Blogberichten van gill http://nl.netlog.com/Comexandxrescuexme/blog Sat, 28 Nov 2009 15:41:11 UT FeedCreator 1.7.2 http://nl.netlogstatic.com/p/tt/080/410/80410219.jpg http://nl.netlog.com/Comexandxrescuexme Comexandxrescuexme http://nl.netlog.com/Comexandxrescuexme/blog/blogid=80100205 1. Wie ben je? <br />2. Zijn we vrienden? <br />3. Hoe ken je mij, en sinds wanneer? <br />4. Heb ik een invloed op je? Zo ja, een goede of een slechte? <br />5. Wat vind je van mij? <br />6. Wat is de leukste herinnering die je hebt van mij? <br />7. Hoe lang zullen we vrienden zijn? <br />8. Hou je van mij? <br />9. Ben je verliefd op mij? <br />10. Zou je me zoenen? <br />11. Zou je mij knuffelen? <br />12. Wat valt er op aan mij (uiterlijk)? <br />13. Wat valt er op aan mij (innerlijk)? <br />14. Wou je dat ik cooler was?? <br />15. Geef je score op 10 over mij? <br />16. Geef mij een bijnaam, waarom heb je die gekozen? <br />17. Ben ik lief? <br />18. Hoe lang ken je me al? <br />19. Beschrijf mij in een woord. <br />20. Wat was je eerste indruk? <br />21. Denk je nog steeds zo over mij? <br />22. Wat is mijn zwak punt? <br />23. Zal ik later trouwen? <br />24. Wat maakt mij gelukkig? <br />25. Wat maakt mij ongelukkig? <br />26. Als je aan mij denkt dan denk je aan...? <br />27. Welk liedje doet er jou aan my denken? <br />28. Als je me iets zou kunnen geven, wat zou dat zijn? <br />29. Hoe goed ken je mij? <br />30. Wanneer hebben we het laatst elkaar gezien? <br />31. Heb je me ooit iets willen zeggen, maar kon je het niet? <br />32. Zou ik iemand vermoorden? <br />33. Hebben we ooit al seks gehad? <br />34. Mis je mij? <br />35. Mis ik jou? <br />36. Ga je dit op je eigen blog zetten, zodat je kan zien wat ik van je denk? Comexandxrescuexme Sat, 19 Apr 2008 19:58:21 UT http://nl.netlog.com/Comexandxrescuexme/blog/blogid=80028145 Kate schrijft een verhaal over het tragische einde van haar jongere zusje. Het verhaal gaat over 2zussen : Kate 17jaar en Lily 15jaar. Het jongste meisje is stapelverliefd op haar idool, en wil niet meer leven. Haar zus heeft het nog niet echt helemaal door maar komt er een tijdje later wel achter. Ze doet er alles aan om haar te stoppen. Maar… HET BEGIN Het was een zomerdag en 30 graden buiten. Ik vroeg aan Lily of we naar de zee zouden gaan. Lekker in het zand liggen, foto’s nemen, waterpret… Maar lily wou niet mee met me. Ze wou in haar kamer blijven en haar muziek beluisteren, ze is superfan van Tokio Hotel, heeft al hun albums, dvd’s. Dat is allemaal niet zo erg maar ze mocht NIET verliefd worden op een van de jongens. had ik haar altijd al gezegt. Nee hoor, kreeg ik dan als antwoord. Ik kon haar dan toch overtuigen om mee te gaan naar de zee. Eerst verliep ons uitstapje heel sloom. ze luisterde de hele tijd naar haar muziek, en ik lag naast haar recht voor me uit te staren. Na een tijdje riep lily wie het eerst in het water is. dan liepen we om het snelst, lily won zoals altijd. We hadden een hele middag pret. Toen we thuiskwamen moesten we eten en daarna gingen we elk naar ons kamer. Lily had aan de zee weer 3nieuwe posters gekocht nu had ze er in totaal al 37. De meeste waren van Bill ofzo. Ze vond die de leukste stijl hebben, ik weet dat zij verliefd is op die Bill, maar ze wou het nooit toegeven. Ik zat in m’n kamer te denken op m’n vrienden wanneer ik hen nog es zou zien enzo.. tot mama ons beide naar beneden riep. ik zag toen we op de trap wandelden dat lily een trui aanhad die veel te groot voor haar was. ze zei dat ze hem wel leuk vond. We moesten naar onze buurvrouw voor een soort feestje ofzo, omdat haar kleintje is geboren. lily nam snel haar mp3 