. Ik staar over het water dat net als ik ooit in beweging was. Hoe zou het zijn als je weer in mijn armen lag. Hoe zou het zijn als ik je mooie ogen zag. Hoe zou het zijn wanneer ik blindelings jouw lippen weer zou vinden. Hoe zou het zijn wanneer de tijd werd teruggedraaid en al de pijn zomaar over was gewaaid, wanneer mijn hart niet meer zo moe zou zijn en bij jou uit kon rusten. Niemand weet waarom, de dag weer nacht wordt. Niemand weet waarom de zon nog schijnt. Niemand weet waarom de kille wind nog waaien zou, maar ik weet dat ik van je hou.Niemand weet waarom de sterren vallen. Niemand weet waarom de dood ons volgt. Niemand weet waarom er mensen slapen in de kou, maar ik weet dat ik van je hou. Hou me vast en leg je hoofd lief op m'n schouder. Soms wordt het allemaal eventjes te veel en bij jou zijn is dan alles wat ik wil. Niemand weet waarom geluk soms wegwaait. Niemand weet waarom een bloem verwelkt. Niemand weet waarom jij de enige bent die ik vertrouw, maar ik weet dat ik van je hou. Vraag me niets, zeg me niets. Sla je armen om me heen, praat niet met me, hou me stevig vast. Woorden schieten toch te kort als ik m'n hart bij jou uitstort. Eén moment zodat ik weet dat alles niet voor niets is. Ik kijk de dag voorbij. De wijzers van de klok staren doelloos in de leegte. Ik zoek naar kleur in mij. De kamer waar het altijd warm en veilig voor me was. Ik ken haar niet meer terug. 'k hoor je praten in de stilte. Je fluistert in mijn hart. Ik tikte zachtjes op je schouders toen je iemand anders was omdat je niet verdwijnt omdat je bij me blijft. Iedereen danst op het feest. Ik zie ze langs me gaan. In een wereld zonder woorden ontwijk ik de laatste dans. Ik heb de kracht niet meer om ergens bij te horen Misschien is het maar beter dat ik deze plek verlaat en dat ik jou vergeet of net niet? Open je ogen maar en zie wat ik zie. Ik weet hoe mooi je bent, maar jij weet het zelf nog niet. Het komt allemaal goed. Wacht maar af wat de tijd met je doet.. 't Is nog te vroeg. Alles wat groot is begon ooit klein. Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn. Weet dat de tijd je zal helpen, geloof maar gewoonweg wat ik zeg. Al lijken je kleurrijke vleugels voor eeuwig gevangen. Ja, toch op een dag vlieg je weg. Hoog in de lucht zul je de wereld heel anders gaan zien, voel je de rust, zul je genieten ook als het maar even is. Adem het in. Durf, dan ontdek je de liefde misschien. En als je haar vindt voel je bij iedere slag die je maakt dat je leeft. Als je geduldig bent gebeurt het vanzelf. Als je genieten wil, wil het dan niet te snel. Pak mijn hand, kijk me aan. Je hoeft niet meer bang te zijn. Geef maar hier dat gewicht. Van nu af aan is het van mij. Zie de zon lacht naar jou, laat je verblinden. Laat je gedachten maar stelen. Voorgoed van een ander zijn. Jij bent nu veilig bij mij. Dans maar mee met de wind. Jij bent niet meer alleen. De muziek tilt je op en zij brengt je overal heen. Droom maar fijn. Vlieg maar weg. Ik zal je volgen van boven de wolken waar jij al je zorgen ver achterlaat. Jij bent nu veilig bij mij. En voor een lach zal ik alles doen. Voor die ene seconde, die blik, dat je even weer weet wie je bent. Als m`n hoofd m`n hart vertrouwt. Al zijn de golven nog zo hoog. De liefde sleept ons er doorheen. Ik voelde het nog nooit zo sterk als nu. Ik hoor bij jou. Zelfs als mijn hart ooit stopt behoort het toe aan jou. Aan jou en jou alleen. Wil nergens anders heen. Ik hoor bij jou. Ik hou van jou. Je achtervolgt me waar ik ga, waar ik ook ben, waar ik ook sta. Je bent de schaduw achter mij. Iedere seconde van de dag hoor ik je stem, zie ik je lach. Wanneer laat je m’n hart weer vrij Ik zou wel willen vluchten, maar ontsnappen heeft geen zin. Want uiteindelijk haal jij me toch weer in. Hij had het willen zeggen hoeveel hij van haar houdt. Maar voor die zware woorden was zijn hart niet gebouwd. De stilte heeft bewezen genadeloos te zijn. Geborgenheid en warmte en een vaderlijke zoen, maar ze wil het leven proeven zonder regels of gezag. Juist al die dingen doen die bijna niemand anders mag. Ik vind net zo moeilijk net als zonder jou te leven. En ik weet dat je gaat als de morgen komt en dat wil ik niet. Als je nu in mij armen valt, dan wil ik dat je blijft. Zie, wat onzichtbaar is. Wat je gelooft is waar. Open je ogen maar. En, dan zal ik bij je zijn. Alles wat jij moet doen is mij op m'n woord geloven. En elke tegenslag pareer je met een lach. Je kijkt jezelf aan en denkt: ik heb het leven lief. Het is allemaal maar relatief. Weg van het donker, opzoek naar het licht. Volg m’n hart met m’n ogen dicht. In één seconde kwam zonlicht door de wolken heen. Een tel met jou is mooier dan een eeuwigheid alleen. Ik was bang om lief te hebben en mijn hart heeft stil gestaan, maar met jouw armen om mijn middel kan ik de wereld aan. Dansen op de sterren , vier seizoenen in één nacht. Mijn gedachten en mijn dromen zijn alleen op jou gericht. Ik spring lachend in het diepe met m’n ogen dicht. Genadeloos hard is de regen van woorden die me dwingt om stil te staan. Het leven gaat voorbij, maar je leeft door in mij. In alles wat je hebt gegeven, wat je me leerde in dit leven. De mooie dingen die je zei. Lieve schat, hier in mijn hart hou ik een kamer voor je vrij voor altijd. Ik schreeuw je naam en sluit mijn ogen. Wacht op antwoord ook al heeft het weinig zin. Ik blijf geloven dat jij mijn stem hoort ook al is het tegen beter weten in. Een woord van zijn lippen kan telkens weer wonderen doen. Voelbaar vliegen de vlinders en ik word zomaar verliefd op je lach.