Armoedebestrijding
Trust man - 20 jaar, België
Klik dan gewoon maar eens hier
Over mezelf
Ze sloft, met gaten in haar sloffen.
De rok te lang voor korte jas.
Armoede op gezicht geschreven.
Gegeven kleding komt goed van pas.
Haar sliertige halflange haren.
Heeft nog nooit een schaar gezien.
Met een bot gesleten schaartje.
Knipt ze het geloof ik zelf misschien.
De plastic tas hangt aan haar armen.
In de ene hand een oude stok.
Ik vraag me af wie naar haar omkijkt.
Voor haar luid ik de armenklok...
Zeg me niet er is geen armoe.
Hier in dit welvarend land.
Vraag me af, weet de regering
eigenlijk wel.
Hoe het gesteld is in dit land
17 oktober - 17 octobre
Armoedebestrijding - Oxfam Novib
- Naam
- Armoedebestrijding
- Geboortedatum
- 26/09/1989
- Woonplaats
- (Antwerpen)
België - Moedertaal
- Nederlands
- Tags
- Instant Messengers
373 bezoekers sinds 9 augustus 2009.
Historiek
Noisy-le-Grand
1956: Joseph Wresinski (1917-1988) wordt als priester benoemd in het daklozenkamp van Noisy-le-Grand nabij Parijs. Hij leeft er samen met meer dan 200 gezinnnen die er, ondergebracht in halfronde noodbarakken, een bestaan leiden waarin elk toekomstperspectief ontbreekt.
Joseph Wresinski, een priester van Pools-Spaanse oorsprong, heeft als kind in een migrantengezin, van kindsbeen af armoede van dichtbij gekend. Armoede en uitsluiting is voor hem geen vreemde ervaring; hij is er door getekend.
Bij zijn aankomst in het daklozenkamp denkt Joseph Wresinski met een schok terug aan zijn eigen jeugd en hij herkent "zijn" volk. Op dat ogenblik doet hij de belofte dat hij zijn volk zal brengen naar alle instellingen waar nagedacht en beslist wordt over de toekomst van de mens: het Elysée, het Vaticaan, de Verenigde Naties.
1957: Joseph Wresinski geeft impuls aan het ontstaan van een Beweging met de armsten, die hij later het volk van de Vierde Wereld zal … ik dat ik sterker sta, dat ik niet alleen ben. Door te getuigen proberen we aan de mensen duidelijk te maken wat Vierde Wereld is. We willen tonen wat de stand van zaken is en hoe daar verandering kan in komen.
Op 17 oktober komen wij hier in Gent samen bij 'Onze gedenksteen' aan het Sint-Pietersplein. We staan daar om te getuigen dat armoede niet mag bestaan. Ook niet voor de duizenden gezinnen die zich nog verbergen omdat ze zich schamen voor hun armoede. De gedenksteen getuigt dat het om onze rechten gaat; dat maakt ons fier. Bij de gedenksteen komen ook mensen die niet tot de armsten behoren, met ons samen. Zo horen zij over ons gevecht tegen de armoede. We zetten daarmee een grote stap vooruit. 't Geeft ons moed.
17 oktober. Dat wil ik niet meer missen. Ik was er voor de eerste keer bij en vond het zeer goed. (...) De getuigenissen deden mij pijn. En het Lied van de Vierde Wereld had ik nog nooit gehoord. Ik vond het goed dat er een minister was; hij heeft zinnige dingen …