mee en we vertrokken met ons gezinnetje. Eenmaal daar aangekomen, droei de hele avond om dat kleine kindje. Lily houd niet zo van baby’s en zonderde haar af met haar mp3 ik ging bij haar zitten. Ze zei dat ze me wat moest vertellen en of we even naar buiten konden gaan. Onze moeder vond dat oke, We gingen helemaal langsachter in die grote tuin zitten en we praatten. Ze wou me iets vertellen maar ik zag dat ze er moeite mee had. Ik zei dat ze heel rustig moest blijven en het heel rustig proberen te vertellen. Maar toen barste ze in tranen uit. Ik ging by haar zitten en haar proberen te troosten maar dat wou ze ook niet. ze toonde haar pols omdat ze er geen woord uitkreeg op haar pols stond B.I.L.L Für Immer. Ik schrok me rot en had wel zin om haar door elkaar te rammelen. maar dat was niet de juiste oplossing. Ik moest er met haar kunnen overpraten. ze was m’n kleine zusje en kon me over alles vertrouwen. Maar praten kon ze op dat moment niet. de tranen rolden als een waterval over haar wangen. en als ik dichter wou komen bij haar ging ze 3stappen achteruit. wat was er toch met m’n kleine zusje aan het gebeuren? Ze was zo veranderd sinds de laatste jaren. ze kent tokio hotel al wel heel lang. Maar dit jaar werd alles veel erger. ze was hopeloos verliefd dat had ik nu wel door, maar hoe kon ik haar helpen, ik kon maar moeilijk alle posters uit haar kamer scheuren en haar albums afnemen enzo.. ik wou er met mama over praten maar ik wist dat dat niets ging uithalen. Daarom had ik contact opegenomen met een inrichting. Ik had alles geregeld en mama wist er ook van. ze wist enkel niet dat m’n zusje in haar polsen had gesneden. Er ging een week voorbij waarbij we haar niet mochten bezoeken. Ik lag de hele week op m’n bed, nu was het nog vakantie maar als de vakantie gedaan is wat dan? daar wou ik nu niet direct aan denken. Ik dacht enkel aan m’n zus denken die daar zat, zou het beter gaan met haar. De eerste dag dat ze bezoek mocht ging ik direct, mama en papa moesten werken, ik ging naar haar kamer en klopte aan, GA WEG, WIE JE OOK BENT MAAKT ME NIET UIT GA GEWOON WEG, klonk het er. ik ging toch binnen. Als je nu niet weggaat snijd ik met dit mes in m’n keel ! GA WEG KATE GA WEG BITTE! ik liep en nam haar mes af. ze ging op haar buik op haar bed liggen en huilen. ik zag dat achter haar deur allemaal bloed op de muren hing en daarmee stond geschreven, BILL ICH LIEBE DICH! KOMM ZU MIR! Ik trok haar trui omhoog en deed haar broek omlaag. Over héél haar lichaam had ze gesneden en het bloedde heel hard het kwam langs haar broekspijp langsonder uit. enkel haar gezicht was nog normaal. ik streelde over haar wangen. ze sloeg m’n hand weg, niemand mag aan me komen enkel bill, ENKEL BILL, IK WIL BILL. riep ze toen. Ik nam haar in een greep vast en hield haar vast. Laat me los, laat me los schreeuwde ze. Ik wou en ging haar niet loslaten. Na een tijdje kalmeerde ze. ze nam me vast en zei laat me niet los. vergeet me nooit, toen kwam de verpleegster en zei dat het bezoekuur omwas. ik gaf haar een kus op haar voorhoofd en ging de kamer uit. de verpleegster kwam achter en vroeg of ik iets loskreeg van haar. ik zei dat haar toestand achteruit gaat en dat ik haar niet langer in die inrichting wil; ze moest en zou naar huis gaan. daar heeft ze posters en kan ze naar bill lachen, ze kan er tegen praten en heeft daar muziek. Ja morgen moet je maar nog es komen en dan bespreken we MET je zus erbij! Die avond kon ik niet slapen ik dacht de hele tijd aan haar woorden laat me nooit los, vergeet me niet. waarom zei ze dat toch? ik zou haar nooit vergeten, dat was een feit! maar waarom zou ik haar moeten vergeten? ze gaat toch niet dood aan in een inrichting zitten. ik had toen nog niet door dat ze ECHT doodwilde. ik viel toen tenslotte inslaap. De volgende morgen ging ik rond 10 uur terug naar haar. Ze lag op haar bed met haar ogen starend naar het plafond. Ze keek niet eens mijn richting uit als ik tegen haar sprak ze zei geen woord! ik ging naast haar zitten en ze draaide haar om. ik zei ik krijg je hier wel uit. ik haal je hier weg! lily keek me aan en zei, ik wil m’n oude leven terug, breng me het terug aub; zonder bill! dat lukt me niet! een leven zonder bill erin! ik wil het niet, ik kan het niet! Shht.. rustig maar fluisterde ik haar toe, ik krijg je wel uit het leven met bill! je kan van tokio hotel houden zonder echt van bill te moeten houden. Dat moment kwam de verpleegster en zei ze: je mag haar mee naar huis maar als het weer slechter met haar gaat breng haar dan zo snel mogelijk hier terug oke? ja afgesproken. we pakten haar spullen in en gingen naar huis. ze had zo’n ziekenhuisjurk aan. maar die liet ze aan en ze liep op haar blote voeten naar huis. ze voelde haar te ziek op iets te doen. ik droeg haar af en toe op m’n rug, maar m’n rug kan dat niet de hele weg aan. toen we thuis kwamen ging ze naar haar kamer en legde ze muziek op. een halfuurtje later ging ik kijken of alles ok met haar was en ze zat voor haar XXL poster van bill. Man die ogen staren me zo lief aan zei ze. ik voel me alsof ie me nu kan zien! ja dat kan hij ook, hij denkt nu aan alle meisjes die van hem houden, maar hij wil niet dat een meisje haar pijndoet voor hem! Hij heeft zo’n lief karakter en zo’n goed hart! hij wil jou niet kwijt en geen enkel meisje trouwens. Ik moet nu even beneden wat klusjes doen voor mama, ik kom zo wel nog es terug. ik wou dat m’n zus op de 1e verdieping sliep want ons huis bestond uit 3verdiepingen en ze sliep langsboven. als er dan iets met haar was dan kon ik haar direct horen. want ik slaap op de 2e. Maar dat maakte niet veel uit. ik deed de klusjes en een uurtje later of anderhalfuur later ging ik naar haar kamer. ze stond op haar vensterbank en staarde naar boven ik zei kom daar af zus! nu! ze zei nee nee sorry ! maar ik kan het niet meer aan ! Ik hou van jou en ook van bill, ik ga hem nooit meer moeten missen en de pijn vergeten. en please stuur m’n brief voor bill naar hem op ! jou brief ligt op het bed samen met alle andere die moeten worden afgegeven aan de mensen. (dat moment keek ik naar het bed en in de achtergrond hoorde ik haar laatste woorden nog zeggen. IK VERGEET JOU NOOIT,WAT JIJ VOOR MIJ HEBT GEDAAN IS ALLES WAT JE KON DOEN, JE WAS ALLES VOOR MIJ PLEASE VERGEET MIJ OOK NOOITAUB! Toen ik keek zag ik haar net over haar vensterbank vallen. ik ging direct kyken en daar lag ze bloedend op de grond. ik belde mama direct. en een heleboel mensen kwamen kyken ik stuurde hen weg. de ambulance was er ook. maar tevergeefs. mijn zusje was dood. mijn enige kleine zusje. waarom toch ? allemaal voor die kutjongen die staarde naar haar? allemaal voor die lul omg ik haat hem ging er de hele tijd door m’n hoofd. ik kon m’n verdriet en tranen niet meer combineren met de gedachten aan m’n zus. ik zag haar de hele tijd liggen op de grond ookal was ze weg. ik zat de hele dag en nacht in haar kamer starend naar die bill poster en ging er dichtbij staan; ja die jongen heeft wel grote en mooie ogen. dat ze ervan houd begrijp ik wel maar waarom… Ik kreeg het woord niet meer in m’n gedachten. ik wou gewoon m’n zusje hier nog. ik huilde de hele nacht oppeens kwam mama lily’s kamer in hey kate zei ze en ze kwam bij me zitten. Dit hebben we allemaal niet gewild! maar je hebt de laatste maand heel goed voor je zusje gezorgt! je hebt haar in alles gesteund en ik weet dat ze je dankbaar is! ma.. ma.. maar stotterde ik. ik wild haar niet kwijt. ik denk nog altijd aan haar laatste 27 woorden. ik vergeet jou nooit , wat jij voor mij hebt gedaan is alles wat je kon doen, je was alles voor mij, please vergeet mij ook nooit aub! mama barste ook in tranen uit, je ziet dat ze er goed had overnagedacht! maar nu is er maar 1ding dat je nog kan doen voor haar en dat is al haar brieven ronddelen en opsturen. er lagen in totaal 29 brieven. er lagen er 1voor mij, 1voor mama 1voor papa 1voor de jongens van tokio hotel samen, 1voor tom, 1voor gustav 1voor georg en 8 voor bill. en 14voor haar vriendinnen. die van haar vriendinnen wou ik persoonlijk gaan afgeven. dat ging ik ook doen, ik wou die voor de jongens ook persoonlijk afgevenmaardat kon ik niet, ze waren te verweg! Ik ging dus naar al haar vrienden en ging persoonlijk geven. Ik ging ze aan haar vriendinnen zelf geven. niemand wist dat ze doodwas. en iedereen huilde, ik kon het niet meer aan en begon enkel aan de moeders te geven. Toen rende ik naar het postkantoor ik vroeg of ze al die brieven samen in een envelop konden stoppen. en dat ze hem in 1dag konden opsturen. dat gingen ze doen. Ik ging heel traag terug naar huis. en ging terug in lily haar kamer zitten; Ik luisterde voor de eerste keer in m’n leven het hele tokio hotel album ‘zimmer 483’ ofzo genoemd. Ik vond hem wel mooi, dat ik hem nog es luisterde. Ik moest huilen bij enkele liedjes. denkend aan m’n zus en aan de zanger. toen ik echt heel diep in die posters ogen keek zag ik dat mijn zusje identiek dezelfde ogen had! omg helemaal identiek. ik schrok. hoe kan dat nou? ohja. is wel leuk. zelf heeft ze er waarschijnlijk nooit op gedacht. ik begon m’n brief eindelijk te lezen ik had er nog geen kracht voor gehad. m’n brief was 8 paginas lang. er sond na elke zin, Ik Ga Je Zo Missen en de laatste pagina was gelijk al geschreven toen ze dood was er stond. ik mis je zo lieve zus van me ik weet toen ik nog leefde deed je alles voor me. Maar ik kon gewoon niet meer leven en nu ben ik goed hier. .. ik schrok van die brief, het was alsof ik hem net had gekregen, en ik wou een brief terugsturen maar dat kon niet. ik sloot me altijd maar meer op in haar kamer. En m’n zus mocht nog niet direct worden begraven omdat ze haar wilden onderzoeken wat er verkeerd was in haar hoofd zodat ze zelfmoord pleegde voor haar idool. het ging maximum een week duren.. *ONDERTUSSEN BIJ TOKIO HOTEL* He kijk, zei gustav, we hebben een hele grote brief gekregen, zullen we die voornemen op de andere want er staat op heel belangrijk! oké er zitten er verschillende in beginnen we met die aan de jongens? Oké zei bill, ze gingen allemaal naast elkaar zitten en luisterden aandachtig naar gustav die heel goed en vlot las. er stond in hé lieve jongens van me ! ik ben lily en ik ben 15 jaar. ik ben superfan van tokio hotel en houd dus ook heel veel van jullie! ik houd van all jullie liedjes, heb al jullie albums en alle dvd’s ik heb 37-38 posters en een XXL van bill in m’n kamer hangen. jullie ogen staren altijd naar me alsof jullie er echt zijn maar dan denk ik dat ik gek word. ik zag jullie maar 1x live en dat was jullie 1e concert toen jullie nog heel klein waren er waren amper mensen toen! gustav onderbrak even. zo’n brief kregen we wel al vaker. lezen we een andere? op een andere stond voor gustav, ik wil eerst mijne lezen zei gustav. luisteren jullie mee? oké zeiden ze en ze gingen in een andere positie zitten. er stond : héj gustav! alles goed met je? je bent een lieve jongen en hebt een lieve lach maar ik hield enkel van bill! ik kon niet meer zonder hem leven! hmm. zei tom wat is dat? laten we bills brief es lezen. misschien staat daar wat in. Wil jij hem lezen bill? ja tuurlijk wel. hij begon te lezen: heej lieverd van me!! alles goed met jou? nou ik sgrijv enkel een brief voor je om alles te vertellen over m’n leven! ik heb in een inrichting gezeten voor anderhalve week ofzo, ik hou zoveel van jou bill! ik kan het niet meer aan zonder jou ! *bills ogen gingen bijna tranen* ik wil het niet meer zonder jou ! ik wil je niet missen, ik wil je enkel kunnen vasthouden, HIER EN NU ! voor het te laat is. bill begon te huilen en gustav besloot om verder te lezen. hij las: maar ik weet dat dat niet kan daarom heb ik besloten om een einde aan m’n leven te maken! ik wil jou niet met een schuldgevoel opzadelen, maar ik wou het je enkel vertellen… *bill rende de kamer uit. en tom ging mee.* Hij huilde en zei ik wist niet.; dat.. dat iemand zooo van me kon houden. dat meisje wil ik ontmoeten. een halfuurtje later kwam gustav de kamer in met de brief die nog es aan bill was gericht. en hij zei dat is een brief van de zus van lily kate heet ze. ze wou je dit vertellen. bill las hem. en huilde harder. ik kan dit niet meer verder zei hij wil jij hem voorlezen tom? oké! hey bill, ik ben kate de zus van lily ik wil je enkel vertellen dat m’n zusje nu dood is en dat dat allemaal jou schuld is, ik wil proberen om niet kwaad te worden op je maar ik kan niet zonder mijn zus leven net zoals zij niet zonder jou kon leven, wij waren 2handen op 1buik, we deden alles hetzelfde tot 3jaar terug dat ze tokio hotel echt heeel leuk begon te vinden. anderhalve maand terug werd ze verliefd op je en begon ze haar te snijden. ik heb haar dan in een inrichting gedaan, maar daar werd ze nog slechter, ik haalde haar er dan weg. de eerste dag toen ze thuiswas ging ik om het halfuur kyken naar haar. de tweede dag ook, tot ik even klusjes moest doen voor mama. ik ging pas een uur later kyken en toen stond ze op haar vensterbank… ik zag m’n eigen zus dood op de grond vallen en uitbloeden, dit is het ergste wat je kan meemaken! En vrijdag word ze begraven. bye omfg zei tom; dit is keierg OMG en ik vind het wel moedig van haar dat ze ons durft verwittigen. JA MAAR HET HAD GODVER NOOIT MOGEN GEBEUREN schreeuwde bill uit. nee inderdaad zei gustav, maar we kunnen er nu niet veel aan veranderen hé!. *TERUG BIJ LILY HAAR FAMILIE* Kate opstaan. het is al 8uur. ja hoor ik ben al klaar maar ik zit ff muziek te luisteren. ik hoop trouwens dat de jongens hun brief gister hebben gekregen. Ik denk het wel hé lieverd, maar of ze ze hebben gelezen dat weet ik niet hoor; ze krijgen zoveel fanmail. Ja dat weet ik wel maar er stond heel belangrijk op dat heb ik in het postkantoor gevraagd. Oh ok dan hebben ze hem wel gekregen hoor. maar ik moet dan naar m’n werk. Oké ik ga toch niet weg, ik wil geen plezier zonder lily! ja dat begrijp ik dat komt allemaal inorde lieverd! waar is papa trouwens hij is toch thuis vandaag? normaal wel maar hij moets nog iets regelen voor de begrafenis van lil. Ik hoop dat niet weer een hele boel mensen komen aanbellen en zeggen dat ze met ons meeleven enzo. dat hadden we gister enzo ook, maar daar word ik ongelukkiger van! morgen is haar begrafenis dan moeten ze maar komen! *die nacht* brr. waarom toch lil, ik slaap niet meer, ik kan m’n slaap niet meer vatten! waarom heb je je toch voor zo’n kutmongooll verlaten? dat is het toch niet waard? kon ik je maar terugtoveren in een betere wereld waar er geen jongens leven zoals th! ik wil je echt nog 1 keer gelukkig zien. morgen ben je voor altijd weg. ik nam een foto vast van lily en mij. er stonden er veel in lily’s kamer. ik ging er een grote op haar kist leggen en meelaten gaan in haar graf. in myn brief stond ook dat lily de naam van bill op haar graf wou op de een of andere manier. maarja. morgen is het zover. ofja deze ochtend, ik keek naar m’n klok en het was al 6uur. ik hoorde mama en papa opstaan en ik ging dan ook maar. we moesten al om 9uur in de kerk zijn en we moesten voor de laatste keer afscheid nemen van lily. het ging een openkist begrafenis zijn. waardoor mensen die wat wilden geven het op haar konden leggen en dat ze het voor altijd meedraagd. Het was 8 uur en wij vertrokken naar lily. we gingen in de kerk zitten rond 8,30uur. er kwamen heel veel mensen. wat doet iedereen hier vroeg ik. shht. zei mama, iedereen komt zn steun betonen aan ons. en je kan dan je tekstje voorlezen voor iedereen en zeggen hoeveel je van je zusje houd. De mis begon. en ze kwamen met de kist binnen; zo’n mooie witte kist. met rood langsboven. en een zwart randje zoals ze altijd wou. alles met rood en zwart! Ze was totally bill. of hoe ze dat ook zeggen. Ze zetten de kist langsvoor en deden hem open. ik huilde en begon te schreeuwen en roepen en voor de priester iets kon zeggen ging ik naar m’n zus toe en schreeuwde ik voor de kerk. WAAROM MIJN ZUS TOCH, waarom bestaat er een band die zo’n mooie jongens heeft? pff, ik kan het leven zonder mijn zusje niet aan, maar ik ga doorzetten, en ik raak er ooit wel uit. ik liep toen naar haar kistje en gaf haar een kusje, wat totaal verboden was , maar daar luisterde ik niet naar. ik bleef erbij zitten en ik wou niet meer op m’n plaats zitten. ik keek recht voor me en ik zag aan de rechterkant van de kerk gustav zitten, daarnaast geo, dan tom en die laatste moest bill zijn. OMFG wie heeft hen hier uitgenodigd? Riep ik voor de hele kerk. ik wil hen hier niet; door hem is m’n zus dood! begrijp me dan toch! zet hen uit de kerk nu, of ik ga eruit! ik liep naar buiten en bill kwam met de anderen achter ons aan. hij zei sorry meisje maar ik kon er toch ook niets aandoen. moest ik haar kennen ging ik haar zeker helpen. maarja ik kende haar nog niet, hoor je me? begrijp je wat ik je wil zeggen? m’n vader kwam ook naar buiten, kate luister naar wat bill tezeggen heeft, hij is heel verstandig en weet waarover hij het heeft! hij kan er ook niets aandoen. Precies, zei bill. je moet me geloven, als ik moest weten… oke oke we gaan naar binnen. zei ik. ik ging de stoel naast bill zitten omdat m’n nichtje op mijn stoel zat. De tranen rolden over bills wangen, ik keek en schrok. ik huilde ook zo erg, en geo, gust en tom keken heel sip. ze waren zo geschrokken en verdrietig, dat kon je van hun gezicht aflezen! bill nam me vast, niet huilen meisje zei hij. ja dat is makkeliker gezegt dan gedaan hé! en laat me maar los, ik heb niets met jou te maken! het was mijn beurt om naar voor tegaan en naar m’n zus. en m’n tekst voorlezen. ik ging naar m’n zusje en zei: lieve meid, je hebt ons te vroeg verlaten. maar je had me gevraagt dat ik je nooit ging vergeten, net voor je uit dat gebouw op de grond viel. ik wil je nooit vergeten en dat zal zeer moeilik worden! want ik heb zoveel goeie tijden met je gehad de laatste maand ging alles slechter.. niets wou goed lukken zonder bill, dat weet ik ook, maar waarom uit je kamer springen? het is het toch niet waard? je kon hem heus ooit wel es zien op een concert ofzo, en kijk nu is ie hier speciaal voor jou, moest je langer hebben gewacht ging alles goed komen, zie je wel? maar nu.. Och dit kan ik niet aan, ik liep toen naar buiten. dat weet ik nog. die avond was alles voorbij, en kwamen bill en tom en geo en gust nog naar ons thuis mee ze mochten van m’n ouders ze konden moeilik zolaat nog naar huis en hadden daarom hun spullen mee, bij ons was er niet zo dicht een hotel dus mochten ze wel even bij ons blijven. ik ging toen we thuiswaren direct naar m’n zus haar kamer en ik nam de foto vast van ons 2 die we de laatste keer met ons 2tjes samen aan het strand hadden gemaakt. wat stond ze daar mooi op ! bill kwam met m’n moeder naar lils kamer. mama ging weg en ze deed de deur dicht. bill kwam bij me staan en zei mag ik gaan zitten? ja hoor doe wat je wilt zei ik. ik streelde met 2vingers over lily’s gezichtje bill keek mee. is dat je zusje? ja zei ik. wat is ze mooi, zei bill. Wat was ze mooi zul je bedoelen zeker? ze leeft niet meer hoor halloo,, riep ik uit. en dat is nog altijd jou schuld! ik kan het je nooit vergeven. we kunne het nooit goed maken wat er is gebeurt.. mag ik die foto es vasthouden vroeg bill. ik gaf hem aan bill. hij keek in lilz ogen dat had ik gezien. toen streelde hij ook met zn hand over haar gezicht. man ze is zooo mooi! kijk hier heb ik nog een foto van haar alleen je mag hem wel hoor we hebben hem 4 keer laten maken. en vergroot. ooh man die foto is mooi omg lily is zoo mooi, ze mocht het niet doen riep bill de tranen rolden ovre zn wangen. sta es recht zei hij. en hij nam me vast. ik wou het niet maar liet hem het toch doen, ik wou helemaal niets meer met tokio hotel temaken hebben. maar ik had bill nu bij me en ik kon ook weten hoe hij erover dacht dus liet ik het gebeuren. toen liet hij me los en liep hij naar beneden mama riep net, kom mensen we gaan iets eten. mama maakte pizza, lilz lievelings eten. OMG mama waarom maak je nu oppeens pizza? lil lust dat graag en anders maakte je dat niet vaak. bill enzo lusten dat ook graag en nu ga je het oppeens maken. ik legde m’n hoofd neer op tafel. als je niet wilt eten kate hoef je niet hoor. jawel ik ga me niet uithongeren! oke. en papa en ik hebben es gepraat en we vinden het niet verstandig dat je morgen al naar school zou gaan, gustav zei ook dat we je beter thuishouden en misschien hier les kan krijgen ofzo als dat al zou lukken. ik kon me nog niet op m’n eten concentreren. hoe zou ik het dan op m’n lessen kunnen dacht ik. maar ik liet het maar zeggen. ik zou het toch niet aankunnen hallo ik was m’n kleine lieve zusje verloren! kan je verliefheid stoppen mama? vroeg ik. nee lieverd; als je verliefd bent gaat het nooit meer weg, het word beter enzo maar het stopt NOOIT volledig! oké en als ik nu verliefd zou zijn op een jongen die mij niet wilt, moet ik dan ook zelfmoord plegen? Tuurlik niet zei bill. je moet gewoon met je leven verdergaan! en het word beter want je komt ooit wel een betere jongen tegen, moest ik je zusje zijn tegen gekomen ging ik misschien ook verliefd op haar zijn geworden… Enkele dagen later waren bill en de andere jongens weg.. Toen werd alles wat beter en 2maand later mocht ik naar school. bill bleef contact met me houden en vroeg altijd hoe het met me ging. had ik een slechtere dag, dan kwam hij gewoon naar me toe! In school kon ik me nog niet direct concentreren maar de leerkrachten begrepen het wel en m’n medeleerlingen ook. Maar het duurde een jaar voordat ik niet meer hoefde huilen, het verdriet die je hebt om iemand te verliezen is echt het ergste wat je ooit kan meemaken. <br /><br />Oke tis een lang verhaal , maar de moeite waard. <br />Tis wel zielig. Dus van die slechte en domme commentaar verwijder ik. ='). <br /><br />Als je dit ook in je blog wilt hebben , <br />Vraag aub dan eerst. <br />Dankjj &quot;&lt;3 Comexandxrescuexme Sat, 05 Apr 2008 18:54:21 UT